PL196243B1 - Dwuprzedziałowy pojemnik do wprowadzania dodatku do napoju pojemnik do napojów oraz sposób mieszania dodatku do napoju z napojem - Google Patents

Abstract

1. Dwuprzedzialowy pojemnik do wprowadzania dodatku do napoju, sluzacego do wymieszania go z glówna ciecza w pojemniku z napojem, bezposrednio po otwarciu pojemnika z napojem, którego jeden z przedzialów zawiera niewielki otwór, sluzacy do zaledwie powolnego wyrównywania sie cisnienia pomiedzy wnetrzem dwuprzedzialowego pojemnika i jego otoczeniem zewnetrznym, w którym to pojemniku dwa przedzialy sa rozdzielone wewnetrzna scianka nie pozwalajaca na wymiane gazu lub plynu pomiedzy dwoma przedzialami, znamienny tym, ze posiada otaczajaca boczna scianke ze- wnetrzna (3), oraz boczna scianke wewnetrzna (4), oraz zawiera czesc podstawowa (1) i czesc górna (10), z których przynajmniej jedna ma boczne scianki rozciagajace sie w taki sposób, ze przy polaczeniu czesci górnej (10) z czescia podstawowa (1) powstaje pierwszy przedzial (6) wyznaczony przez wewnetrzna czesc pod- stawy (11), boczna scianke wewnetrzna (4), która jest boczna otaczajaca scianka wewnetrzna (4), i przez wewnetrzna czesc górna (10), oraz drugi przedzial (7) wyznaczony przez zewnetrzna czesc podstawy (1), boczna scianke wewnetrzna (4), boczna scianke zewnetrzna (3) i ze- wnetrzna czesc górna (10), przy czym drugi przedzial (7) zawiera przynajmniej jeden niewielki otwór (8), przy czym, dwuprzedzialowy pojemnik posiada cylindryczny ksztalt, w którym boczna scianka zewnetrzna (3) jest okragla, podczas gdy boczna scianka wewnetrzna (4) rozciaga sie prostoliniowo i rozdziela wnetrze na dwa przedzialy, a kazdy z nich posiada ksztalt pólkolisty jako podstawowy. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest dwuprzedziałowy pojemnik do wprowadzania dodatku do napoju, pojemnik do napojów oraz sposób mieszania dodatku do napoju z napojem. Niniejszy wynalazek jest ukierunkowany na pojemnik z bliźniaczymi przedziałami, albo pojemnik dwuprzedziałowy, do stosowania w pojemniku z napojem, skutkiem czego dwa produkty będą pozostawały oddzielone aż do momentu, w którym klient sobie będzie życzył skonsumować mieszaninę z nich zrobioną. To zapewnia, że mieszanina jest świeża i znajduje się w idealnym stanie jako napój.

Znana jest dobrze technika stosowania małych kapsułek, lub podobnych rozwiązań, do inicjowania wytwarzania się pęcherzy gazowych w napoju, które zawierają dwutlenek węgla i, opcjonalnie, azot. W szczególności, takie kapsułki mają zadanie wytwarzać wieniec piany na świeżo rozlewanym piwie. Pęcherze gazowe mogą być inicjowane w dalej opisany sposób. Podczas procesu napełniania napojem pojemnika, przed szybkim zamknięciem pojemnika z napojem, jest wprowadzana do niego kropla ciekłego azotu, lub podobnego ciekłego gazu. Ciekły azot odparowywuje i, przy występującym z nim razem dwutlenkiem węgla, jest wytwarzane w pojemniku nadciśnienie, na przykład powodowane przez wymieniony azot. Kapsułka znajdująca się wewnątrz pojemnika, która jest przymocowana do dna pojemnika, albo w pobliżu dna, posiada przynajmniej jeden bardzo mały otwór. Bezpośrednio po zamknięciu pojemnika jest on odwracany górą do dołu, tak żeby mały otwór w kapsułce miał połączenie komunikacyjne z przestrzenią znajdującą się ponad górną powierzchnią napoju w pojemniku. Teraz następuje wyrównywanie się ciśnień pomiędzy wnętrzem kapsułki i przestrzenią znajdującą się ponad górną powierzchnią napoju. Gaz znajdujący się pod ciśnieniem wchodzi do kapsułki dopóki nie nastąpi wyrównanie ciśnienia na zewnątrz niej i wewnątrz niej. Następnie pojemnik jest doprowadzany do jego „normalnej stojącej pozycji. Na skutek napięcia powierzchniowego napoju, do kapsułki płyn nie wchodzi wcale, albo może wejść tylko jego niewielka ilość. Przy otwieraniu pojemnika z napojem, ciśnienie wewnątrz pojemnika natychmiast spada do poziomu ciśnienia otoczenia wywołując tym samym różnicę ciśnień pomiędzy wnętrzem kapsułki i jej otoczeniem zewnętrznym. To powoduje uwalnianie się niewielkich pęcherzyków przez mały otwór (otwory), które pomagają formowaniu się pożądanego wieńca piany na napoju.

Zamiast małych otworów kapsułka może być wyposażona w inne elementy zaworowe, które reagują na wspominaną różnicę ciśnień pojawiającą się przy otwieraniu pojemnika z napojem.

