PL206394B1 - Kompozyt bioaktywny oraz sposób wytwarzania kompozytu bioaktywnego - Google Patents

Kompozyt bioaktywny oraz sposób wytwarzania kompozytu bioaktywnego

Info

Publication number
PL206394B1
PL206394B1 PL387872A PL38787209A PL206394B1 PL 206394 B1 PL206394 B1 PL 206394B1 PL 387872 A PL387872 A PL 387872A PL 38787209 A PL38787209 A PL 38787209A PL 206394 B1 PL206394 B1 PL 206394B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
granules
composite
water
per
curdlan
Prior art date
Application number
PL387872A
Other languages
English (en)
Inventor
Anna Belcarz
Grażyna Ginalska
Anna Ślósarczyk
Zofia Paszkiewicz
Original Assignee
Univ Medyczny W Lublinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Medyczny W Lublinie filed Critical Univ Medyczny W Lublinie
Priority to PL387872A priority Critical patent/PL206394B1/pl
Priority to ES10726639.7T priority patent/ES2538158T3/es
Priority to PCT/PL2010/050015 priority patent/WO2010123389A2/en
Priority to EP10726639.7A priority patent/EP2421570B1/en
Publication of PL206394B1 publication Critical patent/PL206394B1/pl

Links

Classifications

    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61LMETHODS OR APPARATUS FOR STERILISING MATERIALS OR OBJECTS IN GENERAL; DISINFECTION, STERILISATION OR DEODORISATION OF AIR; CHEMICAL ASPECTS OF BANDAGES, DRESSINGS, ABSORBENT PADS OR SURGICAL ARTICLES; MATERIALS FOR BANDAGES, DRESSINGS, ABSORBENT PADS OR SURGICAL ARTICLES
    • A61L27/00Materials for grafts or prostheses or for coating grafts or prostheses
    • A61L27/50Materials characterised by their function or physical properties, e.g. injectable or lubricating compositions, shape-memory materials, surface modified materials
    • A61L27/56Porous materials, e.g. foams or sponges
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61LMETHODS OR APPARATUS FOR STERILISING MATERIALS OR OBJECTS IN GENERAL; DISINFECTION, STERILISATION OR DEODORISATION OF AIR; CHEMICAL ASPECTS OF BANDAGES, DRESSINGS, ABSORBENT PADS OR SURGICAL ARTICLES; MATERIALS FOR BANDAGES, DRESSINGS, ABSORBENT PADS OR SURGICAL ARTICLES
    • A61L27/00Materials for grafts or prostheses or for coating grafts or prostheses
    • A61L27/40Composite materials, i.e. containing one material dispersed in a matrix of the same or different material
    • A61L27/44Composite materials, i.e. containing one material dispersed in a matrix of the same or different material having a macromolecular matrix
    • A61L27/46Composite materials, i.e. containing one material dispersed in a matrix of the same or different material having a macromolecular matrix with phosphorus-containing inorganic fillers

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Oral & Maxillofacial Surgery (AREA)
  • Transplantation (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Dermatology (AREA)
  • Dispersion Chemistry (AREA)
  • Inorganic Chemistry (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Composite Materials (AREA)
  • Materials Engineering (AREA)
  • Materials For Medical Uses (AREA)
  • Medicinal Preparation (AREA)

