PL195805B1 - Zespół zaworu otwieralnego ciśnieniowo mocowanegoza pomocą składanych elementów - Google Patents

Abstract

1. Zespól zaworu otwieralnego cisnieniowo mo- cowanego za pomoca skladanych elementów, który posiada obwodowy kolnierz mocujacy (78), i który sluzy do uwalniania zawartosci wnetrza pojemnika, zawierajacy zakretke (30) mocowana na pojemniku, która posiada pierwsze osadzenie (68) laczace czesc kolnierza mocujacego zaworu oraz posiada zatyczke (34) mocowana na zakretce, która posiada drugie gniazdo (122) do polaczenia czesci kolnierza mocujacego zaworu, znamienny tym, ze zakretka (30) ma elastyczny przegub (82) oraz wystep (80), który rozszerza sie od przegubu iposiada po- wierzchnie stykowa (84), a ponadto zatyczka (34) posiada elastyczny przegub (132) oraz czlon za- czepowy (130), który rozciaga sie od przegubu (132) zatyczki (34) i posiada powierzchnie styko- wa (136), a ponadto przeguby dostosowuja ugiecie wystepu (80) iczlonu zaczepowego (130), gdy wystep i czlon zaczepowy przemieszczaja sie wza- jemnie po sobie i ustalaja styk powierzchni styko- wej(84) wystepu zpowierzchnia stykowa (136) czlonu zaczepowego (130), na skutek wzglednego ruchu pomiedzy zakretka (30) i zatyczka (34) tak, aby zacisnac kolnierz mocujacy zaworu pomiedzy pierwszym osadzeniem (68) zakretki a drugim gniazdem (122) zatyczki (34). PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół zaworu otwieralnego ciśnieniowo mocowanego za pomocą składanych elementów. Wynalazek dotyczy zespołu do dozowania zawartości z pojemnika. Bardziej szczegółowo, wynalazek ten dotyczy zespołu łączącego zawór dozujący, który jest odpowiednio dostosowany do użytku z odkształcalnym pojemnikiem, z którego zawartość może być uwalniana poprzez zawór, w momencie gdy pojemnik jest ściskany.

Asortyment opakowań, uwzględniając opakowania lub pojemniki dozujące, znacznie się rozwinął w zastosowaniu do produktów higieny osobistej, takich jak szampon, mleczko kosmetyczne itym podobne, jak również ido innych produktów. Takie typowe pojemniki posiadają szyjkę stanowiącą otwieralny górny koniec, na którym zamontowane jest zamknięcie dozujące.

Jeden z rodzajów zamknięć dozujących do tego typu pojemników posiada elastyczny, otwieralny ciśnieniowo, samoszczelny, szczelinowy zawór zamontowany na zamknięciu ponad otworem pojemnika. Podczas gdy pojemnik jest ściskany, szczeliny zaworu otwierają się, i płynna zawartość pojemnika wydostaje się poprzez otwarte szczeliny zaworu. Zawór automatycznie zamyka się odcinając wypływ płynu bezpośrednio po ustąpieniu wzrastającego ciśnienia - nawet jeśli pojemnik jest odwrócony tak, że na zawór działa ciężar zawartości wypełniającej pojemnik.

Konstrukcje zamknięć przy użyciu takich zaworów są przedstawione w opisach patentowych US 5,271,531 i 5,033,655. Typowe zamknięcie zawiera zakrętkę zamontowaną na szyjce pojemnika wcelu utrzymania zaworu powyżej otwarcia pojemnika.

Może być przewidziana przykrywka do przykrycia zaworu podczas transportu i w przypadku gdy pojemnik nie jest w użyciu. Na przykład, fig. 31-34 z opisu patentowego US 5,271,531. Taka przykrywka może być zaprojektowana wcelu zapobieżenia wyciekowi przez zawór w określonych warunkach. Przykrywka może też zatrzymywać kurzi brud z dala od zaworu i/lub chronić zawór przed zniszczeniem.

W niektórych konstrukcjach zamknięć posiadających elastyczny, otwieralny ciśnieniowo, samoszczelny, szczelinowy zawór dozujący, zawór ten jest zamykany wewnątrz zakrętki poprzez środki oddzielające część zamykającą, która jest zamykana zatrzaskowo w zakrętce, by połączyć jedną stronę obwodowego kołnierza zaworu i docisnąć kołnierz zaworu do zakrętki. Takie typowe zamknięcia zatrzaskowe znajdują się w podcięciu zakrętki i/lub w części zamykającej, by umożliwić zatrzaskowe połączenie. Pomimo, że takie podcięcie funkcjonuje zadowalająco, to jednak byłoby wskazane zapewnienie ulepszonego zespołu zabezpieczającego zawór.

Zespół zaworu otwieralnego ciśnieniowo mocowanego za pomocą składanych elementów, który posiada obwodowy kołnierz mocujący, i który służy do uwalniania zawartości wnętrza pojemnika, zawierający zakrętkę mocowaną na pojemniku, która posiada pierwsze osadzenie łączące część kołnierza mocującego zaworu oraz posiada zatyczkę mocowaną na zakrętce, która posiada drugie gniazdo do połączenia części kołnierza mocującego zaworu, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zakrętka ma elastyczny przegub oraz występ, który rozszerza się od przegubu i posiada powierzchnię stykową, a ponadto zatyczka posiada elastyczny przegub oraz człon zaczepowy, który rozciąga się od przegubu zatyczki i posiada powierzchnię stykową, a ponadto przeguby dostosowują ugięcie występu i członu zaczepowego, gdy występ i człon zaczepowy przemieszczają się wzajemnie po sobie i ustalają styk powierzchni stykowej występu z powierzchnią stykową członu zaczepowego, na skutek względnego ruchu pomiędzy zakrętką i zatyczka tak, aby zacisnąć kołnierz mocujący zaworu pomiędzy pierwszym osadzeniem zakrętki a drugim gniazdem zatyczki.

Zakrętka posiada pierścieniową ściankę wokół pierwszego osadzenia.

Korzystnie zatyczka posiada wewnętrzną ścianę wokół drugiego gniazda.

Występ zakrętki jest cieńszy w przegubie i grubszy na powierzchni stykowej.

