PL212260B1 - Złącze rozłączne, zwłaszcza do zacisku fazowego lub uziomowego z głowicą drążka UDI - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest złącze rozłączne, zwłaszcza do zacisku fazowego lub uziomowego z głowicą drążka UDI, zabezpieczające pokrętło złącza przed wypadnięciem z głowicy.

Z polskiego opisu patentowego nr 62 818 znane jest złącze jednopołożeniowe pod tytułem „Złącze dwudzielne drążków izolacyjnych”. Złącze składa się z dwóch części: części zewnętrznej i elementu roboczego z pokrętłem. Część zewnętrzna ma otwór, w którym znajduje się przewężenie w postaci blokującego pierścienia oraz element dociskowy w postaci sworznia pozostającego pod naciskiem sprężyny. Walcowe pokrętło w swej dolnej części złącznej posiada wybranie w postaci wytoczenia oraz zaczep z obustronnymi ścięciami. Pomiędzy płaszczyznami ścięcia znajduje się przelotowe wycięcie odpowiadające średnicy blokującego elementu stabilizującego.

Rozwiązanie to umożliwia wywarcie dociskiem momentu obrotowego i tylko w jednym położeniu po zamocowaniu zacisku umożliwia zsunięcie głowicy drążka UDI z pokrętła. W drugim położeniu drążek pozostaje zamocowany na pokrętle do czasu demontowania zacisku. Rozłączenie złącza wymaga uchwycenia części zewnętrznej dla wywarcia nacisku na sprężynę. Powyższe rozwiązanie na stałe wiąże drążek izolacyjny z pokrętłem. Wymaga to stosowania takiej ilości drążków ile takich zacisków ma uziemiacz.

Celem wynalazku jest opracowanie złącza rozłącznego, które jednocześnie może przenosić moment obrotowy oraz siłę poosiową, a rozłączanie można wykonać bez dotykania elementów złącza.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że na części przewężonej w części zewnętrznej złącza zakleszczone jest wybranie kształtowe pokrętła w płaszczyźnie prostopadłej do osi pokrętła, przy czym tylna część zaczepu pokrętła dociśnięta jest do części przewężonej elementem dociskowym od czoła zaczepu. Stabilizator położenia i element dociskowy stanowią dwupołożeniowe połączenie kształtowe. W dwupołożeniowym połączeniu kształtowym dwupołożeniowy stabilizator posiada elementy stabilizujące w każdym z położeń zakleszczenia. W drugim wariancie dwupołożeniowy element dociskowy posiada elementy stabilizujące w każdym z położeń zakleszczenia. Elementy stabilizujące mają postać rowków, występów, kołków i/lub płytek. Wybranie kształtowe ma korzystnie w przekroju poprzecznym postać równoległoboku.

Korzystną cechą rozwiązania złącza według wynalazku jest uzyskanie połączenia kształtowego przenoszącego moment i siłę poosiową w trybie roboczym, a poprzez przyłożenie do pokrętła momentu przeciwnego przekraczającego moment oporu jaki wywołuje siła docisku od elementu dociskowego na elementy stabilizujące pokrętła, w prosty sposób uzyskuje się rozłączenie złącza.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 ukazuje półprzekrój poosiowy przez część zewnętrzną, fig. 2 - ukazuje przekrój poprzeczny przez część zewnętrzną, fig. 3 i fig. 4 - przekrój poprzeczny przez złącze w dwóch poł o ż eniach zakleszczenia, fig. 5 i fig. 8 ukazują pokrętło z wybraniem kształtowym i stabilizatorem, fig. 6 - przekrój poprzeczny przez wybranie kształtowe, fig. 7 - widok na czoło dwupołożeniowego stabilizatora z elementami stabilizującymi w postaci rowków, fig. 9 - widok dwupołożeniowego elementu dociskowego z elementami stabilizującymi, fig. 10 - półprzekrój poosiowy przez złącze.

Złącze rozłączne posiada część zewnętrzną (11), w otworze której na części przewężonej (12) zakleszczone jest wybranie kształtowe (3) pokrętła (1) w płaszczyźnie prostopadłej do osi pokrętła (1). Tylna część (21) zaczepu (2) pokrętła (1) dociśnięta jest do części przewężonej (12) elementem dociskowym (9) od czoła zaczepu (2). Stabilizator (4) położenia i element dociskowy (9) stanowią dwupołożeniowe połączenie kształtowe. W dwupołożeniowym połączeniu kształtowym dwupołożeniowy stabilizator (4) posiada elementy stabilizujące (41) w każdym z położeń zakleszczenia. W wariantowym rozwiązaniu dwupołożeniowy element dociskowy (9, 91) dwupołożeniowego połączenia posiada elementy stabilizujące (92) dla każdego z położeń zakleszczenia. Elementy stabilizujące (41, 92) mają postać rowków, występów, kołków i/lub płytek. Wybranie kształtowe (3) ma korzystnie w przekroju poprzecznym postać równoległoboku.