Description

RZECZPOSPOLITA
POLSKA
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 206394 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 387872 (51) Int.Cl.
A61F 2/28 (2006.01) A61L 27/12 (2006.01) A61L 27/20 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 24.04.2009 (54) Kompozyt bioaktywny oraz sposób wytwarzania kompozytu bioaktywnego (73) Uprawniony z patentu:
UNIWERSYTET MEDYCZNY W LUBLINIE, Lublin, PL (43) Zgłoszenie ogłoszono:
12.10.2009 BUP 21/09 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
(72) Twórca(y) wynalazku:
ANNA BELCARZ, Lublin, PL
GRAŻYNA GINALSKA, Lublin, PL
ANNA ŚLÓSARCZYK, Michałowice, PL ZOFIA PASZKIEWICZ, Kraków, PL
31.08.2010 WUP 08/10 (74) Pełnomocnik:
rzecz. pat. Anna Bełz
PL 206 394 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest kompozyt bioaktywny oraz sposób wytwarzania kompozytu bioaktywnego.
Tworzywa ceramiczne stosowane są od dawna jako materiały do wypełniania ubytków kostnych w ortopedii lub chirurgii szczękowej. Do tej tzw. bioceramiki należą materiały oparte na fosforanach wapnia, zwłaszcza hydroksyapatytowe (HAp) i whitlockitowe (β-TCP - β-fosforan trójwapniowy) a także materiały dwufazowe (BCP) złożone z HAp i TCP. Inne tworzywa ceramiczne stosowane jako materiały implantacyjne są oparte na tlenkach glinu, cyrkonu i tytanu oraz na węglanie wapnia (szkielety koralowców).
Bioceramika HAp zajmuje szczególne miejsce wśród nowoczesnych materiałów implantacyjnych. Jest szeroko wykorzystywana w chirurgii szczękowo-twarzowej, m. in. do powiększania zanikłej krawędzi kości wyrostka zębodołowego, do uzupełniania ubytków kości po zabiegach hemisekcji, radektomii, amputacji korzenia zęba lub po operacji cyst korzeniowych, w stomatologii w leczeniu głębokich kieszonek kostnych, w ortopedii do wypełniania ubytków kostnych powstałych w wyniku urazów i chorób nowotworowych oraz w operacjach rekonstrukcyjnych w obrębie stawu biodrowego i kolanowego. Preferowanie tego materiału przez chirurgów jest spowodowane podobieństwem chemicznym i mineralogicznym do substancji nieorganicznych kości i zębów oraz braku cytogennego i onkogennego oddziaływania na organizm ludzki. Bioceramikę HAp charakteryzuje ponadto wysoka biozgodność i osteokonduktywność w stosunku do tkanek kostnej i chrzęstnej, a ze względu na obecność jonów wapnia i fosforanowych - ma ona korzystne oddziaływanie w procesie odbudowy i gojenia kości. Wykorzystywane medycznie preparaty hydroksyapatytowe mają najczęściej postać porowatą i są aplikowane w formie kształtek i granul.
Ze względu na wymienione atuty bioceramika HAp jest dobrym materiałem implantacyjnym w substytucji ubytków kostnych. W przypadku leczenia tego typu ubytków zaletą jej jest porowatość, gdyż po implantacji pory materiału są przerastane przez żywą tkankę kostną, przez co dochodzi do silniejszego biologicznego połączenia implantu z kością (Lu J.X. i wsp. J. Mater. Sci. Mater. Res. 10, 111-120, 1999; Liu D.M. Sci. Forum 250, 183-208, 1997). Istotnym warunkiem trwałego połączenia implantu z kością warunkującym efektywne osadzenia implantu HAp w ubytku jest odpowiednio duży rozmiar otwartych makroporów (minimum 100 μm), co umożliwia wrastanie w nie żywej tkanki. Makropory przyczyniają się do osteogenezy poprzez ułatwianie transportu osteoblastów i jonów do wnętrza porowatych granul (Bignon A. i wsp. J. Mater. Sci. Mater. Med. 14, 1089-97, 2003; Hulbert S.F. i wsp. J. Biomed. Mater. Res. 6, 347-374, 1972) czy kształtek. Ponadto istnienie makroporowatej mikrostruktury implantów warunkuje tworzenie nowych naczyń krwionośnych (Henno S. i wsp. Biomaterials 24, 3173-3181, 2003; Freyman TM. i wsp. Prog. Mater. Sci. 46, 273-282, 2001; Jones J.R. i wsp. J. Sol-Gel Sci. Tech. 29, 179-188, 2004). W procesie wygajania się implantów ważną rolę odgrywa