PL192098B1 - Sposób eksploatacji złóż minerałów użytecznych w warunkach bardzo dużego zagrożenia skutkami ciśnienia górotworu - Google Patents

Abstract

Sposób eksploatacji złóż minerałów użytecznych w warunkach bardzo dużego zagrożenia skutkami ciśnienia górotworu, systemem komorowo-filarowym z pozostawianiem filara oporowego międzypolowego znamienny tym, że filar oporowy międzypolowy (4) stanowi caliznę złoża nie naruszoną wyrobiskami górniczymi rozcinającymi i/lub caliznę częściowo wyeksploatowaną wyrobiskami górniczymi o szerokości utrzymującej stateczność stropu zasadniczego w polu wybierkowym, przy czym szerokość tę określa się z zależności:gdzie: L - całkowita łączna szerokość pozostawionego filara oporowego międzypolowego e - wskaźnik wyeksploatowania złoża wyrobiskami istniejącymi lub projektowanymi w filarze oporowym między polowy m (0<e<1) b - współczynnik bezpieczeństwa (1,2<b<1,8) najkorzystniej gdy L jest zawarty w granicach od 100 do 200.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób eksploatacji złóż minerałów użytecznych w warunkach bardzo dużego zagrożenia skutkami ciśnienia górotworu, w oparciu o system komorowo-filarowy, zwłaszcza na dużych i bardzo dużych głębokościach w górnictwie podziemnym.

Znane są z literatury i praktyki górniczej sposoby eksploatacji złóż systemami komorowo-filarowymi, w których pozostawia się w zrobach filary międzykomorowe o większych wymiarach, w których straty kopaliny użytecznej dochodzą nawet do 50%. Pozostawia się również szerokie sztywne filary oporowe między polami eksploatacyjnymi, a w samych polach węższe filary międzykomorowe celem zmniejszenia całkowitych strat złoża. Systemy te stosowano dotychczas w złożach zalegających na mniejszej głębokości od 100 do 300 m na jakiej wąskie filary międzykomorowe mogły pozostawać nie zniszczone ciśnieniem górotworu. Systemy te niestety nie nadają się do stosowania przy eksploatacji kopalin użytecznych na dużych i bardzo dużych głębokościach.

Istotą rozwiązania według wynalazku jest sposób eksploatacji złóż minerałów użytecznych w warunkach bardzo dużego zagrożenia skutkami ciśnienia górotworu systemem komorowo-filarowym z pozostawieniem filara oporowego między polowego. Filar ten stanowi caliznę złoża, która nie jest naruszona wyrobiskami górniczymi rozcinającymi lub calizną częściowo wyeksploatowaną wyrobiskami górniczymi o szerokości utrzymującej stateczność stropu zasadniczego w polu wybierkowym. Szerokość tą określa się z zależności:

L=

1-e b[m] gdzie:

L - całkowita łączna szerokość pozostawionego filara oporowego międzypolowego e - wskaźnik wyeksploatowania złoża wyrobiskami istniejącymi lub projektowanymi w filarze oporowym międzypolowym (0<e<1) b - współczynnik bezpieczeństwa (1,2<b<1,8) najkorzystniej gdy L jest zawarty w granicach od 100 do 200.

Rozwiązanie według wynalazku posiada szereg zalet, pozwala na utrzymanie stateczności stropu zasadniczego, a tym samym na ograniczenie możliwości występowania silnych zjawisk dynamicznych, związanych z załamywaniem się stropu zasadniczego złoża przy możliwie ograniczonych stratach całkowitych złoża w filarach oporowych międzypolowych i filarach międzykomorowych.

Sposób według wynalazku jest przedstawiony w przykładzie zastosowania na rysunku, na którym jest uwidoczniony przekrój poziomy złoża. Złoże to wybiera się krótkimi frontami eksploatacyjnymi o długości najkorzystniej 200 do 250 m rozcinając caliznę złoża komorami 1i pasami 2 na filary technologiczne międzykomorowe 3, a na jednym skrzydle frontu wydziela się z calizny złoża filar oporowy międzypolowy 4, w którym calizna złoża może być nienaruszona lub częściowo wyeksploatowana wyrobiskami górniczymi, a który oddziela pole wybierane od pola istniejących już zrobów 5. Całkowitą, łączną szerokość pozostawionego filara oporowego międzypolowego określa się każdorazowo, adekwatnie do istniejących warunków w kopalni, zgodnie z przedstawioną w opisie zależnością.

Claims (1)

1. Sposób eksploatacji złóż minerałów użytecznych w warunkach bardzo dużego zagrożenia skutkami ciśnienia górotworu, systemem komorowo-filarowym z pozostawianiem filara oporowego międzypolowego znamienny tym, że filar oporowy międzypolowy (4) stanowi caliznę złoża nie naruszoną wyrobiskami górniczymi rozcinającymi i/lub caliznę częściowo wyeksploatowaną wyrobiskami górniczymi o szerokości utrzymującej stateczność stropu zasadniczego w polu wybierkowym, przy czym szerokość tę określa się z zależności:

   PL 192 098 B1

   L=

   1-e b [m ] gdzie:

   L - całkowita łączna szerokość pozostawionego filara oporowego międzypolowego e - wskaźnik wyeksploatowania złoża wyrobiskami istniejącymi lub projektowanymi w filarze oporowym między polowy m (0<e<1) b - współczynnik bezpieczeństwa (1,2<b<1,8) najkorzystniej gdy L jest zawarty w granicach od 100 do 200.