PL191786B1 - Hydrauliczny regulator luzu do silników spalinowych - Google Patents

Abstract

1. Hydrauliczny regulator luzu do silników spali- nowych, majacy korpus umieszczony w otworze w silniku, w postaci kubkowego czlonu posiadajace- go cylindryczna scianke boczna i zamknieta scianke koncowa, tlok umieszczony suwliwie wewnatrz kor- pusu, cisnieniowa komore pomiedzy zamknieta scianka koncowa a tlokiem, komore plynowa we- wnatrz tloka, doprowadzenie plynu hydraulicznego do komory plynowej, otwór zaworowy w tloku lacza- cy komore plynowa z komora cisnieniowa, zawór zwrotny do selektywnego otwierania lub zamykania otworu zaworowego w odpowiedzi na róznice cisnien pomiedzy komora plynowa a komora cisnieniowa, sprezyne usytuowana pomiedzy zamknieta scianka koncowa korpusu a tlokiem normalnie spychajaca ten tlok na zewnatrz korpusu oraz srodki w korpusie i/lub w tloku do kierowania plynu hydraulicznego ze zródla do komory plynowej, znamienny tym, ze cylindryczna scianka korpusu (132) ma powierzchnie zewnetrzna o maksymalnej srednicy sprzegnieta z otworem (148) w silniku i powierzchnie wewnetrzna o minimalnej srednicy sprzegnieta z tlokiem (134), która to powierzchnia wewnetrzna o minimalnej srednicy jest okreslona przez przemieszczone do wewnatrz czesci (135, 137)…………………………… cylindrycznej scianki korpusu (132) usytuowane w PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest hydrauliczny regulator luzu do silników spalinowych.

Hydrauliczne regulatory luzu do silników spalinowych są stosowane do usuwania luzu pomiędzy elementami mechanizmu rozrządu zaworowego silnika przy zmieniających się warunkach pracy w celu zapewnienia spokojnego ruchu zaworów i utrzymywania skuteczności działania silnika, oraz aby zmniejszyć hałas i zużycie w mechanizmie rozrządu zaworowego.

Jest znany, na przykład z opisu DE 3 635 110, hydrauliczny regulator luzu do silników spalinowych, mający korpus umieszczony w otworze w silniku, w postaci kubkowego członu posiadającego cylindryczną ściankę boczną i zamkniętą ściankę końcową, tłok umieszczony suwliwie wewnątrz korpusu, ciśnieniową komorę pomiędzy zamkniętą ścianką końcową a tłokiem, komorę płynową wewnątrz tłoka, doprowadzenie płynu hydraulicznego do komory płynowej, zaworowy otwór w tłoku łączący komorę płynową z komorą ciśnieniową, zawór zwrotny do selektywnego otwierania lub zamykania otworu zaworowego w odpowiedzi na różnicę ciśnień pomiędzy komorą płynową a komorą ciśnieniową, sprężynę usytuowaną pomiędzy zamkniętą ścianką końcową korpusu a tłokiem, normalnie spychającą ten tłok na zewnątrz korpusu oraz środki w korpusie i/lub w tłoku do kierowania płynu hydraulicznego ze źródła do komory płynowej.

Uchodzenie płynu hydraulicznego z komory ciśnieniowej odbywa się pomiędzy tłokiem a ścianką korpusu regulatora luzu. Takie uchodzenie lub wyciek jest kontrolowane tylko przez pasowanie tłoka w korpusie. Sprawne działanie regulatora luzu wymaga, aby wyciek był dokładnie kontrolowany, a zatem pasowanie pomiędzy tłokiem a korpusem musi być utrzymywane w bardzo ścisłych tolerancjach, np. pomiędzy 0,00508 a 0,00584 mm. Tak dokładne tolerancje wymagają selektywnego pasowania tłoka do korpusu, co jest operacją drogą.

Z opisu US 5 622 147 jest znany hydrauliczny regulator luzu do silników spalinowych, w którym pasowanie pomiędzy tłokiem a korpusem jest stosunkowo luźne w porównaniu z wyżej opisanym rozwiązaniem. Sprężysta uszczelka usytuowana pomiędzy tłokiem a korpusem jest wykorzystywana do utrzymywania ciśnieniowego uszczelnienia pomiędzy obszarami wysokiego i niskiego ciśnienia regulatora luzu. Skuteczny wyciek jest otrzymany przez zastosowanie normalnie otwartego zaworu zwrotnego i dokładne kontrolowanie ruchu tego zaworu pomiędzy jego położeniami otwartym i zamkniętym, przy czym podczas początkowej części fazy uruchamiania zaworu trochę płynu hydraulicznego uchodzi z komory wysokiego ciśnienia, gdy przepływający płyn zamyka zawór zwrotny.

Celem wynalazku jest opracowanie nieskomplikowanego i lekkiego hydraulicznego regulatora luzu do silnika spalinowego umożliwiającego wyeliminowanie konieczności wycieku pomiędzy tłokiem a korpusem regulatora luzu i wymaganego przy tym dokładnego pasowania.