też mikroporowatość (pory rzędu kilku mikrometrów), która cechuje również ceramikę HAp, gdyż mikropory stanowią punkt zaczepienia dla osteoblastów (Bignon A. i wsp. J. Mater. Sci. Mater. Med. 14, 1089-1097, 2003) oraz zwiększają powierzchnię dla adsorpcji białek (Hing K.A. i wsp. J. Mater. Sci. Mater. Med. 16, 467-475, 2005). Istnieją doniesienia o niekorzystnym wpływie małych drobin proszku hydroksyapatytowego. Niektóre źródła podają, że cząstki o rozmiarze około 1 μm mogą stymulować makrofagi do wydzielania prozapalnego czynnika TNFa i tym samym stymulować proces zapalny w miejscu wszczepienia implantu. Cząstki hydroksyapatytu już o rozmiarze 15 μm nie wykazują tego szkodliwego efektu (Nadra I. i wsp. Artheriosclerosis 196, 98-105, 2008).
Mimo wielu zalet granule HAp nie są jednak idealnym materiałem implantacyjnym. Ze względu na swoją sypkość wykazują tzw. nieporęczność chirurgiczną rozumianą jako łatwość wydzielania się z miejsca implantacji lub przemieszczania w miejscu wszczepienia. Właściwości mechaniczne ceramiki HAp, zwłaszcza tej porowatej, również nie są zbyt korzystne. Dotyczy to zarówno granulatów jak i spiekanych kształtek. Są one zbyt kruche i mało sprężyste, aby stać się satysfakcjonującym materiałem implantacyjnym. Moduł Younga dla kości ludzkiej jest rzędu 20 GPa, podczas gdy dla tworzywa HAp jest on około 5-10 razy wyższy, co świadczy o małej sprężystości tego materiału.
Dotychczasowe badania nad poprawą wymienionych parametrów ceramicznego hydroksyapatytu ograniczają się do jego modyfikacji poprzez uplastycznienie proszku hydroksyapatytowego przy pomocy wodnej zawiesiny kurdlanu, wygrzewanego w 40°C (United States Patent 5132255). Metoda powyższa pozwala na uzyskanie plastycznej kompozycji, która jednak jest nieodporna na obciążenia mechaniczne. Ponadto zastosowanie proszku o wielkości cząsteczek około 1 mikrometra nie pozwala
PL 206 394 B1 na uzyskanie porowatości w mikrostrukturze uzyskanego kompozytu. Modyfikacja tej metody, polegająca na wypalaniu uzyskanej plastycznej masy w temperaturze nie mniejszej niż 800°C, prowadzi do powstania twardych kształtek (United States Patent 5132255). Autorzy patentu nie podają danych dotyczących wytrzymałości przygotowanych próbek, należy jednak przypuszczać, że ze względu na tak wysoką temperaturę, próbki są pozbawione spalonej i ewaporowanej frakcji biopolimerowej, a zatem są nieplastyczne i niesprężyste. Podobna metoda wypalania w celu uzyskania ceramicznych kształtek została opracowana dla kompozycji granul fosforowo-wapniowych oraz metylocelulozy jako czynnika wiążącego, ulatniającego się w trakcie wypalania (United States Patent 6187046).
Inna koncepcja spajania granul ceramicznych czynnikiem wiążącym dotyczyła zastosowania siateczkowatego żelu fibrynowego, znanego z własności stymulujących angiogenezę (Takei A. i wsp. In Vitro Cell Dev Biol Anim 31, 467-472, 1995). Doświadczenia związane z użyciem żelu fibrynowego prowadzili między innymi Nakamura i wsp. (Biomaterials 19, 1901-1907, 1998), którzy dokonali spajania produktu termicznego rozpadu hydroksyapatytu przy pomocy żelu fibrynowego i wykazali osteogenne własności otrzymanego kompozytu, nie podając jednak parametrów dotyczących jego wytrzymałości mechanicznej. Podobne eksperymenty wykonali Abiraman S. i wsp. (Biomaterials 23, 30233031, 2002), którzy uzyskali kompozyt z żelu fibrynowego oraz granul hydroksyapatytowych i wszczepili go śródmięśniowo myszom. Autorzy ci jednak również nie podali własności mechanicznych wytworzonego biomateriału. Należy jednak wspomnieć, że długoterminowa (do 8 lat po operacji) ocena efektów implantacji kompozytu złożonego z porowatych granul HAp i żelu fibrynowego u ludzi wykazała dobre wrastanie naturalnej tkanki kostnej do implantu (Fortunato G. i wsp. J. CranioMaxillofacial Surg. 25, 124-135, 1997).