W takich przypadkach umieszczanie pojemnika w położeniu odwróconym „górą w dół nie jest wymagane, jednakże podnosi to koszty produkcyjne. Co więcej, te kapsułki są przewidziane do napełniania gazem, i zamykane, przy nadciśnieniu.

Taka kapsułka jest ujawniona w dokumencie WO 91/07326. Ona jest w formie zamkniętego pustego wkładu (do umieszczania w pojemniku), posiadającego układ reagujący na otwarcie pojemnika, dla zapewnienia połączenia komunikacyjnego pomiędzy wnętrzem wkładu i napojem zawartym w korpusie pojemnika, przy otwieraniu pojemnika. Otwór w ściance kapsułki znajduje się w dolnej połowie kapsułki i jest on właściwie w dolnej ściance, odpowiednio przy, albo w pobliżu, najniżej położonego punktu (punktów) w kapsułce. Kapsułka zawiera układ zamknięcia, na przykład rozrywający się krążek, który przy poddaniu go działaniu różnicy ciśnień, pomiędzy ciśnieniem wnętrza kapsułki i ciśnieniem atmosferycznym w pojemniku, wtedy jak jest pojemnik otwierany, albo po otwarciu, rozrywa się otwierając otwór. Układ zamknięcia może alternatywnie zawierać otwierany ręcznie zawór, lub przyrząd do przebijania, połączony z zamknięciem pojemnika. Alternatywnie, układ zamknięcia może zawierać zawór reagujący na ciśnienie, który otwiera się wtedy, gdy jest wystawiony na różnicę ciśnień występującą pomiędzy ciśnieniem wnętrza kapsułki i ciśnieniem atmosferycznym w pojemniku. Zawór może właściwie zawierać zakończenie z zaślepką znajdującą się w otworze, oraz układ wtykający do wnętrza zaślepkę i reagujący na ciśnienie, znajdujący się na zewnątrz kapsułki, który poddany różnicy ciśnień wytworzonej przy otwieraniu pojemnika, umożliwia wydmuchanie zaślepki. Opisywane są również dodatkowe postaci konstrukcji zaworu.

Ostatnio, w dokumencie PCT/EP94/02491, zasugerowano zastosowanie takiego znanego wkładu, jako kapsułki, do umieszczania w nim drugiego płynu przeznaczonego do wymieszania z płynem napoju bezpośrednio przedtem zanim napój znajdujący się w pojemniku zostanie wylany lub skonsumowany. Sugeruje się częściowe wypełnienie wymienionej kapsułki drugim płynem, przez co zostanie utworzona druga górna przestrzeń powyżej tego płynu. Kiedy pojemnik z napojem jest otwierany i ciśnienie w głównej górnej przestrzeni, powyżej płynu napoju w pojemniku z napojem, spada do poziomu ciśnienia atmosferycznego, różnica ciśnień, pomiędzy drugorzędną górną przestrzenią i ciPL 196 243B1 śnieniem atmosferycznym, powoduje otwieranie się zamknięcia otworu w ściance kapsułki, czułego na zmiany ciśnienia, otwierając otwór w ściance kapsułki znajdujący się w dolnej połowie kapsułki, a dodatkowy płyn wytryskuje z kapsułki do podstawowego płynu.

Korzystnie jest, gdy wymieniona kapsułka jest załadowana wstępnie pod ciśnieniem wyższym od ciśnienia atmosferycznego. Kiedy występuje ten przypadek, kapsułka może być trzymana pod tym ciśnieniem dopóki nie zostanie włożona do pojemnika, a cały pojemnik i kapsułka w nim utrzymywana pod tym ciśnieniem, dopóki nie zostanie napełniony głównym płynem. Z powodu występowania oporu stawianego przez zawór, przy operacji wstępnego podwyższania ciśnienia we wnętrzu kapsułki, koszty pozyskania takiej kapsułki są bardzo wysokie.

Możliwe jest również, według wspominanego zgłoszenia patentowego, nie stosowanie wstępnego podwyższania ciśnienia w kapsułce. W tym przypadku, musi tam być połączenie komunikacyjne pomiędzy wnętrzem kapsułki i jej otoczeniem zewnętrznym wewnątrz pojemnika z napojem, które może powodować zanieczyszczanie (na przykład przenikanie drugiego płynu), albo musi tam być potrzeba dokonywania zmian fizycznych w kapsułce, na przykład kurczenie, zmiękczanie, lub tym podobne. Dlatego oczywistym jest, że takie dodatkowe operacje, i dobieranie nadających się do nich materiałów, są także źródłem powstawania dodatkowych kosztów.

Jednakże, ponieważ pojemniki z napojami są produkowane w wielkich ilościach, pożądane jest obniżanie kosztów takich kapsułek.

