PL211287B1 - Urządzenie do wbijania oznaczników w drewno - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA

POLSKA

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 211287 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 379267 ^{(51) Int.Cl.}

B27F 7/00 (2006.01) G09F 3/12 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 22.03.2006 (54)

Urządzenie do wbijania oznaczników w drewno

	(73) Uprawniony z patentu:
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	FRIEDRICH PAWEŁ, Izabelin, PL
01.10.2007 BUP 20/07	(72) Twórca(y) wynalazku:
	PAWEŁ FRIEDRICH, Izabelin, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.04.2012 WUP 04/12	(74) Pełnomocnik:
	rzecz. pat. Padee Grażyna

PL 211 287 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie przeznaczone do wbijania w drewno oznaczników do cechowania drewna.

Znany jest system znakowania drewna pod nazwą handlową Signumat. System Signumat jest stosowany w celu nadzoru ewidencji wyrębów drzew, a także w celu kontroli przemieszczania drewna, to jest jego magazynowania, transportu i dostawy do odbiorcy. Podstawowe elementy systemu stanowią oznaczniki, młotki do wbijania oznaczników w drewno i podajniki oznaczników. Oznaczniki stanowią płaskie płytki wykonane najczęściej z tworzywa sztucznego, wyposażone z jednej strony w specjalne zaczepy służące do mocowania oznacznika w drewnie, a z drugiej strony w zaczepy pozwalające umieścić oznacznik na głowicy młotka. Na płytce oznacznika znajdują się trwale wykonane kody liczbowo-literowe lub kody kreskowe identyfikujące materiał drzewny.

Młotek przeznaczony do wbijania oznaczników w drewno posiada osadzony na trzonku korpus z osadzoną na przegubie kulistym głowicą udarową, która przymocowana jest do korpusu przegubem gumowym zabezpieczonym, co najmniej jedną opaską. Głowica posiada na powierzchni bocznej kanałek przeznaczany do mocowania oznacznika. Taki młotek jest znany z opisów patentowych AT 289160, AT 285640 i EP 0578281. Młotek funkcjonuje w ten sposób, że do głowicy udarowej mocuje się rozłącznie element znakujący tak, że co najmniej jedna część mocująca wystaje z głowicy w kierunku uderzenia. W młotku według patentu EP przy każdej części mocującej element do drewna znajduje się co najmniej jeden element tnący tak, że w położeniu wyjściowym część mocująca posiada część tnącą, która jest wysuwana naprzeciw kierunku uderzenia, bokiem do siły uderzenia, w taki sposób, że podczas wykonywania uderzenia najpierw część tnąca wykonuje w znakowanym drewnie wgłębienie w kształcie szczeliny, aby w dalszym procesie ruchu odsunąć się od określonego kierunku uderzenia, przez co część mocująca zagłębia się we wgłębienie szczelinowe.

Kolejnym elementem systemu Signumat jest podajnik oznaczników, w którym umieszczone są pakiety oznaczników, zazwyczaj w liczbie 40 sztuk. Znany podajnik został ujawniony na przykład w opisie patentowym AT 285640. Osoba wykonująca czynność znakowania drewna wyjmuje oznacznik z podajnika za pomocą młotka, na którym oznacznik zostaje zaczepiony, a następnie uderza młotkiem z zaczepionym oznacznikiem w drewno.

Znany system znakowania drewna wymaga od użytkownika posługiwania się niezależnie młotkiem i podajnikiem. Osoba znakująca drewno po każdym wbiciu oznacznika musi założyć na młotek kolejny oznacznik i powtarzać tę czynność wielokrotnie. Istotne utrudnienie stanowi konieczność posiadania dwóch przyrządów i stałe noszenie ich ze sobą, co w trudnych warunkach pracy w lesie nie jest dogodne.

Celem wynalazku było opracowanie jednego uniwersalnego urządzenia do wbijania oznaczników w drewno, które spełniłoby jednocześnie funkcję młotka i podajnika.

