Do wiercenia otworów strzalowych w skalach stosuje sie swidry, posiadajace ostrza, rozmieszczone symetrycznie w jed¬ nakowych odstepach od osi trzonu, lub ostrza niejednakowe, przestawione wzgle¬ dem siebie w róznych odstepach od osi trzonu. Aczkolwiek ostatnio wymienione ostrza maja te wyzszosc, ze otwór strzalowy powstaje predzej i otrzymuje sie grubsza maczke, nie maja one jednak praktycznego zastosowania, poniewaz przy nierównomier- nem obciazeniu ostrza juz po krótkiem uzy¬ ciu wytwarza sie znaczne wygiecie ostrza, powstaja krzywe otwory strzalowe, a trzony swidrów krzywia sie, wskutek czego wyjmo¬ wanie swidra sprawia trudnosci. Z tego po¬ wodu stosowano chetniej swidry o jedna¬ kowych ostrzach, które sa znacznie trwal¬ sze, chociaz wierca wolniej i wytwarzaja drobna maczke swidrowa.Wynalazek niniejszy usuwa wade swi¬ drów z niejednakowemi ostrzami; przed¬ miot wynalazku stanowi swider, który, za¬ chowujac zalety dotychczasowych swidrpw tego rodzaju, nie posiada ich wad. W tym celu wiercenie rozdziela sie równomiernie na poszczególne ostrza w ten sposób, ze ich od¬ step od osi swidra i ich szerokosc wzglednie wysokosc okresla sie tak, ze wszystkie ostrza wierca jednakowo.Swider niniejszy nadaje sie do zastoso¬ wania zwlaszcza w tych przypadkach, wktórych ostrza swidra zaopatruje sie zwykle w nakladki z twardych metali, poniewaz ta¬ ki uzbrojony swider latwo krzywi sie, a w nakladkach z metali twardych powstaja pekniecia i wylamania. Dzieki zas równo¬ miernemu wierceniu swider wedlug wynalaz¬ ku nie ulega wygieciom.Na rysunku uwidoczniono kilka przykla¬ dów wykonania swidra wedlug wynalazku Fig. 1 przedstawia swider w widoku zboku, fig. 2 — podczas wiercenia, fig. 3 — odmia ne swidra w widoku zboku, fig. 4 — ten sam swider podczas wiercenia, fig. 5 — nastep¬ na odmiane swidra takze podczas wiercenia, fig. 6 — swider w widoku zgóry z odmien¬ nie wykonanemi ostrzami; fig. 7 i 8 przed¬ stawiaja dwie inne odmiany swidra w wido¬ kach zboku, przyczem ostrza sa rozmieszczo¬ ne w grupach; wedlug fig. 7 ostrza znajdu¬ ja sie w tej samej plaszczyznie, a wedlug fig. 8 — w róznych plaszczyznach.Swider wedlug fig. 1 posiada dwa ostrza 1 i 2, przestawione wzgledem siebie. Przy wierceniu skala zostaje kruszona nierów¬ nomiernie zapomoca krawedzi 3 i 4, a mia¬ nowicie krawedzie te, dzieki ich niesyme¬ trycznemu rozmieszczeniu, dzialaja w dwóch strefach. Strefy 5, uwidocznione na fig. 2, oznaczaja wnikanie ostrzy w skale przy kaz¬ dym obrocie. Ostrza przy wnikaniu w skale czesciowo pokrywaja sie podczas wiercenia.Ostrze 1 dziala tylko czescia 7, a ostrze 2 — czescia 8. W celu unikniecia zbocze¬ nia, swidra lub skrzywienia sie ostrzy albo trzonu swidra czesci 7 i 8 sa dobrane i roz¬ mieszczone wzgledem osi trzonu w taki spo¬ sób, ze iloczyny strefy 7 wzglednie 8, przez ramie dzwigni, czyli odleglosc srodka stre¬ fy od osi trzonu swidra, oznaczonej liczba¬ mi 9 i 10, sa jednakowe. Wobec tego dzia¬ lanie swidra jest calkowicie wyrównane, a dzialanie poszczególnych ostrzy jest rów¬ nomierne. Takie rozmieszczenie ostrzy, któ¬ rych obreby dzialania pokrywaja sie, ma te zalete, ze maczka swidrowa jest lepiej usu¬ wana. Mozna takze (fig. 3 i 4) szerokosc ostrzy okreslic tak, ze kazda strefa jest wiercona tylko jednem ostrzem. Dzialanie swidra wedlug fig. 3 wynika z fig. 4. Strefy dzialania obydwóch ostrzy stykaja sie na linji 12 (fig. 4), Mozna pójsc jeszcze dalej i zastosowac ostrza jeszcze wezsze (fig. 5). Wtedy w otworze wiertniczym pozostaja rdzenie, któ¬ re jednak, podobnie jak rdzen srodkowy, latwo odlamuja sie. Przy takiem wykona¬ niu swidra oszczedza sie na zuzyciu sily i otrzymuje sie wiek&ze ilosci grubszej maczki swidrowej.Ostrza moga byc równiez wykonane w ten sposób, ze tworza poszczególne stopnie lub grupy. Fig. 7 i 8 uwidoczniaja takie swidry. Wedlug fig. 7 jedna grupe tworza ostrza 15, a druga — ostrza 16. Obydwie grupy znajduja sie w tej samej plaszczy¬ znie. Wedlug fig. 8 grupy 17, 18 ostrzy sa rozmieszczone w róznych plaszczyznach lub sa przestawione schodkowo. W takim przy¬ padku rozmiar ostrzy i ich rozmieszczenie wzgledem osi trzonu musi byc takie, aby wiercenie zapomoca kazdego ostrza, naleza¬ cego do tej samej grupy, odbywalo sie jed¬ nakowo. Ksztalt krawedzi tnacej i swidra nie ogranicza sie poza tern do przedstawio¬ nego przykladu wykonania. Naogól nalezy dazyc do calkowitego wyrównania iloczy¬ nów stref wiercenia przez ramie dzwigniowe, chociaz mniejsze odchylenia (do 10%) od tej zasady nie sa szkodliwe.W pewnych gatunkach skal swidry nale¬ zy zaopatrzyc w plaszczyznach ostrzy w specjalne krawedzie kruszace 13 (fig. 6) lub wglebienia 14 w celu powiekszenia sprawno¬ sci. Swidry moga byc wykonywane z ostrza¬ mi jako jedna calosc, lecz mozna je takze zaopatrywac w nakladki z materjalu, wy¬ trzymalego na scieranie, lub metalu twarde¬ go (fig. 7 i 8). PL