Przeto, niniejszy wynalazek dostarcza pojemnik służący do umieszczania w nim dodatku, do wymieszania go z pierwotnym płynem napoju w pojemniku z napojem, bezpośrednio po otwarciu tego pojemnika z napojem. Jest to dwuprzedziałowy pojemnik, który nie wymaga wstępnego podwyższania ciśnienia w nim, przed jego włożeniem do pojemnika z napojem. Jeden z dwóch przedziałów („pierwszy przedział) jest przeznaczony do całkowitego wypełnienia dodatkiem, podczas gdy ten inny („drugi przedział) jest przeznaczony do wypełnienia go tylko gazem. Dodatek może być drugim płynem napojowym, jakimś syropem, albo może być w stanie stałym, na przykład w postaci proszku lub granulatu. Tamten przedział, który zawiera gaz (drugi przedział) ma połączenie komunikacyjne z jego otoczeniem zewnętrznym, to znaczy, z tak zwaną główną komorą w pojemniku z napojem. To połączenie komunikacyjne jest zapewnione przez przynajmniej jeden otwór o dowolnym kształcie, zapewniający, że przepływ gazu jest na tyle skutecznie ograniczony żeby, z jednej strony, przepływ gazu powoli równoważył różnice ciśnień, wewnątrz i na zewnątrz przedziału, w znacznym okresie czasu po zamknięciu pojemnika z napojem, na przykład w okresie od kilku sekund do pół godziny lub do jednej godziny, podczas gdy, z drugiej strony, przy nagłym spadku ciśnienia w komorze głównej pojemnika z napojem (to jest po jego otwarciu), żeby gaz nie mógł uciekać wystarczająco szybko, dla wyrównania spadku ciśnienia, w ciągu tej samej wielkości przedziału czasowego, która występuje przy otwieraniu pojemnika z napojem (to jest w zakresie od około 1/100 do 1/10 sekundy).

Nie występuje tam połączenie komunikacyjne pomiędzy pojemnością dla dodatku, pierwszym przedziałem dwuprzedziałowego pojemnika i główną komorą w pojemniku z napojem. Ten pierwszy przedział jest całkowicie uszczelniony. Korzystnie jest, gdy jest on całkowicie wypełniony drugim płynem, proszkiem, granulatem, lub tym podobnym.

Dwuprzedziałowy pojemnik do wprowadzania dodatku do napoju, służącego do wymieszania go z główną cieczą w pojemniku z napojem, bezpośrednio po otwarciu pojemnika z napojem, którego jeden z przedziałów zawiera niewielki otwór, służący do zaledwie powolnego wyrównywania się ciśnienia pomiędzy wnętrzem dwuprzedziałowego pojemnika i jego otoczeniem zewnętrznym, w którym to pojemniku dwa przedziały są rozdzielone wewnętrzną ścianką nie pozwalającą na wymianę gazu lub płynu pomiędzy dwoma przedziałami, według wynalazku charakteryzuje się tym, że posiada otaczającą boczną ściankę zewnętrzną, oraz boczną ściankę wewnętrzną, oraz zawiera część podstawową i część górną, z których przynajmniej jedna ma boczne ścianki rozciągające się w taki sposób, że przy połączeniu części górnej z częścią podstawową powstaje pierwszy przedział wyznaczony przez wewnętrzną część podstawy, boczną ściankę wewnętrzną, która jest boczną otaczającą ścianką wewnętrzną, i przez wewnętrzną część górną, oraz drugi przedział wyznaczony przez zewnętrzną część podstawy, boczną ściankę wewnętrzną, boczną ściankę zewnętrzną i zewnętrzną część górną, przy czym drugi przedział zawiera przynajmniej jeden niewielki otwór, przy czym, dwuprzedziałowy pojemnik posiada cylindryczny kształt, w którym boczna ścianka zewnętrzna jest okrągła, podczas gdy boczna ścianka wewnętrzna rozciąga się prostoliniowo i rozdziela wnętrze na dwa przedziały, a każdy z nich posiada kształt półkolisty jako podstawowy.

PL 196 243B1

Otaczająca boczna ścianka zewnętrzna jest połączona z przeciwległą do niej częścią podstawową lub częścią górną, poprzez układ zamknięcia, otwierający się, lub przerywający się przy wystąpieniu nagłej różnicy ciśnienia pomiędzy wnętrzem przedziału i otoczeniem zewnętrznym dwuprzedziałowego pojemnika, przy czym boczna ścianka wewnętrzna jest ciasno spasowana z przeciwległą do niej częścią podstawową, albo częścią górną, przy połączeniu wymienionych części.

Część górna ma boczne ścianki.

Układ zamknięcia zawiera pasowanie zatrzaskujące się, pasowanie na wcisk, albo membranę.

Układ zamknięcia zawiera pasowanie na wcisk (15), a także boczna ścianka wewnętrzna (4) jest ciasno spasowana z przeciwległą do niej częścią podstawową (1), albo z częścią górną (10), poprzez pasowanie na wcisk (14), które ma mniejszy zakres zachodzenia na siebie elementów pasowanych.

Obie części, podstawowa i górna, są wykonane z tworzywa sztucznego, korzystnie wybranego z polialkilenów, a jeszcze korzystniej gdy są wykonane z polipropylenu.

