PL214751B1 - Urządzenie treningowe, zwłaszcza dla narciarzy - Google Patents

Description

względu na to, iż stwarza ono możliwość ćwiczenia mięśni nóg i dolnych partii ciała.

Znane jest urządzenie do ćwiczeń narciarskich i/lub snowbordowych oraz koordynacji ruchowej przedstawione w opisie wynalazku zgłoszonego za numerem P-370182. Urządzenie to jest wyposażone w ramę oraz wyprofilowaną łukowo bieżnię dla toczących się po niej rolek wózka deski snowbordowej zaopatrzonej w sprężyny ustalające jej położenie. Ponadto urządzenie posiada ramę pierścieniową z wewnętrznymi belkami wspornikowymi trwale z nią połączonych, zaopatrzoną w zespół symulatora jazdy na nartach współdziałającego z zespołem amortyzatorów w zespół symulatora snowbordowego. Rama jest wyposażona w poręcz wewnętrzną lub w poręcz snowbordową zewnętrzną. Rama pierścieniowa ma kształt zbliżony do owalu. Zespół symulatora jazdy na nartach składa się z prowadnicy wykonanej w kształcie wygiętej ramy oraz umieszczonych na niej przesuwnych wózków usytuowanych obok siebie. Wózki są zaopatrzone na górnej powierzchni w obejmy obuwia a na swych bokach w kabłąki zaopatrzone w elementy odbojowe wykonane z materiału elastycznego. Dolna powierzchnia tych wózków wzdłuż krótszych bocznych ścian wyposażona jest w rolki toczne prowadzące. Pomiędzy rolkami znajduje się zewnętrzny element prowadnicy oraz rolki toczne przytrzymujące przylegające do wewnętrznego elementu prowadnicy. Prowadnica jest wykonana w kształcie wygiętej ₁ ramy i jest utworzona z fragmentu obwodu tworzącej stożka ściętego na ¹/3 wysokości stożka zaokrąglonego na obu jego końcach.

Urządzenie treningowe, zwłaszcza dla narciarzy, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że jest utworzone z podestu usytuowanego korzystnie poziomo i osadzonego na ramieniu podpartym przegubowo wahaczem, którego przeciwny koniec jest przegubowo oparty o ramę a drugi koniec ramienia jest oparty przegubowo na trzpieniu osadzonym sprężyście w pionowej tulei zamocowanej do ramy. Rama jest utworzona z elementów pionowych połączonych trwale z elementami poziomymi, które z kolei są zamocowane trwale do postumentu. Wahacz ma postać cięgła zakończonego z obu stron główkami z otworem. Drugi koniec ramienia jest oparty na trzpieniu zakończonym widełkami, w których osadzony jest sworzeń umieszczony jednocześnie obrotowo w tulei przymocowanej do drugiego końca ramienia. Trzpień jest osadzony sprężyście w tulei za pośrednictwem gumowych elementów. Elementy pionowe ramy stanowią dwa słupy usytuowane równolegle względem siebie i połączone poprzeczkami, przy czym słupy są zaopatrzone w dwa uchwyty usytuowane powyżej podestu. Trzpień ma postać prostokątnego pręta. Najdalej wysunięta krawędź podestu jest oddalona od osi obrotu w płaszczyźnie pionowej o wielkość co najmniej dwukrotnie większą od odległości pomiędzy podparciem wahaczem a osią obrotu w płaszczyźnie pionowej. Najdalej wysunięta krawędź podestu jest oddalona od osi obrotu w płaszczyźnie pionowej o wielkość co najmniej dwukrotnie większą od długości wahacza mierzoną pomiędzy osiami jego otworów w główkach.

Urządzenie treningowe według wynalazku charakteryzuje się prostą budową a jednocześnie pozwala na wykonywanie ruchów bardzo zbliżonych do ruchów narciarza zjeżdżającego ze stoku oraz na trening tych mięśni narciarza, które biorą udział w trakcie faktycznego zjeżdżania ze stoku. Uzyskano to na skutek zastosowania podestu opartego na wahaczu oraz połączenia tego podestu, za pośrednictwem ramienia, którego koniec jest oparty przegubowo na trzpieniu osadzonym sprężyście w pionowej tulei zamocowanej do ramy. Rezultatem takiego podparcia podestu jest możliwość wychylania jego jednej strony w płaszczyźnie pionowej, przy jednoczesnych ruchach bocznych ograniczanych długością wahacza oraz sprężystością elementów gumowych osadzonych w tulei.

Urządzenie treningowe według wynalazku jest bliżej objaśnione w przykładzie wykonania oraz na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie treningowe w widoku od czoła, natomiast fig. 2 ukazuje to urządzenie w widoku bocznym, fig. 3 ukazuje urządzenie w widoku z góry, zaś fig. 4 stanowi przekrój przez połączenie trzpienia z tuleją.