Hydrauliczny regulator luzu do silników spalinowych, mający korpus umieszczony w otworze w silniku, w postaci kubkowego członu posiadającego cylindryczną ściankę boczną i zamkniętą ściankę końcową, tłok umieszczony suwliwie wewnątrz korpusu, ciśnieniową komorę pomiędzy zamkniętą ścianką końcową a tłokiem, komorę płynową wewnątrz tłoka, doprowadzenie płynu hydraulicznego do komory płynowej, otwór zaworowy w tłoku łączący komorę płynową z komorą ciśnieniową, zawór zwrotny do selektywnego otwierania lub zamykania otworu zaworowego w odpowiedzi na różnicę ciśnień pomiędzy komorą płynową a komorą ciśnieniową, sprężynę usytuowaną pomiędzy zamkniętą ścianką końcową korpusu a tłokiem normalnie spychającą ten tłok na zewnątrz korpusu oraz środki w korpusie i/lub w tłoku do kierowania płynu hydraulicznego ze źródła do komory płynowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że cylindryczna ścianka korpusu ma powierzchnię zewnętrzną o maksymalnej średnicy sprzęgniętą z otworem w silniku i powierzchnię wewnętrzną o minimalnej średnicy sprzęgniętą z tłokiem, która to powierzchnia wewnętrzna o minimalnej średnicy jest określona przez przemieszczone do wewnątrz części cylindrycznej ścianki korpusu usytuowane w odstępie wzdłuż osi wzdłużnej korpusu, przy czym te części określają pierwszą i drugą pierścieniową przestrzeń pomiędzy otworem w silniku a korpusem a także trzecią pierścieniową przestrzeń pomiędzy korpusem a tłokiem, usytuowaną osiowo pomiędzy pierwszą pierścieniową przestrzenią a drugą pierścieniową przestrzenią.

Korzystnie, pomiędzy pierwszą i drugą przemieszczonymi do wewnątrz częściami cylindrycznej ścianki korpusu hydrauliczny regulator ma otwór dla płynu hydraulicznego, połączony z pierwszą lub drugą pierścieniową przestrzenią oraz z trzecią pierścieniową przestrzenią, zaś trzecia pierścieniowa przestrzeń jest również połączona z otworem w tłoku, który to otwór jest połączony z komorą płynową.

PL 191 786 B1

Ewentualnie, tłok ma kubkowy człon, którego zamknięty koniec wystaje na zewnątrz korpusu, natomiast otwór zaworowy jest utworzony przez przemieszczoną do wewnątrz część ścianki tłoka przy jego otwartym końcu, przy czym otwór zaworowy posiada gniazdo zaworowe utworzone przez występ do wewnątrz tej przemieszczonej do wewnątrz części ścianki tłoka.

W szczególności, tłok zawiera metalową wytłoczkę i kulistą część wykonaną integralnie z nią, natomiast korpus zawiera metalową wytłoczkę posiadającą zamkniętą ściankę końcową.

Ewentualnie, na dolnej części tłoka znajduje się element ustalający mający kubkowy ustalacz posiadający uformowany na nim kołnierz rozciągający się na zewnątrz, natomiast pomiędzy zamkniętą ścianką końcową korpusu a kołnierzem jest usytuowana sprężyna śrubowa.

Pomiędzy korpusem a tłokiem korzystnie znajduje się sprężysty pierścień uszczelniający.

Ewentualnie, ścianka tłoka ma przemieszczoną do wewnątrz część rozciągającą się do góry od dna tłoka, tworzącą odsadzenie przy przecięciu tej przemieszczonej do wewnątrz części z częścią tłoka o pełnej średnicy, przy czym na przemieszczonej do wewnątrz części znajduje się ustalacz, natomiast sprężysty pierścień uszczelniający jest umieszczony na przemieszczonej do wewnątrz części pomiędzy odsadzeniem a kołnierzem na ustalaczu.

Drugi wariant hydraulicznego regulatora luzu do silników spalinowych, mający korpus umieszczony w otworze w silniku, w postaci kubkowego członu posiadającego cylindryczną ściankę boczną i zamkniętą ściankę końcową, zespół tłokowy umieszczony suwliwie wewnątrz korpusu i posiadający przeciekowy tłok, ciśnieniową komorę pomiędzy zamkniętą ścianką końcową a przeciekowym tłokiem, komorę płynową wewnątrz przeciekowego tłoka, doprowadzenie płynu hydraulicznego do komory płynowej, zaworowy otwór w przeciekowym tłoku łączący komorę płynową z komorą ciśnieniową, zawór zwrotny do selektywnego otwierania lub zamykania otworu zaworowego w odpowiedzi na różnicę ciśnień pomiędzy komorą płynową a komorą ciśnieniową, sprężynę usytuowaną pomiędzy zamkniętą ścianką końcową korpusu a tłokiem, normalnie spychającą ten tłok na zewnątrz korpusu oraz środki do kierowania płynu hydraulicznego ze źródła do komory płynowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że otwór zaworowy jest utworzony przez przemieszczoną do wewnątrz część ścianki przeciekowego tłoka przy jego otwartym końcu, przy czym otwór zaworowy posiada gniazdo zaworowe utworzone przez występ do wewnątrz przemieszczonej do wewnątrz części ścianki przeciekowego tłoka.