Kolejne doświadczenia związane z zastosowaniem żelu fibrynowego do spajania bioceramiki wykonano z użyciem pokrewnych hydroksyapatytowym granul fosforanowo-wapniowych z TCP (Le Nihouannen D. i wsp. Biomaterials 27, 2716-2722, 2006) i potwierdzono, że w tak uzyskanym kompozycie następuje indukcja mineralizacji włókien fibrynowych. Jednak autorzy nie podali własności mechanicznych otrzymanego kompozytu, a jedyna informacja odnośnie jego parametrów wytrzymałościowych dotyczyła modułu Younga określonego dopiero po 1,5-miesięcznym okresie implantacji, czyli dopiero gdy wszczepy zostały już poddane przerastaniu przez tkankę kostną. Moduł Younga dla pobranej z implantu próbki wynosił wówczas około 7 GPa (Le Nihouannen D. i wsp. J. Mater. Sci.: Mater. Med. 18, 225-235, 2007).
W przypadku wymienionego kompozytu niekorzystne było jego przygotowanie, gdyż w przypadku żelu fibrynowego złożonego z dwu składników niezbędna była ich oddzielna sterylizacja oraz przed implantacją konieczne mieszanie z granulami HAp. Wadą był również stosunkowo długi czas polimeryzacji. Wymienione czynniki wpływają na krytyczną ocenę wytworzonego biomateriału tym bardziej, że ryzyko śródoperacyjnej kontaminacji implantowanego kompozytu przez bakterie w tym przypadku wzrasta.
Celem obecnego wynalazku jest wytworzenie kompozytu o wysokiej poręczności chirurgicznej oraz parametrach mechanicznych i biologicznych zbliżających go do optymalnych, cechujących naturalną kość ludzką.
Cel ten osiągnięto opracowując nową kompozycję fosforanowo-wapniowo-policukrowcową, zawierającą w odpowiednich proporcjach porowaty granulat fosforanowo-wapniowy oraz β-1,3-glukan zwany dalej kurdlanem.
Kompozyt według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera e-1,3-glukan zwany dalej kurdlanem oraz bioceramikę fosforanowo-wapniową w postaci mikroporowatych granul (HAp, HAp-TCP, TCP, HAp modyfikowany) o rozmiarze 0,1-1,0 mm i o porowatości otwartej 50-70%, przy czym składniki występują w ilościach (gramy na 100 g wody) ujętych proporcją:
x = _8,1 + 25_ y = 2 + (0,0701x2 - 5,8175x + 120,68)(*) gdzie :
x - masa kurdlanu (w g na 100 g wody) y - masa granul (w g na 100 g wody)
Dla uzyskania kompozytów o dobrych własnościach mechanicznych najkorzystniej jest, gdy masa granul oznaczona y wynosi 95-100% ilości wynikającej ze wzoru (*): y = 0,0701x2 - 5,8175x + 120,68.
PL 206 394 B1
Kurdlan, według wynalazku, pełni funkcję lepiszcza wiążącego granule dla uzyskania zwięzłej kompozycji.
Wytworzony według wynalazku kompozyt, osiągając dużo lepsze parametry biologiczno-mechaniczne w porównaniu z samym granulatem fosforanowo-wapniowym, staje się dobrą, nową generacją materiału implantacyjnego do wypełniania ubytków kostnych. Gotowy kompozyt można przycinać do pożądanego kształtu przy pomocy noża lub skalpela. Kompozyt w stanie wysuszonym (24 godziny w 40°C) nie jest podatny na porastanie pleśnią i może być przechowywany przez minimum 12 miesięcy bez zmiany swoich właściwości. Suchy kompozyt, po namoczeniu w płynie (woda, sól fizjologiczna, roztwór gentamycyny, roztwór białka) przez 1-60 minut (w zależności od wielkości i kształtu próbki) wchłania wodę, odzyskując swoje sprężyste własności i może być dalej przechowywany, pod warunkiem wysterylizowania.
Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania kompozytu fosforanowo-wapniowo-kurdlanowego.
Sposób według wynalazku polega na tym, że do wodnej zawiesiny e-1,3-glukanu zwanego dalej kurdlanem, w ilości 8,1 : 25 g na 100 g wody, dodaje się bioceramikę fosforanowo-wapniową w postaci mikroporowatych granul, o rozmiarze 0,1-1,0 mm i o porowatości otwartej 50-70% (w zakresie 0,05-1,0 μm) i miesza się dokładnie, przy czym składniki użyte są w proporcjach określonych proporcją:
