PL206419B1 - Sposób usuwania tlenków siarki ze spalin i gazów odpadowych - Google Patents

Sposób usuwania tlenków siarki ze spalin i gazów odpadowych

Info

Publication number
PL206419B1
PL206419B1 PL384650A PL38465008A PL206419B1 PL 206419 B1 PL206419 B1 PL 206419B1 PL 384650 A PL384650 A PL 384650A PL 38465008 A PL38465008 A PL 38465008A PL 206419 B1 PL206419 B1 PL 206419B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
gas
ammonia
sulfur
ammonia water
temperature
Prior art date
Application number
PL384650A
Other languages
English (en)
Other versions
PL384650A1 (pl
Inventor
Edward Dworak
Original Assignee
Edward Dworak
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Edward Dworak filed Critical Edward Dworak
Priority to PL384650A priority Critical patent/PL206419B1/pl
Publication of PL384650A1 publication Critical patent/PL384650A1/pl
Publication of PL206419B1 publication Critical patent/PL206419B1/pl

Links

Landscapes

  • Treating Waste Gases (AREA)

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 206419 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 384650 (51) Int.Cl.
B01D 53/50 (2006.01) B01D 53/79 (2006.01) C01C 1/28 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 10.03.2008 (54)
Sposób usuwania tlenków siarki ze spalin i gazów odpadowych
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 14.09.2009 BUP 19/09 (73) Uprawniony z patentu: DWORAK EDWARD, Puławy, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.08.2010 WUP 08/10 (72) Twórca(y) wynalazku: EDWARD DWORAK, Puławy, PL
PL 206 419 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób usuwania tlenków siarki ze spalin i gazów odpadowych metodą półsuchą amoniakalną.
Wiele gazów odprowadzanych do atmosfery przez energetykę i przemysł zawiera szkodliwe substancje, które powodują straty w środowisku naturalnym, budynkach, zdrowiu ludzi. Ustawowe normy emisji wymuszają oczyszczanie gazów emitowanych do atmosfery. Najwięcej uwagi poświęcane jest usuwaniu dwutlenku siarki. Z uwagi na wielość i różnorodność metod odsiarczania wprowadzono ich podział na metody mokre, suche i półsuche.
Metody mokre oparte są na absorpcji tlenków siarki w wodnych roztworach alkalii. Najbardziej rozpowszechnioną jest mokra metoda wapniakowa. W metodach suchych stały sorbent wprowadzany jest bezpośrednio do strumienia odsiarczanego gazu. Metody półsuche polegają na wprowadzeniu sorbentu do strumienia gazu w drobnych kroplach roztworu wodnego. W procesie technologicznym woda ulega odparowaniu i uzyskiwany produkt reakcji odsiarczania jest ciałem stałym. Problemem mokrej metody wapiennej są jej wysokie koszty inwestycyjne i powstawanie trudnego do zagospodarowania gipsu. W wapniowych metodach suchej i półsuchej produkt reakcji i stosowany w nadmiarze sorbent są kłopotliwymi w składowaniu, bezużytecznymi odpadami. Trwają prace nad bezodpadowymi metodami odsiarczania, dającymi użyteczny produkt uboczny. Rozwijane są głównie metody amoniakalne z wytwarzaniem siarczanu amonowego.
Amoniakalne odsiarczanie gazów ma cztery ukierunkowania: interwencyjne dozowanie amoniaku do gazu odlotowego bez odzysku produktu reakcji, mokrą metodę z absorpcją SO2 w mieszaninie roztworów siarczanu i siarczynu amonowego, jednoczesne usuwanie tlenków siarki i tlenków azotu przez jonizację elektronami o wysokiej energii oraz metodę półsuchą. Interwencyjne dozowanie amoniaku jest działaniem doraźnym w chwili zagrożeń. Amoniakalne metody mokra i jonizacyjna pozwalają na ciągłe, głębokie odsiarczanie gazów, wymagają jednak drogich inwestycyjnie instalacji z materiałów odpornych na korozję, a ich koszty eksploatacyjne są wysokie. Metoda mokra boryka się ponadto z problemem emisji aerozoli i wzbudzanymi przez powstają ce przy tym „biał e dymy” protestami społecznymi. Eliminowanie emisji aerozoli jest bardzo kosztowne.
