PL197260B1 - Urządzenie do rozłącznego mocowania płyty przedniej na oporowej listwie obudowy - Google Patents

Abstract

1. Urz adzenie do roz lacznego mocowania p lyty przedniej na oporowej listwie obudowy, dla aparatury elektrycznej/elektronicznej, zw laszcza wyposa zenia szafki rozdzielczej, jak wy laczników ochronnych, wy laczników impul- sowych, styczników lub temu podobnych, za- wierajace srub e, umieszczan a w otworze mo- cowanej p lyty przedniej, znamienne tym, ze zawiera przewodz ac a pr ad elektryczny, prosto- k atn a i wykonan a ze spr ezystego materia lu, p lytk e (8), której srodkowy odcinek (8a) jest po- laczony czynnie z trzpieniem (7a) sruby (7), za s s asiaduj ace z krótszymi bokami (9) odcinki (10) s a wygi ete w kierunku lba (7b) sruby (7), oraz mocowany na p lycie przedniej element prowadz a- cy (11), zawieraj acy co najmniej jedn a, rozci agaj a- c a si e równolegle do trzpienia (7a) sruby (7), sciank e prowadz aca (11a), do której przylega d luzszy bok p lytki (8). PL PL PL

Description

RZECZPOSPOLITA

POLSKA

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 197260 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 362648 ⁽¹³⁾ (22) Data zgłoszenia: 05.03.2001 (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

05.03.2001, PCT/AT01/00060 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

25.10.2001, WO01/80388 PCT Gazette nr 43/01 (51) Int.Cl.

H02B 1/16 (2006.01)

Opis patentowy przedrukowano ze względu na zauważone błędy (54) Urządzenie do rozłącznego mocowania płyty przedniej na oporowej listwie obudowy (30) Pierwszeństwo:

17.04.2000,AT,A677/2000 (43) Zgłoszenie ogłoszono:

02.11.2004 BUP 22/04 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:

31.03.2008 WUP 03/08 (73) Uprawniony z patentu:

MOELLER GEBAUDEAUTOMATION KG,

Schrems,AT (72) Twórca(y) wynalazku:

Bernhard Gegenbauer,Waidhofen/Thaya,AT Harald Urbanek,Schrems,AT (74) Pełnomocnik:

Rogozińska Alicja, POLSERVICE,

Kancelaria Rzeczników Patentowych Sp. z o.o.

⁽⁵⁷⁾ 1. Urządzenie do rozłącznego mocowania płyty przedniej na oporowej listwie obudowy, dla aparatury elektrycznej/elektronicznej, zwłaszcza wyposażenia szafki rozdzielczej, jak wyłączników ochronnych, wyłączników impulsowych, styczników lub temu podobnych, zawierające śrubę, umieszczaną w otworze mocowanej płyty przedniej, znamienne tym, że zawiera przewodzącą prąd elektryczny, prostokątną i wykonaną ze sprężystego materiału, płytkę (8), której środkowy odcinek (8a) jest połączony czynnie z trzpieniem (7a) śruby (7), zaś sąsiadujące z krótszymi bokami (9) odcinki (10) są wygięte w kierunku łba (7b) śruby (7), oraz mocowany na płycie przedniej element prowadzący (11), zawierający co najmniej jedną, rozciągającą się równolegle do trzpienia (7a) śruby (7), ściankę prowadząca (11a), do której przylega dłuższy bok płytki (8).

PL 197 260 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do rozłącznego mocowania płyty przedniej na oporowej listwie obudowy dla aparatury elektrycznej/elektronicznej, zwłaszcza wyposażenia szafki rozdzielczej, jak wyłączników ochronnych, wyłączników impulsowych, styczników lub temu podobnych, zawierające śrubę, umieszczaną w otworze mocowanej płyty przedniej.

Płyta przednia służy do tego, aby w obudowie dla aparatury elektrycznej/elektronicznej, zwłaszcza w szafce rozdzielczej, osłonić obszary pomiędzy poszczególnymi urządzeniami, w których ułożone są przewody łączące te urządzenia, oraz obszary zacisków śrubowych tych urządzeń. Tego typu płyty przednie są w tym celu ukształtowane w formie płaskich paneli i mają w obszarze nie osłanianych części urządzeń otwory o odpowiednich wymiarach. Wewnątrz obudowy umieszczone są równoległe do płyty przedniej listwy oporowe, na których te płyty układa się i mocuje. Aby można było wymieniać urządzenia względnie dokonywać zmiany w ich okablowaniu, mocowanie płyt przednich na listwach oporowych jest połączeniem rozłącznym.

Płyty przednie mogą być wykonane z metalu lub tworzywa sztucznego. Płyty przednie z tworzywa sztucznego, jako że mają własności elektroizolacyjne, można bardzo łatwo przykręcić do wspomnianych listew oporowych lub zamocować na nich zaciskowo. Z uwagi na stabilność wymagane są jednak często płyty metalowe. Takie metalowe płyty przednie ze względów bezpieczeństwa trzeba jednak połączyć w sposób przewodzący prąd elektryczny z pozostałą częścią obudowy, aby uczestniczyły w zerowaniu.

