Znany jest juz sposób destylowania metali lotnych, np. cynku lub kadmu, w muflach, wbudowanych do pieca obroto¬ wego wzdluz osi jego obrotu.Nadawanie wsadu uskutecznia np. sli¬ mak na jednym koncu rury, stanowiacej mufle, natomiast zarówno spuszczanie po¬ zostalosci, jak i odprowadzanie par meta¬ lu i gazów oditleniajacych uskutecznia sie przez drugi koniec rury. W skraplaczu, przylaczonym do mufli, zbiera, sie plynny metal, od którego .oddziela sie pozostalo¬ sci przy pomocy przelewu.Przy destylacji wedlug opisanej wyzej metody plynny metal, np. cynk, osadza sie na powolnie ostygajacym popiele (raj- mówce), wskutek czego niema mowy o zu¬ pelnym rozdziale materjialu na plynny me¬ tal i popiól,, poniewaz z koniecznosci za¬ wsze czesc skroplonego cynku zostaje me¬ chanicznie zatrzymana w popiele* Wade te usuwa wynalazek dzieki temu, ze rozdzial popiolu od metalu, np. od cyn¬ ku, przeprowadza sie juz w samej mufli w temperaturze, w której metal nie skra¬ pla sie jesizcze, np. w razie destylacji cyn¬ ku — w temperaturze 900 — 1000°. Pary metalu mozna odprowadzac przytem z tej¬ ze strony mufli, co i popiól, albo w jej srod¬ ku lub tez wpoblizu konca, przez który nadaje sie wsad do mufli. Miejsce odbio- ru par metalu powinno w kazdym razieznajdorwauc sie tam, gdizie wsad mufli ma tak wysoka temperature, ze wyklucza to w praktyce skraplanie sie par metalu na zimnych czesciach wsadu. Tylko w razie odbioru par metalu wpobliiti miejsca na- diawiania wsadu dio mufli mozna bez szkody utrzymywac temperature wsadu ponizej punktu skraplania sie par, poniewaz w ta¬ kim razie czesciowe skroplenie nie oznacza straty materjalu, a metal skroplony, oka¬ dzajacy sie na wsadzie, podczas dalteziej wedrówki pteez mufle ulatnia sie tua nowo.Na rysunku, przedstawiono schematycz¬ nie kilka urzadzen, sluzacych wania opisanego spoteobu, pi-zyczem fig, 1 uwidocznia przekrój podluzny aparatury, zawierajacej mufle, osadzona wzdluz osi obrotu pieca, fig. 2 czesciowy przekrój po¬ dluzny przy odmiemnem urzadzeniu do od¬ bioru par cynku; fig. 3 — w przekroju po¬ dluznym piec obrotowy z wibudowanemi szescioma mulflamii; fig. 4 — przekrój po¬ przeczny wzdluz linji A — B na fig. 3; fig. 5 przedstawia przekrój podluzny pie¬ ca obrotowego z szescioma muflami i sze¬ scioma skraplaczami, a fig. 6 — przekrój poprzeczny wzdltiz limiji C — D na fig. 5.Dla przykladu podany jest nizej opis sposobu destylowania cynku.Na wszystkich figurach, przedstawia¬ jacych poszczególne przyklady wykonania cyfra 1 oznacza piec obrotowy, a 2 — mu¬ fle lub mufle, osadzane wzdluz osi obrotu pieca lub zasadniczo równolegle dlo niej.Cyfra 3 oznacza na fig. 1, 3 i 5 przenosnik slimakowy do nadawania wsadu do mufli (przedstawionej tu schematycznie dla przykladu), uruchomiany recznie lub za- pomoca kola pasowego. Poddawany od- tlenianiu wsatd1 oraz srodek odmieniajacy nadaje sie z zasobnika 4, skad materjaly te dostaja sie przez szczeline w rurze, oslaniajacej slimak, do tegoz slimaka 3. Za¬ sobnik 4 jest nieruchomy, natomiast oslo¬ na slimaka 3 obraca sie wraz z piecem.Pomiedzy zasobnikiem a oslona slimaka znajduje sie uszczelnienie. Na lig. 1, 3, 5 i 6 cyfra 5 oznacza skraplacz lub skrapla¬ cze, sluzace do skraplania par cynku. W miejscu 6 $*ary te wchodza do poszczegól¬ nych skraplaczy, a gazy odlotowe opuszcza¬ ja je w miejscu 7. Na fig. 3 i 5 uwidocznio¬ ne sa kolpaki 8, sluzace dó odprowadza¬ nia cynku, jaki jeszcze zawieraja gazy od¬ lotowe. W urzadzeniu wedlug fig. 1 gazy skropliinowe spalaja sie w komorze 9 i sa prowadzone zpowrotem do komory pieca obrotowego, otaczajacej mufle. Na fig. 1 i 2 piec obrotowy jest pochylony ze spadkiem 4%-wym, natomiast fig. 3—6 przedstawia¬ ja piece, ustawione