Pojemnik do napojów, posiadający w swej górnej ściennej strefie usuwalne uszczelnienie, zawierający we wnętrzu dwuprzedziałowy pojemnik według każdego z zastrzeżeń od 1do 6, służący do umieszczania w nim dodatku po to by wymieszać go z głównym napojem w pojemniku, według wynalazku charakteryzuje się tym, że części dwuprzedziałowego pojemnika są połączone razem, jedna z drugą, a jeden z jego przedziałów jest wypełniony dodatkiem, podczas gdy inny albo drugi przedział zawiera jedynie lub głównie gaz.

Dwuprzedziałowy pojemnik jest przymocowany do dna pojemnika do napojów, korzystnie przez przyklejenie, albo przez mechaniczne spasowanie.

W innym rozwiązaniu dwuprzedziałowy pojemnik jest umieszczony wewnątrz pojemnika do napojów i pozostaje w tym pojemniku bez jakiegokolwiek umocowania.

Część podstawowa i część górna dwuprzedziałowego pojemnika, są takich rozmiarów, że one nie mogą wydostać się przez otwór po otwarciu pojemnika z napojem, przy pobieraniu z niego napoju.

Pojemnik jest puszką na napoje.

Sposób mieszania dodatku w napoju, z głównym płynem w pojemniku z napojem, tuż przed spożyciem napoju, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wypełnia się dodatkiem pierwszy przedział dwuprzedziałowego pojemnika określonego według każdego z zastrz. od 1do 6, następnie przepłukiwuje się opcjonalnie, drugi przedział dwuprzedziałowego pojemnika gazem, korzystnie azotem, potem uszczelnia się obie części wymienionego pojemnika układem zamykającym, po czym wkłada się dwuprzedziałowy pojemnik do pojemnika na napoje oraz, opcjonalnie, przytwierdza się go na dnie, przed napełnieniem pojemnika płynem lub wcześniej, następnie uszczelnia się pojemnik z napojem, przez zaciśnięcie na zakładkę brzegów, w chwili uzyskania podwyższonego ciśnienia w przestrzeni górnej powyżej pierwotnego płynu znajdującego się w pojemniku z napojem, w celu uzyskania ciśnienia we wnętrzu pojemnika z napojem przewyższającego ciśnienie otoczenia po czym przeprowadza się powolne wyrównywanie ciśnienia pomiędzy wnętrzem drugiego przedziału dwuprzedziałowego pojemnika i komorą główną pojemnika z napojem, otwiera się pojemnik z napojem przez usunięcie usuwalnego uszczelnienia, i przez to wywołuje się gwałtowne obniżenie się ciśnienia w pojemniku z napojem, do poziomu ciśnienia otoczenia, następnie przerywa się układ zamknięcia przez powstałą nagle różnicę ciśnienia, występującą pomiędzy wnętrzem drugiego przedziału dwuprzedziałowego pojemnika i na zewnątrz tego pojemnika, i tym samym oddziela się część górną od części podstawowej dwuprzedziałowego pojemnika, oraz uwalnia się dodatek do pierwotnego płynu.

Teraz wynalazek będzie opisywany z nawiązaniem do figur rysunku, wyłącznie dla dodatkowego zilustrowania.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1a przedstawia przekrój, dwuprzedziałowego pojemnika, według niniejszego wynalazku, zawierającego układ zamknięcia w postaci pasowania zatrzaskującego się, fig. 1b - schematyczny widok pokazujący ułożenie ścianek i układu zamknięcia, fig. 2 - ten sam pojemnik po otwarciu, lub zerwaniu, jego zamknięcia, fig. 3a-inny przykład dwuprzedziałowego pojemnika w przekroju, według niniejszego wynalazku, w którym układ zamknięcia otaczającej bocznej ścianki zewnętrznej, jest spasowany na wcisk, przy czym także boczna ścianka wewnętrzna jest ciasno spasowana z dnem przedziału przez pasowanie wciskane, które jednak ma mniejszy zakres zachodzenia w porównaniu z tamtym przy ściance zewnętrznej, fig. 3b - pojemnik jak na fig. 3a z dodatkowym pierścieniem uszczelniającym fig. 4a - przekrój innej postaci dwuprzedziałowego pojemnika, w których membrana stanowi część

PL 196 243B1 górną, fig. 4b - przekrój jeszcze innej postaci pojemnika z membraną w części górnej a fig. 5 - jeszcze inny przykład dwuprzedziałowego pojemnika, którego przedziały, wewnętrzny i zewnętrzny, są o różnej wysokości.

Na fig. 1a, część podstawowa 1 dwuprzedziałowego pojemnika jest widoczna jako połączona z jego częścią górną 10, która ma wierzch 2, ścianki zewnętrzne 3 i ścianki wewnętrzne 4. Układ zamknięcia 5 jest przewidziany w postaci pasowania zatrzaskującego się. Część podstawowa 1 jest nieznacznie kopulasta w celu dopasowania jej do dna odnośnego pojemnika z napojem. Ścianki wewnętrzne 4 wydzielają pierwszy wewnętrzny przedział 6 przeznaczony do wypełniania go domieszką smakową. Wymienioną domieszkę smakową będą przedstawiały zaciemnione pola. Drugi zewnętrzny przedział 7, otaczający ten pierwszy lub wewnętrzny przedział, jest przeznaczony do wypełniania gazem. Część wierzchu 2, która stanowi wierzch zewnętrznego drugiego przedziału, zawiera stwarzający opór otwór 8, przez który może następować wyrównywanie się ciśnienia pomiędzy wnętrzem i otoczeniem zewnętrznym. Odnośnik 9 oznacza podwinięty brzeg - cechę niekonieczną dla realizacji niniejszego wynalazku. Na fig. 1b jest przedstawiony kołowy kształt ścianki wewnętrznej 4 i ścianki zewnętrznej 3. Należy zwrócić uwagę, że ścianka zewnętrzna 3 jest zaznaczona wyłącznie jako linia kołowa.

