PL187932B1

PL187932B1 - Sposób wytwarzania odgałęzień kabli

Info

Publication number: PL187932B1
Application number: PL33049098A
Authority: PL
Inventors: Wolfgang Beyer
Original assignee: Rehau Ag & Co
Priority date: 1998-12-22
Filing date: 1998-12-22
Publication date: 2004-11-30
Also published as: PL330490A1

Abstract

1. Sposób wytwarzania odgałęzień kabli na ułożonych w rurach ochronnych kablach z włókna szklanego, w którym usuwa się w miejscu odgałęzienia rurę ochronną, otwiera się w tym obszarze płaszcz kabla z włókna szklanego i otwiera się, co najmniej miejscowo, przeznaczoną dla odgałęzienia koszulkę żyły włókien szklanych, przy czym wybrane włókna szklane przecina się w jednym z otwartych obszarów 1 wyciąga je z innego otwartego obszaru w postaci odcinków włókna, których każdy wolny koniec splata się z przyporządkowanym mu końcem włókna z odgałęzienia kabla, zaś otwarte obszary zamyka się złączkami, znamienny tym, że w pierwszym etapie sposobu usuwa się rurę ochronną na odcinku o zadanej częściowej długości i zdejmuje się co najmniej częściowo na tej długości płaszcz kabla, odsłaniając koszulkę żyły włókien szklanych, następnie w drugim etapie sposobu odcina się promieniowo na zadanej długości odcinek rury ochronnej, w związku z czym odcinek ten jest swobodnie przesuwny na kablu z włókna szklanego, po czym przesuwny odcinek rury ochronnej nasuwa się na odcinek pozbawionego płaszcza kabla i zdejmuje się odsłonięty w ten sposób obszar płaszcza kabla, zaś po otwarciu koszulki żyły włókien szklanych, przecięciu z jednoczesnym wyciągnięciem przeznaczonych do splatania pojedynczych włókien i spleceniu ich z włóknami odgałęzieniowymi, przesuwa się przesuwny odcinek rury ochronnej na kablu z włókna szklanego w położenie, w którym pomiędzy wolnymi końcami pozostałej rury ochronnej i wolnymi końcami przesuwnego odcinka rury ochronnej powstają, w przybliżeniu jednakowe, obszary otwarcia rury ochronnej, które zamyka się odpowiednimi elementami

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania odgałęzień kabli na ułożonych w rurach ochronnych kablach z włókna szklanego, w którym usuwa się w miejscu odgałęzienia rurę ochronną, otwiera się w tym obszarze płaszcz kabla z włókna szklanego i otwiera się co najmniej miejscowo przeznaczoną dla odgałęzienia koszulkę żyły włókien szklanych, przy czym wybrane włókna szklane przecina się w jednym z otwartych obszarów i wyciąga je z innego otwartego obszaru w postaci odcinków włókna, których każdy wolny koniec splata się z przyporządkowanym mu końcem włókna z odgałęzienia kabla, zaś otwarte obszary zamyka się złączkami.

Sposób tego typu jest znany z europejskiego zgłoszenia patentowego nr EU 0 584 600 Al. Jest tam opisany sposób odgałęziania pojedynczych żył światłowodowych z nieprzeciętego kabla światłowodowego. Kabel światłowodowy otwiera się przy tym w obszarze nacięcia i w obszarze splatania, przy czym oba otwarte miejsca są usytuowane względem siebie w odstępie, odpowiadającym żądanej długości żyły światłowodowej, niezbędnej do wykonania splotu.

W celu realizacji tego sposobu, po usunięciu płaszcza kabla odcina się odgałęzianą żyłę światłowodową w obszarze nacięcia i wyciąga się ją z otworu obszaru splatania. Ten odcinek żyły światłowodowej splata się następnie z odgałęzieniem żyły, po czym osłania się i uszczelnia otwarte obszary nacięcia względnie obszary splatania za pomocą odpowiednich złączek.

187 932

W znanych rozwiązaniach wykorzystuje się możliwość wyciągania pojedynczych żył światłowodowych z kabli światłowodowych na zadaną długość, aby następnie odcinek o tej długości spleść w odgałęzienie żyły światłowodowej. Kabel światłowodowy, wychodzący ze stanowiska łączeniowego, można przy tym zawsze dzielić na pojedyncze żyły światłowodowe w celu podłączenia do kabla abonentów. Powstaje przy tym tak zwana sieć gwiaździsta z szeregiem odgałęzień, a także z końcowymi stanowiskami przyłączeniowymi. Rozwiązanie to jest powszechnie stosowane w sieciach kabli miedzianych, jak również stosowano je początkowo również w sieciach kabli z włókna szklanego.

Ponieważ za pośrednictwem sieci kabli z włókna szklanego można przekazywać wielokrotnie więcej w porównaniu do sieci kabli miedzianych, w przypadku kabli światłowodowych dokonano przejścia na rezerwową sieć kablową, mającą obecnie postać sieci pierścieniowych. Zaleta takich sieci pierścieniowych polega na zabezpieczeniu przed zakłóceniami w przypadku przerwania przewodów, ponieważ stanowiska końcowe w pierścieniu można zasilać z dwóch stron. Rozwiązanie to wymaga jednak, by pierścień był zawsze zamknięty, również na stanowiskach odgałęzionych. Konieczne jest zatem przyłączanie stanowisk abonenckich do obu stron pierścienia.