poziomo. W wielu przy¬ padkach moze zachodzic potrzeba zmia¬ ny pochylenia pieca w zaleznosci od uzyte¬ go materjalu surowego, a mianowicie np. nadania piecu odpowiedniego pochylenia, aby zmusic trudnoodltleniajace sie materja¬ ly do bardzo powolnego przesuwania sie przez strefe odtleniania przy duzem napel¬ nieniu pieca. Niekiedy nie wystarczy do tego nawet poziome ustawienie pieca, lecz trzeba bedzie nachylic go w ten sposób, zeby materjal musial w mufli przesuwac sie pod góre. Opalanie pieca uskutecznia sie w urzadzeniu wedlug fig. 1 przez dy¬ sze 10, a na fig. 3 i 5 przez dysze 11, prze¬ prowadzona przez wydrazony wal slimaka nadawczego. Do odprowadzania spalin slu¬ za nasady 12, osadzone w odpowiednich glowicach pieca (fig. 1, 3 i 5).W urzadzeniu wedlug fig. 1 wsiad jest wprowadzany zapomoca slimaka 3 lub po¬ dobnego przenosnika do mufli, przez która przesuwa sie w kierunku strzalki x, a od¬ prowadzany — przez boczna nasade 13 i dostaje sie do wezownicy 14, w której ko¬ rzystnie jest, w celu zamykania jej, osa¬ dzic na podobienstwo sluz zawory wzgled¬ nie zasuwy. Odprowadzanie popiolu (raj- mówki) odbywa sie przez upust 15. Do skraplacza 5 nie dopuszcza popiolu pier¬ scien spietrzajacy, umieszczony w miejscu 6. Taki sposób wykonania ma te zalete, ze - 2 -popiól ostyfia bardzo szybko, poniewaz j-est odprowadzany piraci ma»ade 13 wprost na- zewmatnz; Par cynku nie dopuszcza do we- zowmcy /4 jedno lufo kilka zanikniee, Wo- bec szybkiego odprowadzania popiolu, pa¬ ry cynku nie miaja zatem sposobnosci skraplania sie na popiele. Urzadzenie ta¬ kie ma ponadto te zalete praktyczna, ze procesy, zachodzace w mufli, mozna bez¬ posrednio obserwowac przez otwory 7 i 6 i ma sie moznosc wprowadzenia ewentu¬ alnie przez otwory 7 i 6 odpowiedniego draga zelaznego i usuniecia przy jego po¬ mocy narostów,, tworzacych sie w mufli. W pewnych przypadkach korzystne jest po¬ zostawienie takiego draga w czasie ruchu w mufli i wsuniecie go az do przenosnika slimakowego, gdyz w takim razie, przy ru¬ chu lobnotowym pieca, obecnosc tego draga powoduje jeszcze dokladniejsze przemie- szamie wsadu, a zatem i s'zybsze oraz rów- nonnerniejsze odtlenienie. W urzadzeniu, ptzedsftaiwiionem schematycznie na fig. 1, opalanie mufli uskutecznia sie w przeciw- pradzie do przesuwu materjalu w mufli.Przez umieszczenie urzadzenia opalajace¬ go po stronie nadawania wsadu mozna uzy¬ skac równiez ogrzewanie mufli przy po¬ mocy pradu stalego.W urzadzeniu wedlug fig. 2 materjal przechodzi przez mufle 2 równiez w kie¬ runku strzalki x. W miejscu 16 wystaje do wnetrza mufli nasada, przez która pary cynku odprowadzane sa do pierscieniowej komory 17, a stad przewodem 18 w kie¬ runku bocznym, podczas gdy wsad przesu¬ wa sie przez mufle nadal w kierunku strzalki x. Wysokosc nasady dobiera sie w ten sposób, aby nawet wówczas, gdy na¬ sada zajmuje dolne polozenie, materjal nie przechodzil ponad jej górna kraJwe- dzia, lecz obok jej zewnetrznych po¬ wierzchni bocznych, gdyz w takim razie nawet przy ustawieniu nasady w dokiem polozeniu nie moze sie do niej dostawac material staly. Jezeli do nasady dostana sie ewentualnie drobne iazastfci materjaitt, to w jej górnem polozeniu wypadaja one nattychmiau* iiwafzewnatrz. Mozga zreiszta w celu przesuniecia zpowrotem czesci w&adUi które mimo wszystko, dostana sie do nasa-r dy, umiescic w pierscieniowej komorne 17 przenosnik, np. przenosnik slimakowy 19.W urzadzeniu wedlug fig. 3 wsad do¬ staje sie z zasobnika 4 przez slimak 3 do komory wstepnej 20, polaczonej tffwale Z szescioma muflami 2, wobec czego nada¬ wany wsad dostaje sie zawsze do tych z pomiedzy szesciu mufli, które w danej chwili znajduja sie na dole. Aiby uniemo¬ zliwic