PL186647B1

PL186647B1 - Sposób i system do estymowania zakłócenia zstępującego w telekomunikacyjnej sieci komórkowej

Info

Publication number: PL186647B1
Application number: PL97334049A
Authority: PL
Inventors: Katarina Isaksson
Original assignee: Ericsson Telefon Ab L M
Priority date: 1996-12-19
Filing date: 1997-12-16
Publication date: 2004-02-27
Also published as: CN1115900C; BR9713973A; AU5502498A; PL334049A1; US6137991A; EP0947112A2; CA2275590A1; AU746136B2; EP0947112B1; HUP0000376A2; CN1240560A; HUP0000376A3; WO1998027763A3; WO1998027763A2

Abstract

1. Sposób estymowania zaklócenia zstepujacego w telekomunikacyjnej sieci komórkowej, znamienny tym, ze transmituje sie ustalona wstepnie liste czesto- tliwosci kanalowych, w zbiorze stacji ruchomych (12) mierzy sie natezenie sygnalu zbioru czestotliwosci z ustalonej wstepnie listy czestotliwosci kanalowych, przy czym za pomoca stacji ruchomych (12) zbioru sklada sie sprawozdanie o natezeniu sygnalu czesto- tliwosci z listy i dla kazdej ze stacji ruchomych (12) skladajacej sprawozdanie o natezeniu sygnalu oblicza sie róznice strat sciezki miedzy przyporzadkowana komórka a zbiorem komórek otaczajacych i estymuje zaklócenia zstepujace. FIG. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i system do estymowania zakłócenia zstępującego w telekomunikacyjnej sieci komórkowej, wykorzystującej rozsyłową alokację kanału sterującego BA (Broadcast Control Channel Allocation) dla określenia wzajemnych zależności międzykomórkowych.

186 647

W celu usprawnienia środowiska radiowego współczesnych systemów telekomunikacyjnych, wielu operatorów wykorzystuje systemy komórkowe z anteną sektorową (jednokierunkową), i metody automatycznego planowania do wspomagania decyzji o przypisaniach komórek. Jedną z takich zautomatyzowanych metod planowania nazywa się (wolną) adaptacyjną alokacją częstotliwości AFA (Adaptation Frequency Allocation), w której operator sieci wykorzystuje algorytm iteracyjny do automatycznego i częstego rekonfigurowania planu komórek, w sieci (dla zminimalizowania zakłóceń radiowych) i stopniowego poprawiania jakości środowiska radiowego.

Jakkolwiek alokację AFA uważa się za znaczne usprawnienie w stosunku do znanych sposobów podejścia do problemu, jej użycie stwarza znaczny problem w planowaniu i przydzielaniu komórek. Na przykład algorytmy AFA są obecnie przeznaczone do wydawania decyzji o przydziale komórek na podstawie pomiarów zakłócenia łącza wstępującego w komórkach. Natomiast, kiedy operator wykorzystuje alokację AFA w sieci systemu komórkowego z anteną sektorową, pomiary zakłóceń łącza wstępującego i zstępującego wykonywane w dowolnej danej komórce (to znaczy w przypadku konkretnego kanału w konkretnym momencie) mogą być źle skorelowane. Innymi słowy, w przypadku dowolnej komórki sieci, pomiary łącza wstępującego, które się wykonuje, nie rejestrują zakłóceń radiowych wytwarzanych przez terminale ruchome znajdujące się w obszarze za anteną (sektorową) bazowej stacji nadawczo-odbiorczej BTS komórki. Jednak transmisje radiowe od innych komórek zlokalizowanych w tym samym obszarze będą wytwarzały zakłócenia na łączu zstępującym danej komórki. Przykład ilustrujący złą korelację między takimi pomiarami łączy wstępujących i zstępujących pokazano na planie komórek przedstawionym na pos. I rysunku.

