PL198300B1 - Telefon komórkowy - Google Patents

Abstract

Telefon komórkowy z wewnętrznym zasilaniem ma w obudowie z klawiaturą, umieszczone procesor, pamięć, blok wejściowy, blok wyjściowy oraz blok radiowy, połączone ze sobą szyną adresową i wymiany danych, znamienny tym, że do szyny adresowej i wymiany danych (3) jest podłączony co najmniej jeden analogowo-cyfrowy przetwornik sygnałów biomedycznych (7, 8, 9).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest telefon komórkowy do bezprzewodowego porozumiewania się na znaczne odległości, wyposażony w dodatkowe elementy wzbogacające zakres jego wykorzystania.

Telefon komórkowy stał się powszechnie używanym urządzeniem do porozumiewania się nawet na znaczne odległości. Zaletami tego aparatu są jego niewielkie wymiary, bogate techniczne wyposażenie i w związku z tym różnorodne zastosowanie, wewnętrzne zasilanie oraz powszechna dostępność. Jego konstrukcja i funkcjonalność umożliwiają komunikacyjne wykorzystanie niemal w każdych warunkach i czasie. Komórkowy aparat telefoniczny ma osadzone w obudowie: blok wejściowy, blok wyjściowy, blok radiowy, blok sterowania, blok pamięci oraz wewnętrzne zasilanie. Elementami bloku wejściowego są przeważnie klawiatura i mikrofon, elementami bloku wyjściowego są zwykle wyświetlacz LCD i głośnik, a blok radiowy dostosowany jest do charakterystyki systemu pracy telefonii komórkowej. Natomiast blok sterujący elementami telefonu komórkowego składa się z procesora cyfrowego z odpowiednim oprogramowaniem z oprogramowaniem umieszczonym w bloku pamięci. Ponadto często w skład telefonu komórkowego wchodzą elementy umożliwiające jego wykorzystanie w rozrywce: gry, radio, aparat fotograficzny i inne. Jednym słowem telefon komórkowy stanowi komputer, który może być również wykorzystany do innych, poza komunikacją, celów.

Znany jest z międzynarodowego zgłoszenia patentowego nr WO9838611 telefon komórkowy z GPS i elektrodami do EKG. Telefon ten jest powszechnie stosowanym aparatem wyposażonym w dwie albo cztery elektrody umożliwiające pomiar sygnału elektrokardiogramu pacjenta, który po przetworzeniu jest przesyłany do ośrodka pomocy medycznej. Telefon ten nie analizuje sygnału i jest wyposażony w obudowę z klawiaturą wewnątrz której umieszczony jest nadajnik, odbiornik oraz podręczna pamięć numerów.

Z japońskiego opisu zgłoszenia patentowego nr JP2000165278 znany jest telefon komórkowy, w którym zastosowano cyfrowy układ analizy widma częstotliwości w postaci szybkiej transformaty Fouriera.

Z innego japońskiego opisu zgłoszenia patentowego nr JP2003060765 znany jest telefon komórkowy, który w obudowie z klawiaturą ma umieszczony nadajnik, odbiornik, podręczną pamięć numerów oraz kamerę optyczną. Nie zawiera procesora i bloku pamięci oprogramowania, nie zawiera szyny danych, które są niezbędne do realizacji mojego wynalazku.

Istota telefonu, według wynalazku, polega na tym, że do szyny adresowej i wymiany danych jest podłączony co najmniej jeden analogowo-cyfrowy przetwornik sygnałów biomedycznych.

Korzystnie, przetwornikiem sygnałów biomedycznych jest blok elektrokardiografu, złożony z elektrod wyprowadzonych na obudowę, wzmacniacza o wysokiej impedancji oraz przetwornika analogowo - cyfrowego.

Korzystnym jest, gdy przetwornikiem sygnałów biomedycznych jest cyfrowy układ analizy widma częstotliwości z funkcją diagnostyki pulmonologicznej.

Korzystnym jest również to, że przetwornikiem sygnałów biomedycznych jest kamera termowizyjna.

Zaletą wynalazku jest wzbogacenie zakresu wykorzystania aparatu telefonicznego o nowe zastosowania, poprzez wyposażenie go w dodatkowe elementy konstrukcyjne, bezpośrednio połączone z układem dotychczasowym oraz przez zmianę zakresu pracy dotychczasowych elementów i zmianę oprogramowania. Nowy telefon pozwala pacjentowi na samodzielne kontrolowanie, podstawowych funkcji organizmu poprzez zastosowanie bloku elektrokardiografu, cyfrowy układ analizy widma częstotliwości z funkcją diagnostyki pulmonologicznej, kamery termowizyjnej, kamery światła widzialnego, przetwornika pola elektrycznego skóry ludzkiej, przetwornika oporności elektrycznej skóry ludzkiej, spektrometru, czujnika ruchu, a zatem dowolnego analogowo - cyfrowego przetwornika sygnałów biomedycznych.

Ponadto wprowadzone do telefonu komórkowego sygnały medyczne są analizowane dzięki specjalistycznemu oprogramowaniu, a następnie wyniki analizy umieszczane są w urządzeniu wyjściowym telefonu, np. w wyświetlaczu telefonu. Tak skonstruowany telefon komórkowy staje się jednocześnie autonomicznym aparatem diagnostycznym, poręcznym i dostępnym każdemu i o każdej porze. Powszechność i dostępność używania telefonów komórkowych z jednej strony oraz co raz częstsze występowanie chorób cywilizacyjnych z drugiej - powodują, że połączenie funkcji telefonu z osobistym aparatem diagnostyki medycznej jest urządzeniem o doniosłym znaczeniu. Szczególnie

PL 198 300 B1 ważna jest możliwość wstępnego określenia stanu własnego serca, czy układu krążenia w przypadku wystąpienia pewnych zaburzeń.

