Wynalazek niniejszy dotyczy pryzma¬ tycznej lunety celowniczej o stalej muszce, umieszczonej w obsadzie dajacej sie nasta¬ wiac wzgledem podstawy.Znane lunety celownicze do karabinów sa przewaznie lunetami polowemi z rucho¬ ma muszka. Pryzmatyczne lunety celowni¬ cze równiez o ruchomej muszce, jakie kon¬ struowano dawniej, dosc szybko wyszly z uzycia, poniewaz rozluznienie pryzmatów sprowadzalo bardzo szybko rozregulowanie lunety.Wada obydwóch typów lunet polega na tern, ze lunety te, w obawie skaleczenia oka wskutek odrzutu karabina, winny byc umie¬ szczone w odleglosci 80 mm od oka, W lunetach polowych nalezy wobec te- go zachowac bardzo dokladny punkt wzier- ny, poniewaz w przeciwnym razie zjawiaja sie w polu widzenia znane cienie pólksiezy- cowe, które powoduja bledy strzelania. U- trzymanie dokladnego punktu wziernego wymaga duzej uwagi strzelca i ogromnie u- trudnia strzelanie do szybko poruszajacych sie celów. W pryzmatycznych lunetach ce¬ lowniczych, ustawianych w takiej samej odleglosci od oka, pole widzenia zbytnio zweza sie, zwykle bowiem buduje sie takie lunety wedlug wzoru znanej lunety celow¬ niczej firmy Carl Zeiss w Jenie z okularem specjalnym, w którym jednakze równiez wystepuja cienie w polu widzenia, jesli niegostanic zachowany bardzo dokladny punkt wzierny. ;A/j{ .^M!'1 Uzycie lun£t wszystkich wymienionych typów na duze odleglosci, a wiec szczegól¬ nie do celów wojskowych, jest bardzo u- trudnione wskutek ruchomej muszki, która wobec stosowania srub mikrometrycznych jest bardzo wrazliwa na uszkodzenie i u- mozliwia nastawianie wzniesienia tylko do srednich odleglosci.Wade powyzsza usunieto w pryzma¬ tycznej lunecie celowniczej wedlug wyna¬ lazku przez to, ze obsada lunety, osadzona w znany sposób wahadlowo na czopach w podstawie, polaczona jest z nia zapomoca czopów nakretki równoleglych do czopów Ob&ady, która to nakretka w stosunku do powierzchni wodzacych obsady lunety po¬ suwa sie tak, ze czesc obsady lunety, zao¬ patrzona w powierzchnie wodzace jest prze¬ suwana prostopadle do tych powierzchni, przyczem obsada zostaje przechylana.Dzieki takiemu urzadzeniu nachylenie Optycznej osi lunety osiaga sie bez pomocy srub mikrometrycznych, które w karabinach o silnym odrzucie szybko scinalyby sie, jak równiez bez uzycia napedów slimakowych lub innych napedów niedogodnych i zbyt wrazliwych na uszkodzenie.Uklad moze byc przytem tak pomysla¬ ny, aby sworzen mimosrodowy, umieszczo¬ ny w podstawce byl osadzony swym mimo- srodem w szczelinie prowadniczej obsady lunety i byl w niej obracany, albo, aby sworzen, osadzony w szczelinie podluznej obsady lunety swym czopem koncowym, byl przesuwany w szczelinie podluznej pod¬ stawki, nachylonej wzgledem pierwszej szczeliny.Na rysunkach przedstawiono dla przy¬ kladu kilka form wykonania wynalazku, przyczem fig. 1 przedstawia pierwsza od¬ miane w widoku zboku; fig. 2 — widok zgóry z czesciowym przekrojem wzdluz li¬ nji// — // na fig. 1; fig. 3 — druga odmia¬ ne wykonania w widoku zboku; fig. 4 — •przekrój wzdluz linji tV — IV na fig. 3; fig. 5 — odmiane lunety wedlug fig. 1 w widoku