W przypadku zaplanowanych stanowisk odgałęzieniowych z zapasem kabla, na przykład pod ziemią, w studzienkach i temu podobnych, istniejący zapas kabla wystarcza do połączenia kabla głównego z odgałęzieniem kabla. W przypadku odgałęzień, wykonywanych w toku kabla, zatem, bez istniejącego zapasu, prosty montaż nie jest już jednak możliwy. W stanie techniki brak jest tutaj pomocnych rozwiązań, jako że opisane możliwości nie pozwalają na zbudowanie rezerwowej sieci pierścieniowej z odcinkami włókien, umożliwiającymi splatanie.

Zadaniem wynalazku jest wykonanie, za pomocą prostych środków i małych złączek kablowych, obustronnego przyłącza również na odcinkach kabli, umieszczonych w rurach, zatem nie mających zapasu kabla.

Według wynalazku zadanie to rozwiązano przez to, że w pierwszym etapie sposobu usuwa się rurę ochronną na odcinku o zadanej częściowej długości i zdejmuje się co najmniej częściowo na tej długości płaszcz kabla, odsłaniając koszulkę żyły włókien szklanych, następnie w drugim etapie sposobu odcina się promieniowo na zadanej długości odcinek rury ochronnej, w związku z czym odcinek ten jest swobodnie przesuwny na kablu z włókna szklanego, po czym przesuwny odcinek rury ochronnej nasuwa się na odcinek pozbawionego płaszcza kabla i zdejmuje się odsłonięty w ten sposób obszar płaszcza kabla, zaś po otwarciu koszulki żyły włókien szklanych, przecięciu z jednoczesnym wyciągnięciem przeznaczonych do splatania pojedynczych włókien i spleceniu ich z włóknami odgałęzieniowymi przesuwa się przesuwny odcinek rury ochronnej na kablu z włókna szklanego w położenie, w którym pomiędzy wolnymi końcami pozostałej rury ochronnej i wolnymi końcami przesuwnego odcinka rury ochronnej powstają w przybliżeniu jednakowe obszary otwarcia rury ochronnej, które zamyka się odpowiednimi elementami.

W ramach wynalazku wykorzystano fakt, że kable z włókna szklanego układa się obecnie wyłącznie w rurach ochronnych, zaś zadany według wynalazku odcinek rury można zastosować w miejscu odgałęzienia jako część złączki kablowej. Pozwala to uzyskać praktycznie dowolne swobodne końce włókien, które tworzą niezbędny do splatania zapas włókna, również w przypadku wykonywania odgałęzień w toku kablowym. Kolejna zaleta wynalazku polega na tym, że przesuwny odcinek rury ochronnej można tak usytuować pomiędzy wolnymi końcami pozostałej rury ochronnej, że przykładowo do zamknięcia obszaru nacięcia lub obszaru splatania można zastosować takie same złączki. Upraszcza to problem magazynowania złączek i odpowiednio obniża koszty.

Kolejna zaleta wynalazku polega na tym, że przy stosunkowo małych obszarach otwarcia rury ochronnej można stosować nawet małe złączki kablowe, co powoduje dalsze zmniejszenie kosztów.

Istotną zaletą wynalazku jest to, że wolne końce przesuwnego odcinka rury ochronnej mogą służyć jako podparcie dla złączek kablowych, stosowanych do zamykania otworów rury ochronnej, dzięki czemu nie trzeba zamykać całego otworu rury ochronnej za pomocąjednej

187 932 złączki o odpowiedniej długości, lecz można zastosować dwie odpowiednio mniejsze złączki do zamknięcia dwóch mniejszych obszarów otwarcia rury ochronnej.

Technikę przesuwania rury według wynalazku można zastosować nie tylko w odgałęzieniach dwustronnych, lecz również w odgałęzieniach jednostronnych. W tym przypadku należy użyć tylko jedną złączkę, natomiast uszczelnienia wolnego końca odcinka rury względem jej pozostałej części dokonuje się za pomocą na przykład obkurczanego kołnierza.

Korzystnie, całkowita długość nacięcia rury ochronnej, długość kabla z włókna szklanego bez rury i przesuwny na nim odcinek rury ochronnej wyznacza się na podstawie wymiarów elementów, wybranych do zamknięcia otworu.

Długość istniejących do dyspozycji złączek kablowych można zatem w sposobie według wynalazku wykorzystać do wyznaczenia wielkości otworów rury ochronnej.

Korzystnie wreszcie, przesuwny odcinek rury ochronnej umieszcza się, przed zamknięciem za pomocą elementów, w środku całkowitej długości nacięcia rury ochronnej.

W ten sposób można uzyskać jednakowe obszary otwarcia rury ochronnej, które można zamknąć jednakowymi elementami.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym przedstawiono na schemacie podział kabla na odcinki i ich oznaczenie. Zamieszczona poniżej tabela ukazuje jednostkowe oraz całkowite wymiary poszczególnych odcinków ze schematu.