Figura 2 przedstawia ten sam dwuprzedziałowy pojemnik po gwałtownym obniżeniu się ciśnienia w pojemniku z napojem, co ma miejsce wskutek rozszczelnienia jego przy otwieraniu. Układ zamknięcia, w postaci pasowania zatrzaskującego się, znajdującego się pomiędzy zakończeniem (5a) ścianki 3 i odnośnymi częściami (5b) przewidzianymi na części podstawowej l dwuprzedziałowego pojemnika, został otwarty. Ponieważ nie występuje już uszczelnienie, lub zamknięcie, pomiędzy ścianką wewnętrzną 4 i częścią podstawową 1 domieszka smakowa może swobodnie uciekać i wnikać do otaczającego napoju.

Figura 3a przedstawia dwuprzedziałowy pojemnik wykonany z dwóch plastykowych części, korzystnie wykonanych z polipropylenu. Część górna 10 składa się z wierzchu 2 połączonego w jedną całość z boczną ścianką wewnętrzną 4 i z górną częścią bocznej ścianki zewnętrznej 3. Część podstawowa 1 składa się z dna 12 posiadającego powiększony wymiar grubości w obszarze wewnętrznego (pierwszego) przedziału i wyposażonego w odpowiedni uskok 13, oraz z dolnych bocznych ścianek zewnętrznych 3'. Zakończenia otaczających części, bocznych ścianek zewnętrznych 3 i 3', zachodzą na siebie tworząc zakładkę 11 zapewniającą pasowanie na wcisk. Siły tarcia są tylko siłami, które występują w zacisku, w obszarze założonym na zakładkę. Boczna ścianka wewnętrzna 4 zakłada się na uskok 13 części podstawowej, tak żeby ta boczna ścianka wewnętrzna była ciasno spasowana z dnem 12 zapewniając pasowanie na wcisk mające długość około 1/3 długości pasowania na wcisk części ścianek zewnętrznych. Dlatego, jeżeli spasowanie na wcisk występujące pomiędzy częściami ścianek zewnętrznych 3, 3' zostanie otwarte, domieszka smakowa znajdująca się we wnętrzu przedziału wewnętrznego może swobodnie wyciekać. W górnej części ścianki zewnętrznej 3 widoczny jest stwarzający opór otwór 8.

Figura 3b różni się od figury 3a tym, że jest tam przewidziany dodatkowy pierścień uszczelniający 16 typu O, umieszczony wewnątrz zakładki 11 pasowanej na wcisk. Ten pierścień może być, na przykład, wykonany z gumy lub z teflonu.

Figura 4a przedstawia przykład według wynalazku, w którym część górną 10 dwuprzedziałowego pojemnika stanowi membrana, która jest spojona z górnymi zakończeniami bocznej ścianki wewnętrznej 3 i bocznej ścianki zewnętrznej 4, tak że wierzch 2 ma kształt stożkowaty w postaci stożka ściętego. Na skutek tego kształtu, membrana szczelnie jest dopasowana do zakończeń ścianki wewnętrznej 3 bez jakiegokolwiek dodatkowego uszczelniania. Membrana jest uszczelniona na bocznej ściance zewnętrznej 4 na przykład za pośrednictwem uszczelki. Membrana może być membraną elastyczną, albo twardą.

Figura 4b przedstawia inny dwuprzedziałowy pojemnik posiadający membranę, w którym długości ścianek bocznych 3 i 4 są równe. Membrana powinna być dostatecznie sztywna, tak żeby rozerwanie spojenia 14 doprowadziło również do otwarcia przedziału wewnętrznego 6. Korzystnie jest, gdy membrana jest spojona z oboma zakończeniami ścianek 3 i 4.

Figura 5, podobnie jak fig. 1, przedstawia dwuprzedziałowy pojemnik składający się z części podstawowej 1 i z części górnej 10. W porównaniu z pojemnikiem z fig. 1, wewnętrzny lub pierwszy przedział 6 jest powiększony, zewnętrzny lub drugi przedział 7 jest zredukowany. Boczna ścianka wewnętrznego przedziału jest częściowo boczną ścianką wewnętrzną 4 oddzielającą dwa przedziały, i częściowo boczną ścianką zewnętrzną 3 (w jej górnej części). Część podstawowa 1 ma środkową

PL 196 243B1 część wgłębioną, połączenie z dnem 12 dna pojemnika z napojem jest zapewnione na jego zewnętrznych częściach 13. Uskok 14, utworzony przez zagłębienie, jest spojony z boczną ścianką wewnętrzną 4 dając pasowanie na wcisk. Zewnętrzne pasowanie na wcisk 15 zawiera boczną ściankę zewnętrzną 3 i odnośną strukturę dna 12. Długość pasowania na wcisk 15 jest powiększona w porównaniu z długością pasowania na wcisk 14.

