PL200750B1 - Torebka do zaparzania, zwłaszcza herbaty - Google Patents

Abstract

1. Torebka do zaparzania zwłaszcza herbaty, zaopatrzona w nić, przeprowadzoną przez umieszczony w górnej części torebki otwór, przy czym ta nić otacza podłużnie torebkę i umoż liwia jej zaciś nię cie, znamienna tym, ż e nić (11) jest dwukrotnie przesunięta przez usytuowany w górnej części (2) torebki (1) otwór (3), tworząc z jednej strony torebki (1) pętlę (12), która otacza wyprowadzaną z pętli (12) część (13) nici (11), otaczającą przedtem torebkę (1) i przesunię tą znów przez pętlę (12), przy czym doprowadzona do pętli (12) część (13) nici (11), oraz wyprowadzona z pętli (12) część (14) nici (11), usytuowane z przeciwnych stron górnej części (2) torebki (1), mają postać cięgien służących do zaciśnięcia torebki (1).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest torebka do zaparzania, zwłaszcza herbaty, zaopatrzona w nić, przeprowadzoną przez umieszczony w górnej części torebki otwór. Nić otacza podłużnie torebkę, umożliwiając jej zaciśnięcie.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 87 07 075 znana jest tego typu torebka do zaparzania zwłaszcza herbaty. W górnej części torebki jest umieszczona klamerka, względnie uszko, przez które jest przesunięta podwójna nić, otaczająca następnie torebkę. Siła wywierana na nić podczas zaciskania torebki jest przejmowana przez klamerkę, względnie przez uszko, które zabezpiecza materiał torebki przed rozerwaniem podczas jej zaciskania. Siła rozrywająca nić jest zmniejszona dzięki sile tarcia, powstającej między otaczającą torebkę nicią i samą torebką. Klamerka względnie uszko wpływają jednak niekorzystnie na przebieg zaciskania torebki. Niekorzystne jest również umieszczenie w torebce obcego ciała metalicznego, które wpływa negatywnie na aromat zaparzanej herbaty.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 296 442 znana jest podobna torebka do zaparzania zwłaszcza herbaty. Torebka jest zaciskana przez pociąganie za dwa końce nici otaczającej torebkę. W górnej części torebki są usytuowane dwa otwory, przez które nić jest kolejno przesunięta. W dolnej części torebki nić jest przeprowadzona przez poprzeczne zagięcie materiału torebki. Ponieważ podczas zaciskania torebki pociąga się za przymocowane do końców nici mające postać uchwytów elementy, to w rejonie otworów torebki powstają duże siły rozciągające, wskutek czego materiał torebki bardzo często przerywa się, a przewidywany efekt zaciskania torebki nie zostaje osiągnięty.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej postaci torebki, która wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas torebek, zwłaszcza torebki do której nić jest przymocowana silnie, ale bez użycia metalowych klamerek. Torebki umożliwiającej prawie całkowite jej zaciśnięcie bez rozerwania materiału, z którego jest wykonana. Czynność zaparzania herbaty powinna być bardzo łatwa, a torebka nie powinna zawierać żadnych elementów niekorzystnie wpływających na aromat zaparzanej herbaty.

Cel ten zrealizowano według wynalazku przez opracowanie torebki w postaci, w której nić jest dwukrotnie przesunięta przez usytuowany w górnej części torebki otwór, tworząc z jednej strony torebki pętlę, która otacza wyprowadzaną z pętli część nici, otaczającą przedtem torebkę i przesuniętą znów przez pętlę. Doprowadzona do pętli część nici, oraz wyprowadzona z pętli część nici, usytuowane z przeciwnych stron górnej części torebki, mają postać cięgien służących do zaciśnięcia torebki.

Aby uzyskać szczególnie dobre zaciśnięcie torebki, w górnej części torebki są korzystnie usytuowane na tym samym poziomie dwa odległe od siebie poziomo otwory, przez które jest dwukrotnie przesunięta nić, tworząc dwie pętle, przez które są przesunięte mające postać cięgien części nici.