Przy realizacji sposobu według wynalazku przed obliczeniem długości jednostkowych należy wyznaczyć długości stosowanych elementów. W opisanym poniżej przykładzie użyto złączki kablowej o oznaczeniu UCSO 4 do 6 i długości 37 cm. Długość zamocowania rury lub kabla wewnątrz tej złączki wynosi 5 cm. Ponadto istotny jest wymagany odstęp pomiędzy tokiem rurowym i wejściem złączki, ponieważ tutaj umieszcza się ewentualne elementy uszczelniające, na przykład obkurczane kołnierze lub podobne elementy. W opisanym przykładzie z każdej strony przewidziano odstęp dystansowy (DL) równy 30 cm.

Tabela 1

Długości częściowe	Skrót oznaczenia	Wymiar jednostkowy	Liczba	Wymiar liczby
Długość złączki kablowej (np. UCSO 4-6)	ML	37 cm	2	74 cm MLG
Odległość od toku rurowego do złączki kablowej	DL	30 cm	2	60 cm DLG
Długość włożenia rury w złączkę kablową	STLR	5 cm	2	10 cm STLRG
Długość włożenia kabla w złączkę kablową	STLK	7 cm	2	14 cm STLKG
Długość zachodzenia na siebie	Ul	10 cm	1	10 cm Ol

Do obliczenia długości odcinka pozbawionego rury ochronnej (długość bez rury LOR) stosuje się wzór:

LOR = DLG + MLG - STLRG LOR = 60 cm + 74 cm -10 cm LOR = 124 cm

Do obliczenia długości przesuwnego częściowego odcinka rury ochronnej (pozostała długość rury RRL) stosuje się wzór:

RRL = LOR - UL RR1 = 124 cm - 10 cm RR1 = 114 cm

187 932

Obliczenie całkowitej długości nacięcia toku rurowego (GAL) wynika ze wzoru:

GAL = LOR + RRL GAL = 124 cm + 114 cm GAL - 238 cm

W przypadku zastosowania w praktyce, długość wykopu na kabel powinna być większa o około 1 m, to znaczy wynosić GAL + 1m = 3,38 m.

Dla obliczenia długości nacięcia kabla (KAL) stosuje się następujący wzór:

KAL = RRL + MLG - STLRG - STLKG KAL = 114 cm+ 74 cm- 10 cm- 14 cm KAL = 164 cm

Efektywna długość włókna, niezbędna dla wykonania splotu, wynosi zatem z każdej strony po około 80 cm.

187 932

GAL

1/ 2 LOR	RRL	—— yrw . 1/2 LOR_
0			0L
		-, ^ϋΐ , i IM l 1
	rrf3=c==	, ............... ’¹......	_ -4 ... ' >

!______1

ST^R

STL K

ML

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania odgałęzień kabli na ułożonych w rurach ochronnych kablach z włókna szklanego, w którym usuwa się w miejscu odgałęzienia rurę ochronną, otwiera się w tym obszarze płaszcz kabla z włókna szklanego i otwiera się, co najmniej miejscowo, przeznaczoną dla odgałęzienia koszulkę żyły włókien szklanych, przy czym wybrane włókna szklane przecina się w jednym z otwartych obszarów i wyciąga je z innego otwartego obszaru w postaci odcinków włókna, których każdy wolny koniec splata się z przyporządkowanym mu końcem włókna z odgałęzienia kabla, zaś otwarte obszary zamyka się złączkami, znamienny tym, że w pierwszym etapie sposobu usuwa się rurę ochronną na odcinku o zadanej częściowej długości i zdejmuje się co najmniej częściowo na tej długości płaszcz kabla, odsłaniając koszulkę żyły włókien szklanych, następnie w drugim etapie sposobu odcina się promieniowo na zadanej długości odcinek rury ochronnej, w związku z czym odcinek ten jest swobodnie przesuwny na kablu z włókna szklanego, po czym przesuwny odcinek rury ochronnej nasuwa się na odcinek pozbawionego płaszcza kabla i zdejmuje się odsłonięty w ten sposób obszar płaszcza kabla, zaś po otwarciu koszulki żyły włókien szklanych, przecięciu z jednoczesnym wyciągnięciem przeznaczonych do splatania pojedynczych włókien i spleceniu ich z włóknami odgałęzieniowymi, przesuwa się przesuwny odcinek rury ochronnej na kablu z włókna szklanego w położenie, w którym pomiędzy wolnymi końcami pozostałej rury ochronnej i wolnymi końcami przesuwnego odcinka rury ochronnej powstają, w przybliżeniu jednakowe, obszary otwarcia rury ochronnej, które zamyka się odpowiednimi elementami.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że całkowita długość nacięcia rury ochronnej, długość kabla z włókna szklanego bez rury i przesuwny na nim odcinek rury ochronnej wyznacza się na podstawie wymiarów elementów, wybranych do zamknięcia otworu.
3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że przesuwny odcinek rury ochronnej umieszcza się, przed zamknięciem za pomocą elementów, w środku całkowitej długości nacięcia rury ochronnej.