Przy pierwszych niepokojących objawach aparat ten pozwala wstępnie określić czy: mamy natychmiast wzywać pomoc lekarską, czy mamy udać się do najbliższej lecznicy, czy też spokojnie przeczekać nieoczekiwaną niedyspozycję.

Przedmiot wynalazku w przykładzie realizacji jest objaśniony na rysunku, który przedstawia schemat blokowy telefonu komórkowego z analogowo - cyfrowymi przetwornikami sygnałów biomedycznych.

P r z y k ł a d 1.

Telefon komórkowy ma procesor 1, pamięć 2, blok wejściowy 4, blok wyjściowy 5 oraz blok radiowy 6, połączone ze sobą szyną adresową i wymiany danych 3. Do szyny adresowej i wymiany danych 3 podłączony jest blok elektrokardiografu 7, czyli aparat diagnostyki kardiologicznej. Blok wejściowy 4 obejmuje mikrofon i klawiaturę, blok wyjściowy 5 - głośnik i wyświetlacz, natomiast tor pomiarowy elektrokardiografu 7 ma dwie elektrody rozmieszczone na obudowie telefonu, wzmacniacz o wysokiej impedancji, oraz procesor analogowo - cyfrowy. W czasie pracy aparatu diagnostycznego jedna elektroda styka się ze skórą ręki pacjenta, druga elektroda - ze skórą piersi w okolicy serca. Różnica potencjałów elektrycznych pomiędzy elektrodami jest wzmacniana, filtrowana, dyskretyzowana i przekazywana do pamięci 2 telefonu. Jednocześnie mikrofon bloku wejściowego 4 rejestruje dźwięki pracującego serca. Dźwięki też są wstępnie filtrowane, dyskretyzowane i wprowadzane do pamięci 2 telefonu. Zadany program analizujący przetwarza zarejestrowane informacje, porównuje je z wzorcowymi, a wynik przedstawia na wyświetlaczu telefonu.

P r z y k ł a d 2.

Telefon komórkowy z przykładu 1 wyposażony jest w cyfrowy układ analizy widma częstotliwości 8, np. szybkiej transformaty Fouriera (FFT), podłączony do szyny wymiany danych i adresowej 3. Telefon ten wzbogacony jest o funkcję diagnostyki pulmonologicznej, dzięki możliwości analizy głosu badanego człowieka. Pacjent mówi do mikrofonu, a układ bloku wejściowego 4 rejestruje głos i w formie cyfrowej wprowadza do pamięci 2, po czym układ 8 FFT oblicza jego widmo, a aplikacja analizująca wykrywa charakterystyczne dla chorób układu oddechowego zmiany w widmie. Wynik analizy porównawczej wyświetlany jest na wyświetlaczu aparatu telefonicznego. Ten aparat może być również wykorzystywany w diagnostyce psychiatrycznej i neurologicznej.

P r z y k ł a d 3.

Telefon komórkowy z przykładu pierwszego, zaopatrzony jest w cyfrową kamerę termowizyjną 9, która z istniejącym układem telefonu łączy się przez szynę wymiany danych i adresową 3. Aparat telefoniczny tym samym, wzbogacony jest o funkcję diagnostyki lokalnych stanów zapalnych pacjentów. Sygnały z kamery termowizyjnej 9 są analizowane w pamięci 2, a wyniki analizy porównawczej przedstawiane są na wyświetlaczu telefonu.

Przedstawione przykłady nie wyczerpują wszystkich możliwości konstrukcji telefonu komórkowego według wynalazku. Jako analogowo - cyfrowe przetworniki sygnałów biomedycznych mogą być także zastosowane: kamera światła widzialnego, przetworniki pola elektrycznego i oporności elektrycznej skóry ludzkiej, spektrometr, czujniki ruchu i wiele innych używanych w medycynie.

W załączonych przykładach przedstawione są możliwości wykorzystywania telefonu komórkowego, jako aparatu diagnostycznego, przy czym przykłady dotyczą poszczególnych jednostkowych przyrządów diagnostyki medycznej, natomiast w rzeczywistości przyrządy mogą być stosowane w zespołach, w miarę zapotrzebowania i wymagań życia.

Claims (4)

1. Telefon komórkowy z wewnętrznym zasiianiem ma w obudowie z klawiaturą, umieszczone procesor, pamięć, blok wejściowy, blok wyjściowy oraz blok radiowy, połączone ze sobą szyną adresową i wymiany danych, znamienny tym, że do szyny adresowej i wymiany danych (3) jest podłączony co najmniej jeden analogowo - cyfrowy przetwornik sygnałów biomedycznych (7, 8, 9).

2. Teeefon, według zastrz. 1, znamienny tym, że przetworniklem sygnałów biomeddcznychjest blok elektrokardiografu (7), złożony z elektrod wyprowadzonych na obudowę telefonu, wzmacniacza o wysokiej impedancji oraz przetwornika analogowo - cyfrowego.

PL 198 300 B1

3. Telefon.według zastrz. 1, z namiennytym, że przetwornikiem sygnałów biomedycznychjest cyfrowy układ sasliag widma częstotliwości (8) a fgakcją diagnostyki pglmnanlnnihaasj.

4. TelefooiWedług zastrz. 1 , znnmliennytyni, ż e przetwornikiem sygnałów biornedycznycCjest ksmsrs tsrmowiagjas (9).