Korzystnie, przeciekowy tłok zawiera metalową wytłoczkę i kulistą część wykonaną integralnie znią, natomiast korpus zawiera metalową wytłoczkę posiadającą zamkniętą ściankę końcową.

W szczególności, pomiędzy korpusem a tłokiem znajduje się sprężysty pierścień uszczelniający, zaś korpus ma metalową wytłoczkę posiadającą zamkniętą ściankę końcową.

Ewentualnie, na dolnej części przeciekowego tłoka znajduje się element ustalający mający kubkowy ustalacz posiadający uformowany na nim kołnierz rozciągający się na zewnątrz, natomiast pomiędzy zamkniętą ścianką końcową korpusu a kołnierzem jest usytuowana sprężyna śrubowa.

Korzystnie, ścianka przeciekowego tłoka ma przemieszczoną do wewnątrz część odchodzącą do góry od dna przeciekowego tłoka, tworzącą odsadzenie przy przecięciu tej części o zmniejszonej średnicy z częścią przeciekowego tłoka o pełnej średnicy, przy czym na przemieszczonej do wewnątrz części znajduje się ustalacz oraz pierścień uszczelniający usytuowany pomiędzy odsadzeniem a kołnierzem na ustalaczu.

Trzeci wariant hydraulicznego regulatora luzu do silników spalinowych, mający korpus umieszczony w otworze w silniku, w postaci kubkowego członu posiadającego cylindryczną ściankę boczną i zamkniętą ściankę końcową, tłok umieszczony suwliwie wewnątrz korpusu, ciśnieniową komorę pomiędzy zamkniętą ścianką końcową a tłokiem, komorę płynową wewnątrz tłoka, doprowadzenie płynu hydraulicznego do komory płynowej, zaworowy otwór w tłoku łączący komorę płynową z komorą ciśnieniową, zawór zwrotny do selektywnego otwierania lub zamykania otworu zaworowego w odpowiedzi na różnicę ciśnień pomiędzy komorą płynową a komorą ciśnieniową, sprężynę usytuowaną pomiędzy zamkniętą ścianką końcową korpusu a tłokiem, normalnie spychającą ten tłok na zewnątrz korpusu oraz środki w korpusie i/lub w tłoku do kierowania płynu hydraulicznego ze źródła do komory płynowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że cylindryczna ścianka korpusu stanowi cienką, zasadniczo równomierną ściankę uformowaną na drodze głębokiego tłoczenia cienkiej blachy, przy czym cylindryczna ścianka korpusu ma powierzchnię zewnętrzną o maksymalnej średnicy sprzęgniętą z otworem w silniku i powierzchnię wewnętrzną o minimalnej średnicy sprzęgniętą z tłokiem, która to powierzchnia wewnętrzna o minimalnej średnicy jest określona przez przemieszczone do wewnątrz części cylindrycznej ścianki korpusu usytuowane w odstępie wzdłuż osi wzdłużnej korpusu.

PL 191 786 B1

Korzystnie, cylindryczna ścianka korpusu stanowi ściankę uformowaną na drodze głębokiego tłoczenia obejmującego wiele etapów ciągnienia na zimno.

Ewentualnie, tłok zawiera głęboko tłoczony człon metalowy, zaś z górnym końcem kubkowo ukształtowanego korpusu, naprzeciw zamkniętej ścianki końcowej, jest sprzęgnięty sprężysty kołpak zawierający sprężysty materiał i mający rozciągającą się do wewnątrz część wargową w szczelnym sprężeniu z zewnętrzną powierzchnią tłoka.

W szczególności, sprężysty kołpak zawiera materiał wystarczająco sztywny dla prowadzenia tłoka, gdy porusza się on ruchem posuwisto-zwrotnym wewnątrz korpusu.

Korpus i tłok hydraulicznego regulatora luzu, według wynalazku, mogą być wytwarzane w procesie kształtowania na zimno, za pomocą prasy wielostopniowej, dającym części kształcie, wymagające ewentualnie nieznacznej obróbki wykańczającej (jeśli w ogóle jest potrzebna) przed montażem. Cienkościenna konstrukcja wytwarzana przez kształtowanie na zimno umożliwia ponadto wykonanie otworów, kanałów, powierzchni ograniczających ruch oraz powierzchni określających położenie sprężyny i zaworu zwrotnego, jako część procesu kształtowania na zimno, podczas gdy w znanych rozwiązaniach w celu uzyskania takich właściwości potrzebne były dodatkowe etapy obróbki skrawaniem. Hydrauliczny regulator luzu, według wynalazku, jest zatem tani.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony, w przykładzie wykonania, na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia hydrauliczny regulator luzu według stanu techniki w przekroju, fig. 2 -inny hydrauliczny regulator luzu według stanu techniki w przekroju, a fig. 3 przedstawia hydrauliczny regulator luzu według wynalazku w przekroju.

