PL212715B1 - Komplet zęba-atrapy do uzupełniania ubytków uzębienia z elementem wsporczym - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest komplet zęba-atrapy do uzupełniania ubytku uzębienia z elementem wsporczym oraz z co najmniej jednym zębem, sąsiednim do ubytku, przygotowanym do zamocowania na nim elementu wsporczego z zębem-atrapą w celu czasowego lub stałego uzupełniania ubytków uzębienia, zwłaszcza zębów przednich, siecznych i kłów, pozbawianych korzeni.

Znane jest z opisu patentowego USA nr 5194001 uzupełnianie ubytków zębów z zastosowaniem elementu wsporczego umieszczonego na stronie zgryzu zębów sąsiednich do ubytku w rowkach wykonanych na tych powierzchniach, do którego jest mocowany ząb-atrapa.

W tym znanym uzupeł nianiu ubytków uzę bienia wymagana jest znaczna interwencja stomatologiczna na powierzchni zgryzu, co osłabia zęby wsporcze a także zniekształca naturalne ukształtowanie powierzchni zgryzu zębów wsporczych i zęba-atrapy.

Znane jest z opisu patentowego USA nr 5181850 uzupełnianie ubytku zęba, w którym w zębach sąsiednich do ubytku, w otworach wykonanych od strony ubytku, umieszczone są po dwa trzpienie, na których są zamocowane elementy złączne w postaci płytek, do których jest zamocowany za pomocą znanych materiałów stomatologicznych, ząb-atrapa.

W tej metodzie wymagane jest wykonanie dwóch otworów w każ dym zę bie wsporczym a z ą b-atrapa mocowany jest do elementu złącznego tylko za pomocą materiału stomatologicznego.

Znane jest z opisu patentowego USA nr 4163318 i 4950162 uzupełnianie braków uzębienia, w którym, w ich zębach-atrapach, są umieszczone przekładnie zę batkowe do ustawiania wielkoś ci wystawania na zewnątrz trzpieni przekładni do gniazd zębów wsporczych, sąsiednich do ubytku. Zastosowanie przekładni zębatkowej rozwiązuje sprawę sprzeczności pomiędzy wymiarem odległości powierzchni stycznych zębów wsporczych a koniecznością wystawania końców trzpieni przekładni zębatkowej w głąb gniazd zębów wsporczych.

Rozwiązanie tej sprzeczności okupione jest zwiększonym kosztem zastosowanej przekładni zębatkowej, wbudowanej do zęba-atrapy a zwłaszcza osłabieniem jego wytrzymałości mechanicznej.

Wynalazek ma na celu wykorzystanie kompletu zęba-atrapy z elementem wsporczym do uzupełniania powstałego ubytku uzębienia przy braku korzenia zęba i gdy nie ma innej możliwości szybkiego, w ciągu jednej wizyty, zamocowania zęba-atrapy a także ułatwienie jego zakładania na element wsporczy, jego ustawienie i zamocowanie na elemencie wsporczym a także ułatwienie zakładania elementu wsporczego w otworach zębów wsporczych sąsiednich do ubytku, bez konieczności stosowania skomplikowanych przekładni zębatkowych.

Według wynalazku, prefabrykowany ząb-atrapa ma na swej tylnej powierzchni otwartą od strony usuniętego korzenia szczelinę, skierowaną do jego powierzchni stycznych, której krawędzie poziome są równoległe do jego powierzchni czołowej a element wsporczy ma postać korzystnie metalowego paska, umieszczonego i zamocowanego za pomocą znanych materiałów stomatologicznych, w co najmniej jednym ślepym otworze, wydrążonym na powierzchni ściany stycznej zęba sąsiedniego do ubytku, na który jest nasunięty, ustawiony i zamocowany za pomocą znanych materiałów stomatologicznych, ząb-atrapa. Ślepe otwory mają korzystnie różną głębokość. Długość paska jest większa od odległości obu powierzchni ścian stycznych zębów sąsiednich do ubytku a w środku paska, korzystnie jest wykonany wzdłużny otwór· Długość paska jest mniejsza od sumy wymiarów odległości powierzchni ścian stycznych zębów sąsiednich do ubytku i głębokości głębszego otworu i spełnia warunek l < 11 + g1, gdzie l_- długość paska, 11 - odległość powierzchni ścian stycznych zębów sąsiednich do ubytku, g1 - głębokość głębszego otworu. Szerokość szczeliny jest większa co najmniej korzystnie dwukrotnie od grubości paska.

Według wynalazku, otwarta szczelina w zębie-atrapie ułatwia jego założenie, ustawienie i zamocowanie na pasku, umożliwiając naprawę ubytku zęba, dzięki wykorzystaniu wszystkich cech wynalazku, w czasie jednej wizyty. Różna głębokość ślepych otworów ułatwia zakładanie bardziej sztywnego paska, bez wzdłużnego otworu, przez włożenie go jednym końcem do głębszego a następnie jego cofnięcie do płytszego otworu, ustawienie i zamocowanie w żądanym położeniu za pomocą znanych materiałów stomatologicznych. Wzdłużny otwór w środku długości paska zmniejsza jego sztywność i ułatwia założenie go do ślepych otworów, które dzięki temu mogą mieć głębokość umożliwiającą jego założenie bez luzu osiowego w ślepych otworach. Zmniejszenie sztywności paska za pomocą wzdłużnego otworu, przydatne przy zakładaniu go w otworach, jest usuwane po założeniu zęba-atrapy na pasek za pomocą materiału stomatologicznego, zapewniającego niezbędną sztywność połączenia.