zboku, fig. 6 — odnosny widok zgó¬ ry, a fig, 7 — inna odmiane lunety wedlug fig. 1 w widoku zboku. Fig. 8 przedstawia trzecia odmiane wykonania wynalazku w widoku zboku; fig. 9 — widok od strony strzelca; fig. 10 — widok zgóry, fig. 11 — przekrój wzdluz linji XI — XI na fig. 10; fig. 12 — czwarta odmiane wykonania w widoku zboku; fig. 13 — widok od strony strzelca; fig. 14 —-piata odmiane wykona¬ nia w widoku zboku, fig. 15 — widok tejze odmiany od strony strzelca. Fig. 16 przed¬ stawia w zwiekszonej podzialce poziomy przekrój podluzny wzdluz linji XVI — XVI na fig. 15, fig. 17 — równiez w zwiekszonej podzialce poziomy przekrój poprzeczny wzdluz linji XVII — XVII na fig. 14 i 16; fig. 18 — urzadzenie regulacyjne w widoku zprzodu; fig. 19 — odnosny widok zboku; fig. 20, 2i i 22 przedstawiaja w przekroju rózne odmiany szczególów; fig. 23 przed¬ stawia inna odmiane wykonania w widoku od strony strzelca; fig. 24 — szczególy w przekroju; fig. 25—inna odmiane w przekro¬ ju; fig. 26 poduszeczke ochronna, umoco¬ wana na karabinie przy lunecie celowni¬ czej; fig. 27, 28, 29 przedstawiaja podu- szeczki ochronne w widoku zboku, zprzodu i zgóry; fig. 30 przedstawia palak podu- szeczki ochronnej w przekroju; fig. 31 — odmiane palaka w widoku zboku, a fig. 32 — widok palaka zgóry.W formie wykonania wedlug fig. li 2 obsada T lunety posiada stope 1, wystajaca pod prostym katem ku przodowi (równole¬ gle do osi optycznej), która to stopa daje sie obracac na czopach 2 i umieszczona jest miedzy dwiema prowadnicami 3 podstawy A, posiadajacej klinowate wyciecie, zweza¬ jace sie ku górze. Stopa 1 posiada dluga szczeline prowadnicza la, scisle równole¬ gla do optycznej osi lunety. W prowadni* cach 3 podstawy A znajduja sie odpowied¬ nie szczeliny wodzace 4, zaokraglone na - 2 -koncach, lecz nachylono wiyl, t. j. ku kon¬ cowi kolby karabina. Nachylenie to jest w pewnym stopniu zalezne od toru pocisku.Galka pokretna 5, umieszczona wspól - srodkowo w szczelinie prowadnicze] la i w stopie 1 (dzieki wywierceniu otworu w czopie 2) posiada wzdluz szczeliny la ze¬ wnetrzny gwint, na który nakrecona jest nakretka 6 z czopami 6a, z których jeden zaopatrzony jest we wskaznik. Wzdluz ze¬ wnetrznej szczeliny wodzacej 4 umieszczo¬ na jest podzialka s, dostosowana odpowied¬ nio do danych warunków.Podczas obrotu galki 5 czopy 6a na¬ kretki slizgaja sie w szczelinach wodzacych la i 4 tam i zpowrotem i uskuteczniaja na¬ stawienie szczeliny wodzacej la, wykona¬ nej w stopie 1 lunety i scisle równoleglej do osi optycznej lunety, w stosunku do szczeliny wodzacej 4 w prowadnicach 3, przebiegajacej ukosnie wzgledem szczeliny w stopie. Dzieki temu nastepuje nachylenie calej lunety w stosunku do lufy. Zapomoca podzialki s umieszczonej wzdluz zewnetrz¬ nej prowadnicy oraz wskaznika umieszczo¬ nego na czopach 6a nakretki mozna w kaz¬ dej chwili odczytac dane nachylenie, wzglednie stopien wzniesienia.Niewielki luz, potrzebny przy ruchu czo¬ pów nakretki 6 w szczelinach prowadni¬ czych 4, powoduje przy wiekszych donosno- sciach strzalu wiekszy rozsiew pionowy. A- by usunac ten luz i