Korzystnie człon zaczepowy jest jednym z wielu obwodowe rozmieszczonych jednakowych członów zaczepowych.

Zawór według wynalazku jest wystarczająco mocny do lepszego wytrzymywania obciążeń powstających podczas procesu produkcji i montażu elementów. Uwzględnia on tolerancje i zmiany wymiarów elementu oraz niewielkie niedopasowania elementów podczas ich montażu.

Zespół według wynalazku może mieć odlewane elementy z różnych termoplastycznych materiałów, przez co toleruje niektóre niedoskonałości procesu produkcji, łącznie z kawitacją odlewu.

PL 195 805 B1

Ponadto zespół ten lepiej uwzględnia działanie momentu obrotowego, a także innych obciążeń, które mogą zaistnieć podczas użytkowania gotowego produktu lub podczas jego produkcji i montażu.

Zespół ten ma zaprojektowaną konstrukcję dozownika, która pozwala na połączenie dozownika jako części jednolitej lub dołączonej do pojemnika oraz, która uwzględnia zaprojektowanie oddzielnego umocowania dozownika na pojemniku w bezpieczny sposób.

Ponadto zespół według wynalazku może być zaopatrzony w dozownik, który jest wystarczająco dostosowany, ma wysoką jakość, dużą rozpiętość technik produkcji przy obniżeniu ilości produktów wybrakowanych.

Zespół dozujący uwzględnia także wysoką szybkość podczas produkcji, gdzie wytwarzanie produktów składa sięz operacji jedno-w-drugim, charakteryzujących się wysoką niezawodnością.

Według wynalazku zakrętka stanowi przepust dozujący będący połączeniem pomiędzy wnętrzem a częścią zewnętrzną pojemnika, i zakrętka ta zawiera pierwsze osadzenie wokół przepustu dozującego do połączenia z jednej strony kołnierza mocującego zaworu. Zakrętka posiada ściankę wokół pierwszego osadzenia oraz występ rozciągający się od ścianki zakrętki. Występ posiada obwodowe zakończenie stanowiące powierzchnię stykową, i występ jest połączony ze ścianką zakrętki za pomocą elastycznego przegubu będącego w swobodnym (z odlewu) stanie, który wstępnie utrzymuje występ w położeniu mocującym, pod kątem względem przepustu dozującego.

Zespół składa się także z zatyczki mocowanej do zakrętki. Zatyczka posiada gniazdo do łączenia części kołnierza mocującego zaworu. Zatyczka posiada elastyczny przegub oraz człon zaczepowy, który rozciąga się od przegubu elastycznego i stanowi powierzchnię stykową.

Zatyczka określa otwór łączący przepust dozujący zakrętki, i zatyczka zawiera drugie gniazdo wokół otworu do łączenia drugiej strony kołnierza mocującego zaworu. Zatyczka posiada ściankę wokół drugiego gniazda i człon zaczepowy rozciągający się od ścianki tego zamknięcia. Człon zaczepowy zatyczki posiada obwodowe zakończenie stanowiące powierzchnię stykową, i człon zaczepowy jest przyłączony do ścianki zatyczki elastycznym przegubem. Przegub elastyczny jest w swobodnym (z odlewu) stanie i wstępnie utrzymuje człon zaczepowy w położeniu mocującym w kierunku na zewnątrz w odniesieniu do otworu, i pod kątem.

Przeguby w zakrętce i w zatyczce dostosowują ugięcie występu i członu zaczepowego, gdy występ i człon zaczepowy przemieszczają się wzajemnie po sobie i ustalają styk powierzchni stykowej występu z powierzchnią stykową członu zaczepowego, na skutek względnego ruchu, pomiędzy zakrętką i zatyczką tak, aby zacisnąć kołnierz mocujący zaworu pomiędzy osadzeniem zakrętki i gniazdem zatyczki.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig.1 przedstawia częściowy widok perspektywiczny zespołu według wynalazku w pozycji zamkniętej dozownika, który posiada elastyczny zawór zawierający samoszczelne szczeliny, których otwarcie pozwala na wypływ pod wpływem wzrastającego ciśnienia działającego po wewnętrznej stronie zaworu pojemnika, gdy zamknięcie jest zamocowane na pojemniku, fig. 2 przedstawia podobny widok do fig. 1, ale fig.2 przedstawia zamknięcia z przykrywką w pozycji otwartej, fig.3 przedstawia znacznie powiększony, szczegółowy przekrój poprzeczny wzdłuż płaszczyzny 3-3 z fig. 1, fig.4 przedstawia znacznie powiększony, szczegółowy przekrój poprzeczny wzdłuż płaszczyzny 4-4 z fig. 1, fig. 5 przedstawia perspektywiczny widok zatyczki w położeniu swobodnym z otwartą przykrywką mocowaną do zakrętki, fig.6 przedstawia znacznie powiększony przekrój poprzeczny wzdłuż płaszczyzny 6-6 z fig. 5, fig. 7 przedstawia znacznie powiększony przekrój poprzeczny wzdłuż płaszczyzny 7-7 zfig. 5, fig. 8 przedstawia perspektywiczny widok zakrętki w położeniu swobodnym montowanej z zaworem i zatyczką, fig.9 przedstawia znacznie powiększony przekrój poprzeczny wzdłuż płaszczyzny 9-9 z fig. 8, fig.10 przedstawia widok z góry elastycznego, ciśnieniowo-otwieralnego, samoszczelnego, szczelinowego zaworu dozującego w położeniu swobodnym do montażu z zakrętką i zatyczką, fig. 11 przedstawia perspektywiczny widok zaworu, fig. 12 przedstawia zawór w widoku z boku, fig. 13 przedstawia widok podobny do przedstawionego na fig. 3, ale fig. 13 przedstawia pojemnik i zamknięcie dozownika w odwróconym położeniu z zaworem wygiętym na zewnątrz i otwartym, do dozowania produktu znajdującego się wewnątrz pojemnika, fig. 14 przedstawia częściowy przekrój poprzeczny zakrętki, zaworu i zatyczki i fig. 14 przedstawia etap montażu zatyczki na zakrętce, w której osadzony jest zawór, i fig. 15 przedstawia widok podobny do przedstawionego na fig. 14, ale fig. 15 przedstawia późniejszy etap w procesie montażu.