Metalowe płyty przednie są z uwagi na ochronę powierzchni i ze względów estetycznych pokryte powłoką lakierniczą lub proszkową, która to warstwa ochronna izoluje elektrycznie, uniemożliwiając tym samym przewodzące połączenie z resztą obudowy bez dodatkowych elementów, jako że również listwy oporowe w obudowie są najczęściej pokryte taką warstwą.

W znanym dotychczas stanie techniki problem ten rozwią zywano najczęściej za pomocą trzpieni lub styków przyspawanych do płyty przedniej, które podczas procesu lakierowania lub nakładania wspomnianej powłoki izolacyjnej na płytę przednią pozostają nieosłonięte. Do tych styków trzeba podłączyć zamocowany na obudowie kabel, aby wytworzyć wymagane przepisami, przewodzące prąd elektryczny połączenie pomiędzy płytą przednią i pozostałą częścią obudowy. Mechaniczne zamocowanie płyty przedniej na listwach oporowych odbywa się za pomocą oddzielnych części, jak elementów szybkozłącznych z tworzywa sztucznego, śrub i innych.

Ten rodzaj mocowania płyt przednich jest jednak bardzo skomplikowany, ponieważ do wytworzenia połączenia elektrycznego i mechanicznego potrzebne są odrębne elementy łączące. Ponadto, zamocowania te są zawodne, ponieważ istnieje możliwość pominięcia połączenia elektrycznego.

Inną możliwość zamocowania stanowi bezpośrednie skręcenie płyty przedniej z listwą oporową za pomocą blachowkrętów i podkładek zębatych lub pierścieni nacinających. Podkładkę zębatą nasadza się na tyle daleko na trzpień blachowkrętu, że dochodzi ona do jego łba. Blachowkręt przeprowadza się przez otwór w płycie przedniej, mający większą średnicę niż otwór w listwie oporowej, po czym wkręca się go w listwę oporową. Podczas wkręcania podkładka zębata dochodzi swymi ostrzami do powłoki izolacyjnej. Jeżeli blachowkręt wkręci się jeszcze dalej, wówczas ostrza podkładki zostaną wciśnięte w powłokę względnie przetłoczone przez nią, wskutek czego ostatecznie dochodzą one do metalowej powierzchni płyty przedniej. W ten sposób uzyskane jest połączenie elektryczne pomiędzy listwą oporową i płytą przednią, prowadzące przez trzpień wkrętu, jego łeb i podkładkę zębatą.

Wadę tego rozwiązania stanowi z jednej strony to, że zakres jej stosowania ogranicza się do płyt przednich o stosunkowo cienkich powłokach, jako że ostrza podkładki zębatej mogą skutecznie przecinać wyłącznie cienkie powłoki. Kolejna niedogodność polega na tym, że każde miejsce zamocowania wymaga wykonania otworu w listwach oporowych obudowy.

Celem wynalazku jest zaproponowanie urządzenia opisanego na wstępie rodzaju, które nie jest obarczone powyższymi wadami, to znaczy za pomocą którego można wykonać przewidziane przepisami, elektryczne połączenie płyty przedniej z listwą oporową obudowy, niezależnie od grubości powłoki izolacyjnej na metalowej płycie przedniej, oraz które umożliwia zamocowanie płyty przedniej także na listwach oporowych, nie zawierających otworów.

Urządzenie do rozłącznego mocowania płyty przedniej na oporowej listwie obudowy dla aparatury elektrycznej/elektronicznej, zwłaszcza wyposażenia szafki rozdzielczej, jak wyłączników ochronnych, wyłączników impulsowych, styczników lub temu podobnych, zawierające śrubę, umieszczaną w otworze mocowanej płyty przedniej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera przewoPL 197 260 B1 dzącą prąd elektryczny, prostokątną i wykonaną ze sprężystego materiału, płytkę, której środkowy odcinek jest połączony czynnie z trzpieniem śruby, zaś sąsiadujące z krótszymi bokami odcinki są wygięte w kierunku łba śruby, oraz mocowany na płycie przedniej element prowadzący, zawierający co najmniej jedną, rozciągającą się równolegle do trzpienia śruby, ściankę prowadzącą, do której przylega dłuższy bok płytki.

Korzystnie w środkowym odcinku płytki nacięty jest gwint wewnętrzny, w który wchodzi trzpień śruby.

Korzystnie w środkowym odcinku płytki znajduje się otwór, którego światło jest większe niż średnica trzpienia śruby, zaś z płytką łączona jest, z zabezpieczeniem przed obrotem, płytka gwintowana zaopatrzona w gwint wewnętrzny, w który wchodzi trzpień śruby, przy czym płytka jest nasadzona na trzpień śruby pomiędzy jej łbem i płytką gwintowaną.

Korzystnie płytka gwintowana ma na swej zwróconej ku płytce powierzchni co najmniej jeden kołeczkowy występ, zaś płytka ma co najmniej jeden następny otwór do umieszczenia kołeczkowego występu.

Korzystnie element prowadzący ma wstawiany w otwór płyty przedniej cokół, na którego pierwszej czołowej powierzchni zamocowana jest co najmniej jedna ścianka prowadząca.

Korzystnie na cokole elementu prowadzącego zamocowane są dwie, wzajemnie równoległe ścianki prowadzące, rozmieszczone względem siebie w odpowiadającym szerokości płytki odstępie, w którym umieszczona jest płytka.

