PL192791B1 - Rękojeść sztućców - Google Patents

Abstract

Rękojeść sztućców, zawierająca część chwytową ukształtowaną z blachy o przekroju jednakowej grubości i zawierająca na powierzchniach wytłoczenia wykonane w celu uzyskania pewniejszego uchwytu lub ozdobienia, znamienna tym, że na przekroju rękojeści wzdłuż części chwytowej wykonane są regularne, o powtarzają­ cym się kształcie wytłoczenia (1), poprzeczne do osi wzdłużnej (2) rękojeści, przy czym wytłoczenia (1) wykonane są wzdłuż linii krzywej (3) tworząc w widoku krzywiznę (4) wytłoczenia (1)

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest rękojeść sztućców, przeznaczona do wykorzystania w konstrukcji metalowych kompletów sztućców stołowych i obiadowych.

Znane rękojeści sztućców przeznaczane do wykorzystania w konstrukcjach metalowych kompletów sztućców stołowych lub obiadowych wykonywane są przez objętościowe kształtowanie rękojeści i nadanie jej wypełnionego kształtu w celu uzyskania pewnego uchwytu dłonią a także w celu wprowadzenia na powierzchnię wzoru zdobniczego poprawiającego estetykę sztućców. Przykładem takich rozwiązań mogą być znane z zarejestrowanych w Polsce wzorów zdobniczych nr Rz 17168 i nr Rz 17499. Znane są także rękojeści, których kształt zapewniony jest w zasadzie w drodze wykrawania z określonej grubości blachy, przy czym ostateczny kształt nadawany jest takim rękojeściom w drodze wytłoczenia na ich powierzchni odpowiedniego wzoru przebiegającego wzdłuż rękojeści i zapewniającego rękojeści wymaganą sztywność. Przykładem takiego rozwiązania może być znane z polskiego zgłoszenia wynalazku nr P 346064.

W pierwszym przypadku rękojeść gwarantuje pewne uchwycenie, a wprowadzone wzory estetyczne ułatwiają posługiwanie się sztućcami. Niedogodnością takiej konstrukcji rękojeści sztućców jest większe zużycie materiału na ich wykonanie a co za tym idzie większy ich ciężar. W drugim przypadku konstrukcja sztućców jest oczywiście lżejsza, co jest cechą korzystną, ale niedogodność tej konstrukcji polega na tym, że nie daje tak pewnego uchwytu jak rękojeści kształtowane objętościowo, nawet po ukształtowaniu na jej powierzchni stosownego wzoru zdobniczego, czy po wprowadzeniu niewielkiego wytłoczenia dodawanego niekiedy celem usztywnienia konstrukcji rękojeści. Dodatkową niedogodnością jest to, że wytłoczenia usztywniające kształtowane wzdłuż kierunku osi rękojeści nie stanowią właściwego oporu dla dłoni która wymaga tego oporu właśnie w tym kierunku. Biorąc ten fakt pod uwagę właściwym powinno być ewentualne kształtowanie wytłoczeń w poprzecznie do wzdłużnego kierunku rękojeści co z kolei eliminuje efekt usztywnienia rękojeści.

W celu wyeliminowania wspomnianych niedogodności opracowana została konstrukcja rękojeści według wynalazku.

Istotą rozwiązania konstrukcji rękojeści sztućców według wynalazku jest to, że na przekroju rękojeści wzdłuż części chwytowej wykonane są regularne, o powtarzającym się kształcie wytłoczenia, poprzeczne do osi wzdłużnej rękojeści. Wytłoczenia takie wykonane są wzdłuż linii krzywej tworząc w widoku krzywiznę wytłoczenia. W przekroju kształt wierzchołków wytłoczenia jest wykonany po małym promieniu i połączony jest z promieniem wewnętrznym tego wytłoczenia linią prostą. W ten sposób obustronnie w przekroju rękojeści utworzony jest kształt zębów. Krzywizna wytłoczenia nie przekracza przy tym wymiaru szerokości utworzonego obustronnie kształtu jednego wspomnianego zęba. Istotnym elementem rozwiązania jest również to, że krzywizna wytłoczenia wykonana jest wzdłuż promienia.

Tak wykonana rękojeść daje pewność jej uchwycenie dłonią jak to ma miejsce w przypadku rękojeści kształtowanych objętościowo. Ma ona oczywiście również lekkość rękojeści wykonywanej technologią gięcia, a więc zachowującej grubość blachy z której ta rękojeść jest wykonana. Okazało się przy tym, że regularne wytłoczenia kształtowane poprzeczne do osi wzdłużnej rękojeści nie tylko dają korzystny opór w kierunku wzdłużnym rękojeści ale też z racji wykonania tych wytłoczeń wzdłuż linii krzywej zachowana została sztywność rękojeści podobna jak oczekiwana z racji wykonywanych wzdłużnych wytłoczeń na rękojeściach wykonywanych technologią gięcia.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania pokazany został na rysunku, którego fig. 1 pokazuje fragment przekroju po osi wzdłużnej rękojeści, a fig. 2 pokazuje krzywiznę wytłoczeń na fragmencie widoku rękojeści.

Rękojeść sztućców według wynalazku wykonywana jest technologią gięcia z blachy. Na przekroju rękojeści, wzdłuż części chwytowej wykonane są regularne, o powtarzającym się kształcie wytłoczenia 1, poprzeczne do osi wzdłużnej 2 rękojeści. Wspomniane wytłoczenia 1 wykonane są wzdłuż linii krzywej 3 tworząc w widoku krzywiznę 4 wytłoczenia 1. W przekroju kształt wierzchołków 5 wytłoczenia 1 jest wykonany po małym promieniu i połączony jest z promieniem wewnętrznym 6 tego wytłoczenia 1 linią prostą 7. W przekroju rękojeści utworzony jest w ten sposób obustronnie kształt zębów. Krzywizna 4 wytłoczenia 1 nie przekracza wymiaru szerokości jednego utworzonego obustronnie kształtu wspomnianego zęba. W przykładzie wykonania krzywizna 4 wytłoczenia 1 wykonana jest wzdłuż promienia.

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe

1. Rękojesś sztućców, zawierająca część chwytową ukształtowaną, zblachy oprzekroju j ednakowej grubości i zawierająca na powierzchniach wytłoczenia wykonane w celu uzyskania pewniejszego uchwytu lub ozdobienia, znamienna tym, że na przekroju rękojeści wzdłuż części chwytowej wykonane są regularne, o powtarzającym się kształcie wytłoczenia (1), poprzeczne do osi wzdłużnej (2) rękojeści, przy czym wytłoczenia (1) wykonane są wzdłuż linii krzywej (3) tworząc w widoku krzywiznę (4) wytłoczenia (1).

2. Ręk<oeść sz^cców, według zastrz. 1, znamienna tym. że w p^^^łk^c^ju kszzałł wierzchcOków (5) wytłoczenia (1) jest wykonany po małym promieniu i połączony jest z promieniem wewnętrznym (6) tego wytłoczenia (1) linią prostą (7), przez co w przekroju rękojeści utworzony jest obustronnie kształt zębów, przy czym krzywizna (4) wytłoczenia (1) nie przekracza wymiaru szerokości utworzonego obustronnie kształtu jednego wspomnianego zęba.

3. Rękojeść εζ^οοόΜ, według z^^tr^^. 2, znamienna tym, że (-4) wymoczenia (1) wykonana jest wzdłuż promienia.