PL 195 805 B1

Wynalazek może posiadać wiele odmian wykonania, lecz ten opis i załączone figury rysunku ujawniają tylko jeden z przykładów wykonania wynalazku. Wynalazek nie ogranicza się do opisanego przykładu wykonania. Zakres wynalazku zawarty jest w załączonych zastrzeżeniach.

Dla jasności opisu, konstrukcja dozownika według wynalazku opisana jest w różnych etapach działania. Oczywiste jest, że konstrukcja dozownika według wynalazku może być produkowana, magazynowana, transportowana, użytkowana i sprzedawana w innych odmianach niż opisana w niniejszym zgłoszeniu.

Opisany wyróżniony przykład wykonania konstrukcji dozownika według wynalazku, przedstawiony jest na figurach w postaci zamknięcia dozującego oznaczonego odnośnikiem 20. Konstrukcja dozownika lub zamknięcie 20 jest zaprojektowana jako wykonany oddzielnie zespół do montażu na górze pojemnika 22. Niemniej jednak wiadome jest, że biorąc pod uwagę inne zgłoszenia, nie ma przeciwskazań, by konstrukcja dozownika 20 mogłaby być zaprojektowana jako jednolita część lub jako przedłużenie pojemnika 22.

Typowy pojemnik 22 posiada standardowy wylot lub otwór 24 (fig. 3), który umożliwia dostęp do wnętrza pojemnika i do produktu w nim zawartego. Produktem tym może być na przykład płynny produkt spożywczy. Produktem może być także każda inna substancja stała, płynna lub gazowa, uwzględniając w tym, ale nie ograniczając się do żywności, produktów higieny osobistej, przemysłowych lub domowych produktów czyszczących, farb, produktów do naprawy ścian lub innych chemicznych wytworów (na przykład do zastosowań w procesach produkcyjnych, do środków utrzymania domu, w handlu, budownictwie, remontach i rolnictwie) i tym podobne.

Pojemnik może posiadać standardową szyjkę 26 (fig. 3) lub inną odpowiednią konstrukcję rozciągającą się od wydrążonego korpusu 28 i stanowiącą wylot lub otwór 24 pojemnika. Szyjka 26 pojemnika może mieć (ale nie musi) kształt kołowy w przekroju poprzecznym, i korpus 28 pojemnika 22 może mieć inny kształt w przekroju poprzecznym, jak na przykład kształt owalny. Z drugiej strony, pojemnik 22 może mieć jednakowy kształt na całej długości lub wysokości, bez części szyjkowej o zmniejszonym wymiarze lub innym przekroju poprzecznym.

Pojemnik 22 może być typowym pojemnikiem podatnym na ściskanie, posiadającym sprężyste ściany lub ściany, które mogą być chwytane przez użytkownika i uciskane w celu zwiększenia ciśnienia wewnątrz pojemnika tak, aby wycisnąć produkt na zewnątrz pojemnika poprzez zamknięcie 20, kiedy zamknięcie 20 jest otwarte. Taka typowa ściana pojemnika posiada wystarczającą, właściwą sprężystość, by w przypadku usunięcia sił ściskających, ściany pojemnika powróciły do pierwotnego kształtu. Taka konstrukcja jest powszechnie stosowana i nie jest konieczne ani wymagane przedstawienie jej w innych zastosowaniach. W rzeczywistości, taki pojemnik może być również sztywny. W takim sztywnym pojemniku może być zastosowany tłok wspomagający dozowanie produktu, szczególnie w odniesieniu do produktów lepkich (kleistych).

Tak jak to przedstawiono na fig.2i3, konstrukcja dozownika lub zamkniecie 20 zawiera zakrętkę 30 lub korpus w którym umieszczony jest zawór 32. Zamknięcie 20 składa się także z zatyczki 34 utrzymującej zawór 32 w zakrętce lub korpusie 30. Zatyczka 34 zawiera podstawę 36 do usytuowania na zakrętce 30, przykrywkę 33 i przegub 40 łączący przykrywkę 38 z podstawą 36.

Tak jak przedstawiono na fig. 3, zakrętka 30 stanowi obejmę 44, która posiada normowany gwint 46 do połączenia z gwintem 48 znajdującym się na szyjce 26 pojemnika, w celu zamocowania zakrętki 30 na szyjce 26 pojemnika 22.

Zakrętka 30 i pojemnik 22 mogłyby być także połączone zatrzaskowo poprzez występ i rowek, lub w inny sposób. Alternatywnie, zakrętka 30 może być na stałe połączona z pojemnikiem poprzez odpowiednie połączenie zatrzaskowe, lub poprzez zgrzewanie indukcyjne, zgrzewanie ultradźwiękowe, sklejenie, lub tym podobne, w zależności od użytych materiałów na pojemnik ina zamknięcie. Ponadto, zamknięcie 20, w niektórych zastosowaniach, mogłoby być uformowane jako jednolita część lub przedłużenie pojemnika 22.

Tak jak przedstawiono na fig.3 i9, górną część zamykającej obejmy 44 zakrętki 30 stanowi wieko 50, które posiada przepust dozowania 52 stanowiący połączenie pomiędzy wnętrzem a zewnętrzną stroną pojemnika. Korzystnie, jak przedstawiono na fig. 3, gdy pierścieniowa, elastyczna „pazuro-kształtna” uszczelka 56 wystająca z dolnej powierzchni wieka 50 zakrętki, przylega do górnego końca szyjki 26 pojemnika tak, by zapewnić szczelność pomiędzy zakrętką 30 i szyjką 26 pojemnika. Oczywiście można stosować także i inne rodzaje uszczelek pomiędzy zakrętką/pojemnikiem.

