Wynalazek dotyczy tafli szklanych, skladajacych sie z kilku szklanych plyt, spojonych ze soba zapoimoca kilku nie- lamiliwych warstw posrednich. Tafle takie nie rozpryskuja sie przy stluczeniu a poza tem sa wytrzymale na .Wstrzasy i uderze¬ nia.W znanych dotychczas taflach tego ro¬ dzaju nielamliwe warstwy posrednie w po¬ równaniu z plytami szklanemi sa bardzo cienkie i malo podatne tak, ze tafla jest zu¬ pelnie sztywna. Zwykle warstwy posrednie skladaja sie z cienkich plyt celuloidowych, wklejonych miedzy plyty szklane. Wytwa¬ rza sie równiez warstwy posrednie ze sztucznej masy zywicowej w ten sposób, ze mase te w stanie plastycznym naklada sie cienka warstwa na plyty szklane, poczem plyty pod Wysokiem cisnieniem i przy rów- noczesmem ogrzewaniu stlacza sie. Przy tern stlaczaniu jednak wieksza czesc sztucznej masy zywicowej zostaje wygnieciona tak, ze pozostaja bardzo cienkie warstwy posred¬ nie, które na skutek stwardnienia tworza sztywne polaczenie miedzy szklanemi ply¬ tami. Wskutek bardzo cienkich warstw po-^edtóth, odlatriki isrfria, powstale np. przez stluczenie plyt i&ziklanych, nie odpry- skuja dopóty, dopóki taufila znajduje sie w polozeniu poziomem. Skoro zas taila wygnie sie, jak to ma miejsce podczas uderzenia ja¬ kiegokolwiek przedmioty odlamki odcze¬ piaja sie od warstw] posrednich i odpadaja.Dalsza niedogodnoscia znanych tafli zlozonych jest to, ze tafle te wskutek sztywnego polaczenia poszczególnych szkla¬ nych plyt, pod wplywem uderzen i wstrza¬ sów poddaja sie w fcafoSci, tx powoduje niebezpieczenstwo pekniecia calych plyt.Niedogodnosc ta ujawnia sie seczególnie silnie przy uzyciu tych tafli na okna w po¬ jazdach. Przy tern moze sie latwo zdarzyc, ze miedzy wstrzasami, przeniesionemi na tafk?, ismiedzy wlasnemi drganiami powsta¬ je rezonans, wskutek czego amplituda drgan moze sie tak zwiekszyc, ze szklo pe¬ ka. Równiezw przypadku zwyklych wstrza¬ sów, spowodowanych np, uderzeniem, tafle te wskutek malego stopnia elastycznosci nie (wytrzymuja wstrzasu, wsktrteik czego szklo latwo peka.Wynalazek niniejszy usuwa wszystkie te wady, przyczem istota wynalazku pole¬ ga na tern, ze nielamliwe warstwy posred¬ nie sa wysoce podatne i w porównaniu z poszczegóLnemi szklanemi plytami posiada¬ ja znaczna grubosc np. eonajmniej polowe grubosci szklanych plyt. Poza tern dwie plyty szklane, ograniczajace te sama war¬ stwe posrednia, na skutek odmiennych wlasnosci dtigan moga sie wzgledem siebie poruszac i to przy równoczesnej znacznej zmianie ksztaltu warstwy posredniej. Dzie¬ ki temu osiaga sie to, ze uderzenia lub w&fcrzasy, oddzialywujace «a tafle, na sku- Wk wlasnych drgan pos2C2^6lny$h szkla¬ nych plyt po wiekszej czesci wywoluja tyl' ko deformacje bardzo podatnych warstw posrednich, frrzez co wstrzasy zostaja sil¬ nie pnrythmiiane. Dakza ^^leta ^a*li we- grubym i plastycznym warstwom posred¬ nim odlamki szkla poszczególnych plyt w razie stluczenia sie tychze nie tak latwo od¬ pryskuja. Praktyczne doswiadczenia wyka¬ zaly, ze przedmiot silnie rzucony na tafle wedlug wynalazku, przy calkowitem potlu¬ czeniu poszczególnych szklanych plyt, za¬ trzymywal sie w nielamliwych warstwach posrednich, jak w czepku, tak, ze nawet najmniejszy odlamek szkla nie mógl sie od¬ czepic. Wlasciwosc ta, której dotychczas zaane tafle zlozone nie posiadaja, jest bar¬ dzo pozadana. Gdy np. szyba z tafli wedlug wynalazku stlucze sie na skutek uderzenia czesci ciala czlowieka, wówczas nie moga nastapic powazniejsze zranienia, niebez¬ pieczne w szczególnosci dla glowy, ponie¬ waz stluczona szyba dopasowuje sie do ksztaltu np. glowy, przyczem odlamki nie odpadaja.Odmienne wlasciwosci drgan, stanowia¬ ce zasade wzajemnej ruchliwosci poszcze¬ gólnych szklanych plyt, osiaga sie przez odmienne rozmiary tychze plyt. Róznice w rozmiarach nie sa dowolne. Gdyby np. z dwóch szklanych plyt ograniczajacych jed¬ na i te sama