W rurkach swietlacych, wygietych w po¬ staci litery lub znaku, nalezy zaslonic cze¬ sci rurek, stanowiace polaczenia miedzy cze¬ sciami rurek, tworzacemi znaki, oraz czesci rurek, stanowiace polaczenia z elektrodami.Osiaga sie to zwykle w ten sposób, ze czesci rurek, nie tworzace znaków swietlnych, zo¬ staja powleczone nieprzezroczysta farba lub wygiete wtyl w taki sposób, ze miedzy nie¬ mi a czesciami rurek, tworzacemi znaki swietlne, moze byc umieszczona zaslona, za¬ krywajaca czesci rurek, nie tworzace zna¬ ków swietlnych, albo tez podstawka, wy¬ konana w ksztalcie litery lub odnosnego znaku. Trudnosci zaslaniania czesci rurek, nie tworzacych znaków swietlnych, zwiek¬ szaja sie ze wzrostem srednicy rurki, wobec czego ograniczano sie dotychczas do stoso¬ wania rurek o srednicy 10—25 mm, mimo iz przy stosowaniu wiekszych srednic rurek, wskutek niskiego napiecia zaplonu takich ru¬ rek, przy jednakowem napieciu zasilajacem i jednakowych transformatorach moznaby bylo zasilac o wiele dluzsze rurki swietlace.Celem wynalazku jest zmniejszenie trud¬ nosci w zaslanianiu czesci rurek szklanych, nie tworzacych znaków swietlnych, oraz jed¬ noczesnie umozliwienie stosowania rurek o duzej srednicy w porównaniu z wysokoscia znaków lub liter, np. rurek o srednicy, prze¬ kraczajacej 40 mm, do wykonania znaków o wysokosci 50—60 cm.W tym celu wedlug wynalazku wszyst¬ kie czesci rurek, nie tworzace czesci swie-tlacych znaków, czyli czesci rurek najlepiej wygiete wtyl i stanowiace polaczenia miedzy czesciami rurek, tworzacemi znaki swietlace, oraz czesci rurek, stanowiace polaczenia z elektrodami, posiadaja mniejsza srednice niz czesci rurek, tworzacych znaki swietlne.Wskutek takiego celowego zmniejszenia srednicy czesci rurek szklanych, nie tworza¬ cych znaków swietlnych, zmniejsza sie prze¬ strzen, potrzebna do ulozenia calego znaku, dzieki czemu czesci rurek szklanych, stano¬ wiace czesci znaku swietlnego, mimo ich sto¬ sunkowo duzej srednicy nie odstaja zbytnio od sciany lub innej podstawy, na której u- mocowane sa znaki swietlne. Poniewaz w rurce wedlug wynalazku czesci nieswietlace sa juz wskutek swej mniejszej srednicy mniej widoczne, moga one byc latwiej za¬ sloniete przez powleczenie ich nieprzezro¬ czysta farba i latwiej umieszczone w wydra¬ zeniu podstawy znaku. Glebokosc podstawy jest wskutek tego mniejsza, dzieki czemu osiaga sie lepszy wyglad znaku.Wynalazek moze byc zastosowany z ko¬ rzyscia do rurek swietlacych w postaci liter lub znaków o wysokosci 50—60 cm. Takie urzadzenia swietlne mogly byc wykonywane dotychczas tylko przy uzyciu rurek o sred¬ nicy 10—25 mm, poniewaz przy uzyciu ru¬ rek o wiekszej srednicy potrzebna byla zbyt duza przestrzen do umieszczenia rurek, la¬ czacych czesci swietlne, oraz rurek, stano¬ wiacych polaczenia z elektrodami.Wedlug wynalazku przy uksztaltowaniu liter lub znaków o 50—60 cm wysokosci cze¬ sci rurek swietlacych moga posiadac sredni¬ ce 40 mm i wiecej, a czesci rurek nieswie- tlacych srednice okolo 10—25 mm. Rurka, wykonana w