Lozyska walkowe o stosunkowo dlugich walkach, nieposiadajace klatek, oddzielaja¬ cych od siebie walki i utrzymujacych je równoczesnie przy rozkladaniu lozyska, sa zaopatrywane w pewnych przypadkach w specjalne pierscienie, umieszczone wspól- srodkowo wzgledem wewnetrznych i ze¬ wnetrznych pierscieni biezniowych lulb biez- niowych powierzchni odpowiednich czesci lozyska w odpowiednich wydrazeniach, wy¬ konanych na powierzchni zewnetrznej wal¬ ków, i sluzace do przytrzymywania wal¬ ków przy jednej ze wzmiankowanych cze¬ sci lozyska, gdy wspóldzialajaca z nia dru¬ ga czesc lozyska zostaje usunieta. Wskutek nader malej wielkosci przestrzeni wolnej, w której ma miescic sie ten pierscien, powsta¬ ja duze trudnosci konstrukcyjne przy usta¬ laniu ksztaltów takiego pierscienia i jego wytwarzaniu. Wyrób pierscienia, wytoczo¬ nego lub wywalcowanego z jednego kawal¬ ka, jest drogi; oprócz tego hartowanie ta¬ kiego pierscienia wskutek jego cienkosci i duzej srednicy staje sie prawie niemozliwe.Wykonywanie pierscieni z wygietej tasmy o spojonych koncach równiez natrafia na duze trudnosci, poniewaz trzeba wówczas stosowac materjal nie bardzo nadajacy sie pod wzgledem wytrzymalosci mechanicznej do wyrobu pierscieni. Poza tern wymiary pierscienia sa zbyt male do laczenia jego konców ze soba zapomoca nitów lub srub.Wynalazek niniejszy podaje rozwiazanie te¬ go zagadnienia, zapewniajace tania i nieza-wodna konstrukcje. Wynalazek polega glównie na tern, ze wzmiankowany pierscien jest wykonywany z tasmy *lub drutu o swo¬ bodnych koncach, przyczem wytwarza sie go z materjalu sprezynujacego.Na rysunku fig. 1 przedstawia widok boczny jednej postaci wykonania lozyska walkowego wedlug wynalazku, fig. 2 — je¬ go przekrój osiowy, fig. 3 — postac pier¬ scienia, jaka on przybiera po zalozeniu go do lozyska walkowego, fig. 4 — ksztalt, ja¬ ki moze posiadac pierscien przed zaklada¬ niem go, jezeli jest on przeznaczony do lo¬ zyska walkowego wedlug fig. 1 i 2, wresz¬ cie fig. 5 — postac, jaka powinien posiadac pierscien, zakladany na walki od strony ze¬ wnetrznego pierscienia biezniowego lub od¬ powiedniej zewnetrznej czesci lozyska.Na fig. 1 cyfra 1 oznaczono wewnetrzny pierscien biezniowy ldb odpowiednia we¬ wnetrzna czesc lozyska, cyfra 2 — ze¬ wnetrzna czesc (zewnetrzny pierscien biez¬ niowy) lozyska, cyfra 3 zas pierscienie bocz¬ ne, zapobiegajace przesuwaniu sie walków 4 w kierunku osiowym. Walki na swej tocz¬ nej powierzchni zewnetrznej sa zaopatrzo¬ ne w wydrazenia 5. W wydrazeniach tych umieszczony jest wspólsrodkowo wzgledem powierzchni biezniowej wewnetrznej czesci 1 lozyska przeciety pierscien 6. Fig. 3 przedstawia odcinek tasmy, z którego moze byc wykonany pierscien, po nadaniu mu ksztaltu kolowego. Cyfra 7 oznaczono sty¬ kajace sie ze soba (lub zblizone do siebie) konce odcinka tasmy. Miedzy koncami od¬ cinka tasmy moze istniec ewentualnie pew¬ na przerwa. W lozysku walkowem, przed- stawionem na fig. 1 i 2, walki musza byc u- trzymywane przez zewnetrzna czesc 2 lozy¬ ska, gdy jego wewnetrzna czesc 1 zostanie usunieta. Pierscien 6 jest umieszczony wo¬ bec tego w wydrazeniach 5 walków od stro¬ ny wewnetrznej czesci lozyska i wskutek swej sprezystosci wywiera na walki pewien nacisk, skierowany nazewnatrz. Pierscien 6 zaleca sie wykonac z odpowiednio utwar¬ dzonej stali. Przed zalozeniem do lozyska odcinek tasmy stalowej, zginany nastepnie w pierscien, moze posiadac ksztalt, przed¬ stawiony na fig. 4, to jest na wiekszej cze¬ sci swej dlugosci odcinek ten jest prostoli¬ nijny lub nieco wygiety, podczas gdy jego konce sa bardziej wygiete. Przez takie wy¬ giecie zapobiega sie (w zestawionem lozy¬ sku) silniejszemu naciskowi konców pier¬ scienia na walki, niz pozostalych jego cze¬ sci lub tez uderzaniu tych konców o walki przy przetaczaniu sie walków ponad szcze¬ lina miedzy koncami pierscienia.Jezeli walki przy rozkladaniu lozyska maja byc utrzymywane przy wewnetrznej czesci lozyska, wówczas pierscien umie¬ szcza sie w wydrazeniach walków od stro¬ ny zewnetrznej czesci lozyska. W tym przy¬ padku pierscien powinien posiadac pierwot¬ nie ksztalt, przedstawiony na fig. 5, to jest nalezy mu nadac srednice mniejsza od tej, jaka bedzie on posiadal po zalozeniu go do lozyska. Koncom pierscienia takze i w tym przypadku nadaje sie krzywizne, jaka po¬ winien wykazywac caly pierscien w zesta¬ wionem lozysku.Wynalazek, rozumie sie, moze byc wy¬ konywany róznemi sposobami. Walki moga byc zaopatrzone w dwa lub wieksza liczbe wydrazen, przyczem w kazde wydrazenie mozna zalozyc jeden lub kilka wzmianko¬ wanych pierscieni. Oprócz tego pierscienie moga byc zalozone jednoczesnie zarówno od strony wewnetrznej, jak i zewnetrznej cze¬ sci lozyska, wskutek czego walki pozostaja przytrzymane, niezaleznie od tego, która z czesci lozyska zostanie usunieta. PL