x = _8,1: 25_ y = 2 : (0,0701x2 - 5,8175x + 120,68)° gdzie:
x - masa kurdlanu (w g na 100 g wody) y - masa granul (w g na 100 g wody) przy czym najkorzystniej gdy masa granul oznaczona y wynosi 95-100% ilości wynikającej ze wzoru (*): y = 0,0701x2 - 5,8175x + 120,68, po czym mieszaninę dobranych składników umieszcza się w formach chemoodpornych, ściśle ubijając aby uniknąć wprowadzenia pęcherzyków powietrza, zamyka lub przykrywa i ogrzewa przez 5-30 minut w temperaturze 80-100°C.
Zaletą wynalazku jest prosty sposób otrzymywania kompozytowego materiału implantacyjnego fosforanowo-wapniowo-kurdlanowego do wypełnień ubytków w kościach, który według wynalazku osiąga korzystną wartość modułu Younga oraz dobrą poręczność i spoistość bez ryzyka wydzielania się i przesuwania z miejsca implantacji. Kompozyt taki jest bioaktywny ze względu na zawartość ceramiki fosforanowo-wapniowej, która po implantacji może uwalniać do środowiska śródkostnego jony wapniowe i fosforanowe, służące następnie do syntezy natywnej fazy nieorganicznej budującej kość. Kompozyt ten charakteryzuje również dobra spójność zapewniana przez mikroporowatość fazy ceramicznej, dzięki której faza biopolimerowa wnika do porów granul i wiąże kompozyt w całość. Uzyskuje on korzystną plastyczność, dzięki czemu można go do pewnego stopnia dopasować przez nacisk do kształtu ubytku i uszczelnić miejsce łączenia implantu z kością (odkształcenie przy ściskaniu w momencie zniszczenia dla kompozytu wynosiło od 20% do 42%). Kompozyt fosforanowo-wapniowo-kurdlanowy w przypadku implantacji zwiększy tempo odtwarzania naturalnej żywej tkanki kostnej. Odbywać się to będzie poprzez oddziaływania mechaniczne z krawędziami miejsca urazu oraz biostymulację procesów angiogenezy, proliferacji komórek i ich różnicowania.
Przedmiot wynalazku ilustrują przedstawione poniżej przykłady.
P r z y k ł a d I. 0,625 g kurdlanu wymieszano z 5 ml wody dejonizowanej, a następnie mieszano przez 10 minut z 3 g mikroporowatych granul HAp (mieszanina granul frakcji 0,2-0,3 mm : 0,5 - 0,6 mm w stosunku 1:3). Starannie wymieszaną porcję kompozytu umieszczono w zamkniętych rurkach szklanych o średnicy 8 mm i przez 10 minut poddawano ogrzewaniu w 95°C. Kompozyt wystudzono do temperatury pokojowej, wyjęto z rurek i wysuszono w 45°C przez 24 godziny. Moduł Younga dla próbek suchych i moczonych przez 1 godzinę w roztworze soli fizjologicznej wynosił odpowiednio około 0,8 GPa i około 0,2 GPa. Odkształcenie przy ściskaniu w momencie zniszczenia dla tych próbek wynosiło odpowiednio około 23% i około 42%, a wytrzymałość na ściskanie odpowiednio około 6 MPa i około 0,3 MPa. Kompozyt w stanie wysuszonym był przechowywany w temperaturze pokojowej i nie uległ zniszczeniu wskutek kolonizacji bakteryjnej lub grzybowej.
PL 206 394 B1
P r z y k ł a d II. 0,625 g kurdlanu wymieszano z 5 ml wody dejonizowanej, a nastę pnie mieszano przez 10 minut z 3 g porowatych granul HAp-TCP (frakcja 0,2 - 0,3 mm). Starannie wymieszaną porcję kompozytu umieszczano w zamkniętych rurkach szklanych o średnicy 8 mm i przez 7 minut poddawano ogrzewaniu w 95°C. Kompozyt wystudzono do temperatury pokojowej, wyjęto z rurek i wysuszono w 45°C przez 24 godzin. Moduł Younga dla próbek suchych i moczonych przez 1 godzinę w roztworze soli fizjologicznej wynosił odpowiednio około 0,6 GPa i około 0,2 GPa. Odkształcenie przy ściskaniu dla tych próbek wynosiło odpowiednio około 24% i około 32%, a wytrzymałość na ściskanie odpowiednio około 5 MPa i około 0,2 MPa.