Urządzenie według wynalazku składa się z rękojeści i korpusu, wewnątrz którego umieszczone są prowadnica i wbijak. Prowadnica posiada w przedniej części ściankę oporową z otworem. Korpus jest połączony z wbijakiem za pośrednictwem przegubu, sprężyny, zaczepu i wałka. Wewnątrz korpusu, na zewnętrznych ściankach prowadnicy zamocowana jest obrotowo dźwignia z wycięciem i zabierakiem w przedniej części. Dźwignia połączona jest sprężyną z prowadnicą. Na górnej ściance prowadnicy umieszczony jest suwliwie dociskacz z zabierakiem, posiadający sworzeń, którego końce są wysunięte poza ścianki zewnętrzne korpusu. Dociskacz związany jest z korpusem wałkiem wyposażonym, w co najmniej jedną sprężynę i połączonym w przedniej części z prowadnicą. Wałek posiada kołnierz oraz krawędź, zaś w tylnej części nakrętkę i sprężynę. Wewnątrz prowadnicy znajduje się popychacz posiadający uchwyt, sprężynę i giętki przewód. Popychacz połączony jest obrotowosuwliwie z prowadnicą, a uchwyt popychacza jest połączony sprężyną z prowadnicą. W korpusie umieszczone są suwliwie chwytaki posiadające blachę oporową oraz sprężyny. Chwytaki wyposażone są w garbiki i śruby. Do korpusu przymocowana jest obrotowo dźwignia wyposażona w wałek z uchwytem. Boczne ś cianki dź wigni mają wycię cia, w których znajdują się koń ce sworznia dociskacza.

Korzystnie przegub łączący korpus z wbijakiem jest przegubem kulowym.

Korzystnie dźwignia jest zamocowana do ścianek prowadnicy za pomocą sworzni.

Korzystnie powierzchnia czołowa wbijaka posiada wgłębienie w części środkowej.

Korzystnie na wałku umieszczonym w korpusie zamocowana jest obrotowo dźwignia posiadająca głowicę ze znakiem graficznym.

PL 211 287 B1

Urządzenie według wynalazku spełnia jednocześnie rolę podajnika oznaczników oraz młotka do wbijania oznaczników w drewno. Osoba umieszczająca oznaczniki w drewnie za pomocą urządzenia ma możliwość posługiwania się tylko jednym przyrządem, zamiast, jak w znanym dotychczas systemie, podajnikiem i młotkiem oddzielnie. Z czynności koniecznych przy znakowaniu drewna została wyeliminowana jedna, czyli nakładanie kolejnych oznaczników na młotek. Urządzenie według wynalazku działa w taki sposób, że po każdorazowym wbiciu oznacznika w drewno kolejny oznacznik jest umieszczany na głowicy wbijaka poprzez ruch dźwignią. Wyeliminowanie jednego przyrządu i jednej czynności ma istotne znaczenie przy pracach terenowych, podczas których pracownicy zwykle mają do wykonania szereg czynności wymagających posługiwania się różnego rodzaju narzędziami.

Urządzenie według wynalazku jest przedstawione w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój podłużny urządzenia w pozycji gotowej do pracy, fig. 2 przekrój podłużny w pozycji przesuwania oznacznika, fig. 3 przekrój poprzeczny według B-B na fig. 1. Przykład wykonania przedstawia korzystną wersję urządzenia z głowicą ze znakiem graficznym.

Urządzenie przedstawione na fig. 1, fig. 2 i fig. 3 składa się z korpusu 1, mającego kształt przestrzennej klatki, połączonego za pośrednictwem przegubu kulowego 4, sprężyny 24, zaczepu 17 i wałka 18 z wbijakiem 3. Wewnątrz korpusu 1 umieszczona jest prowadnica 2 posiadająca w przedniej części ściankę oporową z otworem 36 i szczeliną 46. Korpus 1 posiada w górnej części rękojeść 10 przymocowaną do korpusu obejmą 12 i śrubą U. Rękojeść 10 posiada rowek 48, w którym znajduje się wałek dźwigni 9. Wewnątrz korpusu i, na zewnętrznych ściankach prowadnicy 2, zamocowana jest obrotowo na sworzniach 22 dźwignia 5 posiadająca wycięcie 40, a w przedniej części zabierak 6. Dźwignia 5 połączona jest z prowadnicą 2 sprężyną 27. Wewnątrz korpusu, na górnej ściance prowadnicy 2 umieszczony jest suwliwie dociskacz 7 posiadający sworzeń 50. Dociskacz 7, posiadający zabierak 21, związany jest z korpusem 1 wałkiem 15, który w przedniej części wkręcony jest w należącą do prowadnicy nakrętkę 38. Wałek 15, na którym umieszczone są sprężyny 28 i 29, posiada kołnierz 31 oraz krawędź 30, zaś w tylnej części nakrętkę 32 i sprężynę 51. Wewnątrz prowadnicy 2 znajduje się popychacz 8 posiadający sprężynę 26 oraz elastyczną linkę 39 i uchwyt 33. Prowadnica 2 posiada w tylnej części sworzeń 49, na którym zamocowany jest uchwyt 33. Uchwyt 33 połączony jest z prowadnicą sprężyną 47. Wewnątrz prowadnicy 2 umieszczony jest pakiet oznaczników, w którym oznacznik 34 jest ostatnim w pakiecie, zaś oznacznik 35 pierwszym przygotowanym do przesunięcia. Oznacznik 37 znajduje się w pozycji gotowej do wbijania. W korpusie 1 umieszczone są suwliwie chwytaki 41 posiadające blachę oporową 16 oraz sprężyny 42 i 43. Chwytaki 41 wyposażone są w garbiki 45 i śruby 44. Do korpusu 1 przymocowana jest obrotowo za pośrednictwem sworznia 11 dźwignia 23 wyposażona w wałek 9 wraz z uchwytem 25. Boczne ścianki dźwigni 23 posiadają wycięcia 20, w których znajdują się końce sworznia 50 usytuowane na zewnętrznych powierzchniach korpusu 1.