Amoniakalna metoda półsucha to technologia młoda i jeszcze mało rozpowszechniona. Pierwszymi doniesieniami na jej temat są publikacje: Tarnogrodzki A. i inni „Odsiarczanie gazów odlotowych z zastosowaniem atomizerów gazodynamicznych”, Energetyka, 1991, nr 6; Tarnogrodzki A. Pyzik J. „Nowoczesna instalacja odsiarczająca dla kotłowni węglowych”, Energetyka, 1993, nr 12 oraz szereg dalszych publikacji tych autorów. Instalacje odsiarczania spalin kotłowych metodą amoniakalną półsuchą uruchomiono dotychczas na kilku jednostkach kotłowych. W przyjętych rozwiązaniach nie wykorzystano jednak w pełni walorów metody półsuchej. Głównymi wadami są wysokie temperatury procesu i stosowanie stężonej wody amoniakalnej. Przyjęcie niekorzystnych parametrów owocuje znacznym „poślizgiem” do atmosfery amoniaku i siarczynu amonowego przy wyższych stopniach odsiarczania. Obrazuje to publikacja Mazur M. Works & Studies of the Institute of Enviromental Enginering of the Polish Academy of Sciences no. 53, pp. 99-110, Zabrze, Poland, 2000, „Flue gas desulfurization with ammonia method”.
Pomiędzy tlenkami siarki i amoniakiem istnieje silne powinowactwo chemiczne. W zależności od ich stężenia, temperatury gazu, obecności pary wodnej oraz tlenu reakcja może mieć różne ukierunkowania. W warunkach przemysłowych, w obecności pary wodnej i tlenu, otrzymuje się produkty jednoznacznie zdefiniowane: siarczan amonowy (NH4)2SO4 i siarczyn amonowy (NH4)4SO3. W fazie gazowej utlenianie siarczynu do siarczanu amonowego jest powolne. W roztworach, przy udziale katalizatora, przebiega z dużą szybkością. Dlatego aby ograniczyć „poślizg” amoniaku reakcja musi przebiegać na granicy faz ciecz/gaz, bez przechodzenia amoniaku do fazy gazowej. Ilościowe wiązanie amoniaku wymaga dostosowania parametrów dyspergowanej wody amoniakalnej do temperatury gazu i stężenia tlenków siarki w punkcie wtrysku.
Przykładem optymalizacji procesu amoniakalnego jest opis eksperymentu podany w patencie JP 33 035 297. W danym przypadku dobierano wielkość kropel wody amoniakalnej, przy stałym jej stężeniu 10%, temperaturze gazu 80°C i zawartości tlenków siarki w gazie 850 ppm. Przy wielkości kropel 0,5 μm wg Sautera uzyskano najwyższy stopień odsiarczania 75%, bez znaczącego „poślizgu” amoniaku.
Reakcja wiązania tlenków siarki amoniakiem jest silnie egzotermiczna. Ze względów termodynamicznych korzystne jest prowadzenie odsiarczania w niskiej temperaturze. Siłą rzeczy warunki takie
PL 206 419 B1 panują w metodach mokrych, w których gaz jest schładzany do temperatury adiabatycznego nasycenia parą wodną. Głębokie schładzanie gazu jest też z reguły stosowane w amoniakalnych metodach jonizacyjnych. Przykłady podaje opis patentowy PL 169 749. Wykazano jednak doświadczalnie w skali pilotowej i przemysłowej, że reakcja tlenków siarki z amoniakiem przebiega z zadawalającą szybkością w temperaturach znacznie wyższych niż stosowane w metodach amoniakalnych mokrej i jonizacyjnej. Przykładowo stopnie amoniakalnego odsiarczania metodą jonizacyjną w wysokich i niskich temperaturach uzyskane na instalacji pilotowej o przepływie spalin 20000 Nm3/h, m. in. dla temperatur 64,8°C i 96,2°C, były zbliżone. Zaskakująco wysokie stopnie odsiarczania w wyższych temperaturach i wiążące się z tym korzyści były inspiracją zgłoszenia patentowego P-297 240.