Pozioma odległość otworów jest korzystnie tak dobrana, że torebka, podczas jej zaciskania, dzieli się na trzy części o tej samej szerokości.

Odmianę rozwiązania stanowi torebka, w której podwójna nić otacza torebkę. Koniec otaczających torebkę nici jest przesunięty przez usytuowany w górnej części torebki otwór. Obie przeprowadzone, po otoczeniu torebki, przez otwór i pętlę części nici mają dalej postać zaciskających torebkę cięgien.

Dalszą odmianę rozwiązania stanowi torebka, w której dwie części nici są przeprowadzone przez usytuowany w górnej części torebki otwór, oraz otaczają torebkę do wysokości tego otworu. Wyprowadzane z otworu części nici są przesunięte przez tworzące pętlę środkowe zagięcie otaczającej torebkę nici i mają postać zaciskających torebkę cięgien.

We wszystkich rozwiązaniach pętla, względnie tworzące pętlę środkowe zagięcie otaczającej torebkę nici jest ustabilizowane miejscowo za pomocą węzła, kleju, taśmy, względnie w podobny sposób.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku górna część torebki jest korzystnie zaopatrzona w dwa, umożliwiające utworzenie pętli, usytuowane na tej samej wysokości otwory, przez które jest kolejno przesunięta nić.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku nić jest przeprowadzona przez jeden, usytuowany w dolnej części torebki otwór, względnie przez dwa, usytuowane w dolnej części torebki i poziomo w odległości od siebie otwory.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku torebka z usytuowanymi w jej górnej części dwoma otworami, przez które jest przeprowadzona nić, jest zaopatrzona w dwa, usytuowane w jej dolnej części dwa otwory, rozmieszczone w takiej odległości jak umożliwiające utworzenie pętli otwory usytuowane w jej górnej części.

PL 200 750 B1

We wszystkich rozwiązaniach obie, tworzące cięgna, służące do zaciśnięcia torebki, części nici są ze sobą połączone za pomocą węzła, względnie są wspólnie przymocowane do etykietki, względnie są zaopatrzone w oddzielne etykietki.

Jeżeli, jak w postaci według wynalazku, torebka jest zaopatrzona w nić, której końce mają postać cięgien, to staje się możliwe zaciśnięcie torebki bez konieczności stosowania dodatkowych elementów pomocniczych i wyciśnięcie z niej reszty utworzonej przez zaparzanie esencji. W tym celu, we wszystkich przedstawionych postaciach torebki, należy tylko odciągnąć od siebie obie części nici wyprowadzone z torebki. Ta czynność powoduje, że nić otaczająca torebkę zaciska ją silnie, a objętość torebki zostaje znacznie zmniejszona bez stosowania dodatkowych elementów pomocniczych.

Ponieważ nić jest przymocowana do torebki bez użycia elementów dodatkowych, to aromat zaparzanej herbaty nie jest zafałszowany oddziaływaniem zastosowanych dodatkowych elementów metalowych. Podczas zaciskania torebki nie zostaje ona uszkodzona, gdyż nie działają na nią wówczas żadne siły boczne. Są one przejęte przez pętle nici, przez które są przeprowadzone części nici połączone z etykietkami. Torebka według wynalazku jest bardzo łatwa i prosta w wytwarzaniu, a równocześnie łatwe jest jej użytkowanie podczas zaparzania herbaty. Zamocowanie nici do torebki, w każdej jej postaci, jest bardzo proste.