Jak przedstawiono na pos. I, jeżeli pomiar zakłócenia był wykonywany na łączu wstępującym w komórce A, to zakłócenia od komórek A120, A180 i A240 byłyby trudne do wykrycia. W wyniku tego, w przypadku takiej sytuacji, algorytm AFA może „podpowiadać” operatorowi sieci, że komórka A wykorzystuje te same częstotliwości, co częstotliwości wykorzystywane w komórkach A120, A180 i A240. Jednak zaimplementowanie tej „podpowiedzi” stworzyłoby znaczący problem w przypadku terminali ruchomych znajdujących się w komórce A, ponieważ transmisje radiowe generowane w komórkach A120, A180 i A240 mogłyby powodować zakłócenia w komórce A w łączu zstępującym. Warto zauważyć, że tego problemu można uniknąć, jeżeli zakłócenie zstępujące generowane w komórce A mogłoby być odpowiednio zmierzone lub przynajmniej dokładnie estymowane.

Przy próbie podejścia do wykonania pomiarów zakłóceń zstępujących powstąją liczne problemy. Na przykład jedną z nadających się do zastosowania metod jest pomiar zakłóceń zstępujących wprost na stacji bazowej sieci. Ponieważ jednak zakłócenie jest mierzone w tylko jednym punkcie, na przykład tam, gdzie znajduje się antena odbiornika stacji bazowej, to ten pojedynczy pomiar jest nieadekwatny z operacyjnego punktu widzenia. Lepszym sposobem podejścia byłby pomiar zakłócenia zstępującego w miejscu ulokowania każdej ze stacji ruchomych w komórce. Stacje ruchome mogłyby dokonywać pomiarów, a wyniki meldować do stacji bazowej.

Inną metodą, nadającą się do stosowania do pomiarów zakłóceń zstępujących, jest rozmieszczenie sprzętu w pewnej liczbie różnych, stałych lokalizacji w komórce. W związku z tym zakłócenia zstępujące w komórce można mierzyć we wszystkich takich stałych lokalizacjach. Niestety, to podejście wymaga nabycia przez operatora sieci znacznej ilości sprzętu pomiarowego, który jest dość drogi w instalowaniu i konserwacji. Właściwie ten dodatkowy koszt zwykle ma większe znaczenie od korzyści, które można wyprowadzić z wykonywania pomiarów zstępujących w pewnej liczbie stałych lokacji w komórce. Inaczej mówiąc, w celu osiągnięcia najlepszych rezultatów przy takim podejściu do tego rodzaju do pomiarów zstępujących, sprzęt pomiarowy musi znajdować się tam, gdzie występuje większość ruchu komórkowego, zakładając optymistycznie, że operator sieci będzie zawsze miał zawczasu odpowiednie tego rodzaju informacje.

Jeszcze inną metodą, która może być wykorzystywana do pomiaru zakłóceń łącza zstępującego w sieci komórkowej jest pomiar na podstawie list ruchomych BA, lub podobnej listy częstotliwości. Na przykład, w sieci globalnego systemu radiokomunikacji ruchomej GSM

186 647 (Global System for Mobile Communications), ruchome terminale mierzą natężenia sygnału zstępującego tylko na częstotliwościach BCCH. Te częstotliwości BCCH są określane przez operatora sieci i umieszczane na listach ruchomych BA. Jednak ta metoda jest ograniczona z tego powodu, że pomiary natężenia sygnału terminalu ruchomego są zawężone do tych częstotliwości BCCH na liście BA, które nie są niczym więcej poza listą częstotliwości BCCH stosowanych w „sąsiadujących” komórek, to znaczy komórek graniczących ze sobą. Ponadto, spośród tych częstotliwości na listach BA, każdy terminal ruchomy GSM może zwrotnie meldować do stacji na sześciu najsilniejszych częstotliwościach BCCH, na których terminal pomyślnie zdekodował przydzielone kody identyfikacyjne stacji bazowej BSIC (Base Station Identity Codes).