Opis patentowy US 5 051 245, na podstawie badań EPRI, podaje korzystny przebieg procesu w zakresie temperatur 440°F do 620° F (227°C-327°C). Przykładem procesu przemysłowego odsiarczania spalin w wyższych temperaturach są wymienione na wstępie publikacje, omawiające rozwiązania półsuchej metody amoniakalnej.
Istota wynalazku polega na tym, że do strumienia gazu o temperaturze niższej od 150°C za pomocą rozpylacza lub rozpylaczy wtryskuje się w co najmniej dwu oddzielnych strefach roztwory wody amoniakalnej z ewentualnym dodatkiem katalizatora lub katalizatorów utleniania siarki S (IV) do siarki S (VI). Dla każdej strefy wtrysku, poczynając od strefy, w której temperatura gazu i stężenie tlenków siarki w gazie są najwyższe, ustala się stężenie wody amoniakalnej w zakresie od 3% do 25% tak, żeby reakcja pomiędzy tlenkami siarki i amoniakiem, aż do odparowania wody amoniakalnej, przebiegała w fazie ciekłej i wydzielanie amoniaku z roztworu wodnego do strumienia gazu było minimalne. Ewentualnie w kolejnej strefie wtryskuje się czystą wodę, a następnie siarczan amonu wydziela się w jednym z urządzeń odpylających i ewentualnie oczyszcza się przez rekrystalizację.
Sposobem według wynalazku usuwane ze spalin i gazów odpadowych tlenki siarki są w postaci dwutlenku siarki SO2 i/lub trójtlenku siarki SO3. Sorbentem tlenków siarki jest amoniak, który wprowadza się do strumienia gazu w kroplach roztworu wody amoniakalnej. Wtrysk roztworów wody amoniakalnej prowadzi się w temperaturze niższej od temperatury sublimacji siarczynu amonowego, czyli niższej od 150°C, korzystnie niższej od 130°C. Dla uzyskania wymaganej temperatury gaz schładza się w wymienniku ciepła typu gaz/gaz lub wtryskiem wody, korzystnie przed wstępnym urządzeniem odpylającym. Wtrysk roztworów wody amoniakalnej prowadzi się za pomocą rozpylaczy pneumatycznych, przeciwbieżnych atomizerów gazodynamicznych lub innych urządzeniach rozpylających, w których czynnikiem dyspergującym jest powietrze.
Jako katalizatory utleniania siarki S (IV) do siarki S (VI) stosuje się związki żelaza i/lub manganu, i/lub niklu, i/lub wanadu, i/lub tytanu, i/lub kobaltu, i/lub miedzi, i/lub furfural, przy czym jony metali mają wartościowość niską lub najniższą. Ilość dodawanego katalizatora w przeliczeniu na 1 t amoniaku wynosi: żelaza do 20 kg, manganu do 15 kg, niklu do 5 kg, wanadu do 5 kg, tytanu do 15 kg, kobaltu do 5 kg, miedzi do 5 kg oraz furfuralu do 20 kg. Końcowa zawartość substancji katalizujących w produkcie odsiarczania jest na poziomie mikroelementów lub na poziomie dopuszczanym normą .
Dla każdej strefy wtrysku, poczynając od strefy, w której temperatura gazu i stężenie tlenków siarki w gazie są najwyższe, ustala się stężenie wody amoniakalnej w zakresie od 3% do 25% tak, żeby reakcja pomiędzy tlenkami siarki i amoniakiem, aż do odparowania kropel wody amoniakalnej, przebiegała w fazie ciekłej i wydzielanie amoniaku z roztworu wodnego do strumienia gazu było minimalne. Czynność tą w kolejnych strefach prowadzi się przy równoczesnym wtrysku roztworów wody amoniakalnej w strefach uprzednich. Warunki przebiegu reakcji są zwłaszcza sprzyjające, gdy stężenie roztworów wody amoniakalnej korzystnie wynosi poniżej 15%.