PL 195 805 B1

Część wystająca ku górze od górnej powierzchni wieka 50 zakrętki jest zewnętrzną pierścieniową obręczą 60 (fig. 3i9). Wewnątrz obręczy 60 i współśrodkowo z nią, zaprojektowana jest ku górze pierścieniowa ścianka 62 (fig. 3 i9). We wnętrzu pierścieniowej ścianki 62 i współśrodkowo znią, znajduje się pierścieniowa ścianka gniazda 64 (fig. 3 i9). Ścianka gniazda 64 posiada wewnętrzną, cylindryczną powierzchnię określającą przepust dozowania 52, i część górna ścianki gniazda 64 stanowi pierwsze osadzenie 68 (fig. 3 i9). Pierwsze osadzenie 68 ma powierzchnię ściętego stożka wcelu utrzymania obwodowej części zaworu 32 (fig. 3).

Zawór 32 jest zaprojektowany ze znanego giętkiego, elastycznego materiału, który może dozować zawartość pojemnika. Zawór 32 jest formowany z silikonu. Zawór 32 może być też formowany z termoutwardzalnych elastomerycznych materiałów, takich jak naturalny kauczuk (guma) lub podobnych, lub z termoplastycznych elastomerów bazujących na takich materiałach jak termoplastyczny propylen, etylen, uretan i styren, łącznie z ich chlorowcowymi odpowiednikami.

Zawór, który jest podobny i funkcjonuje analogicznie do zaworu 32, ujawniony jest w opisie patentowym US 5,439,143. Jednakże zawór 32 posiada obwodowy kołnierz (opisany szczegółowo dalej), który różni się od kołnierza zaworu przedstawionego w opisie patentowym US 5,439,143. Opis zaworu ujawniony w opisie patentowym US 5,439,143 jest tutaj powołany w odpowiednim zakresie, jak również w zakresie, który jest z tym niezgodny.

Jak przedstawiono na fig. 3 i fig. 10-12, zawór 32 zawiera elastyczną środkową część, ściankę albo czoło 70, która ma kształt wklęsły (patrząc z zewnątrz), i która zawiera dwie wzajemnie prostopadłe, dozujące, krzyżujące się szczeliny 72 o jednakowej długości. Krzyżujące się szczeliny 72 stanowią cztery części kształtowe, klapki lub płatki we wklęsłym czole 70. Klapki otwierają się na zewnątrz od punktu przecięcia szczelin 72, pod wpływem dostatecznej wielkości ciśnienia wzrastającego w pojemniku, w znany sposób opisany w patencie U.S. 5,439,143.

Zawór 32 posiada obrzeże 74 (fig. 3 i 12), które rozciąga się na zewnątrz od środkowej ściany zaworu lub czoła 70. Na zewnętrznym (górnym) końcu obrzeża 74 znajduje się cienki pierścieniowy kołnierz 76, który rozciąga się obwodowo pod kątem od obrzeża 74. Cienki kołnierz 76 kończy się rozszerzonym pogrubionym obwodowym kołnierzem 78, który w przekroju poprzecznym posiada kształt trapezowy.

W celu spasowania gniazda zaworu 32 z zakrętka 30, powierzchnia osadzenia 68 zakrętki ma taki sam kąt jak kąt trapezowego kołnierza zaworu. To pozwala dolnej powierzchni kołnierza 78 zaworu umieścić się i zacisnąć mocno na osadzeniu 68 zakrętki.

Zawór 32 jest utrzymywany w pozycji wewnątrz zamknięcia 20 poprzez środki odpowiednio ustalające pomiędzy zakrętką 30 i zatyczką 34. Układ zatrzymujący pozwala zaworowi 32, zakrętce 30 i zatyczce 34 na osobne ich kształtowanie, i następnie na ich montaż. Zakrętka 30 i zatyczką 34 są kształtowane z zaprojektowanych elementów będących początkowo w stanie wolnym, i następnie podczas montażu, elementy te są ze sobą łączone, uzyskując końcowy wspólny kształt.

W szczególności, wstępną częścią zakrętki 30, która łączy zatyczkę 34, jest występ 80 (fig. 8 i9), który jest ukształtowany jako jednolita część lub przedłużenie pierścieniowej ścianki 62 zakrętki. Jak pokazano na fig.8 i9, występ 80 jest ukształtowany jako pierścień rozciągający się ku górze od ścianki pierścieniowej 62. Dolna część występu 80 jest połączona z górną częścią ścianki pierścieniowej 62 poprzez zredukowaną, w przekroju poprzecznym, grubość materiału określoną jako przegub elastyczny 82.

Tak jak przedstawiono na fig. 9, kształt przekroju poprzecznego występu 80, nie jest taki sam. Grubość występu 80 wzrasta od minimum w przegubie 82 do maksimum na górnym obwodowym końcu, który określono jako powierzchnię stykową 84. Zewnętrzną powierzchnię występu 80 stanowi ścięty stożek o mniejszej średnicy w górnej części, czyli na końcu obwodu wzdłuż powierzchni stykowej 84i o większej średnicy wzdłuż dolnej części występu wzdłuż przegubu 82. Przegub 82 jest przegubem elastycznym będącym w stanie odprężonym, wstępnie utrzymującym występ 80 nachylony pod kątem ku osi 83 przepustu dozowania, tak jak to przedstawiono na fig. 9.

Zatyczka 34 jest wstępnie ukształtowana tak jak pokazano na fig.5i6. Zatyczka 34 jest wykonana z przykrywką 38 w pozycji otwartej w odniesieniu do podstawy 36.

Przegub 40 jest przegubem zatrzaskowym łączącym przykrywkę 38 i podstawę 36, tworząc jednolity zespół. Przedstawiony zatrzaskowy przegub 40 jest znanego typu, jak to opisano w patencie U.S. 5,642,824. Zatrzaskowy przegub utrzymuje przykrywkę 38 w pozycji otwartej podczas dozowania zawartości z pojemnika w położeniu użytkowym.

PL 195 805 B1

Przykrywka składa się z obejmy 88 (fig. 5i6), która zwisa na krańcu okrągłej górnej ściany lub wieczka 90. 180 stopni od przegubu 40, część obejmy 88 i górna ściana 90, tworzą zewnętrzną część wystającą 92, której powierzchnia służy do naciśnięcia kciukiem lub innym palcem, w celu odchylenia z pozycji zamkniętej przykrywki 38 od podstawy 36.

