PL19776B1 - Sposób konserwowania soków cukrowych. - Google Patents

Description

Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu konserwowania (przechowywania) soków cukrowych wyciaganych z owoców lub ko¬ rzeni i wogóle z roslin cukrowych, jako to soków z winogron, buraków, trzciny cukro¬ wej, sorgo i t. d.Wiadomo, ze rosliny te, gdy dojrzeja, zawieraja swa najwieksza ilosc cukru i ze nie mozna je przerabiac w miare postepu ich sprzetu. Wiadomo równiez, ze w razie pozostawienia ich w ziemi lub nagromadze¬ nia w silosie lub stodole zawartosc w nich cukru szybko sie obniza, przyczem obnize¬ nie to jest spowodowane zlym stanem ich konserwowania.Wedlug sposobu, stanowiacego przed¬ miot wynalazku niniejszego, w celu unik¬ niecia wspomnianych powyzej strat cukru, sok cukrowy wyciaga sie z tych roslin na¬ tychmiast po ich zbiorze, zapomoca srod¬ ków zwykle stosowanych (pras, mlynów, dyfuzorów, maceratorów i t. d.), i poddaje obróbce w sposób opisany ponizej, aby sok ten mozna bylo gromadzic w obszernych zbiornikach i przechowywac przez dluzszy okres czasu bez znaczniejszych strat cukru.Sok ten mozna pózniej przerabiac w fabry¬ kach na cukier, alkohole lub inne plyny fer¬ mentujace.Wynalazek niniejszy polega na lacznem stosowaniu róznych srodków, majacych na celu konserwowanie soku cukrowego w wa¬ runkach, o których jest mowa ponizej. Kon¬ serwowanie soku ma na celu dwa glówne przypadki: 1. Konserwowanie soku w celu wyrobu zen cukru, mogacego sie krystalizowac. 2. Konserwowanie soku, który podda-je sie fermentacji w celu wytworzenia alko¬ holu lub plynów alkoholowych.V(| ziepwszym |pr^r|afiku nalezy za wszelka |ene unikliAC hydrolizy sacharozy, podczas gdy w drugim przypadku hydroliza ta nie stanowi niedogodnosci. Wobec tego^w pierwszym przypadku nalezy nadac sokowi odczyn dostatecznie alkaliczny, podczas gdy w przypadku drugim jest to zbyteczne.Okolo roku 1880 Maumene zlozyl Aka¬ demji Nauk opis sposobu konserwowania soku wytloczonego z burkków, polegajacy na dodawaniu wapna do wspomnianego so¬ ku. Sposób ten nie mial je$nj^ powodzenia, gdyz w owym czasie nie ihzp^cz^dzasió & statecznemi srodkami wyjalawiajacemi.Inni badacze proponowali, w celu urze¬ czywistnienia konserwowania soku cukro¬ wego, stosowac rozmaite srodki wyjalawia¬ jace jak formaline, fenol, chlorek wapnia i t. d. Wszystkie srodki proponowane la¬ czyly sie jednak ze skladnikami organicz- nemi soku i ich wlasnosci wyjalawiajace za¬ nikaly zwykle po uplywie kilku tygodni.Ponadto, wybór srodka wyjalawiajacego jest trudny, gdyz wybrany srodek nie powi¬ nien pozostawac w plynie, np. w melasie, który poddaje sie nastepnie fermentacji i destylacji, jesli pragnie sie zachowac moz¬ nosc ewentualnego zuzytkowania produk¬ tów pobocznych.Sposób konserwowania soków cukro¬ wych, przeznaczonych do wyrobu z nich cukrów, stanowiacy przedmiot wynalazku niniejszego, zawiera trzy stadja. 