osiagnac jak najwiek¬ sza dokladnosc strzelania, miedzy prowad¬ nicami 3 umieszcza sie plaska sprezyne 8, jak to przedstawiono w przekroju podluz¬ nym na fig. 5, (przy usunietej prowadnicy), oraz na fig. 6 w widoku zgóry. Sprezyna 8 wsunieta jest w rowek podstawy A i przy¬ mocowana zapomoca sruby 8a. Wolny ko¬ niec sprezyny w ksztalcie haczyka naciska na spód stopy 1, -przez co luz pozostaje sta¬ le wyrównany.Jesli potrzeba w pewnych przypadkach sztucznie zwiekszyc rozsiew pionowy, za¬ chowujac ten sam cel, mozna miedzy pro* wadnicami 3 wedlug fig. 7 (widok zbokii przy odjetej prowadnicy) umiescic plaska sprezyne 10, podobna do opisanej wyzej, przyczem jednak sprezyna ta jest przedlu¬ zona poza haczyk, opierajacy sie o stope /.W prowadnicach 3 jest osadzony mimosro- dowy trzpien lOb, obracany zapomoca skrzydelka lOc. Zaleznie od polozenia trzpienia sprezyna 10 albo naciska na sto¬ pe 1 lunety, usuwajac luz, albo tez zostaje docisnieta do wglebienia 3b w podstawie tak, iz stopa 1 zostaje wyswobodzona, u- mozliwiajac w pewnych granicach rozsiew pionowy.Na fig. 3 przedstawiona jest inna od¬ miana przedmiotu wynalazku. W odmianie tej cale urzadzenie nastawcze jest prosto¬ padle do osi optycznej, przyczem prowad¬ nice 7 podstawy A ida do góry, poza tern u- zyto tych samych oznaczen, co i na fig. 1 i 2, dla oznaczenia jednakowych czesci.Fig. 4 jest przekrojem wzdluz linji IV — IV na fig. 3. Na figurze tej widoczne jest wzajemne przesuniecie szczelin la i 4, gdy wskaznik nakretki 6 ustawiony jest nawprost liczby / podzialki (fig. 3). Szcze¬ liny pokrywaja sie wzajem, gdy wskaznik zostanie nastawiony na liczbe 3 podzialki, a po ustawieniu wskaznika na liczbe 5 szczeliny znowu sa przesuniete wzgledem siebie, ale w kierunku odwrotnym niz na fig. 4.Oczywiscie, urzadzenie nastawcze moze byc nietylko poziome albo pionowe, ale mo¬ ze posiadac równiez dowolne polozenie na¬ chylone wzgledem osi optycznej.Caly uklad umozliwia mocna i trwala budowe. Dzieki dlugiej powierzchni wodza¬ cej prowadnic podstawy i dzieki bardzo mocnej nakretce otrzymuje sie duza sta¬ tecznosc. Dlugosc prowadnic i wyciec szcze¬ linowych umozliwia umieszczenie duzej i wyraznej podzialki, co przyczynia sie do latwego i dokladnego odczytywania nasta^ wionych wzniesien. • W odmianie wykpoania wedlug fig. 8—^10 obsada T lunety posiada stope // wy¬ gieta pod prostym katem ku przodowi, rów¬ nolegle do osi optycznej. Obsada ta daje sie obracac na czopach 12 pomiedzy pro¬ wadnicami 13 podstawy A, posiadajacej wyciecie o klinowatym przekroju, a na kon¬ cu przeciwleglym czopa 12 posiada krótka prostolinijna szczeline wodzaca lla, która jest równiez scisle równolegla do optycznej osi lunety. W prowadnicach 13 podstawy A jest osadzony dajacy sie obracac cylin¬ dryczny trzpien nastawczy 16, którego srodkowa czesc 16a, znajdujaca sie w szcze¬ linie wodzacej lla, jest osadzona mimosro- dowo. Stopien mimosrodowosci czesci 16a trzpienia w stosunku do srodka trzpienia 16 jest zwiazany okreslona zaleznoscia z krzywa toru pocisku.Do obracania trzpienia nastawczego 16 sluzy dzwignia 14, posiadajaca na