Na figurze 1 przedstawiono hydrauliczny regulator luzu 1 według stanu techniki, posiadający korpus 2, zespół tłokowy 3 utworzony przez górny tłokowy element 4 i dolny tłokowy element 5. Te elementy tłokowe 4 i 5 są umieszczone wewnątrz korpusu z dokładnym pasowaniem, tworząc pomiędzy sobą komorę 6 niskiego ciśnienia. Spód dolnego elementu tłokowego 5 tworzy, we współdziałaniu z końcem mającej zmniejszoną średnicę części 7 otworu w korpusie, komorę 8 wysokiego ciśnienia. Zawór zwrotny 9 jest umieszczony w końcu kanału 10, który łączy komorę wysokiego ciśnienia z komorą niskiego ciśnienia. Zawór zwrotny, który jest pokazany jako kula, ale który może być płaską tarczą itp., jest trzymany w klatce 11, która jest wpasowana z wciskiem w rozwiercenie 22 wykonane w dolnym elemencie tłokowym i która stanowi gniazdo dla sprężyny 12 tłoka regulatora luzu. Według najczęściej stosowanej praktyki sprężyna 13 działająca pomiędzy spodem klatki 11a zaworem zwrotnym 9 spycha zawór zwrotny do położenia normalnie zamkniętego.

Otwór 14 wlotu oleju uchodzi w otwór korpusu i przecina kolektorowy rowek 15, który przecina promieniowy otwór 16 w górnym elemencie tłokowym 4, by doprowadzać płyn hydrauliczny do komory 6. Drugi kolektorowy rowek 17 i otwór 18 w górnym elemencie tłokowym 4 dostarcza dozowany płyn hydrauliczny do osiowego otworu 19,by doprowadzać czynnik smarujący do wahliwej dźwigni (nie pokazano), która sprzęga się ze zmodyfikowanym kulowym końcem 20 wykonanym na końcu górnego elementu tłokowego 4. Dozowanie odbywa się za pomocą kontrolowanego luzu pomiędzy tłokiem a otworem w obszarze pola pomiędzy otworem 14 a kolektorowym rowkiem 17. Tłok jest utrzymywany wewnątrz korpusu za pomocą kołpaka 21.

W rozwiązaniu przedstawionym na fig. 1, przeciek jest kontrolowany przez pasowanie pomiędzy otworem korpusu a zewnętrzną średnicą dolnego elementu tłokowego 5, co wymaga bardzo dokładnego utrzymywania średnicowego luzu pomiędzy tymi członami, np. pomiędzy 0,00508 mm i 0,00584 mm, co można osiągnąć tylko przez obróbkę poszczególnych części z bardzo dokładnymi tolerancjami i dobieranie członów tłokowych i korpusów, by uzyskać żądany luz.

Na figurze 2 przedstawiono inny regulator luzu 30 według stanu techniki, posiadający korpus 32, w którym wykonany jest nieprzelotowy otwór 33, oraz tłokowy zespół 34 zawierający górny element tłokowy 36 i dolny element tłokowy 38 umieszczone w otworze 33. Komora lub zbiornik 40 niskiego ciśnienia utworzony jest przez pierwszy osiowy schodkowy otwór 41 wykonany w górnym elemencie tłokowym 36, a komora 44 wysokiego ciśnienia utworzona jest pomiędzy spodem dolnego elementu tłokowego 38 a dnem otworu 33 w korpusie, przy czym w dolnym elemencie tłokowym umieszczony jest zespół 46 zaworu zwrotnego. Pomiędzy dolnym członem tłokowym a otworem 33 znajduje się uszczelka 47, a sprężyna 52 tłoka spycha zespół tłokowy 34 do góry.

W rozwiązaniu przedstawionym na fig. 2 płyn hydrauliczny jest doprowadzany do komory 40 poprzez otwór 56, który uchodzi w otwór 33 i przecina kolektorowy rowek 58, który również przecina otwór 60 w górnym elemencie tłokowym, uchodząc w komorę 40. Kołpak 61 przytrzymuje zespół tłokowy zgodnie z normalną praktyką. Dozowany płyn hydrauliczny jest doprowadzany do wahliwej

PL 191 786 B1 dźwigni za pomocą zaworu 62, który umożliwia ograniczony przepływ płynu na zewnątrz tłoka, ale działa jako zawór zwrotny, by uniemożliwiać dopływ powietrza w razie niskiego lub ujemnego ciśnienia wewnątrz komory 40 niskiego ciśnienia. Zawór 62 ma postać kołka 63 posiadającego wystające na zewnątrz części 64, które mogą być ściskane w celu zatrzaskowego wprowadzania zaworu na miejsce poprzez otwór 65 wykonany w końcu górnego tłoka, z wykonanym na nim łbem 66, by utworzyć zawór zwrotny.