Korzystnie na wolnych, oddalonych od cokołu końcach ścianek prowadzących zamocowane są ograniczniki, wchodzące w odstęp pomiędzy ściankami prowadzącymi.

Korzystnie w co najmniej jednej ściance prowadzącej znajduje się równoległy do trzpienia śruby rowek, zaś w środkowym odcinku płytki ukształtowany jest występ prowadzący, którego przekrój odpowiada przekrojowi rowka i który jest prowadzony w rowku.

Korzystnie na drugiej czołowej powierzchni cokołu zamocowany jest kołnierz przykładany do zewnętrznej powierzchni płyty przedniej.

Korzystnie na bocznej powierzchni cokołu znajdują się sprężyste noski zatrzaskowe.

Korzystnie na odwrotnej względem cokołu powierzchni kołnierza znajduje się co najmniej jeden uchwyt do ręcznego obracania elementu prowadzącego.

Korzystnie na odwrotnej względem cokołu powierzchni kołnierza zamocowane jest gniazdo na łeb śruby, mające kształt pustego cylindra.

Korzystnie na wewnętrznej ściance gniazda umieszczony jest co najmniej jeden, wchodzący do jego wnętrza, ogranicznik.

Przy dociąganiu śruby płytka przemieszcza się w kierunku łba śruby, przy czym jej krótsze boki dochodzą do izolujących powłok na płycie przedniej i listwie oporowej, względnie przy dalszym dociąganiu śruby zdzierają te powłoki, stykając się w ten sposób z metalowymi korpusami listwy oporowej i płyty przedniej. Siły spowodowane dociąganiem śruby wystarczają do zdarcia nawet grubych powłok, co zapewnia wymagane połączenie elektryczne.

Płytka przewidziana w ramach wynalazku dochodzi do powierzchni listwy oporowej, w związku z czym zamocowanie płyty przedniej nie wymaga żadnej obróbki listwy oporowej, zwłaszcza zaś zaopatrywania jej w otwór.

Dzięki temu, że w środkowym odcinku płytki nacięty jest gwint wewnętrzny, w który wchodzi trzpień śruby, połączenie płytki i śruby nie wymaga zastosowania żadnych dodatkowych elementów, co znacznie upraszcza proces wytwarzania.

Ponieważ płytka nie musi być zaopatrzona w gwint wewnętrzny, może ona być bardzo cienka, dzięki czemu bez specjalnej obróbki wykańczającej ma ostre krótsze krawędzie. Ostre krawędzie ułatwiają zdzieranie powłok izolacyjnych, co zwiększa skuteczność wykonania zamierzonego połączenia elektrycznego między płytką oraz metalem płyty przedniej i listwy oporowej.

W związku z tym płytka gwintowana może mieć na swej zwróconej ku płytce powierzchni co najmniej jeden kołeczkowy występ, zaś płytka może mieć co najmniej jeden następny otwór do umieszczenia kołeczkowego występu.

Wymagane połączenie między płytką i płytką gwintowaną, zaopatrzone w zabezpieczenie przed obrotem, można wykonać bez dodatkowych materiałów i operacji technologicznych, takich jak na przykład klejenie, spawanie, lutowanie lub temu podobne.

PL 197 260 B1

Jeżeli element prowadzący ma wstawiany w otwór płyty przedniej cokół, na którego pierwszej czołowej powierzchni zamocowana jest co najmniej jedna ścianka prowadząca, wówczas uzyskuje się istotne uproszczenie mocowania ścianki prowadzącej na płycie przedniej.

Jeżeli natomiast na cokole elementu prowadzącego są zamocowane dwie równoległe do siebie ścianki prowadzące, rozmieszczone względem siebie w odstępie, odpowiadającym w przybliżeniu szerokości płytki, w którym to odstępie umieszczona jest płytka, wówczas uzyskuje się niezawodne, zwłaszcza wolne od przekoszeń, prowadzenie płytki względnie płytki gwintowanej podczas przekręcania śruby.

Jeżeli na wolnych, oddalonych od cokołu końcach ścianek prowadzących zamocowane są ograniczniki, wchodzące w odstęp pomiędzy ściankami prowadzącymi, wówczas płytka i płytka gwintowana nie mogą odsunąć się zbyt daleko od łba śruby i oddzielić się od jej trzpienia.

Rozwiązanie, według którego w co najmniej jednej ściance prowadzącej znajduje się równoległy do trzpienia śruby rowek, zaś w środkowym odcinku płytki ukształtowany jest występ prowadzący o przekroju odpowiadają cym przekrojowi rowka, który to wystę p jest prowadzony w rowku, zapewnia również dobre i wolne od przekoszeń prowadzenie płytki i płytki gwintowanej.

Jeżeli na drugiej czołowej powierzchni cokołu zamocowany jest kołnierz przykładany do zewnętrznej powierzchni płyty przedniej, wówczas przy dociąganiu śruby element prowadzący jest dociskany przez wspomniany kołnierz do płyty przedniej, co pozwala zrezygnować z oddzielnych elementów, służących do zamocowania elementu prowadzącego na płycie przedniej.