wolnym koncu sprezysta zapadke 14a. Wzdluz brze¬ gu zewnetrznej prowadnicy 13, przeciwle¬ glego lozysku trzpienia 16, znajduja sie o- tworki 13a, odpowiadajace poszczególnym donosnosciom, o srednicy zapadki 14a.Odleglosci poszczególnych otworków 13a od siebie sa zalezne od wzniesien odpowia¬ dajacych poszczególnym donosinosciom, a wiec równiez od krzywej toru pocisku. Na czolowej stronie zewnetrznej prowadnicy 13 znajduje sie podzialka s, odpowiadaja¬ ca poszczególnym wartosciom donosnosci, dzwignia 14 zas posiada na swym brzegu czolowym wskaznik M. Sruba zaciskowa 15 sluzy do umocowania podstawy lunety na broni. Prostolinijna szczelina wodzaca lla posiada na jednym koncu okragle rozsze¬ rzenie (fig. 11), ulatwiajace umieszczenie trzpienia 16 podbzas zestawiania. ¦ ¦ , Gdy trzpien nastawczy 16 i razem z nim Jego mimosrodowa czesc srodkowa 16a zo.* stana obrócone zapomoca dzwigni 14 o okreslona podzialke, wówczas przesunie¬ cie mimosrodowej czesci 16a trzpienia w szczelinie wodzacej Ha, scisle równoleglej do osi optycznej, wywolywa podniesienie al¬ bo opuszczenie w podstawie stopy //lune¬ ty obracajacej sie na czopach 12, powodu¬ jac nachylenie calej lunety wzgledem lufy.Do nastawienia wzniesienia przesuwa sie zapadke 14a nad otwór 13a odpowiadajacy zadanej donosnosci, przesuwajac dzwignie 14, poczem zapadka 14a zapada w ten o- twór. W ten sposób otrzymuje sie niezawod¬ ne umocowanie trzpienia nastawczego 16 w polozeniu wlasciwem. Fig. 8 i 9 przedsta¬ wiaja dla przykladu nastawienie wzniesie¬ nia na donosnosc 200 m.Dzieki umieszczeniu podzialki s na czo¬ lowej stronie zewnetrznej prowadnicy 13 podzialka ta znajduje sie tuz przed ocza¬ mi celujacego strzelca tak, iz ten moze la¬ two podczas strzelania szybka i dogodnie nastawiac lub sprawdzac wzniesienie.W odmianie wykonania wedlug fig. 12 i 13 cale urzadzenie nastawcze jest umie¬ szczone pod katem x wzgledem osi optycz¬ nej, przez co otrzymuje sie bardzo zwarta budowe calej lunety. Prowadnice 23 pod- jstawy A sa przedluzone do góry..Punkt ob¬ rotu obsady T lunety na czopach 22 jest przesuniety na wysokosc poziomej osi ob- jektywu. Dzialanie i obsluga urzadzenia nastawczego zapomoca trzpienia 26 i dzwi¬ gni 24 sa takie same, jak i w poprzednich przykladach wykonania.W odmianie wykonania wedlug fig, 14 i 15 prowadnice 33 podstawy A sa zagiete pod prostym katem do góry, a cale urza¬ dzenie nastawcze jest prostopadle do osi optycznej. Punkt obrotu obsady lunety na czopach 32 jest przesuniety na wysokpsc poziomej osi okularu.Do obrotu trzpienia nastawczego 36 slu¬ zy galka 34, która na swym brzegu zwró-. conym ku strzelcowi zaopatrzona jest w po¬ dzialke s z liczbami, oznaczajaoemi do¬ nosnosc. Na czolowej stronie zewnetrznej prowadnicy 33 umieszczony jest wskaznik M. Zapomoca podzialki s i wskaznika M nastawia sie wzniesienie. Unieruchomienie galki 34 mozna osiagnac dowolnym sposso* - \ "bem, np. zapomoca sprezyny zapadkowej lub innego narzadu (na rysunku nieuwi • docznionych).Urzadzenie nastawcze opisane wyzej dziala w taki sam sposób, jak opisane po¬ przednio.Fig. 16 przedstawia w zwiekszonej