P r z y k ł a d III. 0,625 g kurdlanu wymieszano z 5 ml wody dejonizowanej, a następnie mieszano przez 10 minut z 3 g porowatych granul TCP (frakcja 0,3-0,4mm). Starannie wymieszaną porcję kompozytu umieszczano w zamkniętych rurkach szklanych o średnicy 8 mm i przez 15 minut poddawano ogrzewaniu w 90°C. Kompozyt wystudzono do temperatury pokojowej, wyjęto z rurek i wysuszono w 45°C przez 24 godziny. Moduł Younga dla próbek suchych i moczonych przez 1 godzinę w roztworze soli fizjologicznej wynosił odpowiednio okoł o 0,6 GPa i okoł o 0,2 GPa. Odkształcenie przy ściskaniu dla tych próbek wynosiło odpowiednio około 24% i około 22%, a wytrzymałość na ściskanie odpowiednio około 5 MPa i około 0,3 MPa.
P r z y k ł a d IV. 0,5 g kurdlanu wymieszano z 5 ml wody dejonizowanej, a następnie mieszano przez 10 minut z 3,5 g mikroporowatych granul modyfikowanego HAp (mieszanina granul frakcji 0,2-0,3 mm: 0,5-0,6 mm w stosunku 1:3). Starannie wymieszaną porcję kompozytu umieszczano w zamkniętej rurce szklanej o ś rednicy 12 mm i przez 9 minut poddawano ogrzewaniu w 100°C. Kompozyt wystudzono do temperatury pokojowej, wyjęto z rurki i wysuszono w 45°C przez 24 godziny. Moduł Younga dla próbek suchych i moczonych przez 1 godzinę w roztworze soli fizjologicznej wynosił odpowiednio około 0,5 GPa i około 0,2 GPa. Odkształcenie przy ściskaniu dla tych próbek wynosiło około 20%, a wytrzymałość na ściskanie odpowiednio około 5 MPa i około 0,25 MPa. Kompozyt został wysterylizowany metodą parową w autoklawie (20 minut w 121°C), co nie zmieniło jego właściwości mechanicznych.
P r z y k ł a d V. 1 g kurdlanu wymieszano z 10 ml wody dejonizowanej, a następnie mieszano przez 10 minut z 7 g mikroporowatych granul HAp węglanowy o porowatości 60% i średnim rozmiarze porów 0,25 μm (frakcja 0,2-0,3 mm). Starannie wymieszaną porcję kompozytu umieszczano w zamkniętym naczyniu szklanym o średnicy 38 mm i przez 15 minut poddawano ogrzewaniu w 95°C. Kompozyt wystudzono do temperatury pokojowej, wyjęto z naczynia i wysuszono w 45°C przez 24 godziny. Moduł Younga dla próbek suchych i moczonych przez 1 godzinę w roztworze soli fizjologicznej wynosił odpowiednio około 0,4 GPa i około 0,2 GPa. Odkształcenie przy ściskaniu dla tych próbek wynosiło około 20%, a wytrzymałość na ściskanie odpowiednio około 3 MPa i około 0,15 MPa. Kompozyt wysterylizowano metodą z tlenkiem etylenu (55°C, 5 godzin, z całonocnym wentylowaniem próbki w celu odprowadzenia tlenku etylenu po procesie sterylizacji). Tak wysterylizowany kompozyt nie zmienił swoich właściwości mechanicznych.
P r z y k ł a d VI. 0,5 g kurdlanu wymieszano z 5 ml wody dejonizowanej, a następnie mieszano przez 10 minut z 3,5 g porowatych granul HAp (frakcja 0,3-0,4 mm). Starannie wymieszaną porcję kompozytu umieszczano w zamkniętych rurkach szklanych o średnicy 10 mm i przez 10 minut poddawano ogrzewaniu w 95°C. Kompozyt wystudzono do temperatury pokojowej, wyjęto z rurek i wysuszono w 45°C przez 24 godziny. Moduł Younga dla próbek suchych wynosił około 0,4 GPa. Odkształcenie przy ściskaniu dla tych próbek wynosiło około 23%, a wytrzymałość na ściskanie około 4 MPa. Tak otrzymany wysuszony kompozyt został nasączony roztworem soli fizjologicznej przez 2 godziny, wskutek czego odzyskał swoje właściwości małoplastyczne.
P r z y k ł a d VII. 0,5 g kurdlanu wymieszano z 5 ml wody dejonizowanej, a następnie mieszano przez 10 minut z 3,5 g porowatych granul HAp (frakcja 0,5-0,6 mm). Starannie wymieszaną porcję kompozytu umieszczano w zamkniętych rurkach szklanych o średnicy 8 mm i przez 20 minut poddawano ogrzewaniu w 86°C. Kompozyt wystudzono do temperatury pokojowej, wyjęto z rurek i wysuszono w 45°C przez 24 godziny. Moduł Younga dla próbek suchych i moczonych przez 1 godzinę w roztworze soli fizjologicznej wynosił odpowiednio około 0,6 GPa i około 0,2 GPa. Odkształcenie przy ściskaniu dla tych próbek wynosiło około 19%, a wytrzymałość na ściskanie odpowiednio około 4 MPa i około 0,2 MPa. Wysuszone próbki zostały namoczone w PBS pH 7,4 przez 30 minut, wskutek czego odzyskały swoje właściwości małoplastyczne.
PL 206 394 B1

