PL205870B1 - Obejma zaciskowa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest obejma zaciskowa przeznaczona do uszczelniania połączeń przewodów elastycznych z rurami i króćcami połączeń rurowych, zwłaszcza w pojazdach mechanicznych lub urządzeniach sanitarnych, o średnicach tych połączeń od kilku milimetrów wzwyż.

Z polskiego patentu nr 183891 znana jest opaska zaciskowa utworzona z metalowej taś my, której jeden koniec jest trwale zamocowany w kopułce, a drugi koniec jest swobodny. W kopułce jest osadzona obrotowo śruba z gwintem. Taśma ma otwory przystosowane do współpracy z gwintem śruby w kształcie podłużnym. Pomiędzy zamocowaniem taśmy w kopułce a otworami przystosowanymi do współpracy ze śrubą, w taśmie wykonane są dwa otwory w kształcie śladu obcasa, które są zwrócone wypukłością ku kopułce i które mają na celu zmniejszenie sztywności taśmy w pobliżu kopułki. Opaska ta ma skomplikowaną budowę i wymaga także skomplikowanego montażu ze względu na połączenie śrubowe.

Z polskich opisów patentowych nr 160200 i 165380 znane są obejmy zaciskowe, które nie mają połączeń śrubowych służących do mocowania końców opaski na przewodach elastycznych nakładanych na rury metalowe i związanych z tym niedogodności.

Obejma zaciskowa według patentu 160200, wykonana z taśmy metalowej zwiniętej w krąg, ma jeden koniec ukształtowany w postaci haka, a drugi koniec ma ucho wystające, dla zahaczania swobodnej krawędzi tego haka. Ucho ma występ na swej powierzchni czołowej, służący jako oparcie dla swobodnej krawędzi haka, po zapięciu. Występ znajduje się w przybliżeniu pośrodku szerokości ucha. Swobodna krawędź haka zawiera wykrój o kształcie komplementarnym względem kształtu występu w obszarze łączenia się z uchem. Obejma ta jest skomplikowana w kształcie, a tym samym kłopotliwa w produkcji, gdyż jej wykonanie wymaga obróbki poprzez wykrawanie i tł oczenie. Natomiast zapięcie ucha z hakiem nie gwarantuje pełnej niezawodności połączenia ze względu na ograniczoną powierzchnię styku obu elementów.

Obejma zaciskowa według patentu 165380 zbudowana jest bardzo podobnie do obejmy według patentu 160200, elementami zaczepowymi są także hak i uszko, z tym że hak ma fałdkę, zaś drugi koniec obejmy jest przedłużony. Rozwiązanie to charakteryzuje się podobnymi cechami jak obejma według patentu 160200. Obie opisane wyżej obejmy muszą spełniać ponadto warunek idealnego dopasowania się do danej średnicy przewodu, na którym są montowane.

Ze stosowania znana jest metalowa obejma zaciskowa, mająca w stanie swobodnym kształt paska, w którym z jednej strony wykonany jest szereg otworów zaczepowych, kształtem zbliżonych do prostokąta, zaś z drugiej strony dwa haczyki zaczepowe dostosowane do zazębiania z prostokątnymi otworami oraz wybrzuszenie w kształcie prostokąta lub trapezu. Przy zaciskaniu opaski w celu utworzenia obejmy trudno trafić dokładnie zaczepami w otwory, przy czym wykonane zazębienia słabo trzymają, ze względu na to, że szerokość zaczepu w stosunku do szerokości taśmy jest zbyt mała. Rozpinanie się opaski następuje nierzadko już podczas zaciskania wybrzuszenia, ponieważ podczas zaciskania siła obwodowa przewyższa znacznie siłę zaczepu. W efekcie opaska staje się elementem nienaprawialnym, po zaciśnięciu wybrzuszenia i nadaje się do wyrzucenia.

Wynalazek dotyczy obejmy zaciskowej wykonanej z metalowej taśmy, mającej dwa wytłoczenia kształtowe.

Istota wynalazku polega na tym, że wytłoczenia mają kształt pętli skierowanych w tą samą stronę, z których każda jest usytuowana w pobliżu swego końca taśmy i które są oddalone od siebie na odległość dobraną stosownie do wymaganej średnicy rurowego połączenia. Pętle są kształtem idealnie dopasowane do siebie, zaś rozmiarami zróżnicowane o grubość materiału taśmy, tak, że w stanie złożenia jedna pętla wchodzi w drugą, tworząc spinającą klamrę, przeznaczoną do zaciśnięcia z obu stron. Korzystne jest, gdy pętle mają kształt owalny lub zbliżony do siodła.