Zespół 46 zaworu zwrotnego zawiera kulkę 72, gniazdo 74, które jest utworzone przez powierzchnię powstałą przy przecięciu otworu 76w dnie dolnego elementu tłokowego 38 z otworem 78 łączącym komorę 40 z otworem 76 oraz ustalacz 80, który przytrzymuje kulkę wewnątrz otworu 76. Wtym przykładzie wykonania ustalacz 80 jest w postaci miski mającej obszary 82 wycięte wcelu umożliwienia dopływu płynu hydraulicznego do komory 44 i przytrzymywanej przy dennej powierzchni 84 dolnego elementu tłokowego 38 przez pasowanie wciskowe z częścią o zmniejszonej średnicy 85wykonaną w dolnym elemencie tłokowym. Tłokowa sprężyna 52 działa na część kołnierzową 86 ustalacza. Gniazdo 74 jest stożkową powierzchnią, która służy do prowadzenia kulki do gniazda i przez to zapewnia lepsze działanie zamykające niż to byłoby w przypadku, gdyby gniazdo było utworzone przez krawędź. Jednak gniazdo może również być utworzone przez krawędź powstałą przez przecięcie otworów 76 i 78.

W celu zapewnienia ścisłej kontroli ruchu zaworu zwrotnego kulka 72 jest całkowicie zamknięta wewnątrz otworu 76 w porównaniu z otwartą konstrukcją regulatora luzu według stanu techniki, pokazanego na fig. 1, a odległość d pomiędzy powierzchnią stykową gniazda 74 a powierzchnią 88 ustalacza jest ustawiona w stosunku do średnicy kulki 72 na określonej wartości odpowiadającej żądanej skutecznej wartości przecieku. Chociaż potrzebne jest dokładne wymiarowanie w celu zmniejszenia do minimum zmian wymiaru d, jedynym krytycznym wymiarem w produkcji jest usytuowanie gniazda 74 względem powierzchni 84, które można łatwo kontrolować i które nie jest związane ze stopniem dokładności ani z dobieranym pasowaniem wymaganym w przypadku regulatora luzu, pokazanego na fig. 1. Innymi krytycznymi wymiarami są wielkość kulki i płaskość powierzchni 84 i 88. Jednakże kulki o bardzo dokładnych wymiarach są zasadniczo w sprzedaży, a płaskość powyższych elementów można łatwo kontrolować.

Uszczelka jest umieszczona na mającej zmniejszoną średnicę części 85 dolnego elementu tłokowego 38 i jest przytrzymywana osiowo przez odsadzenie 92 utworzone przez przecięcie pomiędzy średnicą 85 a zewnętrzną średnicą tłokowego elementu 38 i przez kołnierz 86 ustalacza 80.

W praktyce, regulatory luzu są napełniane płynem hydraulicznym przy montażu tak, że nie są one całkowicie suche przy pierwszym uruchomieniu silnika. Istnieje zatem możliwość, że początkowe napełnienie płynem zostanie w sposób niezamierzony stracone ze względu na stosunkowo duży luz pomiędzy tłokiem a korpusem i pomiędzy spoczynkowo umieszczoną uszczelką a korpusem. Można zastosować środki do powodowania recyrkulacji płynu hydraulicznego z komory wysokiego ciśnienia, który może uchodzić przy uszczelce z powrotem do komory niskiego ciśnienia. W rozwiązaniu pokazanym na fig. 2 droga recyrkulacyjna o małych oporach jest utworzona przez pierścieniowe rowki 94 wykonane w dnie górnego elementu tłokowego 36, (które alternatywnie mogą być wykonane w dolnym elemencie tłokowym), połączone z rowkiem kolektorowym utworzonym przez skos 95 wykonany przy dnie górnego elementu tłokowego (skos ten może być również wykonany w dolnym elemencie tłokowym).

Nawiązując do fig. 3, hydrauliczny regulator luzu 130 według wynalazku zawiera zasadniczo cylindryczny korpus 132 zamknięty przy jednym końcu, a otwarty przy drugim, cylindryczny tłok 134 umieszczony wewnątrz otworu 133 wykonanego w tym korpusie 132, tłokową sprężynę śrubową 152 działającą pomiędzy zamkniętym końcem korpusu a tłokiem oraz zespół 146 zaworu tłokowego umieszczony przy dolnym końcu tłoka. Korzystnie, korpus 132 i tłok 134 są wykonane ze stali o wystarczająco cienkim przekroju ścianki, by możliwe było wykonanie ich w procesie kształtowania na zimno, a zwłaszcza w procesie głębokiego tłoczenia, w którym wykrój z blachy poddawany jest wielu etapom ciągnienia na zimno w prasie wielostopniowej, w której trzpienie o coraz mniejszej średnicy i coraz większej długości są kolejno sprzęgane z wykrojem, by ciągnąć ten wykrój do podłużnego kształtu cylindrycznego. Procesy pomocnicze, takie jak tworzenie rowków, konstrukcja średnicowa i przebijanie otworu, mogą być również przeprowadzane w prasie wielostopniowej.

