PL213636B1 - Zespól wsporników rolety i zacisk wspornika rolety - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół wsporników rolety i zacisk wspornika rolety.

Dla swojego działania, roleta wymaga dwóch punktów zawieszenia, po jednym na każdym końcu rolety. Co najmniej jeden z punktów zawieszenia musi być zdolny do wytrzymywania i przeciwdziałania nie tylko ciężarowi rolety i materiału, ale także momentowi obrotowemu wytworzonemu przez napęd, sprężynę, albo mechanizm hamujący.

Znane ze stanu techniki rozwiązanie zawiera dwa wsporniki, zwykle wykonane z blachy metalowej albo tworzywa sztucznego. Jeden wspornik jest wyposażony w otwór na cylindryczny kołek, przymocowany sztywno do płaszczyzny zewnętrznej rolety, a drugi wyposażony jest w szczelinę, której jeden koniec otwiera się w stronę obrzeża wspornika. Roleta jest umieszczona pomiędzy tymi wspornikami przez wprowadzenie najpierw cylindrycznego kołka w okrągły otwór pierwszego wspornika, a następnie wprowadzenie końcówki wałka przenoszącej moment obrotowy, typowo płaskiej, połączonej z mechanizmem sprężynowym rolety, do odpowiedniej szczeliny w drugim wsporniku (patrz fig. 1).

To rozwiązanie ze stanu techniki zwykle powoduje zwiększenie pewnego luzu pomiędzy płaską końcówką wałka przenoszącą moment obrotowy i wspornikiem, co powoduje ryzyko niestabilności i nadmiernego obciążenia wspornika i rolety i zwiększonego zużycia. Jednym problemem rozwiązania ze stanu techniki zawierającego wsporniki w jednym elemencie jest to, że końcówka wałka przenosząca moment obrotowy musi być płaska, jej płaskość umożliwia wprowadzenie jej bokiem do szczeliny wspornika, a także zapewnia przenoszenie momentu obrotowego podczas działania rolety. Roleta wymaga włożenia z góry do tego rodzaju wsporników ze stanu techniki, aby uniemożliwić wypadnięcie rolety ze wspornika podczas użytkowania. Dla umożliwienia wkładania z góry musi być wolna przestrzeń powyżej wspornika, co nie zawsze jest możliwe. Przy wspornikach ze stanu techniki istnieje także ryzyko nieodpowiedniego mocowania do ściany, ponieważ fragmenty ściany bezpośrednio za wspornikami nie zawsze są odpowiednie do przyjęcia śrub. Dlatego na rynku istnieje potrzeba opracowania stabilnego i pewnego wspornika, który umożliwi także proste szybkie i łatwe mocowanie rolety.

Zespół wsporników rolety, zawierający pierwszy i drugi wspornik rolety, przy czym co najmniej jeden ze wsporników zawiera zacisk, wyposażony w gniazdo do pomieszczenia końcówki na końcu wałka rolety i podstawę, wyposażoną w elementy do mocowania podstawy bezpośrednio albo pośrednio do powierzchni, zaś konstrukcja zacisku i podstawy umożliwia ich składanie i rozkładanie, przy czym zacisk i podstawa, gdy są złożone są zabezpieczone przed rozłączeniem przez zatrzaskowy mechanizm ryglujący, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zatrzaskowy mechanizm ryglujący zawiera elastyczne ramię zacisku i zaczep, przy czym zaczep jest usytuowany na dalszym końcu elastycznego ramienia i zaczep jest dostosowany do współpracy z odpowiadającym mu zaczepem podstawy, zaś elastyczne ramię odchodzi od pierwszej części końcowej członu środkowego zacisku i jest skierowane ku drugiej części końcowej tego samego członu środkowego zacisku, przy czym pierwsza część końcowa członu środkowego zacisku jest częścią odwróconą od podstawy.

Elastyczne ramię jest wyposażone w obszar uchwytu.

Wspornik jest wyposażony w wycięcie, które gdy wspornik jest złożony ułatwia palcom osoby dostęp i operowanie zatrzaskowym mechanizmem ryglującym.

Jeden ze wsporników jest wyposażony w zacisk, dostosowany do przyjęcia okrągłej końcówki w postaci czopu wałka rolety, a drugi wspornik jest wyposażony w zacisk dostosowany do przyjęcia końcówki wałka przenoszącej moment obrotowy.