Sposób estymowania zakłócenia zstępującego w telekomunikacyjnej sieci komórkowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że transmituje się ustaloną wstępnie listę częstotliwości kanałowych, w zbiorze stacji ruchomych mierzy się natężenie sygnału zbioru częstotliwości z ustalonej wstępnie listy częstotliwości kanałowych, przy czym za pomocą stacji ruchomych zbioru składa się sprawozdanie o natężeniu sygnału częstotliwości z listy i dla każdej ze stacji ruchomych składającej sprawozdanie o natężeniu sygnału oblicza się różnicę strat ścieżki między przyporządkowaną komórką a zbiorem komórek otaczających i estymuje zakłócenia zstępujące.

Korzystnym jest, że podczas obliczania strat ścieżki oblicza się wzmocnienie ścieżki.

Korzystnym jest, że dodatkowo zapisuje się straty ścieżki w matrycy zależności międzykomórkowych.

Korzystnym jest, że dodatkowo zapisuje się stosunek nośnej do zakłócenia między przyporządkowaną komórką a zbiorem komórek otaczających, w matrycy zależności międzykomórkowych.

Korzystnym jest, że stosuje się wstępnie ustaloną listę częstotliwości kanałowych, która zawiera zmodyfikowaną listę częstotliwości rozsyłowych kanałów sterujących.

Korzystnym jest, że jako telekomunikacyjną sieć komórkową stosuje się sieć GSM.

System do estymowania zakłócenia zstępującego w telekomunikacyjnej sieci komórkowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że jest zaopatrzony w nadajnik stacji bazowej do transmisji wstępnie ustalonej listy częstotliwości kanałowych, w zbiór stacji ruchomych do pomiaru natężenia sygnału zbioru częstotliwości z ustalonej wstępnie listy częstotliwości kanałowych, środki do składania sprawozdania do stacji bazowej o natężeniu sygnału częstotliwości z listy i przyporządkowane każdej ze zbioru stacji ruchomych środki do obliczania strat ścieżki między przyporządkowaną komórką a zbiorem komórek otaczających i estymowania zakłóceń zstępujących.

Korzystnym jest, że środki do obliczania strat ścieżki zawierają środki do obliczania wzmocnienia ścieżki.

Korzystnym jest, że dodatkowo jest zaopatrzony w środki do zapisywania strat ścieżki w matrycy zależności międzykomórkowych.

Korzystnym jest, że dodatkowo zawiera środki do zapisywania stosunku nośnej do zakłócenia między przyporządkowaną komórką a zbiorem komórek otaczających, w matrycy zależności międzykomórkowych.

Korzystnym jest, że wstępna lista częstotliwości kanałowych zawiera zmodyfikowaną listę częstotliwości rozsyłowych kanałów sterujących.

Korzystnym jest, że telekomunikacyjna sieć komórkowa jest siecią GSM.

Zastosowanie rozwiązań według wynalazku zapewnia ułatwienie realizacji pomiarów zakłócenia zstępującego w sieci komórkowej, przy wybieraniu dla komórek nowych częstotliwości. Ponadto, zapewniona jest estymacja zakłócenia zstępującego na częstotliwościach TCH przydzielonych do komórek. Następuje również zwiększenie ogólnego stosunku nośnej do zakłócenia C/I (Carrier-to-Interference) sieci komórkowych.