Torebka według wynalazku do zaparzania zwłaszcza herbaty jest uwidoczniona w przykładzie rozwiązania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia torebkę według wynalazku wraz z otaczającą ją i przesuniętą przez pętlę nicią, w widoku z przodu, fig. 2 - torebkę według fig. 1, w stanie zaciśniętym, w widoku perspektywicznym, fig. 3 i 4 - odmianę torebki, w widoku z przodu i w stanie zaciśniętym, w widoku perspektywicznym, fig. 5 - inną odmianę torebki, z nicią przesuniętą przez pętlę i otaczającą torebkę, w widoku z przodu, fig. 6 - torebkę z otaczającą ją podwójną nicią, w widoku z przodu, fig. 7 torebkę według fig. 6, w stanie zaciśniętym, w widoku perspektywicznym, fig. 8 i 9 - torebkę według fig. 6, z nicią przesuniętą przez otwór, względnie przez dwa otwory usytuowane w dolnej części torebki, w widoku z przodu, fig. 10 - jeszcze inną odmianę torebki zaciskanej, w widoku z przodu, fig. 11 torebkę według fig. 10, ze środkowym końcem nici stabilizowanym za pomocą węzła, w widoku z przodu, fig. 12 - torebkę z dwoma pętlami, dzielącymi torebkę na trzy części, w widoku z przodu, a fig. 13 torebkę według fig. 12, w której nici są przeprowadzone przez dwa otwory usytuowane w dolnej części torebki, w widoku z przodu.

Torebka 1, 1, do zaparzania zwłaszcza herbaty, przedstawiona w różnych rozwiązaniach na fig. 1 do 13, jest zaopatrzona w górną część 2, 2, 2, do której jest przymocowana nić 11, względnie 11”. W rozwiązaniu według fig. 1,2, 5, 6 i 8 do 13 do części 13 i 14, względnie 13” i 14” nici 11, względnie 11 jest przymocowana pełniąca funkcję uchwytu etykietka 21, natomiast w rozwiązaniu według fig. 3 i 4 części 13 i 14, względnie 13 i 14 nici 11, względnie 11” są połączone ze sobą na swych końcach węzełkiem.

Celem przymocowania nici 11 do torebki, w górnej części 2, względnie 2 torebki 1, względnie 1, jest umieszczony otwór 3 przez który jest przesunięta dwukrotnie nić 11, tworząc pętlę 12. Część 13 nici 11, wyprowadzona z pętli 12, otacza torebkę 1, względnie T, jest przesunięta przez pętlę 12, a następnie w pewnej odległości od torebki 1, względnie Γ, wraz z częścią 14 nici 11, jest przymocowana do etykietki 21.

Po zaparzeniu herbaty, stanowiącej zawartość torebki 1, względnie 1 obie części 13 i 14 nici 11 sięgające od torebki 1, względnie 1 do etykietki 21 (fig. 2 i 4) odciąga się od siebie, wskutek czego część 13 nici 11 otaczająca torebkę 1, względnie 1 zostaje skrócona, powodując zaciśnięcie torebki i wyciśnięcie z niej pozostałej esencji, bez konieczności stosowania dodatkowych elementów i czynności. Ponieważ tej czynności dokonuje się nad szklanką, względnie nad innym naczyniem, nie tylko zostają wykorzystane prawie wszystkie znajdujące się w torebce 1, względnie 1 substancje aromatyczne ale również unika się kapania esencji z torebki 1, względnie 1, przenoszonej do dowolnego pojemnika na odpadki.

W rozwiązaniu według fig. 5 w tym samym celu w rejonie górnej części 2 torebki 1 jest utworzona pętla 12', przez którą przesunięta jest część 13 nici 11 otaczająca następnie torebkę 1. W górnej części 2 torebki 1, dla umożliwienia utworzenia pętli 12, są wykonane na tej samej wysokości dwa otwory 3 i 4, przez które jest przesunięta nić 11. Po zaparzeniu zawartości torebki 12 obie części 13 i 14 nici 11 sięgające od torebki 12 do etykietki 21 (fig. 5) odciąga się od siebie, wskutek czego część 13 nici 11 otaczająca torebkę 1 zostaje skrócona, powodując zaciśnięcie torebki i wyciśnięcie z niej pozostałej esencji.

PL 200 750 B1

W rozwiązaniach według fig. 6 do 8 podwójna nić 11 jest owinięta dokoła torebki 1, a jej koniec jest przesunięty w postaci pętli 12” przez otwór 3 górnej części 22 torebki. Obie części 13 i 14 nici 11”, wyprowadzone z pętli 122, po otoczeniu torebki są przesunięte przez tę pętlę 122, a następnie są wyprowadzone z tej pętli 12” i przymocowane do etykietki 21. W tym rozwiązaniu zaciśnięcie torebki 1 przedstawione na fig. 7, może być dokonane większą siłą za pomocą podwójnej nici 11”.

