W szybkobieznych pierscieniowych pom¬ pach odsrodkowych powstaja trudnosci przy wlocie i wylocie plynu z wirnika, gdyz szybkosci obwodowe sa bardzo duze juz w kanale wlotowym. Srubowe skrecenie lopa¬ tek, przyjete w pompach odsrodkowych, nie moze tu byc odpowiednie z powodu oddzia¬ lywania na warunki wylotowe i ssace.Wedlug niniejszego wynalazku prostym promieniowym lopatkom od strony kanalu wlotowego nadaje sie ksztalt lyzkowaty, ja¬ ki najlatwiej da.sie porównac z odcinkiem lopatki Pelton'a. Takie kola pozwalaja o- siagnac sprawnosc przeplywu, która bedzie o 40% wyzsza niz przy dotychczasowych lopatkach, Na rysunku uwidoczniono przyklad wy¬ konania wynalazku schematycznie. Na ze¬ wnetrznej oslonie 1 wirnika dwie lopatki 5 wskazane sa Ilnjami kreskowanemi, oraz jest uwidoczniony kanal wlotowy 3 i kanal wylotowy 4. Wlot odbywa sie w strefie mie¬ dzy promieniami r0, rr Fig. 2 wskazuje wykres wlotowy przy dotychczas stosowanych lopatkach. Wlot odbywa sie pod bardzo malym katem w stosunku do powierzchni wirnika i bez¬ wzgledna szybkosc wlotowa c1 jest wieksza niz szybkosc obwodowa kola. Jezeli szyb¬ kosc at wynosi 10 m/sek lub wiecej, nie mozna szczególnie przy wiekszych wysoko¬ sciach ssania osiagnac odpowiedniej szyb¬ kosci clf a skutkiem tego maleje ilosc prze¬ plywu i sprawnosc.Fig. 3 wskazuje wykres wlotu niniej¬ szego* wirnika i ksztalt lopatki. Wlot odby-"'^ w& sie prawie prostopadle do powierzchni wirnika, a wiec przy najlepszem wyzyska¬ niu istniejacego przekroju wlotowego. Przy jednakowej szybkosci wlotowej c1 wyko¬ nanie pozwala na dwu- lub trzykrotnie wiekszy przeplyw, nii przy tym samym przekroju, lecz wykonane wedltog fig. 2. Warunki wylotowe ulegaja równiez po¬ prawie dzieki odpowiedniemu ksztaltowi lopatek w szczególnosci wówczas, gdy lyz¬ kowy ksztalt lopatek ogranicza sie do sze¬ rokosci, odpowiadajacej kanalowi ssacemu.Dotychczas stosowane proste lopatki po¬ woduja bardzo róznolite szybkosci w kana¬ le wylotowym, a w malych i szybkich dro¬ gach kolowych jednoczesnie wylatuja czast¬ ki plynu, obdarzone róznemi szybkosciami, co prowadzi do silnych ruchów wirowych.Fig. 4 wskazuje wykres wylotowy lo¬ patki od jej wewnetrznego konca, a fig. 5— wykres zewnetrznego konca lopatki. Szyb¬ kosc wylotowa w2 jest prawie równa szyb¬ kosci wlotowej w1A szybkosc zas wylotowa c2 prawie dwukrotnie wieksza niz we¬ wnetrzna szybkosc obwodowa u^ kola. Na zewnetrznym koncu lopatki bezwzgledna szybkosc wylotowa c21 jest nieco wieksza niz szybkosc obwodowa u kola.Poniewaz przy malych kolach szybkosc u2 jest prawie dwukrotnie wieksza niz szybkosc ulf wiec szybkosc c2 jest przewaz¬ nie równa szybkosci c21, to znaczy, ze bez¬ wzgledna szybkosc wylotowa wewnetrzne¬ go i zewnetrznego konca kanalu wylotowe¬ go jest prawie ta sama.Pradów wirowych jest tu o wiele mniej, niz przy dotychczasowem wykonaniu. Przy duzych kolach, gdy szybkosc u2 jest o wiele wieksza niz dwukrotna szybkosc ult nale¬ zy zewnetrzny koniec 9 lopatki ksztaltowac wedlug fig. 5, a przez to zmniejsza sie szyb¬ kosc wylotowa przy zewnetrznym koncu lo¬ patki, a wiec znów osiaga sie równomierna szybkosc wzdluz calego kanalu wyloto¬ wego.Fig. 6 jest rzutem kola ze strony kana¬ lu wlotowego. Wewnetrzna czesc lopatek az do promienia r1 jest lyzkowata, ze¬ wnetrzna czesc ma przekrój 8 lub 9 (fig. 5). PL