PL213958B3 - Sposób i przyrząd do transportu pary nart - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób i przyrząd do transportu pary nart stanowiący ulepszenie rozwiązania będącego przedmiotem polskiego zgłoszenia patentowego wynalazku nr P-386493.

Sposób transportu pary nart przez narciarza według polskiego zgłoszenia patentowego wynalazku nr P-386493 polega na tym, że po połączeniu ze sobą zewnętrznej powierzchni tylnego końca jednej narty z płaską powierzchnią płozy przyrządu zaopatrzonego w kółka jezdne, oraz po połączeniu ze sobą rozłącznie obu nart umieszcza się je tylnymi końcami na podłożu gruntowym, tak aby kółka jezdne przyrządu lub w zależności od rodzaju podłoża kółka jezdne i zaokrąglony koniec płozy stykały się bezpośrednio z tym podłożem, po czym narciarz trzymając ręcznie obie narty za przedni ich koniec w czasie ruchu pieszego dokonuje ich transportu. Korzystnym jest, gdy przyrząd ten mocuje się do zewnętrznej powierzchni tylnego końca narty, korzystnie w odległości L= 3-5 mm od tego końca. Z kolei, istota przyrządu do transportu pary nart według zgłoszenia patentowego nr P-386493 polega na tym, że składa się on z płozy w kształcie bryły klinowej wykonanej z tworzywa elastycznego, zaopatrzonej w dwa kółka jezdne usytuowane w przedniej najwyższej części płozy, której dolna płaska powierzchnia zaopatrzona jest w środki umożliwiające połączenie tej płozy z nartą, przy czym płozę tę wykonuje się z gumy lub elastomeru. Jako środki służące do połączenia przyrządu z powierzchnią narty stosuje się zestaw elementów rzepa, przyklejonego do dolnej płaskiej powierzchni płozy lub trzpienie zaopatrzone w elementy zatrzaskowe połączone trwale z dolną płaską powierzchnią płozy oraz w otwory zaopatrzone w elementy zatrzaskowe wykonane w pobliżu tylnego końca narty.

Celem wynalazku jest ułatwienie transportu pary nart przez narciarza wyposażonej w przyrząd, którego konstrukcja umożliwia należyte jego trwałe połączenie z tylną częścią narty, nie wymagające jego demontażu w czasie jazdy na tych nartach i ich przechowywania.

Istota ulepszenia sposobu transportu nart według wynalazku polega na tym, że transportu nart dokonuje się za pomocą ucha opaski z rzepem łączącej ze sobą dwie narty w górnej ich części, trzymanego w ręce przez narciarza ciągnącego za sobą te narty.

Z kolei, istota ulepszenia konstrukcji przyrządu według wynalazku polega na tym, że jako środki służące do połączenia przyrządu z powierzchnią narty stosuje się taśmę samoprzylepną dwustronną, korzystnie piankową z klejem akrylowym, której górna warstwa kleju połączona jest trwale z dolnymi płaskimi powierzchniami płozy przyrządu, a druga dolna warstwa tego kleju połączona jest trwale z górną zewnętrzną powierzchnią narty. Korzystnym jest także, gdy jako środki służące do połączenia przyrządu z powierzchnią narty stosuje się śruby wkręcane poprzez otwory wykonane w płozie przyrządu w nagwintowane tulejki osadzone w gniazdach wykonanych w pobliżu tylnego końca zewnętrznej powierzchni narty.

Przyrząd według wynalazku posiada prostą i zwartą konstrukcję, umożliwiającą trwałe jego połączenie z nartą, nie wymagającą jego demontażu zarówno podczas jazdy na nartach jak i w czasie ich przechowywania. Z kolei, zastosowanie połączenia z sobą dwóch nart opaski łączonej na rzep o szerokości dostosowanej do szerokości tych nart, zaopatrzonej w wydłużone ucho ułatwia znacznie transport tych nart do wyciągu narciarskiego, a po zakończeniu jazdy do miejsca ich przechowywania.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładach wykonania na rysunkach, na których fig. 1 przedstawia przyrząd do transportu nart, którego płoza wyposażona jest w taśmę samoprzylepną dwustronną w widoku perspektywicznym, w ujęciu od spodu i z boku, fig. 2 - ten sam przyrząd w widoku perspektywicznym, w ujęciu od góry i z boku, fig. 3 - przyrząd do transportu nart łączony z nartą za pomocą śrub, w stanie zdemontowanym w widoku perspektywicznym, w ujęciu od spodu i z boku, fig. 4 - ten sam przyrząd w widoku perspektywicznym, w ujęciu od góry i z boku, fig. 5 - ten sam przyrząd w widoku z boku, fig. 6 - zespół narty połączonej z przyrządem za pomocą śrub w widoku z góry, fig. 7 - ten sam zespół w przekroju pionowym wzdłuż linii A-A, a fig. 8 - parę nart wyposażoną w przyrząd oraz w uchwyt ułatwiający jej transport w widoku z boku.