Korpus 132 jest wykonany jako jednoczęściowy kubek posiadający płaską zamkniętą ściankę końcową 136, pierwszą przemieszczoną do wewnątrz część 135 przy tej zamkniętej ściance końcowej, drugą przemieszczoną do wewnątrz część 137 przy otwartym końcu i w odstępie osiowym od

PL 191 786 B1 pierwszej przemieszczonej do wewnątrz części 135 oraz otwór 139 dla płynu hydraulicznego, stanowiący wlotu oleju, wykonany w mającej maksymalną średnicę części 143 pomiędzy pierwszą a drugą przemieszczonymi do wewnątrz częściami 135 i 137. Otwór 139 uchodzi w pierścieniową przestrzeń 145 utworzoną pomiędzy pierwszą przemieszczoną do wewnątrz częścią 135 a otworem 148 wykonanym w głowicy 149 silnika, w którym regulator luzu jest zainstalowany. Pierścieniowa przestrzeń 145 jest również połączona z otworem 151 doprowadzania oleju do silnika, wykonanym w głowicy 149. Niniejszy wynalazek nie ogranicza się do stosowania w regulatorze luzu tego typu, w którym olej jest doprowadzany pod ciśnieniem z silnika. Wynalazek może być również stosowany w regulatorach luzu zarówno typu samodzielnego jak i typu z zasilaniem grawitacyjnym.

Tłok 134 jest odwróconym kubkiem wykonanym z kopułowym końcem 154, który tworzy kulę sprzęganą z gniazdem wykonanym w wahliwej dźwigni (nie pokazano) w mechanizmie rozrządu zaworowego silnika, a jego otwarty koniec przyjmuje zespół 146 zaworu zwrotnego. W kopułowym końcu wykonany jest otwór 165, by kierować płyn hydrauliczny do smarowania miejsca styku pomiędzy tłokiem a wahliwą dźwignią. W pewnych zastosowaniach może być również stosowany zawór, taki jak zawór 62 pokazany na fig. 2. Otwór 160 jest wykonany w ściance tłoka 134 i uchodzi w trzecią pierścieniową przestrzeń 169 utworzoną pomiędzy przemieszczonymi do wewnątrz częściami 135 i 137.

Otwarty koniec tłoka jest kształtowany na zimno, by utworzyć komorę płynową 140 niskiego ciśnienia powyżej zaworu zwrotnego, komorę 144 wysokiego ciśnienia poniżej zaworu zwrotnego i gniazdo zaworowe 174 na zespół 146 zaworu zwrotnego. Otwarty koniec tłoka zapewnia również przytrzymywanie zaworu zwrotnego i sprężystego pierścienia uszczelniającego 147 działającego pomiędzy korpusem a tłokiem. Dokładniej, przemieszczona do wewnątrz część 142 o zmniejszonej średnicy jest utworzona przy otwartym końcu tłoka i występ 150 do wewnątrz jest utworzony w tej części 142, by powstało gniazdo zaworowe 174.

Zespół 146 zaworu zwrotnego zawiera zwrotną kulkę 172, gniazdo 174 i ustalacz 180, który jest umieszczony w pasowaniu wciskowym na przemieszczonej do wewnątrz części 142 o zmniejszonej średnicy. Tłokowa sprężyna śrubowa 152 znajduje się pomiędzy zamkniętą ścianką końcową 136 korpusu 132 a kołnierzem 186 wykonanym na ustalaczu 180, przy czym kołnierz ten wraz z odsadzeniem 192 utworzonym pomiędzy obszarem o maksymalnej średnicy a obszarem o zmniejszonej średnicy tłoka służy również do przytrzymywania sprężystego pierścienia uszczelniającego 147. Wynalazek nie ogranicza się do regulatora luzu typu posiadającego sprężysty pierścień uszczelniający 147, gdzie cały przepływ wycieku odbywa się przez zespół 146 zaworu zwrotnego. Wynalazek można również stosować w rozwiązaniu opartym na tradycyjnym wycieku poprzez luz pomiędzy korpusem a tłokiem.

Sprężysty kołpak 161, który jest utrzymywany przez rowek wykonany w korpusie 132 i który zawiera wargę w styku z tłokiem 134, może być stosowany do przytrzymywania tłoka wewnątrz korpusu przed zamontowaniem w silniku i do uniemożliwiania nadmiernego wycieku płynu pomiędzy korpusem a tłokiem. Korzystnie, sprężysty kołpak 161 jest wykonany ze sprężystego materiału, takiego jak twarde tworzywo sztuczne lub guma. Warga sprężystego kołpaka 161 może dostosowywać się do zewnętrznej średnicy tłoka 134 dostatecznie dobrze, by zapewniać dość skuteczne uszczelnienie, jednakże jest wystarczająco sztywna, by pomagać w prowadzeniu tłoka 134 wewnątrz korpusu 132. To ostatnie zadanie jest ważne w przypadku rozwiązania według wynalazku, w którym zarówno korpus jak i tłok są wytłoczkami metalowymi, dla których tolerancja średnicy może nie być utrzymywana tak dokładnie jak w przypadku korpusu i tłoka znanych rozwiązań, które były obrabiane przez skrawanie.