PL 212 715 B1

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia ząb-atrapę w widoku od czoła, fig. 2 - ząb-atrapę ze szczeliną w widoku na powierzchnię styczną, fig. 3 - element wsporczy - pasek, fig. 4 - pasek z otworem, fig. 5 - ząb sąsiedni do ubytku w widoku na powierzchnię ze ś lepym otworem, fig. 6 - ząb sąsiedni do ubytku w widoku na powierzchnię styczną z przeciwnej strony do ubytku ze ślepym otworem, fig. 7 - zęby sąsiednie do ubytku ze ślepymi otworami o równej głębokości, fig. 8 - zęby sąsiednie do ubytku ze ślepymi otworami o różnej głębokości, fig. 9 - komplet zęba-atrapy z paskiem, fig. 10 - zęby sąsiednie do ubytku z zamocowanym paskiem z otworem, umieszczonym w ślepych otworach o równej głębokości, fig. 11 komplet zęba-atrapy z paskiem z otworem, umieszczony i zamocowany w miejscu ubytku, ze ślepymi otworami o równej głębokości zębów sąsiednich do ubytku a fig. 12 - komplet zęba-atrapy zamocowany na pasku bez otworu, umieszczony w miejscu ubytku i zamocowany w ślepych otworach o różnej głębokości zębów sąsiednich do ubytku.

Komplet do uzupełniania ubytków uzębienia składa się z prefabrykowanego, korzystnie w oddzielnych zakładach, zęba-atrapy 1, mającego na jego tylnej powierzchni 2, otwartą od strony usuniętego korzenia 3 szczelinę 4, skierowaną do powierzchni stycznych 5, 6, której krawędzie poziome 7, 8 są równoległe do jego powierzchni czołowej 9 a element wsporczy ma postać korzystnie metalowego paska 10, 10a umieszczonego, ustawionego i zamocowanego za pomocą znanych materiałów stomatologicznych w co najmniej jednym ślepym otworze 11, 12, wydrążonym w ścianie stycznej 13, 14 zęba 15, 16 sąsiedniego do ubytku 17, na który jest nasunięty, ustawiony i zamocowany za pomocą znanych materiałów stomatologicznych, ząb-atrapa 1. Ślepe otwory 11, 12 mają korzystnie różną głębokość g1, g2. Długość l paska 10, 10a jest większa od odległości l1 obu powierzchni ścian stycznych 13, 14 zębów 15, 16 sąsiednich do ubytku 17 a w środku paska 10a, korzystnie jest wykonany wzdłużny otwór 18. Długość l paska 10, 10a jest mniejsza od sumy wymiarów odległości l1 powierzchni ścian stycznych 13, 14 zębów 15, 16 sąsiednich do ubytku 17 i głębokości g1 głębszego otworu 12 i spełnia warunek l < l1 = g1. Szerokość h szczeliny 4 jest większa co najmniej korzystnie dwukrotnie od grubości paska 10, 10a.

Uzupełnienie ubytku uzębienia polega na wykonaniu otworów 11, 12 w ścianach stycznych 13, 14 zębów 15, 16 sąsiednich do ubytku 17, włożeniu do nich paska 10, 10a, zamocowaniu go w otworach 11, 12 materiałem stomatologicznym oraz na nałożeniu na pasek 10, 10a zęba-atrapy 1, ustawieniu go i zamocowaniu na pasku 10, 10a za pomocą materiału stomatologicznego.

Claims (5)

1. Komplet zęba-atrapy do uzupełniania ubytku uzębienia, z elementem wsporczym oraz z co najmniej jednym zębem, sąsiednim do ubytku uzębienia, przygotowanym do zamocowania na nim elementu wsporczego z zębem-atrapą w celu czasowego lub stałego uzupełniania ubytków uzębienia, zwłaszcza zębów przednich siecznych i kłów pozbawionych korzeni, znamienny tym, że prefabrykowany ząb-atrapa (1) ma na swojej tylnej powierzchni (2) otwartą od strony usuniętego korzenia szczelinę (4), skierowaną do jego powierzchni stycznych (5, 6), której krawędzie poziome (7, 8) są równoległe do jego powierzchni czołowej (9) a element wsporczy ma postać korzystnie metalowego paska (10, 10a), umieszczonego i zamocowanego za pomocą znanych materiałów stomatologicznych, w co najmniej jednym ślepym otworze (11, 12), wydrążonym na powierzchni ściany stycznej (13, 14) zęba (15, 16) sąsiedniego do ubytku (17), na który jest nasunięty, ustawiony i zamocowany za pomocą znanych materiałów stomatologicznych, ząb-atrapa (1).

2. Komplet według zastrz. 1, znamienny tym, że ślepe otwory (11, 12) mają korzystnie różną głębokość (g1, g2).

3. Komplet według zastrz. 1, znamienny tym, że długość (l) paska (10, 10a) jest większa od odległości (M) obu powierzchni ścian stycznych (13, 14) zębów (15, 16) sąsiednich do ubytku (17) a w środku paska (10a), korzystnie jest wykonany wzdłużny otwór (18).

4. Komplet według zastrz. 3, znamienny tym, że długość (l) paska (10, 10a) jest mniejsza od sumy wymiarów odległości (M) powierzchni ścian stycznych (13, 14) zębów (15, 16) sąsiednich do ubytku (17) i głębokości (g1) głębszego otworu (12) i spełnia warunek (l < l1 + g1).

5. Komplet według zastrz. 1, znamienny tym, że szerokość (h) szczeliny (4) jest większa co najmniej, korzystnie dwukrotnie, od grubości paska (10, 10a).