Zgodnie z wynalazkiem opracowano sposób eksploatacji komórkowego systemu telekomunikacyjnego, w którym sieciowe listy Ba modyfikowane są tak, że terminale ruchome w sieci mogą mierzyć zakłócenia na wyznaczonych z góry częstotliwościach BCCH i we wszystkich komórkach, w których rozlokowane są terminale ruchome. Wyniki tych pomiarów

186 647 są meldowane zwrotnie do stacji bazowej sieci. Znając mierzone częstotliwości i wchodzące w grę kody BSIC, stacja bazowa mapuje meldowane wyniki pomiarów w odpowiednich komórkach. Stacja bazowa wykorzystuje to mapowanie do tworzenia, na podstawie przekazanych wyników pomiarów, macierzy wzajemnych zależności międzykomórkowych. Korzystne jest, jeśli macierz opisuje różnicę w stratach na ścieżce między komórkami, na podstawie pomiarów strat na trasach, wykonanych między terminalami ruchomymi a komórkami, lecz może również opisywać stosunek nośnej do zakłóceń C/I, lub stosunek nośnej do sąsiedniej nośnej C/A (Carrier-to-Adjacent) między komórkami, lub kombinację tych stosunków. Dla każdej obsługiwanej komórki stacja bazowa oblicza straty ścieżki (i/lub C/I lub C/A) między komórkami, przez odjęcie meldowanego natężenia sygnału mierzonych komórek z innej mierzonej komórki, przy czym jedna z tych komórek jest komórką obsługiwaną. Straty ścieżki można obliczać dla każdego terminalu ruchomego i każdego meldowanego pomiaru, co zapewnia zasadniczą ilość danych statystycznych o stratach ścieżek (i/lub C/I lub C/A) między większością komórek w sieci, to znaczy wyników pomiarów zależności wzajemnych między komórkami. Te obliczenia strat ścieżki między komórkami, które są oparte na zmodyfikowanej liście BA częstotliwości, stanowią dokładny estymator zakłócenia zstępującego na częstotliwościach TCH, jak również na przydzielonych do tych komórek częstotliwościach BCCH. W wyniku tego przy doborze dla komórki nowych częstotliwości można uwzględnić zakłócenie zstępujące w sieci.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia uproszczony schemat blokowy przykładowego systemu telekomunikacyjnego, który może być wykorzystany do zaimplementowania korzystnego sposobu i systemu według wynalazku.

Zgodnie z wynalazkiem, listy BA sieci komórkowej są zmodyfikowane tak, że terminale ruchome w sieci mogą mierzyć zakłócenie zstępujące na wyznaczonych wcześniej częstotliwościach BCCH. Te pomiary natężenia sygneiu są wykonywane na częstotliwościach BCCH we wszystkich komórkach, gdzie rozlokowane są terminale ruchome, na przykład sześć najsilniejszych komórek na jeden terminal ruchomy w przypadku sieci GSM. Te wartości pomiarowe są następnie meldowane zwrotnie do stacji bazowej. Znając zmierzone częstotliwości i zaangażowane kody BSIC, stacja bazowa mapuje meldowane wyniki pomiarów w odpowiednich komórkach. System stacji bazowej wykorzystuje to mapowanie do zestawiania, na podstawie meldowanych wyników pomiarów, macierzy wzajemnych zależności międzykomórkowych. Korzystne jest, jeśli macierz opisuje różnice strat ścieżek między większością komórek w sieci. Macierz może opisywać stosunki C/I lub C/A między tymi komórkami. Dla każdej obsługiwanej komórki system stacji bazowej oblicza straty ścieżki (i/lub stosunek C/I lub C/A) między komórkami, przez odjęcie meldowanego natężenia sygnału mierzonych komórek z innej mierzonej komórki (przy czym jedna z tych komórek jest komórką obsługiwaną). Straty ścieżki można obliczać dla każdego terminalu ruchomego i każdego meldowanego pomiaru, co zapewnia zasadniczą ilość danych statystycznych o stratach ścieżek (i/lub C/I lub C/A) między większością komórek w sieci, to znaczy wyników pomiarów zależności wzajemnych między komórkami. Informacje o stratach w ścieżkach, między komórkami wykorzystuje się do wyprowadzenia informacji zstępującej o stosunku C/I lub C/A, jeżeli tym dwom zaangażowanym komórkom przydzielono jakiś kanał wspólny lub sąsiedni.