Claims (16)

1. Hydrauliczny regulator luzu do silników spalinowych, mający korpus umieszczony w otworze w silniku, w postaci kubkowego członu posiadającego cylindryczną ściankę boczną i zamkniętą ściankę końcową, tłok umieszczony suwliwie wewnątrz korpusu, ciśnieniową komorę pomiędzy zamkniętą ścianką końcową a tłokiem, komorę płynową wewnątrz tłoka, doprowadzenie płynu hydraulicznego do komory płynowej, otwór zaworowy w tłoku łączący komorę płynową z komorą ciśnieniową, zawór zwrotny do selektywnego otwierania lub zamykania otworu zaworowego w odpowiedzi na różnicę ciśnień pomiędzy komorą płynową a komorą ciśnieniową, sprężynę usytuowaną pomiędzy zamkniętą ścianką końcową korpusu a tłokiem normalnie spychającą ten tłok na zewnątrz korpusu

PL 191 786 B1 oraz środki w korpusie i/lub w tłoku do kierowania płynu hydraulicznego ze źródła do komory płynowej, znamienny tym, że cylindryczna ścianka korpusu (132) ma powierzchnię zewnętrzną o maksymalnej średnicy sprzęgniętą z otworem (148) w silniku i powierzchnię wewnętrzną o minimalnej średnicy sprzęgniętą z tłokiem (134), która to powierzchnia wewnętrzna o minimalnej średnicy jest określona przez przemieszczone do wewnątrz części (135, 137) cylindrycznej ścianki korpusu (132) usytuowane w odstępie wzdłuż osi wzdłużnej korpusu (132), przy czym te części (135, 137) określają pierwszą i drugą pierścieniową przestrzeń pomiędzy otworem (148) w silniku a korpusem (132) a także trzecią pierścieniową przestrzeń (169) pomiędzy korpusem (132) a tłokiem (134), usytuowaną osiowo pomiędzy pierwszą pierścieniową przestrzenią a drugą pierścieniową przestrzenią.

2. Hydrauliczny regulator według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy pierwszą i drugą przemieszczonymi do wewnątrz częściami (135, 137) cylindrycznej ścianki korpusu (132) ma otwór (139) dla płynu hydraulicznego, połączony z pierwszą lub drugą pierścieniową przestrzenią oraz z trzecią pierścieniową przestrzenią (169), zaś trzecia pierścieniowa przestrzeń (169) jest również połączona z otworem (160) w tłoku (134), który to otwór (160) jest połączony z komorą płynową (140).

3. Hydrauliczny regulator według zastrz. 1, znamienny tym, że tłok (134) ma kubkowy człon, którego zamknięty koniec wystaje na zewnątrz korpusu (132), natomiast otwór zaworowy jest utworzony przez przemieszczoną do wewnątrz część (142) ścianki tłoka (134) przy jego otwartym końcu, przy czym otwór zaworowy posiada gniazdo zaworowe (174) utworzone przez występ (150) do wewnątrz tej przemieszczonej do wewnątrz części (142) ścianki tłoka (134).

4. Hydrauliczny regulator według zastrz. 3, znamienny tym, że tłok (134) zawiera metalową wytłoczkę i kulistą część (154) wykonaną integralnie z nią, natomiast korpus (132) zawiera metalową wytłoczkę posiadającą zamkniętą ściankę końcową (136).

5. Hydrauliczny regulator według zastrz. 4, znamienny tym, że na dolnej części tłoka (134) znajduje się element ustalający mający kubkowy ustalacz (180) posiadający uformowany na nim kołnierz (186) rozciągający się na zewnątrz, natomiast pomiędzy zamkniętą ścianką końcową (136) korpusu (132) a kołnierzem (186) jest usytuowana sprężyna śrubowa (152).

6. Hydrauliczny regulator według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy korpusem (132) a tłokiem (134) znajduje się sprężysty pierścień uszczelniający (147).

7. Hydrauliczny regulator według zastrz. 6, znamienny tym, że ścianka tłoka (134) ma przemieszczoną do wewnątrz część (142) rozciągającą się do góry od dna tłoka (134), tworzącą odsadzenie (192) przy przecięciu tej przemieszczonej do wewnątrz części (142) z częścią tłoka (134) o pełnej średnicy, przy czym na przemieszczonej do wewnątrz części (142) znajduje się ustalacz (180), natomiast sprężysty pierścień uszczelniający (147) jest umieszczony na przemieszczonej do wewnątrz części (142) pomiędzy odsadzeniem (192) a kołnierzem (186) na ustalaczu (180).

8. Hydrauliczny regulator luzu do silników spalinowych, mający korpus umieszczony w otworze w silniku, w postaci kubkowego członu posiadającego cylindryczną ściankę boczną i zamkniętą ściankę końcową, zespół tłokowy umieszczony suwliwie wewnątrz korpusu i posiadający przeciekowy tłok, ciśnieniową komorę pomiędzy zamkniętą ścianką końcową a przeciekowym tłokiem, komorę płynową wewnątrz przeciekowego tłoka, doprowadzenie płynu hydraulicznego do komory płynowej, zaworowy otwór w przeciekowym tłoku łączący komorę płynową z komorą ciśnieniową, zawór zwrotny do selektywnego otwierania lub zamykania otworu zaworowego w odpowiedzi na różnicę ciśnień pomiędzy komorą płynową a komorą ciśnieniową, sprężynę usytuowaną pomiędzy zamkniętą ścianką końcową korpusu a tłokiem, normalnie spychającą ten tłok na zewnątrz korpusu oraz środki do kierowania płynu hydraulicznego ze źródła do komory płynowej, znamienny tym, że otwór zaworowy jest utworzony przez przemieszczoną do wewnątrz część (142) ścianki przeciekowego tłoka (134) przy jego otwartym końcu, przy czym otwór zaworowy posiada gniazdo zaworowe (174) utworzone przez występ (150) do wewnątrz przemieszczonej do wewnątrz części (142) ścianki przeciekowego tłoka (134).