Zespół jest wykonany z tworzywa sztucznego.

Zacisk wspornika rolety do montażu rolety, zawierający gniazdo dla końcówki wałka, przy czym ten zacisk zawiera elementy, które są, bez użycia narzędzi, zmontowywane i rozmontowywane w stosunku do podstawy, przystosowanej do jej przymocowania, bezpośrednio albo pośrednio do ściany albo podobnego nośnika, i ten zacisk zawiera całość albo część zatrzaskowego mechanizmu ryglującego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zatrzaskowy mechanizm ryglujący zawiera elastyczne ramię i zaczep, przy czym zaczep jest usytuowany na dalszym końcu elastycznego ramienia i zaczep jest dostosowany do współpracy z odpowiadającym mu zaczepem podstawy, zaś elastyczne ramię odchodzi od pierwszej części końcowej członu środkowego zacisku i jest skierowane ku drugiej części końcowej tego samego członu środkowego zacisku, przy czym pierwsza część końcowa członu środkowego jest częścią odwróconą od podstawy.

PL 213 636 B1

Elastyczne ramię jest wyposażone w obszar uchwytu.

Zacisk jest wykonany z tworzywa sztucznego.

Zacisk i podstawa są tak zaprojektowane, że umożliwiają demontaż i montaż i zawierają mechanizm montażowy, który umożliwia wprowadzenie zacisku do podstawy dla utworzenia złożonego zespołu. Korzystnie, podstawa jest także wyposażona w elementy, takie jak otwory dla śrub albo szczelina na szynę, dla umożliwienia mocowania podstawy do elementu nośnego, na przykład ściany, sufitu albo występu powierzchni.

Końcówka wałka przenosząca moment obrotowy jest podczas montażu wprowadzana do pierwszego zacisku, a cylindryczny kołek do drugiego zacisku. Roleta może być następnie mocowana do pierwszej i drugiej podstawy, te podstawy zostały uprzednio przymocowane do powierzchni, do której jest mocowana roleta.

Gniazda zacisków są korzystnie przystosowane do odpowiednich rozmiarów końcówek wałka rolety, dla zapewnienia odpowiedniego pasowania pomiędzy każdym gniazdem i odpowiednią końcówką wałka. W innym przykładzie wykonania wynalazku, gniazdo dla końcówki wałka przenoszącej moment obrotowy jest dostosowane do przyjęcia końcówki, która jest płaska, ma kształt krzyżowy, sześciokątny, kwadratowy, wielorowkowy albo ma inny odpowiedni kształt.

Podczas montażu, procedura montażu jest uproszczona przez fakt, że zacisk i jego odpowiednia podstawa mogą być złożone i rozłożone bez używania narzędzi.

Korzystny sposób montażu rolety według wynalazku zawiera: wprowadzenie pierwszej końcówki wałka do odpowiadającego jej wspornika, który jest już przymocowany do powierzchni montażowej, wprowadzenie do zacisku drugiej końcówki wałka, i zatrzaśnięcie zacisku z włożoną odpowiednią końcówką wałka do odpowiedniej podstawy.

W szczególnie oszczędnym przykładzie wykonania tylko jeden ze wsporników może być rozkładany i składany, drugi jest wykonany jako jeden element, ta alternatywa jest tańsza zarówno na etapie produkcji jak i rozprowadzania.

Dla bardziej szczegółowego opisania wynalazku i przedstawienia jego zalet i właściwości, poniżej opisany jest korzystny przykład wykonania, w powiązaniu z załączonymi rysunkami.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, którego fig. 1 przedstawia a zespół wsporników rolety według stanu techniki; fig. 2 przedstawia wspornik rolety według wynalazku, przed montażem; fig. 3 przedstawia wspornik rolety fig. 2, częściowo złożony; fig. 4 przedstawia wspornik rolety z fig. 2 i 3, całkowicie złożony; fig. 5 przedstawia dwa zaciski z rozkładanego wspornika rolety według wynalazku; i fig. 6 przedstawia wspornik, przymocowany do odpowiedniej szyny montażowej.