po- dzialce poziomy przekrój wzdluz linji XVI — XVI na fig. 15, przyczem zewnetrz¬ na prowadnica jest usunieta tak, iz staje sie widoczne przestawienie stopy 31 lunety w stosunku do prowadnic 33 podstawy.Podczas obrotu trzpienia nastawczego 36, srodkowa czesc 36a tego trzpienia przesu¬ nieta mimosrodowo powoduje zapomoca szczeliny wodzacej 3la podniesienie albo nachylenie stopy 31 na czopach 32. Stopa 31 przechodzi wiec z polozenia I w poloze¬ nie II (zaznaczone linja przerywana).Fig. 17 przedstawia równiez w zwiek¬ szonej podzialce przekrój poprzeczny sto¬ py 31 i prowadnic 33 wzdluz linji XVII— XVII na. fig. 14. Cylindryczny trzpien 36 przybiera iswa mimosrodowa czescia srod¬ kowa 36a to samo polozenie, co i na fig. 16.Urzadzenie nastawcze wedlug wyna¬ lazku zapewnia, dzieki dlugiej powierzchni wodzacej prowadnic podstawy i dzieki mocnemu trzpieniowi, duza statecznosc.Wobec usuniecia wszelkich gwintów budo¬ wa jest bardzo prosta i mocna. Poza tern zamknieta budowa zabezpiecza jak najle¬ piej przed zanieczyszczeniem, przez co przyrzad ten nadaje sie bardzo dobrze do u- zytku polowego. Umieszczenie wyraznej podzialki przed oczami strzelca ulatwia mu szybkie nastawianie i kontrolowanie wznie¬ sienia podczas strzelania.Aby umozliwic proste wyregulowanie lunety, optyczna czesc lunety umieszczona jest ruchomo w nieruchomej ramie. Do przestawienia optycznej czesci sluzy urza¬ dzenie wedlug fig. 18 — 25.Wedlug fig. 18 oslona G lunety, zawie¬ rajaca uklad optyczny, osadzona jest ru¬ chomo w obsadzie T i umocowana w trzech miejscach I, II, III.Wedlug fig. 20 w oslone G wkrecona " jest tuleja 40, zaopatrzona w gwint we¬ wnetrzny, która posiada wklesly wewnetrz¬ ny koniec i jest zabezpieczona sruba 41. W obsadzie T lunety umieszczona jest tuleja 43, zabezpieczona przeciwnakretka 42 i za¬ konczona kulisto od wewnatrz, Do polacze¬ nia oslony G z obsada T sluzy sruba 44 z lbem czworokatnym, umieszczona w tulei 43 i wkrecona w tuleje 40, przyczem sruba ta opiera sie swym wkleslym kolnierzem 44 na wewnetrznej powierzchni kulistej tu¬ lei 43. Tym sposobem wklesla powierzch¬ nia lozyskowa tulei 40 zostaje docisnieta do wypuklej powierzchni lozyskowej tulei 43. Tak samo jest umocowana oslona lunety we wszystkich trzech miejscach I, II, III.Lozyska punktów umocowania sa wkle¬ sle albo wypukle w tym celu, aby podczas regulowania uniknac nierównomiernych sil zaciskajacych, a tern samem i naprezen.Dostosowywanie i regulowanie takiej lunety odbywa sie w sposób nastepu¬ jacy.Narzady podtrzymujace lunete, które nalezy umiescic na lufie broni, jak np. pod¬ stawa z klinowatem wycieciem, umocowy- wa sie na lufie, nie zwracajac uwagi na do¬ kladne zachowanie równoleglosci w stosun¬ ku do osi lufy. Po nasunieciu lunety na szy¬ ne lozyskowa ustawia sie uklad optyczny lunety równolegle do osi lufy zapomoca trzech opisanych lozysk kulowych. Na za¬ sadzie wyników grupy strzalów próbnych nastawia sie muszke celownicza zapomoca trzech srub nastawniczych na srodek stozka.Wlasciwe regulowanie ukladu optyczne¬ go odbywa sie w sposób nastepujacy. Roz¬ luzniwszy trzy