Drobnokrystaliczny siarczan amonowy koaguluje się poprzez przejście przez strefy zdyspergowanych roztworów wody amoniakalnej i ewentualne przejście poprzez strefę lub strefy zdyspergowanej czystej wody. Roztwory wody amoniakalnej i wodę wtryskuje się do reaktora, kanału spalin lub rurociągu gazu odpadowego. Jako urządzenia do wydzielenia siarczanu amonowego z gazu stosuje się urządzenie działające na zasadzie cyklonu, filtru workowego, filtru Venturiego, elektrofiltru typu suchego lub solankowy skruber natryskowy z wypełnieniem.
Przy odsiarczaniu spalin kotłowych z siarczanem amonowym wydziela się resztkowy pył dymnicowy. W zależności od ilości tlenków siarki i stopnia wstępnego odpylenia zawartość pyłu może wynosić od 2 do 10%. Siarczan zawierający pył jest certyfikowany jako pełnowartościowy nawóz sztuczny. Jeżeli wymagany jest czysty nawóz siarczan z odsiarczania spalin, zawierający resztki pyłu dymnicowego, rozpuszcza się w wodzie, odfiltrowuje i krystalizuje. Przy ponownej krystalizacji ługi macierzyste zatęża się suchym siarczanem amonowym z procesu odsiarczania. Temperatura gazu po odsiarcza4
PL 206 419 B1 niu jest wyższa od temperatury punktu rosy kwasu siarkowego. Odsiarczony gaz odprowadza się do atmosfery przez „suchy” komin.
Koszty odsiarczania według niniejszego wynalazku stanowią ok. 30% kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych metod mokrych. Sposobem wedł ug wynalazku usuwa się powyż ej 95% tlenków siarki, do poziomu SO2 poniżej 400 mg/Nm3, unikając przy tym „poślizgu” amoniaku do atmosfery.
Poniższe przykłady rozwiązań półsuchej metody amoniakalnej przedstawiono dla zilustrowania wynalazku, nie ograniczając jego zakresu.
P r z y k ł a d I
Eksperyment przeprowadzono na instalacji pilotowej o wydajności 20000 Nm3/h. Roztwory wody amoniakalnej o stężeniach 15% NH4OH, 10% NH4OH i 5% NH4OH z dodatkiem Fe2(SO4)3 jako katalizatorem wtryskiwano do kanału spalin w trzech kolejnych strefach. Odległość pomiędzy strefami była wystarczająca dla całkowitego odparowania kropel. Wtrysk prowadzono za pomocą przeciwbieżnych atomizerów gazodynamicznych. W pierwszej strefie wtrysku temperatura spalin wynosiła 124°C, zawartość SO2 2900 mg/Nm3, zapylenie 250 mg/Nm3, zawartość tlenu 8,5%. Siarczan amonowy wydzielano ze spalin na filtrze workowym.
Za filtrem workowym parametry spalin były następujące: temperatura 105°C, zawartość SO2 350 mg/Nm3, zawartość amoniaku < 25 mg/Nm3, zawartość pyłu - ślady, zawartość tlenu 11%. Produkt końcowy, krystaliczny siarczan amonu, miał skład: siarczan amonowy 94,4%, pył dymnicowy 4,1%, siarczyn amonowy < 0,1% siarczan żelazowy < 0,2%, wilgotność 1%.
P r z y k ł a d II
Eksperyment przeprowadzono na przemysłowej instalacji pilotowej o wydajności 20000 Nm3/h. Roztwory wody amoniakalnej o stężeniach 12% NH4OH i 6% NH4OH z dodatkiem MnSO4 jako katalizatorem wtryskiwano do kanału spalin w dwóch kolejnych strefach. W trzeciej strefie rozpylano czystą wodę. Odległość pomiędzy strefami była wystarczająca dla całkowitego odparowania kropel. Wtrysk prowadzono za pomocą przeciwbieżnych atomizerów gazodynamicznych. W pierwszej strefie wtrysku temperatura spalin wynosiła 135°C, zawartość SO2 2200 mg/Nm3, zapylenie 200 mg/Nm3, zawartość tlenu 8,5%. Siarczan amonowy wydzielano ze spalin na filtrze workowym.
Za filtrem workowym parametry spalin były następujące: temperatura 118°C, zawartość SO2 320 mg/Nm3, zawartość amoniaku < 20 mg/Nm3, zawartość pyłu - ślady, zawartość tlenu 12%. Produkt końcowy, krystaliczny siarczan amonu, miał skład: siarczan amonowy 93,2%, pył dymnicowy 5,1%, siarczyn amonowy < 0,1% siarczan manganawy < 0,2%, wilgotność 1%.

