Jako najwlasciwszego materjalu do wy¬ robu elektrod w swiecach zaplonowych u- zywano dotychczas niklu. Jednakze okazu¬ je sie, ze w silnikach spalinowych, silnie obciazonych pod wzgledem cieplnym, ni¬ kiel nie jest dostatecznie wytrzymaly, posiada bowiem stosunkowo zla prze¬ wodnosc cieplna, a wskutek tego elektrody z niklu nagrzewaja sie do zbyt wysokiej temperatury. Na elektrodach tworza sie po¬ nadto pecherzyki ze stopionego niklu, wsku¬ tek czego odleglosc miedzy elektrodami u- lega zmianom i powstawanie elektrycznej iskry zaplonowej jest utrudnione, a poza tern pecherzyki te pogarszaja jeszcze bar¬ dziej odplyw ciepla. Wreszcie owe rozza¬ rzone pecherzyki sa czestokroc powodem przedwczesnych samozaplonów mieszanki paliwowej.Nastepnie elektrody niklowe, w razie zbyt znacznego rozgrzania sie w czasie pra¬ cy, wykazuja trwale powiekszenie sredni¬ cy. Z tego powodu elektrody niklowe, jak równiez i z uwagi na duza rozszerzalnosc niklu pod wplywem ciepla, otrzymuja mniejsza srednice, nizby im nalezalo nadac z innych wzgledów, a to w tym celu, aby zapobiec rozsadzaniu plaszcza izolacyjnego przez elektrode srodkowa. W tym przypad¬ ku nalezy równiez zastosowac grubsza war¬ stwe kitu do osadzenia elektrody srodko¬ wej, aby uzyskac pewna podatnosc w cza-sie rozszerzania sie tej elektrody, grubsza zas warstwa kitu wplywa ujemnie na do¬ broc uszczelnienia.W celu uzyskania dobrego odprowadza¬ nia ciepla z elektrod w swiecach zaplono¬ wych wykonywano elektrody z róznych ma- terjalów, stosujac np. jako zakonczenie w miejscu przeskakiwania iskier cienki drut platynowy lub irydowy, wtopiony w plaszcz izolacyjny. Koniec tego drutu, znajdujacy sie wewnatrz plaszcza izolacyjnego, stykal sie z pretem miedzianym, do którego na¬ zewnatrz jest przylaczony przewodnik, doprowadzajacy pra4 elektryczny. Stosujac takie wykonanie, w któtem pret miedziany tylko dotyka znacznie cienszego drutu pla¬ tynowego, nie mozna uzyskac dostatecznego odplywu ciepla.Inne znane wykonania srodkowej elek¬ trody polegaja na tern, ze luske niklowa za¬ opatruje sie w rdzen miedziany. Przytem jako miejsce przeskakiwania iskier obiera sie luske niklowa, podczas gdy wkladka miedziana sluzy do odprowadzania ciepla z luski niklowej nazewnatrz swiecy przez plaszcz izolacyjny. W tym celu, aby w ta- kiem wykonaniu swiecy zaplonowej uzyskac dostateczne odprowadzanie ciepla zapomo- ca rdzenia miedzianego, nalezy nadac mu dostateczny przekrój. Poniewaz na rdze¬ niu miedzianym jest umieszczona jeszcze luska niklowa, która nie moze byc ze wzgle¬ dów wytrzymalosciowych zbyt cienka, wiec w wyniku otrzymuje sie srodkowa elektro¬ de stosunkowo znacznej grubosci. Wyply¬ waja z tego trudnosci w uszczelnieniu plaszcza izolacyjnego. Zastosowanie niklu na elektrody w miejscu przeskakiwania iskier pociaga za soba wspomniane wyzej braki, które uniemozliwiaja zastosowanie tego rodzaju swiec zaplonowych w silni¬ kach, w których swiece te sa narazone na duze obciazenia cieplne.Znane jest równiez zastosowanie wolfra¬ mu jako materjalu na elektrody srodkowe, wykonane w ten sposób^ ze np. cieniutkie wlókno wolframowe zostaje wtopione w plaszcz izolacyjny, lub tez ze kawalek wol- firamu p^zynitowuje sie do odpowiedniego preta srodkowej elektrody swiecy. W pierw¬ szym przypadku nie mozna uzyskac pewne¬ go i szczelnego polaczenia plaszcza izola¬ cyjnego z cienkiem wlóknem wolframowem, o ile plaszcz izolacyjny zostaje wypalony przy dostatecznie wysokiej temperaturze.W drugim przypadku przynitowanie ka¬ walka wolframu do Czesci z innego mate¬ rjalu przedstawia duza trudnosc wobec trudnosci, jakie wystepuja przy mechanicz¬ nej obróbce wolframu; poza tern przedni koniec czesci z innego materjalu, jako mniej