W korzystnej wersji urządzenia według wynalazku posiadającego głowicę ze znakiem graficznym na wałku 18 umieszczonym w korpusie 1 zamocowana jest obrotowo dźwignia 52 posiadająca głowicę 14 z wykonanym na niej znakiem graficznym. Wałek 18 mający możliwość przesuwania się w korpusie 1 połączony jest sprężyną 52 ze sworzniem 19. Sworzeń 19 połączony jest trwale z korpusem 1 wyposażonym w tylnej części w tuszownicę 54.

W celu załadowania pakietu oznaczników do prowadnicy 2 należy, za pośrednictwem elastycznej linki 39 przymocowanej do popychacza 8, wyciągnąć popychacz na zewnątrz prowadnicy 2, wsunąć pakiet oznaczników do prowadnicy oraz wsunąć popychacz jak na fig 1 i fig 2. Oznaczniki w pakiecie połączone są ze sobą specjalną spinką, która jest usuwana z prowadnicy 2 przez otwór 36 w jej przedniej części.

Dźwignia 5 usytuowana jest w pozycji, jak na fig 1, co spowodowane jest naciągiem sprężyny 27. Takie usytuowanie dźwigni umożliwia szczelina 46 niepozwalająca na przemieszczenie się oznacznika. Po załadowaniu pakietu oznaczników do prowadnicy 2, pierwszy oznacznik 35 oparty jest na ściance oporowej prowadnicy 2. Obracając dźwignię 23 przy wykorzystaniu wałka 9 i uchwytu 25 na sworzniu 13 przesuwamy dociskacz 7 w kierunku rękojeści 10, przemieszczając prowadnicę 2 z wszystkimi elementami z nią związanymi, to znaczy: dźwignię 5, zabierak 6, wałek 15, sprężyny 28, 29, 27, 47, nakrętkę 32, popychacz 8, uchwyt popychacza 33, sprężynę 26, elastyczną linkę 39 oraz oznaczniki. Przesunięcie to wywołane jest ruchem wycięcia 20 dźwigni względem umieszczonego w nim sworznia 50 dociskacza 7. Nacisk dociskacza 7 powoduje wzrost naprężenia w sprężynach 28 i 29, przy czym sprężyna 28 przenosi większe naprężenia niż sprężyna 29, co umożliwia wykonanie opisanego powyżej przemieszczenia aż do momentu zetknięcia się krawędzi 30 z korpusem 1 (możliwa jest także wersja z jedną sprężyną 29). W takim położeniu przestaje się przemieszczać opisany powyżej układ, oprócz dociskacza 7

PL 211 287 B1 popychanego w dalszym ciągu przez dźwignię 23. Ścianka oporowa prowadnicy 2 znajduje się w położeniu umożliwiającym wprowadzenie oznacznika 35 między przednią ścianę wbijaka 3 i zagięcia chwytaków 41. Następuje to w wyniku dalszego przemieszczania się dociskacza 7, co powoduje obrót dźwigni 5 wraz z zabierakiem 6 względem sworznia 22. Spowodowane jest to momentem obrotowym wytworzonym przez zabierak 2i i wycięcie 40. Po ustąpieniu nacisku na dociskacz 7 układ wraca do pozycji wyjściowej za pośrednictwem sprężyn 28 i 29 oraz ruchu powrotnego dźwigni 23, aż do pozycji pionowej wałka 9 w rowku 48 rękojeści 10. Zabierak 6 dźwigni 5 przesuwając oznacznik na przednią ścianę wbijaka 3 powoduje rozchylenie chwytaków 41, co możliwe jest dzięki obrotowi chwytaka względem garbika 45 i napięciu sprężyny 42. W takiej pozycji urządzenie gotowe jest do pracy. Sprężyna 51 zabezpiecza elementy urządzenia, które w trakcie wbijania zostają gwałtownie zahamowane.