Obliczenia różnic w stratach ścieżki między komórkami, które są oparte na zmodyfikowanej liście BA mierzonych częstotliwości, lub podobnej liście częstotliwości sieci nie-GSM, stanowią estymator zakłócenia zstępującego na częstotliwościach przydzielonych do tych komórek. Następnie możliwe jest uwzględnienie wartości zakłócenia zstępującego w sieci przy doborze dla komórki nowych częstotliwości. W wyniku tego, w przypadku sieci komórkowej wykorzystującej algorytm adaptacji do przydzielania częstotliwości komórek, zmniejszy się liczba niepotrzebnych zmian. Zatem zmniejszy się ryzyko doboru dla komórki częstotliwości, nie stanowiącej zakłócenia jako wstępująca, lecz zakłócająca jako zstępująca. Ponadto poprawi się ogólna jakość sieci, w odniesieniu do stosunku C/I.

186 647

W szczególności, na fig. 1 przedstawiono uproszczony schemat blokowy przykładowej komórkowej sieci telekomunikacyjnej, która może być wykorzystana do zaimplementowania korzystnego przykładu wykonania wynalazku. Przedstawioną w tym przykładzie wykonania siecią jest sieć GSM. W tym przykładzie, opisywana sieć jest izometryczną, heksagonalną komórkową mikrosiecią wykorzystująca anteny sektorowe. Jednak rozwiązanie według wynalazku dotyczące estymacji zakłócenia zstępującego, z wykorzystaniem zmodyfikowanej listy BA, lub innej podobnej listy częstotliwości kanałowych, nie jest w zamierzeniu ograniczone do jakiegokolwiek konkretnego typu sprzętu sieciowego, czy systemu antenowego, i może obejmować dowolny odpowiedni rodzaj ruchomej sieci z antenami dookólnymi lub adaptacyjnymi (sterowanymi).

Przykładowa sieć komórkowa 10 jest podzielona na trzy podsystemy: stację ruchomą MS 12, podsystem stacji bazowych BSS 14 i podsystem sieciowy 16. Strzałka „zygzakowata” 18 reprezentuje interfejs radiowy, jeden lub wiele, między podsystemem stacji bazowych BSS 14 a stacją ruchomą MS 12. Chociaż przedstawiono tylko jedną stację ruchomą MS 12, tylko dla celów ilustracyjnych, oczywiście sieć komórkowa 10 może zawierać zbiór stacji ruchomych MS 12.

Podsystem stacji bazowych BSS 14 składa się z wielu stacji bazowych BTS 20, sterowników stacji bazowych BSC 22 oraz systemu operacyjno-obsługowego OSS 24. Każda stacja bazowa bTs 20 zawiera bloki nadawczo-odbiorcze (nie przedstawione szczegółowo), które określają komórki sieci. Sterowniki stacji bazowych BSC 22 zarządzają zasobami radiowymi jednej lub wielu stacji bazowych BTS 20 i stanowią interfejs między stacjami ruchomymi MS 12 a centralą komutacyjną usług ruchomych MSC 26. System operacyjno-obsługowy OSS 24 zapewnia operatorowi funkcje nadzorcze do uruchamiania i konserwacji sieci komórkowej 10.

Centrala komutacyjna usług ruchomych MSC 26 jest centralną częścią składową podsystemu sieciowego 16. Centrala komutacyjna usług ruchomych MSC 26 zwykle trasuje wywołania do i od publicznej komutowanej sieci telefonicznej PSTN 28, która jest siecią zewnętrzną w stosunku do sieci komórkowej 10.

