PL211536B1 - Przyrząd rehabilitacyjny do wózka inwalidzkiego - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA

POLSKA

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 211536 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 382875 ^{(51) Int.Cl.}

A61G 5/10 (2006.01) A61G 5/02 (2006.01) A61G 5/00 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 09.07.2007 _{A63B 23/04 (2006.01)} (54)

Przyrząd rehabilitacyjny do wózka inwalidzkiego

(43) Zgłoszenie ogłoszono: 19.01.2009 BUP 02/09	(73) Uprawniony z patentu: POLITECHNIKA KOSZALIŃSKA, Koszalin, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.05.2012 WUP 05/12	(72) Twórca(y) wynalazku: GRZEGORZ CZECHOWSKI, Słupsk, PL

PL 211 536 B1

Opis wynalazku

Przyrząd rehabilitacyjny do wózka inwalidzkiego jest innowacją w dziedzinie fizjoterapii, a w szczególności w jej odmianie, jaką jest kinezyterapia. Umoż liwia osobie poruszają cej się na wózku inwalidzkim wykonywanie samodzielnych ćwiczeń, bez udziału rehabilitanta.

Znany jest wózek inwalidzki, który posiada siedzisko z oparciem, posadowione na dwóch dużych kołach i podparte z przodu na dwóch małych kołach, mogących wykonywać ruchy skrętne. Z przodu wózka, do ramy mocującej przednie koła, przytwierdzony jest podnóż ek. Wózek umoż liwia poruszanie się osobom niepełnosprawnym, w tym osobom mającym niesprawne nogi.

Znany jest również przyrząd do ćwiczeń siłowych, który ma mechanizm korbowy z pedałami, stosowany w układzie napędowym rowerów. Oś mechanizmu korbowego sprzęgnięta jest z mechanizmem obciążającym, najczęściej hamulcem bębnowym, pozwalającym na regulowanie siły potrzebnej do obracania pedałami.

Według wynalazku, przyrząd rehabilitacyjny do wózka inwalidzkiego, ma wygiętą ramę, korzystnie w dwóch prostopadłych do siebie płaszczyznach. Górna część ramy, w pobliżu końca, ma zaczepy do mocowania przyrządu do przedniej nogi wózka, w miejscu zdemontowanego podnóżka. Z wygiętej ramy wystają wsporniki, w których ułożyskowany jest mechanizm korbowy z pedałami. Wygięta rama ma kółka, którymi opiera się na podłożu. Mechanizm korbowy z pedałami napędzany jest przekładnią od dużego koła jezdnego wózka.

W korzystnym rozwiązaniu mechanizm korbowy napę dzany jest za pomocą przekładni z kołem przekładniowym i paskiem klinowym ewentualnie łańcuchem.

W innym rozwiązaniu przekładnię pomiędzy wałem korbowym a osią duż ego koła - stanowią kątowe przekładnie zębate połączone wałem.

Przyrząd montowany jest do wózka tak jak podnóżek, po jego zdemontowaniu.

Działanie przyrządu umożliwia wykonywanie biernego ćwiczenia rozciągającego dla niesprawnych kończyn dolnych, przy jednoczesnym przemieszczaniu się osoby siedzącej na wózku.

Z medycznego punktu widzenia celem ćwiczeń jest utrzymanie pełnego ruchu w stawie, a także kształtowanie powierzchni stawowej. Odpowiednio stosowane ćwiczenia warunkują elastyczność i sprężystość miękkich części stawu tj. torebki i więzadeł. W przypadku porażeń, czy niedowładów mogą przywrócić czynność mięśni i poprawić ich siłę, a także utrzymują prawidłową długość i elastyczność mięśni.

Ćwiczenia mogą być pomocne wszędzie tam, gdzie jest możliwość wykonania ruchu kończyny dolnej i nie ma przeciwwskazań w kinezyterapii, takich jak: ostry stan zapalny stawów, kości lub mięśni, wysoka temperatura pacjenta, niewydolność krążenia, zmiany zapalne skóry, czy brak zrostu w miejscu zł amania.

Nie powinien być to jedyny środek na drodze rehabilitacji, ale środek poszerzający możliwości w leczeniu ruchem.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunkach, na których fig. 1 przedstawia widok aksonometryczny przyrządu na tle wózka, natomiast fig. 2 - widok poprzeczny przyrządu, zamocowanego do wózka inwalidzkiego.

Przyrząd ma ramę 1, wygiętą w dwóch prostopadłych do siebie płaszczyznach. Górna część ramy, w pobliżu końca, ma dwa zaczepy 2 do mocowania do przedniej nogi wózka, w miejscu zdemontowanego podnóżka. Z wygiętej ramy wystają po dwie pary wsporników 3, 6, 7, w których ułożyskowany jest mechanizm korbowy 4 z pedałami 5. Główne podparcie i łożyskowanie mechanizmu korbowego 4 znajduje się na końcu najgrubszego wspornika 6 i cieńszego wspornika 7, które przymocowane są do dolnej części ramy 1. Drugi koniec mechanizmu korbowego 4 podparty jest wspornikami 3, wystającymi w środkowej części ramy 1. W dolnej części ramy 1, w płaszczyźnie poziomej, przymocowane są trzy kółka 8.

Mechanizm korbowy 4 z pedałami 5 napędzany jest przekładnią od dużego koła jezdnego wózka, za pomocą przekładni z kołem przekładniowym 9 i paskiem klinowym 10. W innym przykładzie wykonania mechanizm korbowy 4 napędzany jest przekładnią łańcuchową.

W jeszcze innym przykładzie wykonania przyrząd ma przymocowywaną przekładnię pomiędzy wałem korbowym a osią dużego koła, którą stanowią dwie kątowe przekładnie zębate połączone wałem i umieszczone we wspólnej obudowie, umożliwiającej łatwe zamontowanie do koła jezdnego wózka.

PL 211 536 B1

Przyrząd został tak zaprojektowany, by pasował do konstrukcji standardowego wózka inwalidzkiego, a co za tym idzie, trafił do jak największej liczby odbiorców.

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe

1. Przyrząd rehabilitacyjny do wózka inwalidzkiego, znamienny tym, że ma ramę (1), korzystnie wygiętą w dwóch prostopadłych do siebie płaszczyznach, a górna część tej ramy, w pobliżu końca, ma co najmniej jeden zaczep (2) do mocowania do przedniej nogi wózka, w miejscu zdemontowanego podnóżka, ponadto z ramy (1) wystają wsporniki (3, 6, 7), w których ułożyskowany jest mechanizm korbowy (4) z pedałami (5), napędzany przekładnią od dużego koła jezdnego wózka, przy czym rama (1) ma na spodzie kółka (8), na których spoczywa na podłożu.

2. Przyrząd rehabilitacyjny według zastrz. 1, znamienny tym, że mechanizm korbowy (4) napędzany jest za pomocą przekładni z kołem przekładniowym (9) i paskiem klinowym ewentualnie łańcuchem (10).

3. Przyrząd rehabilitacyjny według zastrz. 1, znamienny tym, że mechanizm korbowy (4) napędzany jest za pomocą dwóch przekładni kątowych zębatych sprzęgniętych wałem, umieszczonych we wspólnej obudowie.