Wynalazek .niniejszy dotyczy sposobu wytwarzania worków o sciankach wielo¬ warstwowych, zwlaszcza worków do ce¬ mentu i innych materjalów sypkich.Robotnicy, przenoszacy napelnione wor¬ ki tego rodzaju, chwytaja je zwykle za ro¬ gi i rzucaja lub przesuwaja je na boku z jednego miejsca na drugie, przyczem ude¬ rzenie o ziemie naraza worek na niebezpie¬ czenstwo rozerwania sie.Celem nadania papierowym workom te¬ go rodzaju, uzywanym teraz powszechnie w handlu, niezbednej wytrzymalosci na na¬ prezenia rozrywajace, nalezy wykonywac je nieco ciezsze, ze wzgledu na liczbe warstw scianek takich worków, co oczywi¬ scie zwieksza koszty ich wytwarzania. Po¬ szczególne warstwy, uzywanych dotychczas worków, wykonywa sie z oddzielnych ar¬ kuszy lub pasm, zakladanych wzdluz jed¬ no na drugiem, przyczem brzegi podluzne kazdego z pasm zostaja zlaczone ze soba.Przy wytwarzaniu worków tego rodzaju o- kazalo sie niemozliwe w praktyce takie za* kladanie poszczególnych warstw scianek worka, aby warstwy te scisle przylegaly jedna do drugiej na calej swej powierzch* ni oraz jednakowo opieraly sie wzmianko¬ wanym naprezeniom podczas przerzucania worków, okazalo sie bowiem, ze wewnetrz¬ na warstwa (lub warstwy) worka jest nara¬ zona na wieksze naprezenia. Doswiadcze* inie wykazalo, ze worki pekaja z tego po¬ wodu w ten sposób, iz poszczególne war¬ stwy ich scianek pekaja kolejno, rozpoczy¬ najac od wewnetrznej.W workach, wykonanych w powyzszy sposób, poszczególne warstwy sa wytwa¬ rzane z pasm, ukladanych wzdluz, przy- czem wlókna papieru w gotowych workach ciagna sie w kierunku podluznym ich osi, wobec tego scianki sa mniej wytrzymale na naprezenia, dzialajace w kierunku po¬ przecznym, niz na naprezenia, dzialajace w kierunku podluznym. Jasne jest jednak, ze naprezenia, rozrywajace worek, na któ¬ re sa wystawione warstwy podczas prze¬ rzucania worków w podany wyzej sposób, sa wieksze w kierunku poprzecznym wzgle¬ dem worka, niz w kierunku podluznym.Jednym z celów wynalazku niniejszego jest sposób wytwarzania worka o scian¬ kach wielowarstwowych, któryby posiadal mniejsza daznosc, przy takiejze ilosci zu¬ zytego nan materjalu, do rozrywania sie lub pekania od worków, wytwarzanych do¬ tychczas.Tutka na worki wedlug wynalazku ni¬ niejszego wytwarza sie przez kilkakrotne scisle zwiniecie pasma odpowiedniego pa¬ pieru dookola siebie i przymocowania brze¬ gu pasma do przylegajacego boku pasma, poczem tutka zostaje splaszczona. W wor¬ ku, wykonanym z tutki, utworzonej w spo¬ sób powyzszy, wszelkie naprezenia po¬ przeczne warstwy lub warstw wewnetrz¬ nych sa jednoczesnie przenoszone na inne warstwy, przyczem poszczególne warstwy skutecznie wzmacniaja jedna druga, oraz jednoczesnie i jednakowo opieraja sie na¬ prezeniom, rozrywajacym worek, podczas jego przerzucania. Poszczególne warstwy moga byc przyklejone lub w inny sposób przymocowane do siebie przy brzegach tut¬ ki, lecz srodkowe czesci warstw najlepiej jest pozostawic nieprzymocowane, z wy¬ jatkiem brzegu zewnetrznego warstwy w celu umozliwienia wyciagania sie poszcze¬ gólnych warstw i ich wzajemnego dopaso¬ wywania sie mniej lub wiecej luznego pod dzialaniem nacisku zawartosci worka pod¬ czas jego