Przyrząd do transportu nart przez narciarza składa się z płozy (1) wykonanej z elastycznego tworzywa elastomerowego, zaopatrzonej w oś (2) z osadzonymi obrotowo na jej końcach kółkami jezdnymi (3) zabezpieczonymi przed zsuwaniem się z tej osi za pomocą wkrętów (4). Płoza (1) ma kształt bryły klinowej z płaską dolną powierzchnią (5), której przedni najwyższy bok (6) posiadający czołowe promieniowe wgłębienie (7) ma z obu stron wyjęcia (8), w których umieszczone są częściowo kółka jezdne (3) osadzone obrotowo na osi (2). Dolna płaska powierzchnia (5) płozy (1) ma wykonany nieprzelotowy kanałek (11) usytuowany poprzecznie do jej bocznych ścian, ułatwiający zginanie i dociskanie tej płozy w czasie łączenia jej z powierzchnią narty (12). Do obu górnych

PL 213 958 B3 płaskich powierzchni (5) płozy (1) rozdzielonych kanałkiem (11) przymocowana jest trwale taśma (33) samoprzylepna piankowa z klejem akrylowym, zaopatrzona na swych obu powierzchniach w warstwy kleju (34), z których górna przysłonięta jest osłoną foliową (35). Górna warstwa kleju (34) łączy trwale taśmę (33) z górnymi płaskimi powierzchniami (5) płozy (1), natomiast po zdjęciu z górnej warstwy kleju (34) osłony foliowej (35) umożliwia ona trwałe połączenie płozy (1) przyrządu z górną powierzchnią dolnego końca narty (12).

Przyrząd do transportu pary nary według kolejnego przykładu jego wykonania pokazanego na rysunkach fig. 3-7 posiada płozę (1) wykonaną z miękkiego tworzywa sztucznego na przykład elastomerowego, którego dolna całkowicie płaska powierzchnia (5) posiada cztery przelotowe otwory kołowe (36), które na górnej profilowej powierzchni tej płozy mają pierścieniowe gniazda (37) o nieco większej średnicy od tych otworów. Z kolei, na górnej powierzchni dolnego końca narty (12) wykonane są cztery gniazda (38) z osadzonymi w nich tulejkami nagwintowanymi (39), w które poprzez otwory kołowe (36) płozy (1) wkręca się śruby (40) z łbami krzyżowymi, dokonując tym samym trwałego połączenia przyrządu z nartą (12). Parę nart (12), z których jedna wyposażona jest w przyrząd według wynalazku przylegających do siebie ich powierzchniami jezdnymi w górnej części w pobliżu wygiętych ich końców łączy się ze sobą za pomocą opaski (41) zaopatrzonej w elementy rzepowe oraz w ucho (42).

Sposób transportu tak dodatkowo wyposażonej pary nart w przyrząd oraz w uchwyt z uchem polega na tym, że tylne końce pary nart (43) umieszcza się na podłożu gruntowym lub pokrytym śniegiem, tak aby kółka jezdne (3) lub w zależności od podłoża kółka jezdne (3) i tylna część płozy (1) z jej wgłębieniem (7) stykały się bezpośrednio z tym podłożem, po czym chwytając ręką za ucho (42) opaski rzepowej (41) w czasie ruchu pieszego narciarza dokonuje on transportu tych nart.

Claims (3)

1. Sposób transportu pary nart przez narciarza do zamierzonego miejsca, polegający na tym, że po połączeniu ze sobą zewnętrznej powierzchni tylnego końca jednej narty z płaską powierzchnią płozy przyrządu zaopatrzonego w kółka jezdne oraz po połączeniu ze sobą rozłącznie obu nart umieszcza się je tylnymi końcami na podłożu gruntowym lub śniegu, tak aby kółka jezdne tego przyrządu lub w zależności od rodzaju podłoża kółka jezdne i tylny zaokrąglony koniec płozy przyrządu stykały się bezpośrednio z tym podłożem, po czym narciarz trzymając ręcznie obie narty za przedni ich koniec w czasie ruchu pieszego dokonuje ich transportu, przy czym przyrząd ten mocuje się do zewnętrznej powierzchni tylnego końca narty korzystnie w odległości 3-5 mm od tego końca według zgłoszenia patentowego wynalazku nr P-386493, znamienny tym, że transportu nart dokonuje się za pomocą ucha (42) opaski z rzepem (41) łączącej ze sobą dwie narty (43) w górnej ich części, trzymanego w ręce przez narciarza ciągnącego za sobą te narty.

2. Przyrząd do transportu pary nart przez narciarza składający się z płozy w kształcie bryły klinowej wykonanej z tworzywa elastycznego, zaopatrzonej w dwa kółka jezdne usytuowane w przedniej najwyższej części płozy, której dolna płaska powierzchnia zaopatrzona jest w środki umożliwiające połączenie tej płozy z nartą, przy czym jako środki służące do połączenia przyrządu z powierzchnią narty stosuje się zestaw elementów rzepa, przyklejonego do dolnej płaskiej powierzchni płozy lub trzpienie, zaopatrzone w elementy zatrzaskowe, połączone trwale z dolną płaską powierzchnią płozy oraz w otwory zaopatrzone w elementy zatrzaskowe wykonane w pobliżu tylnego końca narty według zgłoszenia patentowego wynalazku nr P-3 86493, znamienny tym, że dodatkowo jako środki służące do połączenia przyrządu z powierzchnią narty (12) stosuje się taśmę samoprzylepną dwustronną (33), korzystnie piankową z klejem akrylowym, której górna warstwa kleju (34) połączona jest trwale z dolnymi płaskimi powierzchniami (5) płozy (1) przyrządu, a druga dolna warstwa (34) tego kleju połączona jest trwale z górną zewnętrzną powierzchnią narty (12).

3. Przyrząd według zastrz. 2, znamienny tym, że dodatkowo jako środki służące do połączenia przyrządu z powierzchnią narty (12) stosuje się śruby (40) wkręcane poprzez otwory (36 i 37) wykonane w płozie (1) przyrządu w nagwintowane tulejki (39) osadzone w gniazdach (38) wykonanych w pobliżu tylnego końca zewnętrznej powierzchni narty (12).