PL208181B1 - Blokada dźwigni zmiany biegów pojazdów - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest blokada dźwigni zmiany biegów pojazdów, mająca zastosowanie do blokowania dźwigni zmiany biegów pojazdów, usytuowanej w dowolnym miejscu względem mechanizmu blokującego.

W znanych rozwiązaniach blokada dźwigni zmiany biegów w postaci zamka z zatrzaskiem, sprężyną i trzpieniem, usytuowana jest bezpośrednio w strefie oddziaływania trzpienia na dźwignię lub w strefie przemieszczania się cięgieł mechanizmu zmiany biegów. Rozwój motoryzacji spowodował, że nie we wszystkich typach i markach pojazdów możliwym było sytuowanie mechanizmu blokowania tak, aby mógł skutecznie pełnić swoje funkcje.

Przedstawione w zgłoszeniu patentowym P 370 570 rozwiązanie umożliwia stosowanie blokady z zamkiem usytuowanym w pewnym oddaleniu od dźwigni zmiany biegów. Składa się z zamka ze sworzniem poosiowym, połączonym poprzez giętkie cięgno, usytuowane w rurowym elemencie prowadzącym, ze sworzniem blokującym. Poza tym, sworzeń blokujący osadzony jest na prowadnicach, będących wyłącznie wewnętrzną powierzchnią rurowego elementu prowadzącego, co powoduje powstanie pewnych luzów połączenia. Dodatkowo stosowanie rozwiązania ograniczone jest wyłącznie do zamka z osiowym trzpieniem prowadzącym.

Przedstawione rozwiązanie rozszerza możliwość stosowania blokady.

Istota wynalazku, którym jest blokada dźwigni zmiany biegów pojazdów, w postaci osadzonego w obudowie zamka i elementu blokują cego do stykowego pozycjonowania dź wigni zmiany biegów, lub pozycjonowania osadzonego na cięgle sterującym dźwignią zmiany biegów imaka z obejmą, przy czym element blokujący w postaci trzpienia, usytuowany jest w kształtowym, rurowym elemencie prowadzącym, połączonym z obudową zamka, którego kraniec jest w strefie dźwigni zmiany biegów lub imaka i połączony jest z zamkiem poprzez cięgno osadzone w giętkiej sprężynie, polega na tym, że zamek połączony jest z kształtową tarczką, mającą gniazdo na kołek mocowania cięgna i obwodowy wpust na cięgno, zaś obudowa zamka ma otwór na cięgno, w strefie którego zamocowany jest kształtowy element prowadzący giętkiej sprężyny, mający wewnątrz od strony obudowy zamka prowadnik, wewnątrz którego osadzona jest trwale końcówka giętkiej sprężyny, zaś z drugiego krańca ma wewnętrzną tuleję, połączoną wewnętrznym końcem z giętką sprężyną, przy czym w wewnętrznej tu lei usytuowany jest suwliwie sworzeń blokujący, połączony z cięgnem, poza tym sworzeń blokujący ma wewnętrzne gniazdo na usztywniacz, przez otwór wewnętrzny którego przechodzi cięgno, w dennej strefie gniazda zamocowane trwale do sworznia blokującego.

Korzystnym jest, gdy usztywniaczem jest tulejka, połączona w jednym ze skrajów z wewnętrzną tuleją i usytuowana suwliwie w gnieździe sworznia blokującego.

Korzystnym jest również, gdy usztywniaczem jest krańcowa strefa giętkiej sprężyny.

Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty techniczno-użytkowe:

- możliwość sytuowania korpusu blokady zarówno w pobliż u dź wigni zmiany biegów, jak i w miejscu oddalanym od dźwigni zmiany biegów, dogodnym dla montażu i użytkownika,

- moż liwość stosowania blokady zarówno w systemach bezpoś redniego oddział ywania trzpienia na dźwignię zmiany biegów, jak i w systemach blokowania jarzma usytuowanego na cięgłach dźwigni zmiany biegów,

- precyzyjne sterowanie elementów blokowania dźwigni zmiany biegów, poprzez wyeliminowanie wygięć cięgna, poprzez precyzyjne prowadzenie cięgna zarówno w strefie sworznia blokującego, jak i w strefie prowadnika przy obudowie zamka,

- konstrukcja nie wymagają ca specjalnego oprzyrzą dowania zarówno na etapie produkcji, jak i montaż u,

- wysoka trwał o ść konstrukcji blokady,

- wysoki współ czynnik pewnoś ci blokowania.

Przedmiot wynalazku, w przykładowym wykonaniu uwidoczniono na rysunku, na którym na fig. 1 przedstawiono blokadę w rozłożeniu, na fig. 2 przedstawiono krańcową strefę blokady w przekroju poosiowym w pierwszej odmianie wykonania, zaś na fig. 3 przedstawiono krańcową strefę blokady w drugiej odmianie wykonania.