taki sposób, jest nietylko wsku¬ tek mniejszego napiecia zaplonu ekonomicz¬ niejsza w uzyciu, lecz i skuteczniejsza, po¬ niewaz rurki o wiekszej srednicy sa bar¬ dziej widoczne i dzialaja plastyczniej. Umoz¬ liwia to równiez, . przy pominieciu oddziel¬ nych podkladek w postaci znaków, osiagnie¬ cie dobrej widzialnosci znaków we dnie. W tym celu mozna ciensze rurkowe czesci la¬ czace zaslonic, powlekajac je ciemna farba, a czesci rurek, sluzace do polaczenia z elektrodami, umiescic wewnatrz rurkowych podpórek, podtrzymujacych grubsze rurki swietlace.Aby w czesciach rurek, stanowiacych znaki, usunac nierównomiernosc swietlenia, powstajaca wskutek zwezenia przeswitu rur¬ ki, nalezy je wykonac np. ze szkla opalowe¬ go lub matowego lub tez zaopatrzyc dodat¬ kowo w powloke z farby, rozpraszajaca swiatlo. Dobre oswietlenie narozników, po¬ wstajacych w miejscach polaczenia z rurka¬ mi o mniejszej srednicy, mozna osiagnac w ten sposób, ze ciensze rurki zachodza swym koncem w grubsze rurki swietlace tak, iz sa wygiete w kierunku graniczacej koncowej scianki rurki swietlacej.Fig. 1 rysunku uwidocznia reklame swietlna, skladajaca sie z trzech wykona¬ nych wedlug wynalazku rurek. Fig. 2 i 3 przedstawiaja polaczenie z elektrodami rur¬ ki w dwóch prostopadlych przekrojach, a fig. 4 i 5 — odmiane polaczenia z elektro¬ dami.Przedstawione na fig. 1 rurki, tworzace slowo „Akt", posiadaja znane czesci swietl¬ ne 1, skierowane ku obserwatorowi, oraz wygiete wtyl czesci 2, 3, z których czesci 2 tworza polaczenia miedzy poszczególnemi czesciami swietlnemi 1, a czesci 3 sluza do przylaczania elektrod 4. Wygiete wtyl cze¬ sci 2, 3 maja wedlug wynalazku znacznie mniejsza srednice niz czesci rurkowe /, tworzace znaki swietlne i wykonane najle¬ piej ze szkla opalowego lub matowego lub powleczone farba, rozpraszajaca swiatlo. Za czesciami swietlnemi 1 znajduja sie skrzyn¬ ki podstawowe 5 w ksztalcie liter o stosun¬ kowo malej glebokosci i szerokosci. Te skrzynki 5 powiekszaja widzialnosc liter przy oswietleniu naturalnem (dziennem) i sluza do zaslaniania wygietych wtyl cze¬ sci 2, 3 oraz elektrod 4. Czesci 3x2 maja nasadki 6 (fig. 3), wchodzace w czesci swie- — 2 —tlace i wygiete w kierunku koncowej scian¬ ki 7 czesci 1 w celu doprowadzenia swie- tlenia do narozników liter lub znaków.Jezeli nie jest stosowana ani skrzynka podstawkowa w ksztalcie litery lub znaku, ani tez nieprzerwana plyta podstawowa, to czesci rurkowe 2 powleka sie ciemna farba, a równiez kazda wtyl odgieta cienka czesc rurkowa 3 (fig. 4 i 5) umieszcza sie w wy¬ drazonym trzymaku czesci 1. Trzymak sklada sie najlepiej z dwóch pólcylindrycz- nych czesci 8, 9, tworzacych pochwe i do¬ cisnietych jedna po drugiej zapomoca pier¬ scienia sprezynujacego 10 oraz trzymaja¬ cych rurkowa czesc 1 zapomoca wygietych konców 11. Dwudzielna pochwa 8, 9 jest polaczona zapomoca wkreconej w nia dru¬ giej pochwy 13 i nakretki 14 ze scianka 15.Czesc 4 rurki jest uszczelniona elastycznie wzgledem pochwy 13 zapomoca pierscienia kauczukowego 18. PL