Claims (3)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Kompozyt bioaktywny na bazie fosforanu-wapnia, znamienny tym, że zawiera e-1,3-glukan zwany dalej kurdlanem oraz bioceramikę fosforanowo-wapniową w postaci mikroporowatych granul o rozmiarze 0,1-1,0 mm i o porowatości 50-70%, przy czym składniki występują w ilościach (gramy na 100 g wody) ujętych proporcją:
    x = _8,1: 25_ y = 2 : (0,0701x2 - 5,8175x +120,68)(*) gdzie :
    x - masa kurdlanu (w g na 100 g wody) y - masa granul (w g na 100 g wody)
  2. 2. Kompozyt wg zastrz. 1, znamienny tym, że masa granul oznaczona y wynosi 95-100% masy wynikającej ze wzoru (*).
  3. 3. Sposób wytwarzania kompozytu bioaktywnego na bazie ceramiki fosforanowo-wapniowej, znamienny tym, że do wodnej zawiesiny e-1,3-glukanu zwanego dalej kurdlanem, w ilości 8,1 : 25 g na 100 g wody, dodaje się ceramikę fosforanowo-wapniową w postaci mikroporowatych granul, o rozmiarze 0,1-1,0 mm i o porowatości 50-70% i miesza się dokładnie, przy czym składniki użyte są w ilo ś ciach okre ś lonych proporcj ą :
    x = _8,1: 25_ y = 2 : (0,0701x2 - 5,8175x +120,68)(*) gdzie :
    x - masa kurdlanu (w g na 100 g wody) y - masa granul (w g na 100 g wody) przy czym najkorzystniej, gdy masa granul oznaczona y wynosi 95-100% masy wynikającej ze wzoru (*), po czym mieszaninę dobranych składników umieszcza się w formach chemoodpornych, ściśle ubijając aby uniknąć wprowadzenia pęcherzyków powietrza, zamyka lub przykrywa i ogrzewa przez 5-30 minut w temperaturze 80-100°C.
PL387872A 2009-04-24 2009-04-24 Kompozyt bioaktywny oraz sposób wytwarzania kompozytu bioaktywnego PL206394B1 (pl)