przeciwnakretki 42 oraz sruby 44 wszystkich lozysk I, II, III, wkre¬ ca sie trzy tulejki 43 w obsade T lunety lub wykreca zpowrotem, dopóki ostrze muszki nie ustawi1 sie na zadany punkt. Nastepnie — 5 —dokreca sie mocno wszystkie trzy sruby 44 oraz trzy przeciwnakretki 42.Manipulowanie miejscem lozyskowem I (fig. 18 i 19) wplywa na regulowanie pozio¬ me, t. j. ostrze muszki przesuwa sie od stro¬ ny lewej ku prawej lub odwrotnie. Miejsca lozyskowe II albo III maja wplyw na regu¬ lowanie pionowe, t. j, podczas nastawiania muszka przesuwa sie zgóry nadól i odwrot¬ nie. Laczne manipulowanie trzema srubami regulacyjnymi pozwala na osiagniecie do¬ wolnego ukosnego ustawienia ukladu op¬ tycznego, Odmiana umocowania lunety wedlug fig. 21 posiada w oslonie G taka sama tu¬ lejke 40, jak przedstawiona na fig. 20. Tu¬ lejka 45 obsady T lunety jest natomiast znacznie krótsza i wklesla na koncu, zwró¬ conym ku oslonie G. Obsada T posiada rów¬ niez wklesle lozysko na kulowy kolnierz 46a sruby 46, wkreconej w tuleje 40. Prze- ciwnakretka 47 wykonana jest w ksztalcie kolpaczka- Przekreceniu tulejki 45 zapo¬ biega podkladka 48.Uruchomienie urzadzenia nastawczego odbywa sie po zdjeciu kolpaczka 47 w taki sam sposób, jak w opisanych wyzej przy¬ kladach wykonania.Na fig. 22 przedstawiono lozysko dwu- kulowe nadajace sie szczególnie do skraj¬ nych polozen ukladu optycznego, przyczem unika sie zupelnie nierównomiernych na¬ prezen srub regulacyjnych. Czesc urzadze¬ nia regulacyjnego, znajdujaca sie w obsa¬ dzie T lunety, jest zasadniczo wykonana tak samo, jak na fig. 21. Natomiast tulejka 49 znajdujaca sie w oslonie G lunety posia¬ da wewnatrz kuliste wglebienie, dostosowa¬ ne do nakretki kulowej 51, umocowanej na srubie 50, przyczem nakretka ta zabezpie¬ czona, jest równiez wklesla przeciwnakretka 52. Kolpaczek 53 nakrecony jest na ze¬ wnetrzny gwint obsady., Regulowanie odbywa sie w tej odmia¬ nie po zdjeciu kolpaczka 53 oraz rozluznie¬ niu tulejki 54 i przeciwnakretki 52, poczem wkreca lub wykreca sie srube 50 w na^ kretce kulowej 51 tak, iz oslona G ukladu optycznego przesuwa sie w obsadzie T lu¬ nety. ¦ ¦ : ; Na fig. 23 przedstawiona jest w widoku od strony strzelca pryzmatyczna luneta ce¬ lownicza zaopatrzona w odtaiienne urzadze¬ nie regulacyjne. Fig. 24 przedstawia w przekroju szczególy lozyska kulowego.O ile w odmianach wedlug fig. 18 — 22 oslona G i obsada T lunety stanowia lozy- t sko obydwóch srub kulowych, sluzacych do polaczenia i regulowania, to w odmianie wedlug fig. 23 oslona G ukladu optycznego zaopatrzona jest w trzy czopy kulowe, przyczem narzadem regulacyjnym jest trzpien regulacyjny w ksztalcie tloka, u- mieszczony w obsadzie lunety. Obsada T lunety posiada odpowiednio do trzech lo¬ zysk I, II, III okragle wystepy Tv T2, T3, otwarte ku oslonie lunety. Wystepy zaopa¬ trzone sa w cylindryczne wglebienia rów¬ nolegle do osi optycznej, przyczem we wglebieniach tych znajduja sie gwinto¬ wane otwory, w które wkrecone sa tu¬ leje 56, zaopatrzone w gwint zewinetrzny i w leb do klucza. Tuleja 56 sluzy za pro¬ wadnice trzpienia 57 w ksztalcie