W związku z tym szczególnie korzystne okazało się rozwiązanie, w którym na bocznej powierzchni cokołu znajdują się sprężyste noski zatrzaskowe, ponieważ element prowadzący jest wówczas przytwierdzony trwale do płyty przedniej bez użycia śrub.

Na odwrotnej względem cokołu powierzchni kołnierza może być umieszczony co najmniej jeden uchwyt do ręcznego obracania elementu prowadzącego. Przy obracaniu elementu prowadzącego za pomocą tego uchwytu płytka jest przemieszczana w kierunku listwy oporowej lub w kierunku przeciwnym. Pozwala to podczas montażu na bardzo proste - realizowane przez odpowiednie przekręcenie elementu prowadzącego - prowizoryczne unieruchomienie płyty przedniej, dzięki czemu monter ma wolne obie ręce do ostatecznego zamocowania płyty przedniej na listwie oporowej (przez dociągnięcie śruby). Przy demontażu płyty przedniej można najpierw bez obaw poluzować śrubę, a następnie, obracając element prowadzący, odłączyć płytę przednią w zamierzony sposób od listwy oporowej.

Jeżeli na odwrotnej względem cokołu powierzchni kołnierza jest zamocowane gniazdo w kształcie pustego cylindra, przeznaczone na łeb śruby, wówczas gniazdo to stanowi element prowadzący dla śruby, dzięki czemu można ją bez problemów przekręcać w każdym kierunku.

Na wewnętrznej ściance gniazda może być wówczas umieszczony co najmniej jeden, wchodzący do jego wnętrza, ogranicznik, który zapobiega wypadaniu i gubieniu śruby.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia szafkę rozdzielczą bez przednich drzwiczek w widoku perspektywicznym, fig. 2a - urządzenie w prostym przykładzie wykonania, umieszczone na płycie przedniej 3 względnie listwie oporowej 6, fig. 2b - urządzenie z fig. 2a w tym samym ujęciu, lecz z dalej wkręconą śrubą 7, fig. 3 - elementy składowe szczególnie korzystnego przykładu wykonania urządzenia, w stanie rozłożonym, fig. 4 - płytkę 8 i płytkę gwintowaną 12 urządzenia z fig. 3, w widoku perspektywicznym, fig. 5 - urządzenie w przykł adzie wykonania z fig. 3, 4 umieszczone na pł ycie przedniej 3 wzgl ę dnie listwie oporowej 6, w przekroju, fig. 6 - urzą dzenie w przykł adzie wykonania z fig. 3-5 umieszczone na pł ycie przedniej 3, w widoku perspektywicznym, fig. 7 - element prowadzą cy 11 urzą dzenia z przykł adu wykonania ukazanego na fig. 3-6, w widoku perspektywicznym z dołu, oraz fig. 8 - element prowadzący 11 urządzenia z przykładu wykonania ukazanego na fig. 3-6, w widoku perspektywicznym z góry.

Na fig. 1 przedstawiona jest typowa szafka rozdzielcza, w której umieszczone są różne urządzenia, jak wyłączniki ochronne (wyłącznik ochronny prądowy 1 i wyłącznik instalacyjny 2), wyłączniki impulsowe, styczniki i temu podobne. Urządzenia te są zamocowane na poziomych szynach, niewidocznych na fig. 1.

Obszary pomiędzy poszczególnymi urządzeniami osłania się - po prawidłowym zamontowaniu i okablowaniu wszystkich urządzeń - za pomocą płyt przednich 3. Są to płaskie panele, zaopatrzone w szczelinowe wybrania 3', przez które wystają części urzą dzeń - z reguły części zaopatrzone w elementy służące do obsługi urządzeń, jak przełączniki dźwigniowe - dostępne w ten sposób dla ręcznego włączania lub wyłączania.

PL 197 260 B1

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do rozłącznego mocowania płyty przedniej 3 na oporowej listwie 6 obudowy dla aparatury elektrycznej/elektronicznej, którą to obudowę może stanowić korzystnie szafka rozdzielcza w rodzaju przedstawionej na fig. 1. Wynalazek nie jest jednak ograniczony do zastosowania w szafce rozdzielczej, lecz może być wykorzystany w dowolnej obudowie dla urządzeń elektrycznych/elektronicznych.

Na fig. 1 urządzenia te mają postać śrub 4, które przechodzą przez wpuszczone w płyty przednie 3 otwory 5 i których gwintowane trzpienie wchodzą w leżące pod płytami przednimi listwy oporowe 6. Ta postać wykonania urządzenia stanowi znany stan techniki.

Urządzenie według wynalazku do rozłącznego mocowania płyty przedniej 3 na oporowej listwie 6, które można zastosować zamiast śrub 4 z fig. 1, jest w szczególnie prostym przykładzie wykonania przedstawione na fig. 2a, b, przy czym celem objaśnienia jego działania urządzenie to jest przedstawione już w pozycji zmontowanej z płytą przednią 3 względnie listwą oporową 6. Zakres ochrony załączonych zastrzeżeń dotyczy samego urządzenia i jest niezależny od płyty przedniej 3 i listwy oporowej 6.