Wewnętrzny przedział dwuprzedziałowego pojemnika może być wypełniony jakimś dodatkiem, który zamierza się zmieszać z zewnętrznym lub głównym płynem bezpośrednio przed spożyciem napoju. Tym głównym płynem może być piwo, woda gazowana, albo niegazowana dwutlenkiem węgla, opcjonalnie, może być sok gazowany, lub tym podobne. W zalecanym przykładzie, głównym napojem jest piwo, na przykład niemieckie piwo „Weissbier”, a dodatkiem, nadającym mu charakterystyczny smak, może być syrop smakowy, na przykład syrop z marzanki wonnej lub malin. W tym przypadku dwuprzedziałowy pojemnik jest tak zaprojektowany, że może zawierać zwyczajną ilość tego dodatku. Jednak, niniejszy wynalazek jest również użyteczny przy mieszaniu z wodą, na przykład zagęszczonego syropu z soku owocowego lub innego, opcjonalnie, mocno zabarwiającego i nadającego charakterystyczny smak. To może być robione z powodzeniem w tych przypadkach, gdzie rozcieńczony syrop z soku owocowego nie jest trwały. Ponadto, w przypadku używania przezroczystego pojemnika do napojów, mieszanina obu płynów może być oglądana przez konsumenta i także oceniana pod względem trwałego rozdzielenia się dwóch płynów napojowych. Całkowite wymieszanie się będzie uzależnione od lepkości obu płynów. Może być jednak korzystne nie doprowadzanie do zupełnego wymieszania. Na przykład, z wyżej wspominanego połączenia piwa „Weissbier i dodatku, powstaje napój o nazwie „Berliner Weisse, który tym się charakteryzuje, że pewne partie napoju powinny smakować prawie tak jak samo piwo, podczas gdy inne partie są przesłodzone przez dodatek marzanki wonnej lub malin. W innych przykładach, pierwszy przedział jest wypełniony proszkiem lub granulatem nadającym charakterystyczny smak, lub tym podobnymi.

Sposób działania niniejszego wynalazku.

Dwuprzedziałowy pojemnik jest normalnie wykonywany w dwóch częściach, składa się z części górnej i części podstawowej. W pewnych przypadkach tylko jedna z tych części ma ściankę wewnętrzną i ściankę zewnętrzną (to jest, te ścianki są z nią integralnie lub nierozłącznie, połączone lub zmontowane). Możliwe jest natomiast, że jedna z tych wymienionych części ma ściankę zewnętrzną, a druga ma ściankę wewnętrzną. Generalnie, szczególnie przy opisywanym powyżej pasowaniu na wcisk, górna część może mieć górną część którejkolwiek z dwóch, albo obu, ze ścianek bocznych, wewnętrznych i/lub zewnętrznych, a część podstawowa może mieć dopełniające dolne części tych ścianek. Odpowiednio, odnośna część pojemnika jest wypełniana domieszką smakową, a następnie następuje łączenie obu części za pośrednictwem układu zamknięcia. Może to być wykonywane w azocie, albo w innej atmosferze gazu ochronnego, przy czym uzyskuje się tym samym wypełnienie wymienionym gazem drugiego, albo zewnętrznego, przedziału. Następnie, dwuprzedziałowy pojemnik może być umieszczony w pojemniku z napojem. On może być wprowadzony do pojemnika zanim pojemnik zostanie napełniony pierwotnym płynem, i wtedy tam może być przyklejony lub winny sposób przytwierdzony we wnętrzu, na przykład do dna pojemnika. Przytwierdzanie może być przeprowadzane przy używaniu odpowiednich struktur znajdujących się w dnie pojemnika na napoje i w części podstawowej dwuprzedziałowego pojemnika, na przykład przez spasowanie elementów zatrzaskujących się, lub temu podobne. Potem pojemnik jest wypełniany napojem. W przykładzie alternatywnym pojemnik na napoje jest wypełniany pierwszym płynem napojowym, a potem dopiero będzie wprowadzany dwuprzedziałowy pojemnik. W tym przypadku, będzie on swobodnie unosił się lub przemieszczał w napoju i, na przykład, zależnie od jego ciężaru właściwego, zatonie lub będzie pływał.