Poniższy opis jest oparty na założeniu, że roleta jest zamontowana na wspornikach, przy czym jeden koniec wałka jest wpuszczanym czopem a drugi koniec jest zdolny do przenoszenia momentu obrotowego. Jednakże całkowicie w zakresie wynalazku, znajduje się roleta z dwoma końcami przenoszącymi moment obrotowy, na przykład z jednym końcem obciążonym sprężyną i drugim końcem wyposażonym w dodatkową sprężynę albo mechanizm hamujący, który jest szczególnie przydatny przy dużych roletach.

Fig. 1 przedstawia zespół wsporników rolety ze stanu techniki. Oba wsporniki 100, 102 zawierają kątową część wsporczą 100, 102, zwykle wykonaną z blachy metalowej, zawierającą część wewnętrzną 103, 113, skierowaną w stronę ściany i zewnętrzną rozciągnięta część 105, 114. Zewnętrzna rozciągnięta część 105, 114 także ma gniazda 110, 112.

Wspornik przeznaczony do przyjmowania końcówki wałka przenoszącej moment obrotowy jest wyposażony w gniazdo stanowiące wydłużoną szczelinę 110, w której jest umieszczana końcówka przenosząca moment obrotowy. Wspornik który przyjmuje cylindryczną końcówkę rolety jest wyposażony w okrągły otwór 112, w który jest wprowadzana cylindryczna końcówka.

Montaż rolety typowo zawiera montowanie wsporników do powierzchni, która jest częścią ściany, sufitu albo wnęką koło okna, które ma być zasłaniane, montowanie rolety do wsporników przez wprowadzenie cylindrycznej końcówki do pierwszego wspornika 102 i następnie wsunięcie przenoszącej moment obrotowy końcówki wałka do szczeliny 110 drugiego wspornika 100. Jeżeli roleta ma być montowana we wnęce, wsporniki muszą jednakże mieć nieco inną formę. Zazwyczaj występuje luz pomiędzy płaską końcówką wałka i szczeliną, ten luz ma część milimetra. Ten luz może powodować niestabilność i nadmierne zużycie. Ponieważ szczelina jest otwarta ku górze i koniec rolety nie jest mocowany, istnieje ryzyko, że roleta wyskoczy ze wspornika, jeżeli jest nieostrożnie obsługiwana.

PL 213 636 B1

Te wady są eliminowane przez wynalazek, który jest także dobrze dostosowany do wytwarzania z tworzyw sztucznych, co pozwala uzyskać niski koszt produkcji.

Fig. 2 przedstawia wspornik rolety według wynalazku, przed montażem.

Jak wspomniano powyżej, zespół dwóch wsporników jest niezbędny dla montażu rolety. Roleta może być wyposażona w mechanizm sprężynujący, mechanizm hamujący, mechanizm nawijania bocznego albo silnik elektryczny, albo w inne mechanizmy wymagane przez końce rolety dla opierania się o stałą strukturę na zewnątrz rolety, tak aby umożliwić przenoszenie przez nie momentu obrotowego. Wsporniki muszą wytrzymać te momenty, jak również siły wywierane przez osobę ciągnącą sznurek, który powoduje działanie rolety. W pierwszym przykładzie wykonania, zespół wsporników zawiera pierwszy wspornik, przystosowany do przyjmowania końcówki wałka przenoszącej moment obrotowy, i drugi wspornik, przystosowany do przyjmowania końcówki w postaci czopu, która jest typowo cylindryczna, ale może mieć inny kształt. W tym ostatnim przypadku, ten wspornik jest tak zaprojektowany, że jest przystosowany do przyjmowania końcówki w postaci czopu o takim kształcie. Dwa wsporniki według wynalazku mają ogólnie podobną konstrukcję, i jeżeli nie podano inaczej, przedstawiony opis dotyczy obu wsporników.