Urządzenie według wynalazku zawiera śrubę 7, ustawianą w pozycji, w której przechodzi ona przez otwór 5 w mocowanej płycie przedniej 3 względnie, jak na fig. 2, jest już umieszczona w tym otworze. Wspomniany otwór 5 należy tak usytuować w płycie przedniej 3, żeby znajdował się on w bezpośrednim sąsiedztwie listwy oporowej 6.

Ponadto zastosowana jest płytka 8, przewodząca prąd elektryczny, w zasadzie prostokątna i wykonana ze sprężystego materiału, korzystnie metalu, z której środkowym odcinkiem 8a połączony jest czynnie trzpień 7a śruby 7. To połączenie czynne można zrealizować na przykład tak, że w środkowym odcinku 8a nacięty jest gwint wewnętrzny, w który wchodzi gwintowany trzpień 7a śruby 7. Przy obrocie śruby 7 płytka 8 jest przemieszczana w kierunku łba 7b śruby. Efekt ten uzyskuje się także wówczas, gdy na wolny koniec gwintowanego trzpienia 7a nakręcona jest nakrętka, przy czym nakrętka ta musi być nieruchoma względem śruby 7, co można osiągnąć na przykład poprzez sklejenie ze środkowym odcinkiem 8a płytki 8.

Zakończone krawędziami 9 odcinki 10 płytki 8 są wygięte w kierunku łba 7b śruby 7. Jeżeli płytkę 8 przesunie się w wyniku obrotu śruby 7 w kierunku łba 7b, wówczas pierwsza krawędź 9 dochodzi do listwy oporowej 6, zaś druga krawędź 9 dochodzi do wewnętrznej powierzchni płyty przedniej 3 (porównaj fig. 2b). Przy dalszym obrocie śruby 7 środkowy odcinek 8a płytki 8 przemieszcza się coraz dalej w kierunku łba 7b, wskutek czego wygięte odcinki 10 płytki 8 ulegają odkształceniu w kierunku płaszczyzny środkowego odcinka 8a. Krawędzie 9 trą przy tym o powierzchnie płyty przedniej 3 i listwy oporowej 6, zdzierają znajdującą się tam powłokę elektroizolacyjną, zwłaszcza warstwę lakieru, i dochodzą do pł yty metalowej, z której wykonana jest pł yta przednia 3 względnie listwa oporowa 6. Ponieważ sama płytka 8 jest wykonana z materiału przewodzącego, powstaje w ten sposób połączenie elektryczne pomiędzy listwą oporową 6 i płytą przednią 3, przy czym obie te części są jednocześnie połączone ze sobą mechanicznie, na przykład zaciskowo.

Z powyższych rozważań wynika, że urządzenie według wynalazku stosuje się korzystnie do mocowania metalowych płyt przednich 3, ponieważ jedynie w związku z takimi płytami przednimi 3 jak już wspomniano - ze względów bezpieczeństwa wymaga się, aby płyta przednia 3 była połączona z listwami oporowymi 6 w sposób przewodzący prąd elektryczny. Niezależnie od tego wynalazek nadaje się również do mocowania płyt przednich 3 z materiału izolacyjnego, zwłaszcza z tworzywa sztucznego, ponieważ także w tym przypadku zapewnia on wykonanie niezawodnego połączenia mechanicznego między płytą przednią 3 i listwą oporową 6.

Aby przy obracaniu śruby 7 płytka 8 była nieruchoma względem niej, co stanowi warunek wspomnianego zbliżania płytki 8 do łba 7b śruby wskutek jej obrotu, na płycie przedniej 3 mocowany jest - zaś na załączonych figurach rysunku już zamocowany - element prowadzący 11. Ma on równoległą do trzpienia 7a śruby 7 ściankę prowadzącą 11a i jest tak usytuowany, że przylega doń jedna dłuższa krawędź płytki 8, która podczas obrotu śruby 7 ślizga się po tej ściance prowadzącej 11a. Element prowadzący 11 pełni zatem funkcję ogranicznika dla płytki 8, zapobiegając jej obrotowi.

Na fig. 3-8 przedstawiony jest szczególnie korzystny przykład wykonania urządzenia według wynalazku do rozłącznego mocowania płyty przedniej 3 na listwie oporowej 6. Jak wynika z fig. 3-5, działanie trzpienia 7a na środkowy odcinek 8a płytki 8 jest tutaj zrealizowane za pomocą gwintowanej płytki 12, zaopatrzonej w odpowiadający gwintowi śruby gwint wewnętrzny, w który wchodzi trzpień 7a śruby 7. W środkowym odcinku 8a płytki 8 znajduje się otwór 13, którego światło jest (nieznacznie) większe niż średnica trzpienia 7a śruby. Płytka 8 jest nasunięta na trzpień 7a (porównaj także fig. 5),

PL 197 260 B1 zaś gwintowana płytka 12 jest nakręcona na trzpień 7a, przy czym płytka 8 znajduje się pomiędzy łbem 7b śruby i gwintowaną płytką 12.

Zabezpieczone przed obrotem połączenie gwintowanej płytki 12 z płytką 8 jest zarealizowane za pomocą co najmniej jednego kołeczkowego występu 14, znajdującego się na gwintowanej płytce 12 od strony płytki 8. W przykładzie wykonania zawartym na przedstawionych rysunkach przewidziane są dwa tego typu występy 14, przy czym ich liczba nie jest istotna dla wynalazku, zatem może ulec zmianie. W płytce 8 znajdują się korespondujące z tymi występami 14, następne otwory 15, tak usytuowane, że można w nich umieścić występy 14 gwintowanej płytki 12 (porównaj fig. 4).