W chwili uderzenia w obiekt, w który oznacznik ma być wbity, elementy oznacznika do tego przeznaczone wchodzą w obiekt, a w trakcie tego ruchu chwytaki 41 rozchylają się na zewnętrz wykonując ruch obrotowy względem garbików 45. Jednocześnie, dzięki suwliwemu usytuowaniu, cofają się w głąb korpusu uwalniając oznacznik. Po usunięciu oznacznika chwytaki 41 natychmiast wracają do pozycji wyjściowej dzięki sprężynom 42 i 43.

W trakcie wszystkich opisanych powyżej czynności istnieje nacisk popychacza 8 na pakiet oznaczników znajdujących się wewnątrz prowadnicy 2, co pozwala na dociskanie kolejnych oznaczników do ścianki oporowej prowadnicy w miejsce poprzednio usuniętych. Nacisk wywołany jest przez sprężynę 26, natomiast sprężyny 47 dociskają uchwyt 33 do tylnej ścianki prowadnicy.

Po wykorzystaniu wszystkich oznaczników należy wykorzystać następny pakiet w sposób jak opisano powyżej.

W korzystnej wersji urządzenia posiadającego głowicę ze znakiem graficznym w celu wykonania znaku graficznego należy dźwignię 52 wraz z głowicą 14 ustawić jak na fig 1, Po wykonaniu znaku dźwignię 52 wraz z głowicą 14 obraca się w przeciwnym kierunku do pozycji jak na fig. 2. W tym położeniu głowica 14 styka się z tuszownicą 54, co umożliwia jej zabarwienie.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do wbijania oznaczników w drewno, znamienne tym, że składa się z rękojeści (10) i korpusu (1), wewnątrz którego umieszczona jest prowadnica (2) i wbijak (3), przy czym prowadnica (2) posiada w przedniej części ściankę oporową z otworem (36), a korpus (1) jest połączony z wbijakiem (3) za pośrednictwem przegubu (4), sprężyny (24), zaczepu (17) i wałka (18), zaś wewnątrz korpusu (1), na zewnętrznych ściankach prowadnicy (2) zamocowana jest obrotowo dźwignia (5) z wycięciem (40) i zabierakiem (6) w przedniej części, przy czym dźwignia (5) połączona jest sprężyną (27) z prowadnicą (2), a na górnej ściance prowadnicy (2) umieszczony jest suwliwie dociskacz (7) z zabierakiem (21), posiadający sworzeń (50), którego końce są wysunięte poza ścianki zewnętrzne korpusu (1), przy czym dociskacz (7) związany jest z korpusem (1) wałkiem (15) wyposażonym, w co najmniej jedną sprężynę (28) i/lub (29) i połączonym w przedniej części z prowadnicą (2), a wałek (15) posiada kołnierz (U) oraz krawędź (30) i w tylnej części nakrętkę (32) i sprężynę (51), zaś wewnątrz prowadnicy (2) znajduje się popychacz (8) posiadający uchwyt (33), sprężynę (26) i giętki przewód (39), przy czym popychacz (8) połączony jest obrotowo-suwliwie z prowadnicą (2), a uchwyt popychacza jest połączony sprężyną (47), z prowadnicą (2), zaś w korpusie (1) umieszczone są suwliwie chwytaki (41) posiadające blachę oporową (16) oraz sprężyny (42) i (43), przy czym chwytaki (41) wyposażone są w garbiki (45) i śruby (44), a do korpusu (1) przymocowana jest obrotowo dźwignia (23) wyposażona w wałek (9) z uchwytem (25), zaś boczne ścianki dźwigni mają wycięcia (20), w których znajdują się końce sworznia (50) dociskacza (7).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przegub (4) łączący korpus (1) z wbijakiem (3) jest przegubem kulowym.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dźwignia (5) jest zamocowana do ścianek prowadnicy (2) za pomocą sworzni (22).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że powierzchnia czołowa wbijaka (3) posiada wgłębienie w części środkowej.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że na wałku (18) umieszczonym w korpusie 1 zamocowana jest obrotowo dźwignia (52) posiadająca głowicę (14) ze znakiem graficznym.