Obejma według wynalazku, wykonywana jest z gładkiego paska taśmy stalowej, nie ma żadnych otworów ani wycięć, a jedynie proste w wykonaniu wytłoczenia, jest więc bardzo łatwa w wytwarzaniu, a co za tym idzie znacznie tańsza od opisanych znanych rozwiązań. Przewyższa je natomiast swoją niezawodnością, ponieważ obie pętle wchodząc jedna w drugą praktycznie przylegają do siebie całą powierzchnią, dzięki czemu tak wykonane połączenie rurowe nie rozpina się, ani przy uderzeniach, ani przy wstrząsach, co czyni ją szczególnie przydatną do stosowania w pojazdach mechanicznych.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia obejmę w widoku aksonometrycznym w stanie przed założeniem na połączenie rurowe, według pierwszego przykładu, fig. 2 pokazuje tę obejmę także w widoku aksonometrycznym, w stanie

PL 205 870 B1 jaki następuje po założeniu jej na połączenie rurowe, przed zaciśnięciem zazębionych pętli, a fig. 3 po zaciśnięciu na przewodzie zewnętrznym, natomiast fig. 4 przedstawia w widoku z boku kształt pętli według drugiego przykładu, przed zaciśnięciem, a fig. 5 po zaciśnięciu.

P r z y k ł a d 1.

Obejma według tego przykładu ma dwa wytłoczenia w postaci pętli i jest wykonana z ocynkowanej miękkiej stalowej taśmy 1, dającej się plastycznie formować, zarazem zachowującej kształt nadany jej po zaciśnięciu pętli. Pętle 2 i 3 są usytuowane mniej więcej w tej samej odległości od swojego końca, a ich wzajemna odległość, licząc od ich osi symetrii, równa jest obwodowi wykonywanego połączenia i wynosi 3,14 x D + L, gdzie D jest średnicą zewnętrznego przewodu rurowego, a L jest luzem montażowym. Pierwsza pętla 2, ma przed zaciśnięciem, kształt podobny do siodła, zaś druga pętla 3, ma także kształt zbliżony do siodła, dokładnie odwzorowujący kształt pierwszej pętli 2, z tym ż e pę tla 3 ma rozmiary mniejsze od tej pierwszej pę tli 2, o tyle ile wynosi grubość taś my 1. Po zaciśnięciu zazębionych pętli kształt wykonanego zacisku 4 jest podobny do kształtu serca.

P r z y k ł a d 2.

Obejma według drugiego przykładu, przeznaczona jest raczej do mniejszych średnic połączeń rurowych. W stosunku do opisanej w pierwszym przykładzie, różni się kształtem pętli 5 i 6, które przed zaciśnięciem są zbliżone do owalu, a po wykonaniu połączenia i po zaciśnięciu jedna w drugą wykonany zacisk 7 jest podobny do litery omega.

Montaż obejm jest następujący.

W przypadku połączenia, które się dopiero wykonuje, częściowo zwinię t ą taś m ę obejmy, z wstępnie zaz ębionymi pętlami, nakłada się na zewnętrzny przewód, dokonuje wsunięcia przewodu wewnętrznego w przewód zewnętrzny i kleszczami zaciska się zazębione pętle tak intensywnie, aby wyeliminować ewentualność przesunięcia się obejmy obwodowo po zewnętrznym przewodzie.

Gdy połączenie rurowe jest już wykonane, obejmę się rozkłada uzyskując pasek, którym się owija przewód zewnętrzny, następnie zazębia się pętle przez włożenie jedna w drugą i dalej postępuje analogicznie jak opisano powyżej.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Obejma zaciskowa wykonana z metalowej taśmy, mającej dwa wytłoczenia kształtowe, znamienna tym, że wytłoczenia mają kształt pętli (2, 3) lub (5, 6) skierowanych w tę samą stronę, z których każda jest usytuowana w pobliżu swego końca taśmy (1) i które są oddalone od siebie na odległość dobraną stosownie do wymaganej średnicy rurowego połączenia, przy czym pętle (2, 3) lub (5, 6) są kształtem idealnie dopasowane do siebie, zaś rozmiarami zróżnicowane o grubość materiału taśmy (1), tak że w stanie złożenia jedna pętla (3) lub (6) wchodzi w drugą pętlę (2) lub (5), tworząc spinającą klamrę, przeznaczoną do zaciśnięcia z obu stron.
2. 2. Obejma zaciskowa według zastrz. 1, znamienna tym, że obie pętle (2, 3) mają kształt zbliżony do siodła.
3. 3. Obejma zaciskowa według zastrz. 1, znamienna tym, że obie pętle (5, 6) mają kształt owalny.