napelniania. Najlepiej gdy war¬ stwy sa laczone ze soba zapomoca kleju, któremu pozwala sie wyschnac wtenczas, gdy tutka papierowa jest utrzymywana w stanie splaszczonym.Z powyzszego jest jasne, ze przy wy¬ twarzaniu worka papierowego z pasma, zwinietego dookola siebie, wlókna papieru gotowej tutki beda ciagnac sie wpoprzek tutki, wobec czego worek bedzie mógl o- przec sie najwiekszemu naprezeniu, dzia¬ lajacemu w kierunku poprzecznym.Tak wykonany worek posiada niezlozo- ne budowe i daje sie wytwarzac z latwo¬ scia, przyczem przy wykonywaniu takiego worka zuzywa sie mniej papieru, niz na worki, które byly uzywane dotychczas.Na rysunku fig. 1 przedstawia widok zgóry pasma papieru, z którego moze byc wykonany worek wedlug wynalazku, fig. 2 — takiz widok powiekszonego pasma, które jest czesciowo nawiniete na rdzen, fig. 3 — widok pasma, nawinietego na rdze¬ niu, fig. 4 — widok zboku gotowego odcin¬ ka tutki, fig. 5 — takiz widok gotowego worka.Worek, przedstawiony na rysunku, po¬ siada scianki, skladajace sie z pieciu warstw i nadaje sie zwlaszcza do cementu i innych ciezkich materjalów.Przy wykonywaniu takiego worka pa¬ pierowego pasmo 2, w którem wlókna papie¬ ru sa ulozone w kierunku podluznym, zo¬ staje ciasno nawiniete na odpowiedni rdzen 4. Przed nawijaniem papieru wzdluz jego brzegów podluznych na pasmo naklada sie warstwe kleju 6, który naklada sie równiez wzdluz brzegu koncowego 8, wskutek czego brzegi pasma, ulozone jedne nad drugiemi oraz brzeg koncowy, sa mocno przyklejone.Po nawinieciu pasma w sposób powyzszy zwój zostaje zdjety z rdzenia i niezwlocz¬ nie splaszczony w celu utworzenia odcin- — 2 —ka, zlozonego na bocznych krawedziach (fig. 4). Splaszczanie tutki uskutecznia sie wtedy, gdy klej jest jeszcze mokry i zapo¬ biega daznosci warstw do odwijania sie.Splaszczone odcinki zostaja wysuszone w stanie splaszczonym. Jeden lub obydwa konce odcinka sa nastepnie zamkniete w sposób podany nizej w celu utworzenia go¬ towego worka.Najdogo dniejszem zamknieciem kon¬ ców worka jest zamkniecie,, w którem dno i góra worka sa zasadniczo plaskie, ponie¬ waz zas zachodzace jedna na druga czesci faldy zostaja sklejone ze soba, to nateze¬ niom rozrywajacym konce worka stawia o- pór sprezynowanie obu czesci.Wykonanie zamkniecia konców worka odbywa sie w nastepujacy sposób; pasma papieru, z których jest wykonany worek, nalezy skleic przy obu koncach, co umozli¬ wia zawijanie papieru przy koncach worka tak, jak gdyby to byl jeden arkusz oraz sklejenie ze soba zachodzacych jedna na druga zawinietych czesci, co byloby nie¬ mozliwe, gdyby zwoje papieru nie byly sklejone przy koncach worka.W razie utworzenia odcinka tutki z nie¬ przerwanego pasma, zwinietego dookola siebie, wszelkie naprezenia rozrywajace be¬ da, oczywiscie, oddzialywaly jednoczesnie i jednakowo na poszczególne warstwy, po¬ niewaz kazda z warstw jest w scislem ze¬ tknieciu sie z warstwami, przylegajacemi do niej i jest wzmocniona temi warstwami; poniewaz zas wlókna papieru sa ulozone w kierunku poprzecznym do worka, w którym to kierunku wymagana jest wytrzymalosc najwieksza, to worek ten posiada najwiek¬ sza wytrzymalosc osiagalna przy zuzytej nan ilosci materjalu. PL