Priority Applications (4)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL387872A PL206394B1 (pl) 2009-04-24 2009-04-24 Kompozyt bioaktywny oraz sposób wytwarzania kompozytu bioaktywnego
ES10726639.7T ES2538158T3 (es) 2009-04-24 2010-04-26 Compuesto bioactivo y procedimiento para la producción del compuesto bioactivo
PCT/PL2010/050015 WO2010123389A2 (en) 2009-04-24 2010-04-26 Bioactive composite and process for the production of the bioactive composite
EP10726639.7A EP2421570B1 (en) 2009-04-24 2010-04-26 Bioactive composite and process for the production of the bioactive composite

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL387872A PL206394B1 (pl) 2009-04-24 2009-04-24 Kompozyt bioaktywny oraz sposób wytwarzania kompozytu bioaktywnego

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL206394B1 true PL206394B1 (pl) 2010-08-31

Family

ID=42561061

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL387872A PL206394B1 (pl) 2009-04-24 2009-04-24 Kompozyt bioaktywny oraz sposób wytwarzania kompozytu bioaktywnego

Country Status (4)

Country Link
EP (1) EP2421570B1 (pl)
ES (1) ES2538158T3 (pl)
PL (1) PL206394B1 (pl)
WO (1) WO2010123389A2 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL239781B1 (pl) * 2018-12-04 2022-01-10 Medical Inventi Spolka Akcyjna Maszyna do formowania masy kompozytu i sposób wytwarzania kompozytu na bazie ceramiki

Family Cites Families (4)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US5017627A (en) * 1980-10-09 1991-05-21 National Research Development Corporation Composite material for use in orthopaedics
ATE92904T1 (de) 1988-01-20 1993-08-15 Takeda Chemical Industries Ltd Plastische mischungen anorganischer pulver und gesinterte koerper daraus.
JP3679570B2 (ja) 1997-03-14 2005-08-03 ペンタックス株式会社 骨補填材及びその製造方法
US7022522B2 (en) * 1998-11-13 2006-04-04 Limin Guan Macroporous polymer scaffold containing calcium phosphate particles

Also Published As

Publication number Publication date
WO2010123389A2 (en) 2010-10-28
ES2538158T3 (es) 2015-06-17
EP2421570B1 (en) 2015-02-25
WO2010123389A3 (en) 2011-04-21
EP2421570A2 (en) 2012-02-29

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Shanmugam et al. Bioceramics—An introductory overview
Dorozhkin Medical application of calcium orthophosphate bioceramics
Yuan et al. Osteoinduction by calcium phosphate biomaterials
Low et al. Calcium phosphate‐based composites as injectable bone substitute materials
US6027742A (en) Bioresorbable ceramic composites
US6287341B1 (en) Orthopedic and dental ceramic implants
EP0987032B1 (en) Ceramic material for osteoinduction comprising micropores in the surface of macropores
Tadic et al. Mechanically stable implants of synthetic bone mineral by cold isostatic pressing
Zhang et al. Repair of rabbit femoral condyle bone defects with injectable nanohydroxyapatite/chitosan composites
Pina et al. Ceramic biomaterials for tissue
US20020136696A1 (en) Orthopedic and dental ceramic implants
Baino Ceramics for bone replacement: Commercial products and clinical use
do Nascimento et al. Biomaterials applied to the bone healing process
Zhu et al. Cemented injectable multi-phased porous bone grafts for the treatment of femoral head necrosis
KR20130115781A (ko) 인체뼈 유래 무기질을 포함하는 천연 골재생재
Dorozhkin Calcium orthophosphate bioceramics
RU2349289C1 (ru) Композиция, биоактивный микропористый материал, имитирующий натуральные костные структуры, и способ его изготовления
PL240725B1 (pl) Biomateriał na bazie naturalnego polisacharydu-β-1,3-glukanu (kurdlanu) i ceramiki do zastosowań w inżynierii tkankowej kości oraz sposób jego otrzymywania
PL236369B1 (pl) Sposób otrzymywania rusztowania kostnego na bazie ceramiki fluoroapatytowej i polimeru oraz rusztowanie kostne
PL206394B1 (pl) Kompozyt bioaktywny oraz sposób wytwarzania kompozytu bioaktywnego
US20110153029A1 (en) Bioresorbable and flexible membranes exhibiting asymmetric osteoconductive behavior in both faces
Popescu et al. Novel developments in advanced materials fields: porous and non-porous biomaterials used in regenerative medicine and tissue engineering
Mishchenko et al. Synthetic Calcium–Phosphate Materials for Bone Grafting. Polymers 2023, 15, 3822
Epple Biomimetic bone substitution materials
Dorozhkin Calcium Orthophosphate (CaPO4)-Based Bioceramics: Preparation, Properties, and Applications. Coatings 2022, 12, 1380