Element prowadzący 11 ma tutaj bardziej złożoną budowę niż element z fig. 2a, b. Zawiera on leżący wewnątrz płyty przedniej 3 odcinek 11' (porównaj także fig. 7), o którym będzie mowa najpierw.

Element prowadzący 11 ma tutaj wkładany w otwór 5 płyty przedniej 3 cokół 16, na którego pierwszej czołowej powierzchni 17 zamocowana jest co najmniej jedna ścianka prowadząca 11a. Zamocowanie cokołu 16 w otworze 5 może być zrealizowane dowolnie, na przykład za pomocą sklejenia, połączenia wtłaczanego lub temu podobnych. Aby śrubę 7 można było przełożyć przez otwór 5 płyty przedniej 3 w pozycji, w której cokół 16 jest osadzony w otworze 5, w cokole 16 umieszczony jest otwór 18, którego średnica jest (nieznacznie) większa niż średnica trzpienia 7a śruby, ale mniejsza niż średnica łba 7b śruby.

Jak wynika z fig. 5-7, na cokole 16 elementu prowadzącego 11 zamocowane są dwie równoległe do siebie ścianki prowadzące 11a, rozmieszczone względem siebie w odstępie, odpowiadającym w przybliż eniu szerokoś ci pł ytki 8. Pł ytka 8 jest umieszczona w odstę pie pomiędzy tymi obiema ś ciankami prowadzącymi 11a, wskutek czego nie może się obracać względem śruby 7 ani przy jej dokręcaniu, ani przy odkręcaniu. Płytka gwintowana 12 ma korzystnie taką samą szerokość, jak płytka 8, w związku z czym również płytka gwintowana 12 przylega do obu równoległych ścianek prowadzących 11a.

Na wolnych, oddalonych od cokołu 16 końcach ścianek prowadzących 11a zamocowane są ograniczniki 19, wchodzące w odstęp pomiędzy ściankami prowadzącymi 11a. Przy odkręcaniu śruby 7 płytkę gwintowaną 12 i płytkę 8 zdejmuje się z łba 7b śruby 7, przy czym wspomniane ograniczniki 19 wchodzą w drogę przemieszczania się płytki gwintowanej 12 i płytki 8 oraz wyznaczają ich największy możliwy odstęp względem łba 7b śruby.

Aby płytkę 8 i płytkę gwintowaną 12, mimo obecności ograniczników 19, można było przesunąć równolegle w kierunku trzpienia 7a (na przykład nakręcając płytkę gwintowaną 12 na trzpień 7a śruby, a następnie obracając śrubę 7) i umieścić je w odstępie pomiędzy obiema ściankami prowadzącymi 11a, ograniczniki 19 mają ukośne powierzchnie 19a, które powodują, że ograniczniki 19 rozszerzają się w kształcie lejków. Przy umieszczaniu płytki 8 i płytki gwintowanej 12 w odstępie pomiędzy obiema ściankami prowadzącymi 11a dłuższe krawędzie obu tych elementów składowych dochodzą do ukośnych powierzchni 19a i ślizgają się wzdłuż nich, wskutek czego wolne końce ścianek prowadzących 11a oddalają się od siebie. Gdy płytka gwintowana 12 i płytka 8 przejdą przez ograniczniki 19a, ścianki prowadzące 11a wskakują z powrotem ze swych pozycji wychylonych w pozycje przedstawione na fig. 7, uniemożliwiając cofnięcie płytki gwintowanej 12 i płytki 8 za ograniczniki 19.

W co najmniej jednej ś ciance prowadzą cej 11a, korzystnie jednak w obu ś ciankach prowadzą cych 11a, znajduje się równoległy do trzpienia 7a śruby 7 rowek 20. W środkowym odcinku 8a płytki 8 ukształtowany jest występ prowadzący 21 o przekroju odpowiadającym przekrojowi rowka 20, który to występ wchodzi w rowek 20 i jest w nim prowadzony.

Zasada działania tego korzystnego przykładu wykonania jest identyczna z zasadą działania przykładu wykonania z fig. 2a, b. Przy dokręcaniu śruby 7 jej łeb 7b nie dochodzi jednak bezpośrednio do płyty przedniej 3, lecz do cokołu 16, w jego obszarze sąsiadującym bezpośrednio z otworem 18.

Ponieważ jednak cokół 16 jest połączony z płytą przednią 3, łeb 7b śruby opiera się na zakończenie pośrednio o płytę przednią 3, natomiast płytka 8 przy obrocie śruby 7 jest przemieszczana na trzpieniu 7a w kierunku łba 7b śruby, łącząc przy tym w opisany wyżej sposób, elektrycznie i mechanicznie, płytę przednią z listwą oporową 6.