znaczniejsze wypadanie zpowrolem wsadu z mufli w chwili, gdy zajma one polozenie górne, silosuje sie brzegi spie¬ trzajace 21. Na koncu wylotowymi wszyst¬ kie mufle uchodza do wspólnej komory 22, w której skraplacz 5 jest umieszczony w ten sposób, ze wsad przechodzi przez pierscieniowa przestrzen 23 miedzy skra¬ placzem a sciankami komory 22 dlo otworu 24, natomiast pary cynku przez otwór 6 wchodza do iskraplacza 5. Wychodzi sie przytern z zalozenia, ze skraplacz jest po¬ laczony na stale z komora 22 i piecem 1 i obraca sie 'wraiz z tym ostatnim. Pozostalo¬ sci prowadzi sie, podolbnie jak na fig. 1 z otworu 24 do pierscieniowej kpmory 25, w której dobrze jest umiescic na podo¬ bienstwo sluz jeden lub kilka narzadów zamykajacych. Ochllodlzone pozostalosci opuszczaja pierscieniowa komore 25 prfyez nasade 26. Opalanie pieca uskutecznia sie zapomoca dyszy 11, przeprowadzonej przez wydrazony wial slimaków 3. Gazy ogrzewajace oplywaja wsizy&tkie szesc mu¬ fli i wchodza w miejscu 27 do pierscienio¬ wej przestrzeni, zawartej miedzy sciana¬ mi komory 22, a wewnetrzna sciana pieca.Z tej komory pierscieniowej gaizy odpro^ wadza sie nastepnie nazewnatrz, W urzadzeniu tern wedlug fig. 3x4 za¬ równo pepiól, jak i pary metalu odprowa¬ dza sie ze strefy odtleniania równolegle do — 3 -osi obrotowej pieca, przyczem wydalanie gazów redukcyjnych uskutecznia sie w po¬ lozonym wspólosiowo skraplaczu 5, a po¬ piolu — w komorze pierscieniowej 22, ota¬ czajacej ten skraplacz.Wedlug fig. 5 i 6 gazy redukcyjne od¬ dziela sie od wsadu na koncu nadawczym mufli, poza tern caly piec obrotowy za¬ chowuje konstrukcje, uwidoczniona na fig. 3 i 4. Wsad, doprowadzany z zasobnika 4 przy pomocy slimaka 3, wpada w miejscu 28 do komory wstepnej 29, w której szesc pojedynczych skraplaczy jest osadzonych w ten sposób ze wsad w czasie swego przesuwu od punktu wejsciowego wzdluz zewnetrznych scian skraplaczy az do wej¬ scia do mufli 2 doznaje znacznego ogrza¬ nia cieplem, jakie sie wyzwala przy skra¬ planiu. Wydalanie popiolu mozna przy takiej postaci wykonania przeprowadzac bardzo prosto, a mianowicie przeprowa¬ dzic konce 30 mufli przez glowice pie¬ ca z gazami odlotowemi i zamknac je np. zwyklemi pokrywami, otwieranemi okre¬ sowo. Pary cynku i gazy redukcyjne, wy¬ wiazujace sie w muflach 2, plyna w prze- ciwjpfadzie do materjalu ku skraplaczom i do ich wnetrza przez otwory 6. Gazy od¬ lotowe odprowadza sie ze skraplaczy w miejscu 7, Nastepna odmiana sposobu polega na tern, ze nadawanie uskutecznia sie poprzez sciane, pieca, a pary cynkowe oraz pozo¬ stalosci odprowadza sie w kierunku osi pieca lub równolegle do niej. Sposób ten moznaby zastosowac w urzadzeniu, po- dobnem do przedstawionego na fig. 3, a mianowicie moznaby nadac nasadzie 26 po- stac lopatki, nabierajacej materjal podczas obrotu pieca. W takim razie zawory, wbudo¬ wane w komorze pierscieniowej 25, wpu¬ szczalyby nadawany wsad okresowo, na podobienstwo sluz, do komory z muflami, a wsad ten dostawalby sie przez nasade 24 do komory pierscieniowej 23. Z tej ko¬ mory wstepnej wsad dostawalby sie do mufli 2, przez które przesuwalby sie na¬ stepnie w kierunku strzalki y, natomiast pary cynku wchodzilaby dfc skraplacza 5 w kierunku przeciwnym. Wybieranie po¬ piolu z niuifli mozna urzadzic podobnie, jak to przedstawiono schematycznie na fig. 5 w miejscu 30. W razie zastosowania jed¬ nej tylko mufli ten ostatnio wymieniony sposób daje sie odpowiednio przeprowa¬ dzic równiez w aparaturze wedlug fig. 2, przyczem wsad doprowadza sie przez na¬ sade 18, komore pierscieniowa 17 i nasade 16. Wsad przesuwa sie wówczas przez mufle w kierunku strzalki x, natomiast w kierunku przeciwnym odprowadza sie pa¬ ry cynku. PL