Na zewnątrz od wieczka lub górnej ściany 90, zaprojektowany jest częściowo wydrążony słupek 94, który posiada zakrzywioną powierzchnię końcową albo obwodową powierzchnię wypukłą 96. Wokół słupka 94 znajduje się pierścień lub kołnierz 96' zaprojektowany na zewnątrz od ściany przykrywki 90. Żebra 98 rozciągają się wzdłuż dolnej zewnętrznej części kołnierza 96' i sąsiadującej części ściany przykrywki 90.

Podstawa 36 zatyczki zawiera górną część 100. Górna część 100 jest zakończona na obrzeżu cofniętym progiem 102. Zewnętrzna obejma 104 rozciąga się ku dołowi od progu 102. Wewnętrzna ściana 106 jest wewnątrz i jest współśrodkowa z zewnętrzną obejmą 104. Wewnętrzna ściana 106 jest zaprojektowana ku dołowi od górnej części 100 i określa otwór 108, który łączy przepust dozowania 52 zakrętki, gdy zatyczka 34 jest zamontowana na zakrętce 30 (tak jak przedstawiono na fig. 3 i 4).

Kiedy przykrywka 38 jest zamknięta na podstawie 36 zatyczki, dolna część obejmy 88 przykrywki jest osadzona na cofniętym progu 102 zatyczki (tak jak to pokazano po lewej stronie na fig. 3). Cofnięty próg 102 zatyczki nie dochodzi do przegubu 40 i obejma 88 przykrywki jest krótsza w miejscu przegubu 40. A zatem, kiedy przykrywka 38 jest zamknięta (jak pokazano na fig. 4), dolna część obejmy 88 przylegająca do przegubu 40 spoczywa na wierzchu górnej części 100 zatyczki.

Kiedy przykrywka 38 jest zamknięta na podstawie 36 zatyczki, kołnierz 96' i wewnętrzna ściana106 podstawy zatyczki są wzajemnie spasowane na wcisk. W szczególności, w odniesieniu do fig. 6, wewnętrzna ściana 106 podstawy zatyczki zawiera wewnętrzne zgrubienie pierścieniowe 112 wcelu połączenia z zewnętrznym zgrubieniem pierścieniowym 114 na zewnętrznej powierzchni kołnierza 96' przykrywki. Tak zaprojektowane zamknięcie zatrzaskowe pokazane jest na fig. 3, gdy przykrywka 38 całkowicie spoczywa na podstawie 36 zatyczki.

Wewnętrzna ściana 106 podstawy zatyczki zawiera wewnętrzny pierścieniowy kołnierz 120 (fig. 3 i6), którego dolna stożkowo-ścięta powierzchnia stanowi drugie gniazdo 122. Powierzchnia lub gniazdo122 jest zaprojektowana w celu połączenia górnej powierzchni kołnierza 78 zaworu 32, tak jak to pokazano na fig. 3. Korzystnie, gdy kąt gniazda 122 odpowiada kątowi górnej części kołnierza 78 zaworu.

Wewnętrzna ściana 106 podstawy zatyczki zawiera co najmniej jeden człon zaczepowy 130 rozciągający się od dołu obwodowego zakończenia. Korzystnie, gdy występuje wiele członów zaczepowych 130 równomiernie rozmieszczonych obwodowo wokół dołu pierścieniowej wewnętrznej ściany 106. Każdy człon zaczepowy 130 jest połączony ze ścianą 106 za pomocą przegubu elastycznego132 (fig. 7) o zredukowanej w przekroju poprzecznym grubości materiału.

W swobodnym stanie, tak jak pokazano na fig.5 i6, przegub elastyczny 132, będący wnienaprężonym stanie, wstępnie utrzymuje człon zaczepowy 130 w pozycji skierowanej na zewnątrz od otworu 108. Każdy człon zaczepowy 130 posiada stały, o jednakowej grubości przekrój poprzeczny. Szerokość każdego członu 130 wzdłuż przegubu 132 jest jednak mniejsza aniżeli szerokość na wolnym obwodowym zakończeniu tego członu 130. Obwodowe zakończenie każdego członu 130 określone jest jako powierzchnia stykowa 136. W swobodnym stanie, każdy człon zaczepowy 130 charakteryzuje się tym, że skierowany jest na zewnątrz od otworu 108 pod kątem.

Zatyczka 34 może być z łatwością zamontowana na zakrętce 30 i umieszczona wewnątrz zaworu 32. Typowo, zawór 32 jest wstępnie zamontowany na osadzeniu 68 zakrętki. Jednak zawór 32 może być też alternatywnie wstępnie umieszczony w podstawie 36 zatyczki, i podstawa 36 zatyczki (z umieszczonym wniej zaworem 32 oraz z zamkniętą przykrywką 38) może być wstępnie zamontowana na zakrętce.

Sposób montażu elementów jest zilustrowany na fig. 14 i 15. Zatyczka 34 jest usytuowana powyżej zakrętki 30. Wstępnie, występ 80 zakrętki jest nachylony pod kątem ku górze, jak pokazano na fig. 9, a człony zaczepowe 130 zatyczki są nachylone pod kątem ku dołowi, jak pokazano na fig. 6. Zatyczka 34 jest wstępnie nakierowywana w celu zamknięcia przykrywki 38 na podstawie 36 zatyczki, jak pokazano na fig. 14.

Względny ruch następuje pomiędzy zamknięciem zatyczki 34 i zakrętką 30, typowo poprzez ruch zatyczki 34 ku dołowi, w kierunku wskazanym przez strzałkę 150 na fig. 14, w kierunku zakrętki30. Skierowane ku dołowi nachylone człony zaczepowe 130 zatyczki, wstępnie stykają się ze skierowanym ku górze nachylonym występem 80 zakrętki. Podczas gdy zatyczka 34 porusza się ku dołowi

PL 195 805 B1 (fig. 14), człony zaczepowe 130 zatyczki odchylają się ku górze, a występ 80 zakrętki odchyla się ku dołowi.