W przedstawionym na fig. 3-8, korzystnym przykł adzie wykonania połączenie cokoł u 16 z pł ytą przednią 3 jest zrealizowane za pomocą kołnierza 22, zamocowanego na drugiej czołowej powierzchni cokołu 16. Kołnierz 22 oraz wszystkie opisane poniżej elementy, zamocowane na jego powierzchni, przeciwległej względem cokołu 16, tworzą leżący poza płytą przednią 3 odcinek 11' elementu prowadzącego 11.

PL 197 260 B1

Ten, korzystnie kołowy, kołnierz 22 ma większą średnicę niż otwór 5 w związku z czym może dochodzić do zewnętrznej powierzchni płyty przedniej 3. Przy dokręcaniu śruby 7 i związanemu z tym dochodzeniu krawędzi 9 do wewnętrznej powierzchni płyty przedniej 3 względnie listwy oporowej 6 kołnierz 22 jest dociskany do płyty przedniej 3 i w ten sposób mocowany na niej. Można wówczas zrezygnować z oddzielnego połączenia cokołu 16 z płytą przednią 3 (w drodze klejenia, połączenia wtłaczanego lub temu podobnych). Aby cokół 16 unieruchomić wstępnie w otworze 5, także przy nie wstawionej lub poluzowanej śrubie 7, na bocznej powierzchni cokołu 16 znajdują się sprężyste noski zatrzaskowe 23. Jak wynika z fig. 5, przy wstawionym w otwór 5 cokole 16 obszar obrzeża otworu płyty przedniej 3 jest usytuowany pomiędzy tymi noskami zatrzaskowymi 23 i kołnierzem 22, co zapobiega wypadaniu elementu prowadzącego 11 z otworu 5 nawet przy poluzowanej śrubie 7.

Brak stałego połączenia cokołu 16 i płyty przedniej 3 dzięki obecności kołnierza 22 jest wykorzystywany w sposób następujący:

Na odwrotnej względem cokołu 16 powierzchni kołnierza 22 znajduje się uchwyt 24 do ręcznego obracania elementu prowadzącego 11. Jak widać najlepiej na fig. 6, obrót całego elementu prowadzącego prowadzi do tego, że (poprzez ścianki prowadzące 11a) obracana jest płytka gwintowana 12 i pł ytka 8. Przy kącie obrotu 90° wzglę dem pozycji przedstawionej na fig. 6 wzdł u ż na oś pł ytki 8 biegnie w przybliżeniu równolegle do listwy oporowej 6, przy czym przylegający na fig. 6 do listwy oporowej 6 lub leżący tuż nad nią odcinek 10 znajduje się również nad płytą przednią 3 i w związku z tym odłącza się od listwy oporowej 6. Teraz płytę przednią 3 można zdjąć z obudowy.

I odwrotnie, takż e montaż pł yty przedniej 3 w obudowie jest bardzo prosty w realizacji: element prowadzący 11 wstawia się w płytę przednią 3 jeszcze przed umieszczeniem jej w obudowie (można to również wykonać fabrycznie) i przekręca o 90° w stosunku do pozycji przedstawionej na fig. 6, wskutek czego płyta przednia 3 przylega bez przeszkód do listwy oporowej 6 względnie można ją w pozycji przylegania przesunąć w prawidłowe położenie. Po ustawieniu prawidłowego położenia jedno lub kilka urządzeń według wynalazku, wstawionych w płytę przednią 3 przekręca się za pomocą uchwytów 24 o 90°, wskutek czego płytka 8, jak przedstawiono na fig. 6, dochodzi (luźno) do listwy oporowej 6 i zapobiega wypadaniu płyty przedniej 3. Dociągnięcie śruby 7 powoduje ostateczne i niezawodne zamocowanie płyty przedniej 3 na listwie oporowej 6.

Aby elementu prowadzącego 11 nie można było przechylać dowolnie daleko, lecz jedynie o 90°, niezbędne do osiągnięcia wspomnianej wyżej funkcji szybkiego zamocowania, na ogólnie kołowym obrzeżu otworu 5 uformowane są dwa, obrócone względem siebie o 180° i wchodzące w otwór 5 występy 25. W bocznej powierzchni cokołu 16 znajdują się korespondujące z tymi występami 25, rozciągające się w przybliżeniu na 90° płaszcza cokołu nacięcia 26, wewnątrz których są schowane występy 25, gdy cokół 16 jest wstawiony w otwór 5. Przy przekręcaniu elementu prowadzącego 11 występy 25 dochodzą do promieniowych ścianek ograniczających 27 nacięć 26, ograniczając możliwy kąt obrotu elementu prowadzącego 11.

Na odwrotnej względem cokołu 16 powierzchni kołnierza 22 znajduje się gniazdo 28 w kształcie pustego cylindra, przeznaczone na łeb 7b śruby 7. Aby śruba 7 - dopóki na jej trzpień 7a nie jest nakręcona płytka gwintowana 12 - nie wypadła z gniazda 28, na jego wewnętrznej ściance umieszczony jest co najmniej jeden ogranicznik 29, wchodzący do wnętrza gniazda.

Jak wynika z fig. 8, w korzystnym przykładzie wykonania przewidziane są dwa takie ograniczniki 29, obrócone względem siebie o 180°. Aby śrubę 7 można było umieścić w gnieździe 28 i przełożyć przez otwór 18 cokołu 16, ograniczniki 29 - analogicznie do ograniczników 19 - mają ukośne powierzchnie 29a, po których ślizgają się łby 7b przy umieszczaniu w gnieździe 28.