Claims (14)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób usuwania tlenków siarki ze spalin i gazów odpadowych metodą półsuchą amoniakalną, znamienny tym, że do strumienia gazu o temperaturze niższej od 150°C za pomocą rozpylacza lub rozpylaczy wtryskuje się w co najmniej dwu oddzielnych strefach roztwory wody amoniakalnej z ewentualnym dodatkiem katalizatora lub katalizatorów utleniania siarki S (IV) do siarki S (VI), przy czym dla każdej strefy wtrysku, poczynając od strefy w której temperatura gazu i stężenie tlenków siarki w gazie są najwyższe, ustala się stężenie wody amoniakalnej w zakresie od 3% do 25% tak, żeby reakcja pomiędzy tlenkami siarki i amoniakiem, aż do odparowania kropel wody amoniakalnej, przebiegała w fazie ciekłej i przejście amoniaku z roztworu wodnego do strumienia gazu było minimalne i ewentualnie w kolejnej strefie wtryskuje się czystą wodę, a następnie drobnokrystaliczny siarczan amonu wydziela się w jednym z urządzeń odpylających i ewentualnie oczyszcza się przez rekrystalizację.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że usuwane ze spalin i gazów odpadowych tlenki siarki są w postaci dwutlenku siarki SO2 i/lub trójtlenku siarki SO3.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sorbentem tlenków siarki jest amoniak, który wprowadza się do strumienia gazu w kroplach roztworu wody amoniakalnej.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wtrysk roztworów wody amoniakalnej prowadzi się w temperaturze niższej od temperatury sublimacji siarczynu amonowego, czyli niższej od 150°C, korzystnie niższej od 130°C.
  5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że dla uzyskania wymaganej temperatury gaz schładza się w wymienniku ciepła typu gaz/gaz.
    PL 206 419 B1
  6. 6. Sposób wedł ug zastrz. 4, znamienny tym, ż e dla uzyskania wymaganej temperatury gaz schładza się wtryskiem wody, korzystnie przed wstępnym urządzeniem odpylającym.
  7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wtrysk roztworów wody amoniakalnej prowadzi się za pomocą rozpylaczy pneumatycznych, przeciwbieżnych atomizerów gazodynamicznych lub innych urządzeń, jak rozpylających, w których czynnikiem dyspergującym jest powietrze.
  8. 8. Sposób wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e stężenie roztworów wody amoniakalnej korzystnie wynosi poniżej 15%.
  9. 9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako katalizator utleniania siarki S (IV) do siarki S (VI) stosuje się związki żelaza i/lub manganu, i/lub niklu, i/lub wanadu, i/lub tytanu, i/lub kobaltu, i/lub miedzi, i/lub furfural, przy czym jony metali mają wartościowość niską lub najniższą.
  10. 10. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że ilość dodawanego katalizatora w przeliczeniu na 1 t amoniaku wynosi: żelaza do 20 kg, manganu do 15 kg, niklu do 5 kg, wanadu do 5 kg, tytanu do 15 kg, kobaltu do 5 kg, miedzi do 5 kg oraz furfuralu do 20 kg.
  11. 11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że roztwory wody amoniakalnej i wodę wtryskuje się do reaktora, kanału spalin lub rurociągu gazu odpadowego.
  12. 12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako urządzenia do wydzielenia siarczanu amonowego z gazu stosuje się urządzenie działające na zasadzie cyklonu, filtru workowego, filtru Venturiego, elektrofiltru typu suchego lub solankowy skruber natryskowy z wypełnieniem.
  13. 13. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że siarczan amonowy z odsiarczania spalin, zawierający resztki pyłu dymnicowego, rozpuszcza się w wodzie, odfiltrowuje i krystalizuje.
  14. 14. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że temperatura odsiarczonego gazu jest wyższa od temperatury punktu rosy kwasu siarkowego.
PL384650A 2008-03-10 2008-03-10 Sposób usuwania tlenków siarki ze spalin i gazów odpadowych PL206419B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL384650A PL206419B1 (pl) 2008-03-10 2008-03-10 Sposób usuwania tlenków siarki ze spalin i gazów odpadowych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL384650A PL206419B1 (pl) 2008-03-10 2008-03-10 Sposób usuwania tlenków siarki ze spalin i gazów odpadowych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL384650A1 PL384650A1 (pl) 2009-09-14
PL206419B1 true PL206419B1 (pl) 2010-08-31