Blokada ma zamek 1 usytuowany w obudowie 2. Zamek 1 ma usytuowaną poosiowo kształtową tarczkę 3, która ma gniazdo 4 na kołek 5 mocowania cięgna 6 i obwodowy wpust 7 na cięgno 6. Obudowa 2 ma otwór 8 na cięgno 6, a także płytkę zamykającą 9 obudowę 2. W strefie otworu 8 obudoPL 208 181 B1 wy 2 usytuowany jest kształtowy element prowadzący 10, w którym od strony obudowy 2 zamka 1 usytuowany jest prowadnik 11, w otworze którego trwale zamocowana jest końcówka giętkiej sprężyny 12, w której suwliwie przemieszcza się cięgno 6. W drugim krańcu element prowadzący 10 ma wewnętrzna tuleję 13 połączoną trwale z giętką sprężyną 12. We wnętrzu tulei 13 zamocowana jest trwale wewnętrznym krańcem tulejka usztywniająca 14, będąca usztywniaczem, przez którą przesuwnie przemieszcza się cięgno 6. Sworzeń blokujący 15 ma wewnętrzne gniazdo 16, o średnicy wewnętrznej odpowiadającej średnicy zewnętrznej tulejki usztywniającej 14, zaś jego średnica zewnętrzna odpowiada wewnętrznej średnicy tulei 13. W dennej strefie gniazda 16 zamocowana jest trwale końcówka cięgna 6.

W odmianie wykonania usztywniaczem 14 jest krańcowa strefa sprężyny giętkiej 12.

W stanie odblokowania zamek 1 usytuowany jest tak, że cięgno 6 w swej części przyzamkowej nawinięte jest na obwodowy wpust 7 tarczki 3, zaś sworzeń blokujący 15 wsunięty jest do wnętrza wewnętrznej tulei 13 tak, że tulejka usztywniająca 14 znajduje się całkowicie w gnieździe 16 sworznia blokującego 15.

W celu zablokowania dźwigni zmiany biegów, należy przekręcić zamek 1. W skutek obrotu zamka 1, obraca się tarczka 3, wsuwając cięgno 6 przez otwór 8 w sprężynę giętką 12, której końcówka usztywniona jest przez prowadnik. Przesunięcie cięgna 6 powoduje dalej wysunięcie sworznia blokującego 15, na prowadnicach, którymi są powierzchnia zewnętrzna tulejki usztywniającej 14 i powierzchnia wewnętrzna tulei wewnętrznej 13. Sworzeń blokujący 15 w tym położeniu znajduje się w strefie blokowania dźwigni zmiany biegów lub w uchu imaka blokowania.

W celu odblokowania dźwigni zmiany biegów przekręca się kluczem zamek 1. Obracająca się tarczka 3 powoduję nawinięcie cięgna 6 na obwodowy wpust 7. Cięgno 6 przesuwając się w prowadniku 11, sprężynie giętkiej 12 i tulejce usztywniającej 14, spowoduje nasunięcie sworznia blokującego 15 na tulejkę usztywniającą 14 i wsunięcie w tuleje 13. Sworzeń blokujący 15 wysunie się ze strefy blokowania dźwigni zmiany biegów lub z ucha imaka blokowania, nie uwidocznionych na rysunku.

Claims (3)

1. Blokada dźwigni zmiany biegów pojazdów, w postaci osadzonego w obudowie zamka i elementu blokującego do stykowego pozycjonowania dźwigni zmiany biegów lub pozycjonowania osadzonego na cięgle sterującym dźwignią zmiany biegów imaka z obejmą, przy czym element blokujący w postaci trzpienia, usytuowany jest w kształtowym, rurowym elemencie prowadzącym, połączonym z obudową zamka, którego kraniec jest w strefie dźwigni zmiany biegów lub imaka i połączony jest z zamkiem poprzez cięgno osadzone w giętkiej sprężynie, znamienny tym, że zamek (1) połączony jest z kształtową tarczką (3), mającą gniazdo (4) na kołek (5) mocowania cięgna (6) i obwodowy wpust (7) na cięgno (6), zaś obudowa (2) zamka (1) ma otwór (8) na cięgno (6), w strefie którego zamocowany jest kształtowy element prowadzący (10) giętkiej sprężyny (12), mający wewnątrz od strony obudowy zamka prowadnik (11) z osadzoną w nim trwale końcówką giętkiej sprężyny (12), zaś z drugiego krańca ma wewnętrzną tuleję (13), połączoną wewnętrznym końcem z giętką sprężyną (12), przy czym w wewnętrznej tulei (13) usytuowany jest suwliwie sworzeń blokujący (15), połączony z cięgnem (6), poza tym sworzeń blokujący (15) ma wewnętrzne gniazdo (16) na usztywniacz (14), przez otwór wewnętrzny, przez który przechodzi cięgno (6), w dennej strefie gniazda (16) zamocowane trwale do sworznia blokującego (15).

2. Blokada według zastrz. 1, znamienna tym, że usztywniaczem (14) jest tulejka, połączona w jednym ze skrajów z wewnętrzną tuleją (13) i usytuowana suwliwie w gnieździe (16) sworznia blokującego (15).

3. Blokada według zastrz. 1, znamienna tym, że usztywniaczem (14) jest krańcowa strefa giętkiej sprężyny (12).