Kształt płytki 8 był określany w powyższym opisie oraz w załączonych zastrzeżeniach jako „w zasadzie prostokątny. Pod tym pojęciem należy rozumieć, że płytka 8 ma kształt podłużny, w związku z czym w pozycjach przedstawionych na fig. 2a, b, 5 i 6 może ona przylegać jednocześnie do listwy oporowej 6 i płyty przedniej 3, zaś przy obrocie o 90° wychodzi z pozycji przylegania do listwy oporowej 6. Można to osiągnąć również wówczas, gdy płytka 8 nie ma dokładnie kształtu prostokąta, lecz nieznacznie różni się od tego kształtu, mianowicie jest nieco poszerzona w obszarze swych krótszych krawędzi 9 lub - jak widać na fig. 3-8 - nieco zwężona. Również takie kształty, odbiegające od prostokątnych, mieszczą się w ramach wynalazku i załączonych zastrzeżeń.

Element prowadzący 11 jest wykonany z izolacyjnego tworzywa sztucznego, korzystnie metodą wtrysku, przy czym wszystkie części, które element ten może mieć zgodnie z powyższym opisem, stanowią z nim całość, a zatem są wytwarzane wspólnie z elementem w jednej operacji wtrysku.

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do rozłącznego mocowania płyty przedniej na oporowej listwie obudowy, dla aparatury elektrycznej/elektronicznej, zwłaszcza wyposażenia szafki rozdzielczej, jak wyłączników ochronnych, wyłączników impulsowych, styczników lub temu podobnych, zawierające śrubę, umieszczaną w otworze mocowanej płyty przedniej, znamienne tym, że zawiera przewodzącą prąd elektryczny, prostokątną i wykonaną ze sprężystego materiału, płytkę (8), której środkowy odcinek (8a) jest połączony czynnie z trzpieniem (7a) śruby (7), zaś sąsiadujące z krótszymi bokami (9) odcinki (10) są wygięte w kierunku łba (7b) śruby (7), oraz mocowany na płycie przedniej element prowadzący (11), zawierający co najmniej jedną, rozciągającą się równolegle do trzpienia (7a) śruby (7), ściankę prowadząca (11a), do której przylega dłuższy bok płytki (8).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, ż e w środkowym odcinku (8a) płytki (8) nacięty jest gwint wewnętrzny, w który wchodzi trzpień (7a) śruby (7).
3. 3. Urzą dzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w środkowym odcinku (8a) płytki (8) znajduje się otwór (13), którego światło jest większe niż średnica trzpienia (7a) śruby, zaś z płytką (8) łączona jest, z zabezpieczeniem przed obrotem, płytka gwintowana (12) zaopatrzona w gwint wewnętrzny, w który wchodzi trzpień (7a) śruby (7), przy czym płytka (8) jest nasadzona na trzpień (7a) śruby pomiędzy jej łbem (7b) i płytką gwintowaną (12).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że płytka gwintowana (12) ma na swej zwróconej ku płytce (8) powierzchni co najmniej jeden kołeczkowy występ (14), zaś płytka (8) ma co najmniej jeden następny otwór (15) do umieszczenia kołeczkowego występu (14).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że element prowadzący (11) ma wstawiany w otwór (5) pł yty przedniej (3) cokół (16), na którego pierwszej czoł owej powierzchni (17) zamocowana jest co najmniej jedna ścianka prowadząca (11a).
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że na cokole (16) elementu prowadzącego (11) zamocowane są dwie, wzajemnie równoległe ścianki prowadzące (11a), rozmieszczone względem siebie w odpowiadającym szerokości płytki (8) odstępie, w którym umieszczona jest płytka (8).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że na wolnych, oddalonych od coko łu (16) końcach ścianek prowadzących (11a) zamocowane są ograniczniki (19), wchodzące w odstęp pomiędzy ściankami prowadzącymi (11a).
8. 8. Urzą dzenie wedł ug zastrz. 5 albo 6, znamienne tym, ż e w co najmniej jednej ś ciance prowadzącej (11a) znajduje się równoległy do trzpienia (7a) śruby (7) rowek (20), zaś w środkowym odcinku (8a) płytki (8) ukształtowany jest występ prowadzący (21), którego przekrój odpowiada przekrojowi rowka (20) i który jest prowadzony w rowku (20).
9. 9. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że na drugiej czołowej powierzchni cokołu (16) zamocowany jest kołnierz (22) przykładany do zewnętrznej powierzchni płyty przedniej (3).
10. 10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że na bocznej powierzchni cokołu (16) znajdują się sprężyste noski zatrzaskowe (23).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że na odwrotnej względem cokołu (16) powierzchni kołnierza (22) znajduje się co najmniej jeden uchwyt (24) do ręcznego obracania elementu prowadzącego (11).
12. 12. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że na odwrotnej względem cokołu (16) powierzchni kołnierza (22) zamocowane jest gniazdo (28) na łeb (7b) śruby (7) mające kształt pustego cylindra.
13. 13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że na wewnętrznej ściance gniazda (28) umieszczony jest co najmniej jeden, wchodzący do jego wnętrza, ogranicznik (29).