Pierwszy wspornik składa się z podstawy 200 i zacisku 220. Zacisk 220 ma człon środkowy 222, który jest dopasowany do wycięcia w podstawie 200. Człon środkowy 222 jest wyposażony w gniazdo 224, które jest dostosowane do przyjęcia końcówki wałka przenoszącej moment obrotowy. To gniazdo może być otworem o kształcie krzyża, prostą szczeliną, albo innym wycięciem, które przyjmie wieloboczny człon odpowiedni do przenoszenia momentu obrotowego. Ponadto, zacisk ma dwa elastyczne ramiona 226, 228, odchodzące od członu środkowego. Oba te elastyczne ramiona są wyposażone w obszar 230 uchwytu, wskazujący odpowiedni punkt nacisku, przy najmniejszym oporze, podczas ściskania palcami elastycznych ramion. Korzystnie, obszar 230 uchwytu jest wyposażony w moletowanie albo inne wyraźne oznaczenie, dla wskazania odpowiedniego miejsca dla przyłożenia nacisku podczas ściskania elastycznych ramion 226, 228. Te oznaczenia poprawiają także uchwyt podczas ściskania, przez zwiększenie tarcia w porównaniu z gładką powierzchnią. Na dalszym końcu elastycznych ramion, znajduje się zaczep, przystosowany do współpracy z odpowiednim zaczepem 202 w podstawie 200, dla utworzenia mechanizmu ryglującego, który utrzymuje zacisk przymocowany do podstawy po montażu wspornika.

Dla poprawy stabilności i wytrzymałości złożonego wspornika, płytki nośne 204, 206, 242 zostały wprowadzone dla podtrzymania członu środkowego 222 zacisku i jego części w przedniej 264. Dla podtrzymania i prowadzenia elastycznych ramion, zostały wprowadzone płytki nośne 205, 207.

Fig. 3 przedstawia zespół wsporników gdzie dwa wsporniki zostały częściowo złożone. Rysunek wyraźnie pokazuje jak człon środkowy 222, 262 zacisku jest dopasowany do odpowiedniego wycięcia w podstawie 200, 240, jak dochodzą do siebie zaczepy 234 i 202.

Fig. 4 przedstawia wsporniki całkowicie złożone, złożony zespół jest zasadniczo gładki na powierzchni od strony przeciwnej do rolety. Przy obszarze uchwytu, krawędzie 420, 421 zewnętrznych płytek nośnych 205, 207 podstawy są tak ukształtowane, że zewnętrzny profil podstawy jest mniejszy niż profil elastycznych ramion 226, 228, gdy nie są one ściśnięte. Gdy ramiona mają być ściśnięte, to jest gdy zaczep 234 ma być rozłączony, palce osoby rozłączającej mogą przyłożyć nacisk bez przeszkód ze strony zewnętrznego profilu podstawy. Innymi słowy, krawędź podstawy 240 jest wyposażona w wycięcia, które gdy wspornik jest złożony ułatwiają ściśnięcie elastycznych ramion 226, 228. Rysunek także pokazuje, że podstawa jest wyposażona w rowki 410, 412, umożliwiające połączenie wspornika z szyną montażową albo podobnym elementem, bez użycia narzędzi. Podstawa jest także wyposażona w elastyczne ucho 431, 650, mające pierwszy i drugi kołek na swoim zewnętrznym końcu, jeden z każdej strony. Pierwszy kołek, zwrócony w stronę powierzchni montażowej (nie widoczna na rysunku), jest przystosowany do zatrzaśnięcia w wycięciu w szynie montażowej, co zapobiega przemieszczaniu się wspornika na w boki w szynie (patrz fig. 6). Elastyczne ucho 431 i rowki 410, 412, oraz drugi kołek 432, mogą także być użyte do przymocowania rozmaitego osprzętu pomocniczego do wspornika, takiego jak prowadnica sznurowa albo ogranicznik nawijania, podczas montażu wspornika do szyny.

Korzystnie, kaseta może być przymocowana do wsporników, wykorzystując specjalny osprzęt w postaci rowków, otworów albo uch. Taka kaseta chroni roletę wzdłuż całej jej górnej przedniej strony, ale pozostawia szczelinę otwartą w stronę w dołu, przez którą materiał rolety będzie biegł w dół w trakcie używania. Kaseta może także poprawiać ogólny wygląd rolety, zwłaszcza gdy roleta jest całkowicie podniesiona.

PL 213 636 B1

Fig. 5 przedstawia dwa zaciski 500, 550 według wynalazku, mające gniazda 501, 551 dostosowane do przyjęcia końcówek wałka, odpowiednio cylindrycznej i przenoszącej moment obrotowy.