9. Hydrauliczny regulator według zastrz. 8, znamienny tym, że przeciekowy tłok (134) zawiera metalową wytłoczkę i kulistą część (154) wykonaną integralnie z nią, natomiast korpus (132) zawiera metalową wytłoczkę posiadającą zamkniętą ściankę końcową (136).

10. Hydrauliczny regulator według zastrz. 9, znamienny tym, że pomiędzy korpusem (132) a tłokiem (134) znajduje się sprężysty pierścień uszczelniający (147), zaś korpus (132) ma metalową wytłoczkę posiadającą zamkniętą ściankę końcową (136).

11. Hydrauliczny regulator według zastrz. 10, znamienny tym, żena dolnej części przeciekowego tłoka (134) znajduje się element ustalający mający kubkowy ustalacz (180) posiadający ufor8

PL 191 786 B1 mowany na nim kołnierz (186) rozciągający się na zewnątrz, natomiast pomiędzy zamkniętą ścianką końcową (136) korpusu (132) a kołnierzem (186) jest usytuowana sprężyna śrubowa (152).

12. Hydrauliczny regulator według zastrz. 11, znamienny tym, że ścianka przeciekowego tłoka (134) ma przemieszczoną do wewnątrz część (142) odchodzącą do góry od dna przeciekowego tłoka (134), tworzącą odsadzenie (192) przy przecięciu tej części (142) o zmniejszonej średnicy z częścią przeciekowego tłoka (134) o pełnej średnicy, przy czym na przemieszczonej do wewnątrz części (142) znajduje się ustalacz (180) oraz pierścień uszczelniający (147) usytuowany pomiędzy odsadzeniem (192) a kołnierzem (186) na ustalaczu (180).

13. Hydrauliczny regulator luzu do silników spalinowych, mający korpus umieszczony w otworze w silniku, w postaci kubkowego członu posiadającego cylindryczną ściankę boczną i zamkniętą ściankę końcową, tłok umieszczony suwliwie wewnątrz korpusu, ciśnieniową komorę pomiędzy zamkniętą ścianką końcową a tłokiem, komorę płynową wewnątrz tłoka, doprowadzenie płynu hydraulicznego do komory płynowej, zaworowy otwór w tłoku łączący komorę płynową z komorą ciśnieniową, zawór zwrotny do selektywnego otwierania lub zamykania otworu zaworowego w odpowiedzi na różnicę ciśnień pomiędzy komorą płynową a komorą ciśnieniową, sprężynę usytuowaną pomiędzy zamkniętą ścianką końcową korpusu a tłokiem, normalnie spychającą ten tłok na zewnątrz korpusu oraz środki w korpusie i/lub w tłoku do kierowania płynu hydraulicznego ze źródła do komory płynowej, znamienny tym, że cylindryczna ścianka korpusu (132) stanowi cienką, zasadniczo równomierną ściankę uformowaną na drodze głębokiego tłoczenia cienkiej blachy, przy czym cylindryczna ścianka korpusu (132) ma powierzchnię zewnętrzną o maksymalnej średnicy sprzęgniętą z otworem (148) w silniku i powierzchnię wewnętrzną o minimalnej średnicy sprzęgniętą z tłokiem (134), która to powierzchnia wewnętrzna o minimalnej średnicy jest określona przez przemieszczone do wewnątrz części (135, 137) cylindrycznej ścianki korpusu (132) usytuowane w odstępie wzdłuż osi wzdłużnej korpusu (132).

14. Hydrauliczny regulator według zastrz. 13, znamienny tym, że cylindryczna ścianka korpusu (132) stanowi ściankę uformowaną na drodze głębokiego tłoczenia obejmującego wiele etapów ciągnienia na zimno.

15. Hydrauliczny regulator według zastrz. 13, znamienny tym, że tłok (134) zawiera głęboko tłoczony człon metalowy, zaś z górnym końcem kubkowo ukształtowanego korpusu (132), naprzeciw zamkniętej ścianki końcowej (136), jest sprzęgnięty sprężysty kołpak (161) zawierający sprężysty materiał i mający rozciągającą się do wewnątrz część wargową w szczelnym sprężeniu z zewnętrzną powierzchnią tłoka (134).

16. Hydrauliczny regulator według zastrz. 15, znamienny tym, że sprężysty kołpak (161) zawiera materiał wystarczająco sztywny dla prowadzenia tłoka (134), gdy porusza się on ruchem posuwistozwrotnym wewnątrz korpusu (132).