W dalszej kolejności, pojemnik z napojem jest zamykany. Może to być dokonane w znany sposób, na przykład przez zamykanie puszki łączeniem blach na podwójną zakładkę, po uprzednim wprowadzeniu kropli ciekłego azotu lub innego środka powiększającego ciśnienie wewnątrz pojemnika z napojem. Po zamknięciu puszki, drugi lub zewnętrzny przedział dwuprzedziałowego pojemnika, powinien być wprowadzony w kontakt z górną przestrzenią wypełnioną gazem w pojemniku z napojem, na przykład przez sprowadzenie pojemnika z napojem do pozycji odwróconej, górą w dół, jeżeli dwuprzedziałowy pojemnik jest przymocowany do dna pojemnika z napojem. W konsekwencji, gaz z górnej przestrzeni wypełnionej gazem będzie przenikał do drugiego lub zewnętrznego przedziału dwuprzedziałowego pojemnika. Gaz będzie wprowadzany przez stwarzający opór otwór. Wchodzenie płynu przez ten otwór jest jednak, przynajmniej w przeważających przypadkach, uniemożliwione na skutek napięcia powierzchniowego cieczy i kształtu otworu. Po wyrównaniu się ciśnienia, ciśnienie we

PL 196 243B1 wnętrzu przedziału zewnętrznego dwuprzedziałowego pojemnika będzie wyższe niż ciśnienie otoczenia. Takim sposobem pojemnik zostaje „uproszczony. Ten proces jest podobny do ładowania gazem pojemnika dla wywoływania spienionego wieńca w pojemniku z piwem. Wskutek faktu, że wewnętrzna ścianka jest ciasno spasowana z przeciwległą do niej częścią podstawową, albo z częścią górną, przedziały, wewnętrzny i zewnętrzny, są całkowicie oddzielone, bez występowania wymiany płynu lub gazu, a tym samym dodatek jest utrzymywany oddzielnie od produktu znajdującego się we wnętrzu pojemnika.

Przy otwieraniu, pojemnik z napojem będzie natychmiast odgazowany, a ciśnienie wewnątrz pojemnika gwałtownie spadnie do poziomu ciśnienia otoczenia. Jednakże, ciśnienie we wnętrzu dwuprzedziałowego pojemnika będzie jeszcze pozostawać na poziomie ciśnienia przed otwarciem, lub prawie na tym poziomie, ponieważ ucieczka gazu jest tłumiona przez stwarzający opór otwór. To ciśnienie wywoła wystarczającą siłę potrzebną do rozerwania, lub otwarcia, mechanicznego zamknięcia, na przykład pasowania zatrzaskującego się, pasowania na wcisk, albo połączenia między membraną i ścianką. Przy otwieraniu, rozsadzaniu lub rozrywaniu, dwie części pojemnika są oddzielane. Ponieważ, pomiędzy boczną ścianką wewnętrzną i przeciwległą do niej górną lub podstawową częścią, nie ma tam zamknięcia, albo występuje tam tylko słabe zamknięcie, dodatek może swobodnie uciekać z odnośnego przedziału i przejdzie do głównego płynnego napoju.

Zarówno podstawa pojemnika jak i jego wierzch, każda z tych części zawierająca ścianki, powinna być większa niż końcowy otwór w pojemniku z napojem, a skoro tak, to nie jest możliwe by którakolwiek z tych części pojemnika mogła być połknięta przez spożywającego napój.

W przypadku, gdy dwuprzedziałowy pojemnik jest przymocowany do podstawy, albo do bocznej ścianki pojemnika, jego część górna staje się luźna przy zrywaniu lub otwieraniu zamknięcia, następującego w odpowiedzi na rozszczelnienie pojemnika z napojem, przy jego otwieraniu. To mogłoby być wykorzystywane przez konsumenta, jako słyszalny sygnał dźwiękowy, że zmieszanie odbyło się w sposób prawidłowy.

Claims (12)

1. Dwuprzedziałowy pojemnik do wprowadzania dodatku do napoju, służącego do wymieszania go z główną cieczą w pojemniku z napojem, bezpośrednio po otwarciu pojemnika z napojem, którego jeden z przedziałów zawiera niewielki otwór, służący do zaledwie powolnego wyrównywania się ciśnienia pomiędzy wnętrzem dwuprzedziałowego pojemnika i jego otoczeniem zewnętrznym, w którym to pojemniku dwa przedziały są rozdzielone wewnętrzną ścianką nie pozwalającą na wymianę gazu lub płynu pomiędzy dwoma przedziałami, znamienny tym, że posiada otaczającą boczną ściankę zewnętrzną (3), oraz boczną ściankę wewnętrzną (4), oraz zawiera część podstawową (1) i część górną (10), z których przynajmniej jedna ma boczne ścianki rozciągające się w taki sposób, że przy połączeniu części górnej (10) z częścią podstawową (1) powstaje pierwszy przedział (6) wyznaczony przez wewnętrzną część podstawy (11), boczną ściankę wewnętrzną (4), która jest boczną otaczającą ścianką wewnętrzną (4), i przez wewnętrzną część górną (10), oraz drugi przedział (7) wyznaczony przez zewnętrzną część podstawy (1), boczną ściankę wewnętrzną (4), boczną ściankę zewnętrzną (3) i zewnętrzną część górną (10), przy czym drugi przedział (7) zawiera przynajmniej jeden niewielki otwór (8), przy czym, dwuprzedziałowy pojemnik posiada cylindryczny kształt, w którym boczna ścianka zewnętrzna (3) jest okrągła, podczas gdy boczna ścianka wewnętrzna (4) rozciąga się prostoliniowo i rozdziela wnętrze na dwa przedziały, a każdy z nich posiada kształt półkolisty jako podstawowy.