Fig. 6 przedstawia wspornik 600, przymocowany do szyny montażowej 610. Profil 620 szyny 610 zawiera sekcję podstawy 620, sekcje boczne 625, 626 i kołnierze 630, 631, przystosowane do współpracy ze strukturami 410, 412 o odpowiednich kształtach należących do wspornika 400, 600, na swoich miejscach za pomocą mechanizmu blokującego zawierającego elastyczne ucho 650, wyposażone w pierwszy kołek, który wchodzi w otwór w środkowej powierzchni czołowej 640 szyny. Wspornik 400, 600 może być montowany do szyny bez użycia narzędzi. Dla wymontowania wspornika 600 z szyny montażowej 610, tylko proste narzędzie jest potrzebne, dla wysunięcia pierwszego kołka na elastycznym uchu 650 ze środkowej powierzchni czołowej 640 szyny.

Claims (8)

1. Zespół wsporników rolety, zawierający pierwszy i drugi wspornik rolety, przy czym co najmniej jeden ze wsporników zawiera zacisk (220, 260), wyposażony w gniazdo (224, 501, 551) do pomieszczenia końcówki na końcu wałka rolety i podstawę (200, 240), wyposażoną w elementy do mocowania podstawy bezpośrednio albo pośrednio do powierzchni, zaś konstrukcja zacisku (220, 260) i podstawy (200, 240) umożliwia ich składanie i rozkładanie, przy czym zacisk i podstawa, gdy są złożone są zabezpieczone przed rozłączeniem przez zatrzaskowy mechanizm ryglujący, znamienny tym, że zatrzaskowy mechanizm ryglujący zawiera elastyczne ramię (226) zacisku (220, 260) i zaczep (234), przy czym zaczep (234) jest usytuowany na dalszym końcu elastycznego ramienia (226) i zaczep (234) jest dostosowany do współpracy z odpowiadającym mu zaczepem (202) podstawy (200, 240), zaś elastyczne ramię (226) odchodzi od pierwszej części końcowej członu środkowego (222, 262) zacisku (220, 260) i jest skierowane ku drugiej części końcowej tego samego członu środkowego (222, 262) zacisku (220, 260), przy czym pierwsza część końcowa członu środkowego (222, 262) zacisku (220, 260) jest częścią odwróconą od podstawy (200, 240).

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że elastyczne ramię (226) jest wyposażone w obszar (230) uchwytu.

3. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wspornik jest wyposażony w wycięcie, które gdy wspornik jest złożony ułatwia palcom osoby dostęp i operowanie zatrzaskowym mechanizmem ryglującym.

4. Zespół według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że jeden ze wsporników jest wyposażony w zacisk, dostosowany do przyjęcia okrągłej końcówki w postaci czopu wałka rolety, a drugi wspornik jest wyposażony w zacisk dostosowany do przyjęcia końcówki wałka przenoszącej moment obrotowy.

5. Zespół według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4, znamienny tym, że jest wykonany z tworzywa sztucznego.

6. Zacisk (220) wspornika rolety do montażu rolety, zawierający gniazdo dla końcówki wałka, przy czym ten zacisk zawiera elementy, które są, bez użycia narzędzi, zmontowywane i rozmontowywane w stosunku do podstawy, przystosowanej do jej przymocowania, bezpośrednio albo pośrednio do ściany albo podobnego nośnika, i ten zacisk zawiera całość albo część zatrzaskowego mechanizmu ryglującego, znamienny tym, że zatrzaskowy mechanizm ryglujący zawiera elastyczne ramię (226) i zaczep (234), przy czym zaczep (234) jest usytuowany na dalszym końcu elastycznego ramienia (226) i zaczep (234) jest dostosowany do współpracy z odpowiadającym mu zaczepem (202) podstawy (200, 240), zaś elastyczne ramię (226) odchodzi od pierwszej części końcowej członu środkowego (222, 262) zacisku (220, 260) i jest skierowane ku drugiej części końcowej tego samego członu środkowego (222, 262) zacisku (220, 260), przy czym pierwsza część końcowa członu środkowego (222, 262) jest częścią odwróconą od podstawy (200, 240).

7. Zacisk (220) według zastrz. 6, znamienny tym, że elastyczne ramię (226) jest wyposażone w obszar (230) uchwytu.

8. Zacisk (220) według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że jest wykonany z tworzywa sztucz-