wytrzymalej, bedac przedewszystkiem na¬ razony na dzialanie goracych gazów spali¬ nowych, przybiera nadmierna temperature i w stanie rozzarzonym staje sie powodem samozaplonów i spala sie przedwczesnie.Przynitowany kawalek wolframu moze przytem wpasc do cylindra silnika i spowo¬ dowac w nim uszkodzenia.Wedlug wynalazku srodkowa elektroda jest tak wykonana, ze w miejscu przeskaki¬ wania iskier drucik jest z czystego odgazo- wanego wolframu. Do tego celu nadaje sie zwlaszcza wolfram, uzywany do wyrobu lamp zarowych. Na przedluzeniu wlókna wolframowego znajduje sie pret miedziany, wykonany z miedzi, stopionej w prózni, z którym w prózni w znany sposób jest sto¬ pione wlókno wolframowe. W ten sposób otrzymuje sie miedzy wolframem a miedzia spoine bardzo scisla i o duzej wytrzymalo¬ sci mechanicznej, tak ze cieplo przeplywa z latwoscia z wolframu na pret miedziany i moze byc odprowadzane nazewnatrz swiecy zaplonowej. Czysty wolfram jest odporny na wysokie temperatury, wystepujace w wysoko obciazonych silnikach, i nie podlega zmianom, jakie zachodza w niklu pod wplywem wysokich temperatur. Podczas za- kitowywania srodkowej elektrody z czyste¬ go wolframu nie trzeba wiec brac pod uwa¬ ge trwalych odksztalcen, powodujacych - 2 -zmiane srednicy srodkowej elektrody. Dzie¬ ki temu mimo malej ilosci zuzytego kitu mozna uzyskac calkowicie pewne i szczelne zamocowanie srodkowej elektrody w pla¬ szczu izolacyjnym. Korzystna jest równiez duza wytrzymalosc cieplna wolframu, dzie¬ ki której materjal ten nadaje sie doskonale na elektrody do swiec zaplonowych. Trud¬ nosc scislego spojenia wlókna wolframowe¬ go z pretem miedzianym zostaje usunieta w ten sposób, ze roztopiona w prózni miedz zostaje stopiona w prózni z wolframem. W razie wykonania plaszcza izolacyjnego ze spiekanego w wysokiej temperaturze tlenku aluminjowego, dzieki wysokiej przewodno¬ sci cieplnej tego materjalu cieplo jest do¬ brze odprowadzane i w tern miejscu, tak ze w swiecy zaplonowej o takiem wykonaniu obie wrazliwe czesci, elektroda srodkowa i plaszcz izolacyjny, sa dostatecznie odporne na najwyzsze obciazenia cieplne, wystepuja¬ ce w swiecy podczas pracy silnika. Wysoka przewodnosc cieplna masy izolacyjnej jest wiec wykorzystana clo odprowadzania cie¬ pla ze srodkowej elektrody nazewnatrz swiecy.Korzystna jest równiez i ta okolicznosc, ze rozszerzalnosc cieplna wolframu jest bardzo zblizona do rozszerzalnosci cieplnej spiekanego w wysokiej temperaturze tlenku aluminjowego. Dzieki temu nie nalezy sie obawiac dodatkowych naprezen w plaszczu izolacyjnym wskutek cieplnego rozszerzania sie wtopionego wlókna wolframowego. Wol¬ fram posiada znacznie wyzsza przewodnosc cieplna, anizeli nikiel. Elektroda srodkowa swiecy juz z tego powodu wiec pozostaje chlodniejsza.Na rysunku uwidoczniono w przekroju podluznym swiece zaplonowa w wykonaniu wedlug wynalazku. Elektroda srodkowa sklada sie z wolframowego precika /, któ¬ ry wsuniety jest do wewnatrz plaszcza izo¬ lacyjnego, oraz z miedzianego preta 2, przy¬ legajacego zgóry do poprzedzajacego pre¬ cika 1. W celu uzyskania specjalnie moc¬ nego polaczenia obu czesci podczas stapia¬ nia precik wolframowy 1 otrzymuje spicza¬ sty koniec 3, wpuszczony we wglebienie miedzianego preta 2. Dobre polaczenie pre¬ ta miedzianego z plaszczem izolacyjnym u- zyskuje sie przez zastosowanie wytlacza¬ nych wglebien 4, umieszczonych naprze¬ ciwko siebie i przesunietych wzgledem sie¬ bie. W ten sposób otrzymuje sie pewniej¬ sze polaczenie, niz przez zdrapanie po¬ wierzchni elektrody, gdyz kit wchodzi we wglebienia 4 i mocniej laczy elektrode z plaszczem izolacyjnym. Szyjka plaszcza izo¬ lacyjnego moze byc jeszcze zaopatrzona w zeberka chlodzace 5, biegnace wzdluz szyjki. PL