tloka; u- mieszczonego we wglebieniu, przyczem je¬ den koniec trzpienia obejmuje czop kulowy 55 lozyska oslony, a drugi jest zaopatrzo¬ ny w gwint zewnetrzny. Zapomoca oby¬ dwóch przeciwnakretek 58 trzpien 57 u- mocowywa sie w tulei 56t która sluzy jed¬ noczesnie za lozysko i za posredni narzad regulacyjny i która zostaje zamocowana w swem polozeniu wzgledem obsady zapomo¬ ca przeciwnakretki 59. Oslone narzadu re¬ gulacyjnego stanowi kolpaczek 60.Regulowanie odbywa sie w ten sposób, ze najpierw zdejmuje sie kolpaczek 60, po¬ tem rozluznia sie przeciwinakretke 59 i wkreca sie lub wykreca sie tuleje 56 w ob¬ sadzie T lunety, poezem przesuwa sie tlo¬ czek 57, a razem z nim i czop kulowy 55 o- raz oslone G ukladu optycznego wi kierunku — 6 —osi optycznej, wprzód lub wtyl. Po wyre¬ gulowaniu dokreca sie przedwtflakretke 59, umocowujac w ten sposób tuleje 56, a za- pomoca sruby 61 zabezpiecza sie czop ku¬ lowy 55 w swem polozeniu.Fig, 25 przedstawia w przekroju kon¬ strukcje o obustronnem osadzeniu i regulo¬ waniu. Obsada T lunety posiada otwór, w którym umieszczony jest trzpien 62 w ksztalcie tloka z nagwintowanemi koncami 62a, przechodzacemi przez tarcze lozysko¬ we 63. Do umocowania sluza przeciwna- kretki 64. Regulowanie odbywa sie po roz¬ luznieniu nakretek 64 zapomoca przesta¬ wienia trzpienia 62.Zaznacza sie jeszcze raz, ze wszystkie trzy lozyska I, II, III posiadaja, oczywiscie, te sama konstrukcje.Na fig. 26 — 32 przedstawiono urzadze¬ nie, zapomoca którego zapobiega sie prze¬ niesieniu odrzutu podczas strzalu na lunete celownicza.Luneta celownicza A jest umocowana na karabinie dowolnym sposobem, np. za¬ pomoca podstawy E. Sprezysty palak stalo¬ wy P poduszeczki ochronnej, otaczajacej luzno okular, wsuniety jest dolnym koncem, posiadajacym przekrój plaski lub jakikol¬ wiek inny graniasty w celu unikniecia prze¬ krecenia, w pochwe R szyjki karabina i po¬ siadla rynienkowata albo pólokragla oprawe s z dowolnego metalu. W oprawie tej umie¬ szczona jest poduszeczka Q z gabki gumo¬ wej, zelatyny glicerynowej lub z innego materjalu tlumiacego uderzenia, przyczem oprawa S poduszeczki stanowi szeroka powierzchnie oporowa, która pochlania wstrzasy i zapobiega odsunieciu sie na boki. i i f i Nadajac odpowiedni ksztalt palakowi P nalezy miec na uwadze, aby nawet przy najsilniejszem przegieciu poduszeczka o- chronna nie zetknela sie z luneta, a oko z okularem.Oprawa S jest dostosowana do oprawy oka (kosci oczodolowej), dzieki czemu strzelec moze wygodnie podczas strzelania oprzec glowe o oprawe.W celu zasloniecia oka od przeszkadza¬ jacych obserwacji promieni swietlnych mozna okular zaopatrzyc w oslone L z cien¬ kiej gumy, nie laJczafc go z poduszeczka (fig. 29).Inna odmiana wykonania tego urzadze¬ nia jest przedstawiona na fig. 31 w widoku zboku, a fig. 32 przedstawia widok zgóry wkladki. Palak P jest wygiety wezowato w celu zwiekszenia sprezystosci, a wtyczka jest pozioma. Osadzenie palaka wykonane jest w tym przypadku nie prostopadle do osi lufy, lecz poziomo, t. j. w plaszczyznie odrzutu. Litery posiadaja to samo znaczenie co i na fig. 27 — 30. PL