warstwe posrednia, jedna byla bardzo gruba a druga bardzo cienka, wów¬ czas drgania grubej plyty udzielilyby sie plycie cienkiej bez znaczniejszej zmiany ksztaltu warstwy posredniej. Rozumie sie, ze w celu osiagniecia mozliwie jak najwiek¬ szej deformacji plastycznych warstw po¬ srednich, kazda poszczególna szMana ply¬ ta powinna ^posiadac jaknajwiecej masy.Dodatni wynik moznaby osiaglnac wówczas, gdyby pffzy 'danej grubosci tafli zlozonej, wszystkie plyty «zklane mogly posiadac te sama mase lecz bardzo 'odimienne wlasci¬ wosci drgania. Praktycztnie moznaby to o- siagnac tylko iv przyblizeniu, i to przy u- zyciu róznych rodzajów szfcla. W celu o- «iaigniecia odmiennych liedb dingan w wiek¬ szosci iprzypadków nie mozna uniknac za- stes#Wafcda odmiennych roziriiar&w plyt — 2 —na jednak ustalic tylfaa\empvrfazmB..iJ Nielamliwe warstwy posrednie moga sie skladac jb plasty sacji l hib polimeryzacji, t np. i ze sztucznych zywic *tub mieszanin isitucznyich 'zywic, do których dodaje sie srodki zmiekczajace dla utrzymywania plastycznosci. Jako zmiek¬ czajacego dodatku mozna uzywac np. kau¬ czuku, który po nalozeniu nielamliwych warstw! posrednich na szklane plyty mozna wulkanizowac. Do wytwarzania warstw po¬ srednich nadaja sie znane od niedawna liczne srodki, zastepujace kauczuk, W celu osiagniecia odmiennych wlasci¬ wosci drgan, szklane plyty posiadaja od¬ mienne rozmiary powierzchni, które jedno¬ czesnie nie moga byc wykorzystane dla wy¬ twarzania na brzegach tafli jednego lub kil¬ ku zlobków, sluzacych do umieszczenia w nich uszczelki krawedziowej. Zlobki te do¬ tychczas byly wytwarzane zapomoca od¬ powiedniego szlifowania brzegów szklanych plyt.Liczba szklanych plyt zalezy od dane¬ go celu. W wiekszosci przypadków wystar¬ czajaca jest tafla, zlozona z trzech szkla¬ nych plyt, z których plyta srodkowa jest nieco ciensza od plyt pozostalych.Na rysunku przedstawiono dla przy¬ kladu tafle wedlug wynalazku. Fig. 1 i 2 przedstawiaja przekrój wzglednie widok zgary tafli, zlozonej z dwóch plyt szkla¬ nych i jednej podatnej wanstwy posredniej, fig. 3 — przekrój tafli o trzech szklanych plytach i dwóch podatnych warstwach po¬ srednich, a fig. 4 — przekrój tafli o czte¬ rech szklanych plytach i trzech podatnych warstwach posrednich.Wedlug fig. 1 i 2 tafla sklada sie z dwóch szklanych plyt a i 6 o róznej grubo¬ sci i jednej warstwy posredniej c, laczacej obie szklane plyty, przyczem warstwa c w w stosunku do szklanych plyt posiada znaczna grubosc i sklada sie ze stale pla- s'tyoBi}iq ina^^j^:/ze^tiKa^jf zyw^ iubt, miB8ganiajytmgtogf.nyohlzyyn zie szklane plyty/tfc LAuDDW^byc?niv7tfk^ rzone aun&zn^cliv' jn^dz^ói^sdd^i^dm&n- nychtp^w^^fem ich twaidolicif ^lawtyC2 ^' nowi i t»tld^'.'fvw i-m .<< j;n?-l,k.< lylq /idu;* Przedstawione na fig. 3, tM^pl^y- szfclame d, / ii H satto soba^la^limfe zapo¬ moca dwóch podatnych warstw posrednich e i g o znacznej grubosci. Obie zewnetrzne plyty d i h moga byc tej samej grubosci, podczas gdy srodkowa plyta / posiada ce¬ lowo mniejsza grubosc. Srodkowa plyta / posiada mniejsza powierzchnie anizeli ^* wnetrzne plyty,, tak ze na brzegach tafli powstaje zlobek, do którego mozna wlozyc uszczelke krawedziowa x z odpowiedniego materjalu, wytrzymalego na wplywy at¬ mosferyczne.Przedstawione na fig. 4 cztery plyty szklane i, l, n i p sa ze soba polaczone za¬ pomoca podatnych warstw posrednich k, m, o o znacznej grubosci. Po dwie sasiadu¬ jace plyty szklane róznia sie od siebie gru¬ boscia a w danym razie i wlasciwosciami materjalu. Szklane plyty moga byc naprze- mian jedna grubsza, druga ciensza.We wszystkich powyzszych odmianach tafli chodzi o to, azeby dla kazdych sasia¬ dujacych plyt szklanych osiagnac rózne wlasciwosci drgan, które przy wstrzasach tafli oddzialywuja w ten sposób, ze zmie¬ niaja znacznie ksztalt podatnych warstw posrednich, skutkiem czego wstrzasy sa przytlumione. PL