Gdy zatyczka 34 porusza się dalej ku dołowi, człony zaczepowe 130 zatyczki odginają się znacząco ku górze na wewnętrznej pierścieniowej ścianie 106 zatyczki, i występ 80 zakrętki odgina się znacząco ku dołowi po wewnętrznej stronie pierścieniowej ścianki 62 zakrętki. By dopasować skierowane do wewnątrz odgięcie występu 80 do ściany 62, wewnętrzna średnica ściany 62 posiada próg 160 (fig. 9 i 14), który jest wyznaczony poprzez większą średnicę powyżej progu 160 i poprzez mniejszą średnicę poniżej progu 160. Występ 80 zakrętki 30 odgina się ku obszarowi o większej średnicy powyżej progu 160, jak pokazano na fig. 15. Człony zaczepowe 130 zatyczki prześlizgują się wzdłuż i następnie poza zagięty występ 80 tak, że człony zaczepowe 130 zatyczki zostają zagięte pomiędzy wewnętrzną pierścieniową ścianą 106 zatyczki a odcinkiem o mniejszej średnicy ściany 62 zakrętki poniżej progu 160, jak pokazano na fig. 15.

Dla pewności właściwego montażu, zespół posiada niewielkie „przejścia robocze”. Jak pokazano na fig. 15, zatyczka 34 może być jak dotąd przyciśnięta do zakrętki 30 tak, że skierowana ku górze powierzchnia stykowa 136 każdego z członów zaczepowych, jest tymczasowo usytuowana poniżej skierowanej ku dołowi powierzchni stykowej 84. Jest to możliwe dzięki sprężystości kołnierza 78 zaworu. Przykrywka 38 porusza się ku dołowi w kierunku oznaczonym strzałką 150 z wystarczającą siłą powodującą, że kołnierz 78 zaworu naciska wystarczająco, wstępnie dopasowując przesunięcie powierzchni stykowej 136 członu zaczepowego zaworu, poza i poniżej powierzchnię stykową 84 występu zakrętki.

Szacunkowo wystarczająca siła może być wywarta na zatyczkę 34 podczas jej montażu, ponieważ żebra 98 otaczające kołnierz 96' przykrywki mogą opierać się na górnej części 100 podstawy zatyczki podczas, gdy skierowana ku dołowi siła powoduje wystarczające ugięcie przykrywki 38. Początkowo, gdy siła przy montażu jest mała, dolne powierzchnie żeber 98 umieszczone są niewiele ponad górną powierzchnią górnej części 100 podstawy zatyczki, jak pokazano na fig.14. Jednak, gdy następnie zatyczka 34 porusza się, by połączyć się z zakrętką 30, wzrasta opór i siła przy montażu musi być zwiększona. Wzrastająca siła przy montażu powoduje, że przykrywka 38 odgina się ku dołowi aż do dolnej powierzchni żeber 98 przykrywki, łącząc górną powierzchnię górnej części 100 podstawy zatyczki, jak pokazano na fig. 15. Obciążenie to jest następnie całkowicie przenoszone z góry przykrywki 38 na wewnętrzną pierścieniową ścianę 106 podstawy zatyczki i na kołnierz 78 zaworu. (Niewielki ruch przykrywki 38 w odniesieniu do górnej części 100 podstawy zatyczki, jest w rezultacie koniecznym, niewielkim, chwilowym rozłączeniem zamknięcia zatrzaskowego pomiędzy zgrubieniem 114 kołnierza 96' przykrywki a zgrubieniem 112 wewnętrznej pierścieniowej ściany 106 podstawy zatyczki).

Siła przy montażu może być zastosowana do zamknięcia zatyczki 34 w kierunku oznaczonym strzałką 150, aż do styku dołu zewnętrznej obejmy 104 podstawy zatyczki z wiekiem 50 zakrętki, jak pokazano na fig. 15. Styk ten ogranicza ruch ku dołowi zewnętrznej obejmy 104 zatyczki. W przypadku ustąpienia siły przy montażu, silnie ściśnięty kołnierz 78 zaworu, rozszerza się nieco i ugięcie ku dołowi w układzie, który składa się z górnej części 100 podstawy zatyczki i przykrywki 38 zatyczki, nie jest dłużej utrzymywane i elementy odprężają się do pierwotnego stanu odgięcia, gdzie powierzchnie stykowe 136 członów zaczepowych 130 zatyczki dotykają powierzchni stykowej 84 występu 80 zakrętki. Taki końcowy etap połączenia jest pokazany na fig. 3 i 4. W tym końcowym etapie połączenia, kołnierz 78 zaworu jest wciąż pod wpływem nacisku po to, aby zapewnić stałą siłę sprężystą lub siłę napięcia, która utrzymuje powierzchnie stykowe 136 członów zaczepowych 130 podstawy zatyczki w połączeniu z powierzchnią stykową 84 występu 80 zakrętki. Takie połączenie skutecznie utrzymuje siłę mocującą występującą na kołnierzu 78 zaworu.

Opisany powyżej sposób montażu polega na względnym ruchu zatyczki 34 i zakrętki 30 w celu osiągnięcia połączenia członów 130 z występem 80 poprzez całkowite odwrócenie członów 130 i występu 80, jak pokazano na fig. 14. Jednak obecnie jest też rozważane, że może być korzystne w produkcji „wstępne-odwrócenie” członów 130 i występu 80, uprzednio doprowadzając zatyczkę 34 do połączenia z zakrętką 30. Szczególnie rozważane jest, by uchwyt montażowy, zawierający osadzarkę, stempel lub inny stosowny przyrząd, mógł być zastosowany do wstępnego połączenia i ruchu członów 130 podstawy zatyczki od uformowanej pozycji skierowanej pod kątem ku dołowi (fig. 7) do pozycji skierowanej pod kątem ku górze (fig. 4). Podobnie, inny uchwyt montażowy, zawierający osadzarkę, stempel lub inny stosowny przyrząd, może być zastosowany do połączenia występu 80

PL 195 805 B1 zakrętki i odwrócenia występu 80 od uformowanej pozycji skierowanej pod kątem ku górze (fig. 9) do pozycji skierowanej pod kątem ku dołowi (fig. 14).