1. Sterylizacja soków, 2. Zobojetnianie lub zalkalizowanie soków i 3. Gromadzenie soków w zbiornikach z dodatkiem ciala przeciwdzialajacego fer¬ mentacji czyli przeciwfermentu.W pierwszem stadjum soki poddaje sie natychmiast dzialaniu promieni ultrafiole¬ towych i w ten sposób niszczy szybko grzyb¬ ki lub plesni, które sa najbardziej czule na to dzialanie. Drobnoustroje fermentacji oc¬ towej, mlekowej, maslowej i alkoholowej nie mozna calkowicie zniszczyc zapomoca "promieni ultrafioletowych, których dziala¬ nie nalezaloby, w celu osiagniecia calkowi¬ tej sterylizacji, przedluzyc, lecz dzialanie tych fermentów zostaje zwalczone przez przeciwferment, o którym jest mowa dalej.Mozna pominac obróbke zapomoca pro¬ mieni ultrafioletowych w przypadku, gdy prowadzi sie sterylizacje czesciowa przez ogrzewanie do 100°C np., gdy prace prowa¬ dzi sie sposobem wapnowania przy wyro¬ bie cukru z buraków lub tnzciny cukrowej.Nalezy zaznaozyc, ze, jak stwierdzono doswiaidczalnie,- dzialanie promieni ultra¬ fioletowych zmniejsza ilosc powstajacych soli wapniowych. Korzysc ta posiada donio¬ sle znaczenie, gdyz, wskutek dluzszego ze¬ tkniecia sie soku z wapnem, które dodano w celu zalkalizowania soku, aby mozna go by¬ lo dluzej przechowywac, wytwarzaja sie zwiazki, które sprzyjaja powstawaniu soli wapniowych w ilosciach wiekszych, niz gdyby sok poddawano bezposrednio prze¬ róbce zwyklej w celu wyciagniecia zen za¬ wartego w nim cukru.Drugie stadjum pracy polega na zobo¬ jetnieniu lub alkalizowaniu bezposredniem soku sterylizowanego podczas pierwszego stadjum. Zobojetnianie to lub alkalizowanie mozna uskutecznic zapomoca wapna spro¬ szkowanego lub mleka wapiennego, przygo¬ towanego najkorzystniej zapomoca czystej i cieplej wody.Ilosc wapna, jaka nalezy dodac, waha sie zaleznie od skladu podlegajacego kon¬ serwacji soku i od jego natury. Ilosc ta, w przypadku np. soku cukrowniczego, winna byc dostateczna do nadania sokowi odczy¬ nu wyraznie alkalicznego i do osiagniecia punktu klaczkowania w temperaturze nie- przekraczajacej 35°C. Dla soków buracza¬ nych wystarcza naprzyklad alkalicznosc równa 5 g CaO na litr. Wapno mozna za¬ stapic wodorotlenkiem baru lub strontu; do¬ bre wyniki osiagnieto zapomoca 3 g wodo- — 2 —t^J^iirfeteo#fegi& 'ft*; litr, Wapno malina zastapic, nie tfyehbdzac poza ramy wyna¬ lazku niiuejszega; <:alkdv»$cieiub czesciowo ctiklzanami zieiti alkallcfeiiyfch. ' • !¦¦ }'W t^z^iem-stadjum $posobu do sokn obr&bianego dodaje sie wreszcie, jak r juz wspomniano, po-zebranitó go !w ^duzych zbiornikach dawke wynoszaca npi 1 do 2%o przeciwfermcntu plynnego, o gestosci nieco mniejszej od gestosci nagromadzonego so- kii, fcby ten fczynnik konserwujacy pokry¬ wal powierzchnia soku i zapobiegal jego ze¬ tknieciu sie z powietrzem. W ten sposób u- nika sie wszelkiej aerobiozy. Poniewaz jed¬ nak od czasu do czasu nalezy odnawiac ze¬ tkniecie soków z przeciwfermentem, stosuje sie przeto pompe, która przenosi co pewien okres czasu do dolnych warstw cieczy prze¬ chowywanej w zbiorniku pewna ilosc soku z warstwy górnej, zasobnej w przeciwfer- ment.Kadzie, przeznaczone za zbiorniki, win¬ ny byc uprzednio starannie wysterylizowane parami formaliny lub w inny sposób odpo¬ wiedni.Przeciwferment, stosowany w sposobie niniejszym, stanowi mieszanina lub jakikol¬ wiek weglowodór ciekly szeregu benzeno¬ wego, jako to benzen, metylobenzen, ksylen, etylobenzen i t. d. Weglowodory te, uzyte