Jak przedstawiono na fig. 1 - fig. 4 urządzenie treningowe, według wynalazku, jest utworzone z podestu 1 usytuowanego poziomo i osadzonego na ramieniu 2, wzmocnionym poprzeczką 3. Ramię 2 jest podparte przegubowo wahaczem 4, którego przeciwny koniec jest przegubowo oparty o ramę 5. Drugi koniec ramienia 2 jest oparty przegubowo na trzpieniu 6 osadzonym sprężyście w pionowej tulei 7 zamocowanej do ramy 5. Rama 5 jest utworzona z elementów pionowych 8 połączonych trwale z elementami poziomymi 9, które z kolei są zamocowane trwale do postumentu 10. Wahacz 4 ma postać cięgła zakończonego z obu stron główkami z otworem. Drugi koniec ramienia jest oparty na trzpieniu 6 zakończonym widełkami 11, w których osadzony jest sworzeń 12 umieszczony jednoczePL 214 751 B1 śnie obrotowo w tulei 13 przymocowanej do drugiego końca ramienia 2. Trzpień 6 jest osadzony sprężyście w tulei 7 za pośrednictwem gumowych elementów 14. Elementy pionowe 8 ramy 5 stanowią dwa słupy usytuowane równolegle względem siebie i połączone poprzeczkami, przy czym słupy są zaopatrzone w dwa uchwyty 15 usytuowane powyżej podestu 1. Trzpień 6 ma postać prostokątnego pręta. Najdalej wysunięta krawędź podestu 1 jest oddalona od osi obrotu w płaszczyźnie pionowej o wielkość A co najmniej dwukrotnie większą od odległości B pomiędzy podparciem wahaczem 4 a osią obrotu w płaszczyźnie pionowej. Najdalej wysunięta krawędź podestu 1 jest oddalona od osi obrotu w płaszczyźnie pionowej o wielkość Ą co najmniej dwukrotnie większą od długości C wahacza 4 mierzoną pomiędzy osiami jego otworów w główkach.

Posługiwanie się urządzeniem treningowym przebiega następująco. Osoba ćwicząca staje nogami na podest 1, usytuowując stopy w miejscu najszerszej części podestu 1. Rękami należy trzymać się za uchwyty 15. Następnie należy wywierać nacisk nogami na podest 1, przy czym nacisk ten powinien być wywierany skośnie względem pionu. Wówczas wahacz 4 wychyla się wokół osi obrotu, jednakże jego wychylenie jest ograniczone sprężystością gumowych elementów 14. W rezultacie, w zależności od siły nacisku nóg osoby ćwiczącej na urządzeniu treningowym, podest 1 wychyla się od swego poziomego położenia w pionie i poziomie. Jednakże siła sprężystości gumowych elementów 14 przywraca go do położenia poziomego. Wychylenia podestu 1 dokonuje się na dwie strony.

Claims (9)

1. Urządzenie treningowe, zwłaszcza dla narciarzy, znamienne tym, że jest utworzone z podestu (1) usytuowanego korzystnie poziomo i osadzonego na ramieniu (2) podpartym przegubowo wahaczem (4), którego przeciwny koniec jest przegubowo oparty o ramę (5) a drugi koniec ramienia (2) jest oparty przegubowo na trzpieniu (6) osadzonym sprężyście w pionowej tulei (7) zamocowanej do ramy (5).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rama (5) jest utworzona z elementów pionowych (8) połączonych trwale z elementami poziomymi (9), które z kolei są zamocowane trwale do postumentu (10).

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że wahacz (4) ma postać cięgła zakończonego z obu stron główkami z otworem,

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że drugi koniec ramienia (2) jest oparty na trzpieniu (6) zakończonym widełkami (11), w których osadzony jest sworzeń (12) umieszczony jednocześnie obrotowo w tulei (13) przymocowanej do drugiego końca ramienia (2).

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że trzpień (6) jest osadzony sprężyście w tulei (7) za pośrednictwem gumowych elementów (14).

6. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że elementy pionowe (8) ramy (5) stanowią dwa słupy usytuowane równolegle względem siebie i połączone poprzeczkami, przy czym słupy są zaopatrzone w dwa uchwyty (15) usytuowane powyżej podestu (1).

7. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że trzpień (6) ma postać prostokątnego pręta,

8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że najdalej wysunięta krawędź podestu (1) jest oddalona od osi obrotu w płaszczyźnie pionowej o wielkość (A) co najmniej dwukrotnie większą od odległości (B) pomiędzy podparciem wahaczem (4) a osią obrotu w płaszczyźnie pionowej.

9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że najdalej wysunięta krawędź podestu (1) jest oddalona od osi obrotu w płaszczyźnie pionowej o wielkość (A) co najmniej dwukrotnie większą od długości (C) wahacza (4) mierzoną pomiędzy osiami jego otworów w główkach.