Pożądane będzie, gdy wskutek budowy łączenia przegubowego członów 130 w podstawie 36 zatyczki, i wskutek łączenia przegubowego występu 80 zakrętki 30, wstępne połączenie zzastosowaniem takich uchwytów montażowych będzie powodować, że każdy z członów 130 i występ 80 odwróci się od swojej pozycji uformowanej pod kątem do odwróconej pozycji pod kątem, i pozostanie w takiej pozycji odwróconej pod kątem w stanie napięcia. Następnie, po usunięciu uchwytów montażowych z zatyczki 34 i zakrętki 30, zatyczka 34 (z członami 130 teraz w pozycji odwróconej) i zakrętka 30 (z występem 80 teraz w pozycji odwróconej) mogą być zetknięte razem, jak pokazano na fig. 14, wcelu skończenia procesu montażu. Proces montażu jest zakończony od uprzednio opisanego punktu.

Połączenie zatrzaskowe przykrywki 38 z podstawą 36 zatyczki (poprzez zgrubienie 112 podstawy zatyczki łączące się ze zgrubieniem 114 (fig. 3i4)) tworzy powietrzno-szczelne uszczelnienie. Połączenie to za pomocą siły utrzymującej przykrywkę, utrzymuje ją w zamknięciu. Dodatkowo, siła utrzymująca przykrywkę jest dalej zapewniona poprzez zaprojektowane małe wgłębienie 172 na przodzie górnej części 100 podstawy zatyczki, wcelu połączenia z wewnętrzną powierzchnią obejmy 88 przykrywki, jak pokazano na fig. 3 i14. Alternatywnie, może być także przewidziany niewielki występ albo zgrubienie (nie pokazane) na wewnętrznej powierzchni obejmy 88 przykrywki, w celu połączenia zatrzaskowego z wgłębieniem 172 podstawy zatyczki. Połączenie wciskowe pomiędzy czołem przykrywki 38 a wgłębieniem 172 i połączenie wciskowe pomiędzy wewnętrznymi zgrubieniami 112 i 114, stanowią całkowity zespół utrzymujący przykrywkę i określają wielkość siły potrzebnej do otwarcia przykrywki. Siła potrzebna do otwarcia przykrywki może być regulowana poprzez różne wielkości zgrubień i dopasowań wymiarów przykrywki 38 z podstawą 36 zatyczki.

Podczas używania, przykrywka 38 zatyczki jest najpierw otwierana, i pojemnik 22 jest wstępnie odwracany i ściskany w celu zwiększenia ciśnienia panującego wewnątrz korpusu 28 w odniesieniu do panującego na zewnątrz ciśnienia atmosferycznego. To wymusza ruch zawartości wewnątrz pojemnika w kierunku zaworu 32 oraz wymusza zmianę pozycji zaworu 32 z cofniętej lub odciągniętej (pokazanej na fig. 2, 3 i 4) do pozycji rozciągającej się w kierunku na zewnątrz (fig. 13). Takie przemieszczenie na zewnątrz wklęsłego środkowego czoła 70 zaworu 32 jest możliwe poprzez zastosowanie względnie cienkiego, giętkiego obrzeża 74. Obrzeże 74 porusza się ze spoczynkowej pozycji dośrodkowej do odśrodkowo przemieszczonej pozycji ciśnieniowej, ito następuje poprzez obrzeże 74 w wyniku „przekręcenia się” go wzdłuż siebie w kierunku na zewnątrz od podstawy 36 zatyczki (w kierunku pokazanym na fig. 13). Jednak, zawór 32 nie otworzy się (na przykład szczeliny 72 nie otworzą się) aż do chwili, gdy środkowe czoło 70 zaworu nie zmieni całkowicie położenia względem pozycji przyległej lub poza przepust dozowania 52 (fig. 13). W rzeczywistości, gdy środkowe czoło 70 zaworu zaczyna poruszać się odśrodkowo, to środkowe czoło 70 zaworu jest wstępnie poddawane promieniście skierowanym do wewnątrz siłom ściskającym, które przeciwdziałają otwarciu się szczelin 72. Tak więc, środkowe czoło 70 zaworu utrzymuje swoją wklęsłą formę podczas ruchu odśrodkowego i również później, gdy osiągnie całkowicie rozciągniętą pozycję. Jednak, gdy wewnętrzne ciśnienie osiągnie wystarczającą wartość, po tym jak środkowe czoło 70 zaworu przemieściło się odśrodkowo osiągając całkowicie rozciągniętą pozycję, wtedy szczeliny 72 zaworu 32 zaczynają się otwierać dozując zawartość (fig. 13). Zawartość jest wstępnie wydalana lub wypuszczana poprzez otwarte szczeliny 72. Dla zobrazowania działania, fig. 13 pokazuje krople 180 wydalanego produktu płynnego.

Konstrukcja przykrywki 38 posiada budowę zapobiegającą wydalaniu produktu z pojemnika poprzez zawór 32 kiedy przykrywka 38 jest zamknięta i gdy pojemnik 22 jest przypadkowo ściśnięty lub narażony na działanie sił, które mogłyby spowodować wzrost ciśnienia wewnątrz pojemnika.

Jak pokazano na fig. 3, obwodowa powierzchnia wypukła 96 słupków 94 odpowiada kształtem wklęsłemu kształtowi zewnętrznej powierzchni środkowego czoła 70 zaworu, kiedy przykrywka 38 jest zamknięta. Jednak również wtedy, gdy przykrywka 38 jest zamknięta (fig. 3), obwodowa powierzchnia wypukła 96 słupków, znajduje się na zewnątrz od środkowego czoła 70 zaworu z małym prześwitem, który dopasowuje się do wstępnego, małego, odśrodkowego przemieszczenia środkowego czoła 70 zaworu do styku z obwodową powierzchnią wypukłą 96 słupków, przed tym jak szczeliny 72 zaworu otworzą się. Tak więc, gdy zamknięty pojemnik 22 jest poddany działaniu sił zewnętrznych, które powodują wzrost wewnętrznego ciśnienia w pojemniku, środkowe czoło 70 zaworu jest naciskane od środka przeciwnie do dopasowanej kształtem powierzchni 96 uszczelniających słupków 94. Styk

PL 195 805 B1 pomiędzy uszczelniającym słupkiem 94 zamknięcia a odśrodkowo poruszającym się środkowym czołem 70 zaworu, zachodzi wewnątrz w pozycji, gdy szczeliny 72 zaworu zaczynają się otwierać.