Aby wykluczyć boczne wysunięcie się nici 11” z torebki 1”, zwłaszcza przy składowaniu torebki, oraz ewentualnie jej transporcie, w rozwiązaniach przedstawionych na fig. 8 i 9, w rejonie dolnej części torebki 11” są wykonane dwa otwory 6 i 7, przez które są przesunięte części 13” i 14” nici 11. W rozwiązaniu według fig. 8 obie części 13” i 14” nici 11” są zakończone oddzielnymi etykietkami 21' i 21”.

Za pomocą nici 11, względnie 11'' mogą zostać zaciśnięte mające różną postać torebki 1, 1, względnie 1, przy czym w czasie tej operacji nie następuje wywieranie siły na materiał torebki w rejonie otworu 3. Siły rozciągające są przejmowane przede wszystkim przez pętlę 12, względnie 12''. Następuje jednak również w tym przypadku prawie całkowite zaciśnięcie torebki 11, 112, względnie 11''.

W rozwiązaniach według fig. 10 i 11 podwójna nić 11'' jest przesunięta przez umieszczony w górnej części 22 torebki 1 otwór 3 i po otoczeniu torebki 1 jest ona doprowadzona do wysokości otworu 3. W rejonie otworu 3, otaczając go, jest usytuowane, umożliwiające utworzenie pętli, środkowe zagięcie 15 nici 11. Wyprowadzone z otworu 3 końcowe części 13'' i 14'' nici 11'' są przesunięte przez tworzący pętlę koniec 15 nici 11, oraz są przymocowane swymi końcami do etykietki 21. Po odciągnięciu od siebie części 13'' i 14'' nici 11'' następuje zaciśnięcie torebki 1.

Celem stabilizacji mającego postać pętli końca 15 nici 112, w rejonie przed nim obie części nici 112 są połączone za pomocą węzła 16. Dzięki niemu, również w przypadku nierównomiernego podziału siły podczas odciągania od siebie części 13'' i 14'' nici 112, środkowe zagięcie 15 nici 11'' pozostaje zawsze w rejonie otworu 3.

W rozwiązaniu według fig. 12 górna część 2 torebki 1, podobnej do torebki 1 według fig. 1, jest zaopatrzona w dwa otwory 3 przez które są przesunięte nici 11, tworzące pętle 12. Nić 11 otacza dwukrotnie swymi częściami 13 i 14 torebkę 1. Zapewnione jest dzięki temu bardzo silne zaciśnięcie torebki 1 przez odciągnięcie od siebie połączonych z etykietką 21 części 13 i 14 nici 11''.

W przypadku torebki 1 według fig. 13, podobnej do torebki według fig. 6, nie tylko w jej górnej części 22 są wykonane dwa otwory 32, ale również w jej dolnej części są wykonane dwa otwory 62 i 72, przez które są przesunięte części 13'' i 14'' nici 11''. Wykluczone jest dzięki temu zsuwanie się nici z torebki, nawet w przypadku niewłaściwego obchodzenia się z nią. Torebka 1, przez odciągnięcie od siebie przymocowanych do etykietek 21', 21'' części 13'' i 14'' nici 11'' może zostać całkowicie zaciśnięta. Jest to zapewnione dzięki umieszczeniu obu otworów 32, oraz otworów 62 i 72 w równej odległości od siebie i od bocznych krawędzi torebki, co powoduje podział torebki na trzy w przybliżeniu równe części i równomierne działanie części 13'' i 14'' nici 11'' na torebkę 1.

Claims (10)

1. Torebka do zaparzania zwłaszcza herbaty, zaopatrzona w nić, przeprowadzoną przez umieszczony w górnej części torebki otwór, przy czym ta nić otacza podłużnie torebkę i umożliwia jej zaciśnięcie, znamienna tym, że nić (11) jest dwukrotnie przesunięta przez usytuowany w górnej części (2) torebki (1) otwór (3), tworząc z jednej strony torebki (1) pętlę (12), która otacza wyprowadzaną z pętli (12) część (13) nici (11), otaczającą przedtem torebkę (D i przesuniętą znów przez pętlę (12), przy czym doprowadzona do pętli (12) część (13) nici (11), oraz wyprowadzona z pętli (12) część (14) nici (11), usytuowane z przeciwnych stron górnej części (2) torebki (1), mają postać cięgien służących do zaciśnięcia torebki (1).

