Niniejszy wynalazek dotyczy podstawy do jednego lub kilku karabinów maszyno¬ wych, przystosowanej do ostrzeliwania ce¬ lów powietrznych ze stanowisk stalych lub ruchomych, np. z samochodów, wozów przyczepnych, platform kolejowych, stat¬ ków i t. d., które nalezaloby uzbroic dla obrony przeciwlotniczej.Podstawa ta nadaje sie równiez i do ostrzeliwania celów naziemnych.Podstawa do jednego lub kilku kara¬ binów maszynowych wedlug wynalazku umozliwia latwe i szybkie celowanie oraz strzelanie z jednego lub kilku karabinów naraz, szybkie i jednoczesne ustawianie karabinów maszynowych w dowolnym kie¬ runku i pod dowolnym katem podniesie¬ nia.Wedlug wynalazku nadawanie katów podniesienia poszczególnym karabinom moze sie odbywac jednoczesnie lub dla kazdego karabina oddzielnie. Celowanie odbywa sie zapomoca celownika z luneta lub zwyklych przyrzadów celowniczych.Podstawa ta posiada bebny do tasm z nabojami, umieszczone na wspornikach, obracajacych sie wraz z karabinami, wsku¬ tek czego wzajemne polozenie bebnów i karabinów podczas strzelania pozostaje niezmienione, wskutek czego usuniete zo-staje zaciimiiie sie tasm* Podstawa umozli¬ wia równiez stasowanie zamiast bebnów skrzynek amunicyjnych. Przy prostej 'kon¬ strukcji podstawa ta zajmuje stosunkowo malo miejsca.Dzieki powyzszym wlasnosciom pod¬ stawa wedlug wynalazku umozliwia latwe obslugiwanie dwóch karabinów mastzypo- wych przez jednego czlowieka.Przyklad wykonania podstawy wedlug wynalazku dla dwóch karabinów maszyno¬ wych pirzed$tavytón/ó ni rysunku.Fig. 1 przedstawia pionowy przekrój podluzny podstawy; fig. 2 ~ pionowy przekrój poprzecznym fig. 3 —- jej widok zgóry, a fig. 4, 5, 6 i 7 — szczególy niektó¬ rych czesci podstawy.Karabiny maszynowe 1, la sa osadzo¬ ne w widelkach 21 dzwigara podstawy, z któremi sa polaczone zapomoca sworz¬ ni 20.Sworznie te (fig. 4, 5, 6) posiadaja na jednym koncu chwyt z szyjka dla palców, a na drugim stozek równiez z szyjka k, która wchodzi W wyciecie m w zatrzasku 24.Widelki 21 sa polaczone z ramionami dzwigara 33 zapomoca sworzni 15, na któ¬ rych, pomiedzy widelkami 21 i nakretka¬ mi regulujacemi 23, sa osadzone sprezy¬ ny - amortyzatory 22, shizace do lago¬ dzenia odrzutu podczas strzelania. Spre¬ zyny-amortyzatory moga byc umieszczo¬ ne na sworzniach 15 tak po jednej, jak i po obydwóch stronach widelek 21.Ramiona dzwigara a, b (fig. 3) daja sie obracac nadkoló osi 12, wskutek czego osie luf karabinów maszynowych moga zajmo¬ wac Wszystkie polozenia az do pionowego wlacznie. Luk, opisywany przez chwyty karabinów maszynowych, jest pokazany na fig. 1 strzalka A.Po wyjeciu sworznia 34, laczacego ra¬ mie a z ramieniem b dzwigara, ruch obro¬ towy obydwóch ramion naokolo osi 12 sta¬ je sie niezalezny, co umozliwia ustawienie poszczególnych karabinów pod róznemi katami podniesienia. Róznice tych katów odczytuje sie na skali S. ; Jarzmo 13 (fig. 1), przylegajace do glówki pionowego czopa 8, sluzy do utrwa¬ lania zapomoca sruby 14 ramienia a wraz z karabinem la pod dowolnym ka¬ tem podniesienia. Ramie 6 wraz z karabi¬ nem / utrwala sie pod dowolnym katem podniesienia zapomoca sruby 10 (fig. 2) lub, w przypadku ustawienia obydwóch ka¬ rabinów równolegle, zaipomoca sworz¬ nia 34, Dzwigar 33 podstawy posiada równiez i ruch obrotowy naokolo pionowego czopa 8 przy nadawaniu karabinom maszyno¬ wym odchylenia w plaszczyznie poziomej.Czop pionowy 8 jest osadzony w tulei 7, wkreconej do pionowego stojaka 5.Glówka czopa 8 posiada otwór dla osi 12, na której sa osadzone ramiona dzwigara 33. Glówka czopa 8 jest polaczona zapo¬ moca srub 11 z zewnetrznym plaszczem 6 stojaka 5. Z tym plaszczem jest polaczo¬ na tuleja 10, wewnatrz której znajduje sie sprezyna 17 i pret 18, polaczony zapomo¬ ca lancuszka 16 z dzwignia c dzwigara 33.Sprezyna 17 wyrównywa nierównomierne rozlozenie ciezaru dzwigara wraz z kara¬ binami w stosunku do osi obrotu 12. Na¬ kretka 30 (fig. 2) sluzy do regulowania na¬ piecia sprezyny. Pochwa 32, przytrzymy¬ wana na tulejce 10 trzpieniem 31, chroni wystajaca czesc sprezyny i preta od uszkodzenia i zanieczyszczenia i moze byc z latwoscia odejmowana. Siedzenie 36 dla obslugi karabinów jest osadzone na wspor¬ niku 35 i daje sie obracac naokolo stoja¬ ka 5.Wspornik 26, podtrzymujacy beben dla tasmy nabojowej 2, jest sztywno polaczo¬ ny z pozioma osia 12 zapomoca klina 27.Os 12 jest polaczona z ramieniem a dzwi¬ gara 33 zapomoca sworznia 9. Drugi wspornik 26a daje sie obracac na osi 12 i jest sprzezony zapomoca zebów 266 z ra¬ mieniem 6 dzwigara 33. Wskutek takiego — 2 —polaczenia polozenie bebnów z tasmami naibojowemi zmienia sie samoczynnie wraz z polozeniem odnosnych karabinów, wsku¬ tek czego uzyskuje sie prawidlowe poda¬ wanie tasm.Konce osi 12, dla zabezpieczenia ta¬ smy nabojowej 2 od zaczepienia o nie, sa przykryte oslonami 28. Podstawa umozli¬ wia osadzenie na dzwigni c — d normal¬ nego celownika przeciwlotniczego lub ce¬ lownika z luneta. W tym celu dzwignia c — d na przednim koncu posiada wspor¬ nik e do osadzenia muszki kolowej prze¬ ciwlotniczej, a na tylnym koncu gniazdo / dla celownika 36 ze szczerbinka oraz gniazdo h dla wspornika 38 celownika z luneta.Celownik z luneta posiada wspornik 38 (fig. 7) z wycinkiem i, z którym jest pola¬ czony zapomoca czopa 41 drugi wspornik 42, podtrzymujacy lunete. Wycinek i po¬ siada skale n do nastawiania kata celowni¬ ka, odpowiadajacego danej odleglosci do ostrzeliwanego celu. PL