Family

ID=42679682

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL384650A PL206419B1 (pl) 2008-03-10 2008-03-10 Sposób usuwania tlenków siarki ze spalin i gazów odpadowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL206419B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL384650A1 (pl) 2009-09-14

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US12083468B2 (en) Apparatus and method for particulate capture from gas streams and a method of removing soluble particulate from a gas
KR102302849B1 (ko) 암모니아 탈황에서 흡수 동안 에어로졸 생성을 제어하기 위한 방법
CA2469321C (en) Nox, hg, and so2 removal using ammonia
US7255842B1 (en) Multi-component removal in flue gas by aqua ammonia
US8916120B2 (en) Dry processes, apparatus, compositions and systems for reducing sulfur oxides and HCI
PL191238B1 (pl) Sposób usuwania dwutlenku siarki z gazów spalinowych, zwłaszcza z gazów odlotowych elektrowni i gazów odlotowych instalacji do spalania odpadów
HUE033923T2 (en) A method for removing impurities from flue gases by adding ozone
JPH06271303A (ja) 硫黄酸化物の吸収及び硫酸アンモニウムの生成の同時処理方法
CN113856441B (zh) 氨法脱硫方法和氨法脱硫装置
US20170029343A1 (en) Sulfur enhanced nitrogen production from emission scrubbing
ES2864722T3 (es) Composición reactiva basada en bicarbonato de sodio y procedimiento para su producción
CN105233647B (zh) 一种硫化铵溶液脱硫脱硝的方法
RS54385B1 (sr) Postrojenje i postupak za apsorpciju pojedinih komponenata u gasovima
CN106237976B (zh) 一种吸附剂及其制备方法和应用
CN101262929A (zh) 从烟道气流中除去三氧化硫
US4971777A (en) Process for the removal of acid components and nitrogen oxides from the waste gases of industrial furnaces
CN208229631U (zh) 排放控制设备
JPH0474513A (ja) 炉内同時脱硫脱硝方法
PL206419B1 (pl) Sposób usuwania tlenków siarki ze spalin i gazów odpadowych
US7785552B2 (en) Method and system of controlling sulfur oxides in flue gas from coal or oil-fired boilers
RU2841820C1 (ru) Способ непрерывной очистки дымовых газов от оксидов серы
CN100363090C (zh) 燃煤锅炉烟气脱碳和制复合肥的设备
CN101444697A (zh) 一种同时治理废气中氮氧化物和二氧化硫的装置
PL234890B1 (pl) Sposób i układ do usuwania tlenków azotu (NO&lt;sub&gt;x) &lt;/sub&gt;i dwutlenku siarki (SO&lt;sub&gt;2&lt;/sub&gt;) ze spalin z wytwarzaniem nawozu azotowego
PL244618B1 (pl) Sposób oczyszczania gazów spalinowych w instalacjach przemysłowych oraz instalacja do realizacji tego sposobu

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20110310