w stanie czystym, sa prawie calkowicie obo¬ jetne wzgledem skladników soku cukrowe¬ go. Ciala te nie dzialaja jak prawdziwe srodki wyjalawiajace, lecz dzieki ich obec¬ nosci czynnosc fermentów, grzybków, plesni i t. d. jest bardzo zmniejszona.Weglowodory te mozna usunac z soków calkowicie podczas gotowania, jakiemu sie poddaje soki podczas ich przeróbki bez po¬ zostawienia sladów w wytworzonych pro¬ duktach handlowych. Mozna je wiec odzy¬ skiwac z powstajacych par zapomoca odpo¬ wiedniego rozpuszczalnika, wskutek czego rozchód przeciwfermentów jest nieznaczny, Skoro poddaje sie konserwacji soki cu¬ krowe, jak np. sok buraczany, trzcinowy lub sorgo, w -celu poimejsz^o, wytworze¬ nia r nich alkoholu' iwb plynów alkoholom wyclv sposób teii zawiera równiez trzy sta- 1. Sterylizacje zapomoca promieni ul¬ trafioletowych lub rapomoca gotowania so- kó*lr w temperaturze bonajmniej 1Q0°C, sci* sle jak W pierwszym przypadku, ^ ** =<$ 2. Zakwaszanie kwasaitó sto&owanemi zwykle, jak np* kwasem siarkowym^ kwa¬ sem chlorowodorowymi fluorowodorowym w dawkach o j-akich wiadomo, ze nie moga one wplywac ujemnie na drozdze podczas fermentacji alkoholowej. Dawki te dla kwasu siarkowego lub chlorowodorowego wynosza zwykle np. 1 do 2 g na litr soku. 3. Dodawanie pewnej ilosci przeciw- fermentu, jak to wskazane w przypadku pierwszym i gromadzenie soku konserwo¬ wanego w kadziach w temperaturze co naj¬ wyzej 35°C.Szczególy tych czynnosci sa takie sa¬ me, jak opisano powyzej. Rzecz prosta, ze w tym przypadku nalezy konserwowany sok poddac gotowaniu w celu usuniecia i e- wentualnie odzyskania przeciwfermentu, który wplywalby ujemnie na fermentacje i zanieczyszczal produkty ostateczne.Rozumie sie, ze w sposobie opisanym mozna wprowadzic, nie wychodzac poza ramy wynalazku, liczne zmiany. Mozna zmienic kolejnosc czynnosci, np. steryliza¬ cje promieniami ultrafioletowemi mozna prowadzic po zalkalizowaniu lub po za¬ kwaszeniu soków cukrowych. PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób konserwowania soków cu¬ krowych, znamienny tem, iz soki te naj¬ pierw wyjalawia sie, najwlasciwiej zapo¬ moca promieni ultrafioletowych, a nastep¬ nie po ich zalkalizowaniu lub zakwaszeniu miesza z malemi ilosciami przeciwfermen¬ tu, który nie oddzialywa na skladniki so¬ ków cukrowych, a sklada sie z trudno roz- — 3 —puszczalnego w wodzie cieklego weglowo¬ doru cyklicznego o gestosci mniejszej od gestosci wody, np. z benzolu, metylobenzo- lu, ksylolu, etylobenzolu albo z mieszaniny tych zwiazków.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze soki przed wyjalawianiem lub po wyjalowieniu alkalizuje sie w tempera¬ turze ponizej 35°C, w celu stracenia zanie¬ czyszczen,
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze soki zakwasza sie w temperatu¬ rach ponizej 35°C malemi ilosciami kwasu, np. siarkowego, nie wplywajacemi ujemnie na fermentacje alkoholowa.
4. 4. Sposób wedlug zastrz. 1 — 3, zna¬ mienny tern, ze do dolnych warstw soku przepompowuje sie co pewien okres czasu sok z warstwy górnej, zasobnej w prze- ciwferment. Gaston Duret. Zastepca: M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego i Ski, Warszawd. PL