Rozwiązanie złącza rozłącznego zostanie poniżej wyjaśnione w przykładzie wykonania dla zacisku fazowego lub uziomowego z głowicą drążka UDI. Pokrętło (1) elementu roboczego, którym jest zacisk fazowy lub uziomowy, zabezpiecza zacisk fazowy przed wypadnięciem z głowicy drążka UDI.

Część zewnętrzna (11) posiada w otworze część przewężoną (12) w postaci zatopionej płytki z otworem o kształcie odpowiadającym obrysowi przekroju zaczepu (2). Na powierzchni płytki części przewężonej (12) zakleszczone jest wybranie kształtowe (3) pokrętła (1) w płaszczyźnie prostopadłej do osi pokrętła (1). Tylna część (21) zaczepu (2) pokrętła (1) dociśnięta jest do powierzchni części

PL 212 260 B1 przewężonej (12). Siła nacisku wywierana jest przez element dociskowy (9) od czoła zaczepu (2). Stabilizator (4) położenia zaczepu (2) i element dociskowy (9) stanowią dwu położeniowe połączenie kształtowe. W omawianym wykonaniu dwupołożeniowego połączenia kształtowego zastosowano dwupołożeniowy stabilizator (4), który posiada elementy stabilizujące (41) w postaci rowków dla każdego z położeń zakleszczenia. Element stabilizujący (92) elementu dociskowego (9) ma postać kołka. Kąty wybrania kształtowego (3) pokrętła (1) o przekroju poprzecznym rombu wyznaczają możliwy kąt obrotu pokrętła pomiędzy dwoma pozycjami zakleszczenia dwupołożeniowego połączenia kształtowego.

Złącze rozłączne według wynalazku działa w sposób opisany poniżej. Element roboczy zaopatrzony w pokrętło (1) wprowadza się w otwór części zewnętrznej (11) zaczepem (2) ze stabilizatorem (4). Kiedy stabilizator (4) oprze się na elemencie dociskowym (9), należy nacisnąć tuleję (10) części zewnętrznej (11), aby spowodować przesunięcie poosiowe elementu dociskowego (9) i napiąć sprężynę (8). Przesuw poosiowy pokrętła (1) następuje aż do momentu kiedy tylna część (21) zaczepu (2) pokrętła (1) minie krawędź części przewężonej (12). Przy obrocie pokrętła (1) do zetknięcia się powierzchni wybrania kształtowego (3) z powierzchnią boczną części przewężonej (12) nastąpi oparcie się tylnej części (21) zaczepu (2) na powierzchni części przewężonej (12). Równocześnie elementy stabilizujące (41, 92) stabilizatora (4) i elementu dociskowego (9) zakleszczą się ze sobą.

Celem rozłączenia elementu roboczego z pokrętłem (1) od części zewnętrznej (11), należy przyłożyć moment obrotowy do części zewnętrznej (11) przeciwny do wymaganego przy zamocowaniu.

Przy użyciu złącza rozłącznego według wynalazku można jednym drążkiem założyć i zdemontować dowolną liczbę zacisków fazowych.

Claims (5)

1. Złącze rozłączne, zwłaszcza do zacisku fazowego lub uziomowego z głowicą drążka UDI, posiada część zewnętrzną z otworem, który ma część przewężoną z głębiej umieszczonym elementem dociskowym i sprężyną, i umieszczone wewnątrz otworu pokrętło w postaci wałka z wybraniem oddzielającym zaczep, na czole którego jest stabilizator położenia, znamienne tym, że na części przewężonej (12) zakleszczone jest wybranie kształtowe (3) pokrętła (1) w płaszczyźnie prostopadłej do osi pokrętła (1), przy czym tylna część (21) zaczepu (2) pokrętła (1) dociśnięta jest do części przewężonej (12) elementem dociskowym (9) od czoła zaczepu (2), a stabilizator (4) położenia i element dociskowy (9) stanowią dwupołożeniowe połączenie kształtowe.

2. Złącze rozłączne według zastrz. 1, znamienne tym, że w dwupołożeniowym połączeniu kształtowym dwupołożeniowy stabilizator (4) posiada elementy stabilizujące (41) w każdym z położeń zakleszczenia.

3. Złącze rozłączne według zastrz. 1, znamienne tym, że dwupołożeniowy element dociskowy (9, 91) w dwupołożeniowym połączeniu posiada elementy stabilizujące (92) w każdym z położeń zakleszczenia.

4. Złącze rozłączne według zastrz. 2 lub 3, znamienne tym, że elementy stabilizujące (41, 92) mają postać rowków i/lub występów i/lub kołków i/lub płytek.

5. Złącze rozłączne według zastrz. 1, znamienne tym, że wybranie kształtowe (3) ma korzystnie w przekroju poprzecznym postać równoległoboku.