Następnie, w niektórych zastosowaniach, może być jeszcze wskazane zapewnienie dalszego uszczelnienia zaworu działającego w warunkach nadciśnienia. W szczególności, gdy środkowe czoło70 zaworu porusza się odśrodkowo, średnice obwodu środkowego czoła 70 zaworu i obrzeża 74 zaworu, mogą mieć skłonność do niewielkiego zmniejszenia się lub ściśnięcia promieniowo do wewnątrz, by dopasować się do odśrodkowego ruchu wzdłuż osi środkowego czoła 70 zaworu. Niewielkie zmniejszanie się wymiarów części zaworu 32 można określić jako lekki ruch kurczący, który może zaistnieć wokół obwodowego końca uszczelniającego słupka 94 przykrywki, i który następnie ułatwia uszczelnienie zaworu 32 poprzez uszczelniające słupki 94 przykrywki.

Boczna powierzchnia uszczelniającego słupka 94 przykrywki jest gładka i wolna od nacięć lub innych nierówności, które mogłyby gromadzić na sobie pozostałości produktu, i boczna gładka powierzchnia uszczelniającego słupka 94 zapewnia szczelność powierzchni w styczności z zaworem 32. Szczelne połączenie pomiędzy uszczelniającym słupkiem 94 a zaworem 32 służy do zapewnienia szczelności, która zapobiega niepożądanemu wyciekowi produktu w obszarze przykrywki zamknięcia.

Dodatkowo, taka zależność pomaga utrzymać w zamknięciu szczeliny 72 zaworu, gdy przykrywka 38 jest zamknięta. W szczególności, gdy środkowe czoło 70 zaworu łączy się przegubowo lub porusza odśrodkowo od całkowicie cofniętej pozycji (fig. 3) w kierunku pozycji jeszcze bardziej przesuniętej odśrodkowo sąsiadującej z uszczelniającym słupkiem 94 przykrywki, powietrze pomiędzy szczelnie zamkniętą przykrywką 38 a zaworem 32 jest sprężone, ito przeciwstawia się dalszemu odśrodkowemu ruchowi środkowego czoła 70 zaworu w kierunku pozycji otwarcia.

Konstrukcja dozownika według niniejszego wynalazku dopuszcza, by zakrętka zaworu lub obszar gniazda zakrętki zamknięcia, była zaprojektowana jako wspólnie ukształtowana część zakrętki30. Konstrukcja zatyczki 34 zaworu z łatwością pozwala na dopasowanie kształtu przykrywki 38 jako jednolitej lub wspólnej części zatyczki 34 poprzez ukształtowany przegub 40, łączący podstawę 36 zatyczki z przykrywką 38 zatyczki. To pozwala zatyczce 34, z przykrywką 38 w pozycji zamkniętej, by mogła być odlewana i uprzednio gromadzona w dużych ilościach do zamontowania na zakrętkach 30.

Przykrywka zatyczki 34 może mieć standardową budowę. Podstawa 36 zatyczki także może mieć standardową budowę, i górna końcowa część zakrętki 30 może być skonstruowana standardowo, by otrzymać standardową podstawę 36 zatyczki. Wewnętrzna dolna część zakrętki 30, jeśli zawiera obejmę 44 i gwint, stanowiąc jedyną część zamknięcia, musi mieć określony kształt dopasowany do pojemnika. A zatem, zatyczka 34 może być wykonana jako pojedyncza część w standardowym gnieździe formy. Tylko część gniazda formy do kształtowania zakrętki 30 musi różnić się dla różnych pojemników.

W wyróżnionym przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 8 i9, występ 80 zakrętki posiada pojedynczą jednolitą budowę. Dopuszcza się jednak, by występ 80 mógł być zaprojektowany jako wielokrotne zewnętrznie ukształtowane osobne odcinki, podobnie ułożone jak człony zaczepowe 130 zatyczki (fig. 5i6).

Jak można z łatwością zauważyć z powyższego szczegółowego opisu wynalazku oraz z przedstawionych dołączonych figur rysunku, wielość różnych odmian i modyfikacji może być przeprowadzona bez naruszania myśli przewodniej i zakresu ideologicznego lub zasad niniejszego wynalazku.

Claims (5)

1. Zespół zaworu otwieralnego ciśnieniowo mocowanego za pomocą składanych elementów, który posiada obwodowy kołnierz mocujący (78), i który służy do uwalniania zawartości wnętrza pojemnika, zawierający zakrętkę (30) mocowaną na pojemniku, która posiada pierwsze osadzenie (68) łączące część kołnierza mocującego zaworu oraz posiada zatyczkę (34) mocowaną na zakrętce, która posiada drugie gniazdo (122) do połączenia części kołnierza mocującego zaworu, znamienny tym, że zakrętka (30) ma elastyczny przegub (82) oraz występ (80), który rozszerza się od przegubu i posiada powierzchnię stykową (84), a ponadto zatyczka (34) posiada elastyczny przegub (132) oraz człon zaczepowy (130), który rozciąga się od przegubu (132) zatyczki (34) i posiada powierzchnię stykową (136), a ponadto przeguby dostosowują ugięcie występu (80) i członu zaczepowego (130), gdy występ i człon zaczepowy przemieszczają się wzajemnie po sobie i ustalają styk

PL 195 805 B1 powierzchni stykowej (84) występu z powierzchnią stykową (136) członu zaczepowego (130), na skutek względnego ruchu pomiędzy zakrętką (30) i zatyczką (34) tak, aby zacisnąć kołnierz mocujący zaworu pomiędzy pierwszym osadzeniem (68) zakrętki a drugim gniazdem (122) zatyczki (34).

2. Zespól według zastrz. 1, znamienny tym, że zakrętka (30) posiada pierścieniową ściankę (62) wokół pierwszego osadzenia (68).

3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że zatyczka (34) posiada wewnętrzną ścianę (106) wokół drugiego gniazda (122).

4. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że występ (80) zakrętki (30) jest cieńszy w przegubie (82)i grubszy na powierzchni stykowej (84).

5. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że człon zaczepowy (130) jest jednym z wielu obwodowo rozmieszczonych jednakowych członów zaczepowych.