2. Dwuprzedziałowy pojemnik według zastrz. 1, znamienny tym, że otaczająca boczna ścianka zewnętrzna (3) jest połączona z przeciwległą do niej częścią podstawową (1) lub częścią górną (10), poprzez układ zamknięcia (11), otwierający się, lub przerywający się przy wystąpieniu nagłej różnicy ciśnienia pomiędzy wnętrzem przedziału (7) i otoczeniem zewnętrznym dwuprzedziałowego pojemnika, przy czym boczna ścianka wewnętrzna (4) jest ciasno spasowana z przeciwległą do niej częścią podstawową (1), albo częścią górną (10) przy połączeniu wymienionych części.

3. Dwuprzedziałowy pojemnik według zastrz. 1, znamienny tym, że część górna (10) ma boczne ścianki (3 i 4).

4. Dwuprzedziałowy pojemnik według zastrz. 2, znamienny tym, że układ zamknięcia zawiera pasowanie zatrzaskujące się, pasowanie na wcisk (11, 15), albo membranę (10).

PL 196 243B1

5. Dwuprzedziałowy pojemnik według zastrz. 4, znamienny tym, że układ zamknięcia zawiera pasowanie na wcisk (15), a także boczna ścianka wewnętrzna (4) jest ciasno spasowana z przeciwległą do niej częścią podstawową (1), albo z częścią górną (10), poprzez pasowanie na wcisk (14), które ma mniejszy zakres zachodzenia na siebie elementów pasowanych.

6. Dwuprzedziałowy pojemnik według zastrz. 4 albo 5, znamienny tym, że obie części, podstawowa (1) i górna (10), są wykonane z tworzywa sztucznego, korzystnie wybranego z polialkilenów, a jeszcze korzystniej gdy są wykonane z polipropylenu.

7. Pojemnik do napojów, posiadający w swej górnej ściennej strefie usuwalne uszczelnienie, zawierający we wnętrzu dwuprzedziałowy pojemnik według każdego z zastrzeżeń od 1 do 6, służący do umieszczania w nim dodatku po to by wymieszać go z głównym napojem w pojemniku, znamienny tym, że części wymienionego dwuprzedziałowego pojemnika są połączone razem, jedna z drugą, a jeden z jego przedziałów jest wypełniony dodatkiem, podczas gdy inny albo drugi przedział zawiera jedynie lub głównie gaz.

8. Pojemnik według zastrz. 7, znamienny tym, że dwuprzedziałowy pojemnik jest przymocowany do dna pojemnika do napojów, korzystnie przez przyklejenie, albo przez mechaniczne spasowanie.

9. Pojemnik według zastrz. 7, znamienny tym, że dwuprzedziałowy pojemnik jest umieszczony wewnątrz pojemnika do napojów i pozostaje w tym pojemniku bez jakiegokolwiek umocowania.

10. Pojemnik według zastrz. 7 albo 8, albo 9, znamienny tym, że część podstawowa (1) i część górna (10) dwuprzedziałowego pojemnika, są takich rozmiarów, że one nie mogą wydostać się przez otwór po otwarciu pojemnika z napojem, przy pobieraniu z niego napoju.

11. Pojemnik według każdego zastrz. 7 do 10, znamienny tym, że jest on puszką na napoje.

12. Sposób mieszania dodatku w napoju, z głównym płynem w pojemniku z napojem, tuż przed spożyciem napoju, znamienny tym, że wypełnia się dodatkiem pierwszy przedział, dwuprzedziałowego pojemnika określonego według każdego z zastrz. od 1 do 6, następnie przepłukiwuje się opcjonalnie, drugi przedział dwuprzedziałowego pojemnika gazem, korzystnie azotem, potem uszczelnia się obie części (10, 1) wymienionego pojemnika układem zamykającym, po czym wkłada się dwuprzedziałowy pojemnik do pojemnika na napoje oraz, opcjonalnie, przytwierdza się go na dnie, przed napełnieniem pojemnika płynem lub wcześniej, następnie uszczelnia się pojemnik z napojem, przez zaciśnięcie na zakładkę brzegów, w chwili uzyskania podwyższonego ciśnienia w przestrzeni górnej powyżej pierwotnego płynu znajdującego się w pojemniku z napojem, w celu uzyskania ciśnienia we wnętrzu pojemnika z napojem przewyższającego ciśnienie otoczenia po czym przeprowadza się powolne wyrównywanie ciśnienia pomiędzy wnętrzem drugiego przedziału dwuprzedziałowego pojemnika i komorą główną pojemnika z napojem, otwiera się pojemnik z napojem przez usunięcie usuwalnego uszczelnienia, i przez to wywołuje się gwałtowne obniżenie się ciśnienia w pojemniku z napojem, do poziomu ciśnienia otoczenia, następnie przerywa się układ zamknięcia (11, 15) przez powstałą nagle różnicę ciśnienia, występującą pomiędzy wnętrzem drugiego przedziału dwuprzedziałowego pojemnika i na zewnątrz tego pojemnika, i tym samym oddziela się część górną od części podstawowej dwuprzedziałowego pojemnika, oraz uwalnia się dodatek do pierwotnego płynu.