2. Torebka według zastrz. 1, tym, że w górnej części ((2 (!) są usytuowane na tym samym poziomie dwa odległe od siebie poziomo otwory (3), przez które jest dwukrotnie przesunięta nić (11), tworząc dwie pętle (12), przez które są przesunięte mające postać cięgien części (13, 14) nici (11).

3. Torebka według zastrz. 2, zn^imi^ni^^ tym, że pozioma odległość otworów (3) (est tak dobrana, że torebka (1), podczas jej zaciskania, dzieli się na trzy części o tej samej szerokości.

4. Torebka do zaparzania zwłaszcza herbaty, zaopatrzona w przeprowadzoną przez umieszczony w jej górnej części otwór nić, która otacza podłużnie torebkę i umożliwia jej zaciśnięcie, znamienna tym, że podwójna nić (11'') otacza torebkę (12, że koniec otaczających torebkę (1'') nici (11'')

PL 200 750 B1 jest przesunięty przez usytuowany w górnej części (2”) torebki (1”) otwór (3), a obie przeprowadzone, po otoczeniu torebki, przez otwór (3) i pętlę (12”) części (13”, 14”) nici (11”) mają dalej postać zaciskających torebkę cięgien.

5. Torebka do zaparzania herbaty, zaopatrzona w przeprowadzoną przez umieszczony w jej górnej części otwór nić, która otacza podłużnie torebkę i umożliwia jej zaciśnięcie, znamienna tym, że dwie części nici (11) są przeprowadzone przez usytuowany w górnej części (2”) torebki (1”) otwór (3), oraz otaczają torebkę (1 ”) do wysokości tego otworu (3), oraz że obie, wyprowadzane z otworu (3) części (13”, 14”) nici (11) są przesunięte przez tworzące pętlę środkowe zagięcie (15) otaczającej torebkę (1 ”) nici (11”) i mają postać zaciskających torebkę cięgien.

6. Torebka według zastrz. 1, albo 4, albo 5, znamienna tym, że pętla (1^, 12”), względnie tworzące pętlę środkowe zagięcie (15) otaczającej torebkę (1”) nici (11”) jest ustabilizowane miejscowo za pomocą węzła (16), kleju, taśmy, względnie w podobny sposób.

7. Torebka według zastrz. 1, tym. że górna część (2”) tr^r^^t^i^i (1”) jest zaopatrzona w dwa, umożliwiające utworzenie pętli, usytuowane na tej samej wysokości otwory (3, 4), przez które jest kolejno przesunięta nić (11).

8. Torebka według zastrz. 1, zn^i^i^i^^^ tym, że nić (11 jest przeprowadzona przez jeden, usytuowany w dolnej części torebki (1”) otwór (5), względnie przez dwa, usytuowane w dolnej części torebki (1 ”) i w poziomej odległości od siebie otwory (6, 7).

9. Torebka według zastrz. 8, znamienna tym, że torebka (1”) z usytuowanymi w jej górnej części (2”) dwoma otworami (3), 3), przez które jest przeprowadzona nić (11), jest zaopatrzona w dwa, usytuowane w jej dolnej części dwa otwory (6, 7), rozmieszczone w takiej odległości jak umożliwiające utworzenie pętli (12”) otwory (3), 3)) usytuowane w jej górnej części (2”).

10. Torebka według zasłmz. 1, znamienna tym, że obie, tworzące cięgna, skużące do zaciśnięcia torebki, części (13, 14, 13), 14”) nici (11, 11”) są ze sobą połączone za pomocą węzła (22), względnie są wspólnie przymocowane do etykietki (21), względnie są zaopatrzone w oddzielne etykietki (21), 21”).