Generalnie, w systemie GSM, każdy ze sterowników stacji bazowych BSC 22 wydaje polecenia zespołowi stacji ruchomych MS 12 za pośrednictwem przyporządkowanych stacji bazowych BTS 20, z informacją, które nośne BCCH należy mierzyć. Lista poleceń dotycząca pomiarów innych nośnych BCCH stanowi listy odpowiednich stacji ruchomych MS 12. Kanał BCCH jest kanałem logicznym, który jest mapowany (razem z innymi kanałami sterującymi) w jednym przedziale czasowym. Jednak kanał BCCH może oddziaływać na inne przedziały czasowe, które współużytkują te same częstotliwości (zwykle zwane nośna BCCH). W systemie gSm, kanał BCCH (przedział czasowy) nie jest poddawany przeskokom i stanowi zapewnia transmisję od punktu do multipunktu (ciągłą).

Kanał BCCH przenosi pewne informacje do zbioru stacji ruchomych MS 12, jak na przykład identyfikator obszaru lokalnego LAI, nośne sąsiadujące BCCH i kod BSIC. W wyniku tego aktywna stacja ruchoma MS 12 zawsze „zna” komórkę, do której należy i częstotliwości (sąsiednie nośne BCCH, w GSM), na których należy mierzyć moc sygnału. Jeżeli stacja ruchoma MS 12 może pomyślnie dekodować kod BSIC w nośnej BCCH, to zapamiętuje informację pomiarową i melduje ją zwrotnie do stacji bazowej, za pośrednictwem interfejsu antenowego. Stacja ruchoma MS 12 nadaje swoje raporty BA, włącznie z wynikami pomiaru mocy sygnału, do stacji bazowej regularnie, na przykład co okres wolnego przyporządkowanego kanału sterującego w systemie GSM.

W korzystnym przykładzie wykonania, w celu wykorzystania list komunikatów BA do estymacji zakłócenia zstępującego, operator sieci modyfikuje nominalną listę komunikatów BA sąsiadujących nośnych BCCH do zestawienia wstępnej listy częstotliwości BCCH, które operator postanawia włączyć do pomiarów. Korzystne jest w takim przypadku, jeżeli dokonuje się modyfikacji z włączeniem wszystkich stacji ruchomych MS komórek „otaczających”, to znaczy - nie po prostu komórek „sąsiadujących”, czy graniczących, lecz bez kasowania jakichkolwiek częstotliwości listy nominalnych komunikatów BA, przeznaczonych do wykorzystania przy przekazywaniu. Lista BA jest modyfikowana do celów estymowania zakłócenia zstępującego na każde żądanie operatora. Zmodyfikowana lista komunikatów BA jest

186 647 rozsyłana ze stacji BTS 20 do stacji ruchomej MS za pośrednictwem wolnego przyporządkowanego kanału sterującego SACCH z użyciem metody opisanej w opisie technicznym 04. 08 GSM. Zatem dzięki temu, w odpowiedzi na otrzymanie takich zmodyfikowanych list komunikatów BA, stacje ruchome MS 12 w każdej komórce mogą mierzyć natężenia sygnałów częstotliwości kanału BCCH dla wielu więcej komórek, niż tylko sąsiadujące (rozkładu i lokalizacji zmodyfikowanych list komórek). Stacje ruchome MS 12 następnie transmitują ich odpowiednie meldunki BA. Podsystem stacji bazowych BSS 14 odbiera i przechowuje wszelkie wynikające meldunki BA i kategoryzuje je odpowiednio do komórek, co zapewnia operatorowi systemu regionalne stosunki zależności między komórkami, ponieważ zapamiętane raporty dotyczą konkretnych komórek z licznymi komórkami otaczającymi. W tym momencie podsystem stacji bazowych BSS 14 wykorzystuje plan częstotliwościowy sieci i nastawy mocy stacji BTS 20, i na zasadzie międzykomórkowej podsystem stacji bazowych BSS 14 oblicza (z wykorzystaniem procesora) estymowaną wartość zakłócenia zstępującego dla częstotliwości ze zmodyfikowanej listy BA. Podsystem stacji bazowych BSS 14 akumuluje wynikowe wyliczone informacje o zakłóceniu, i wytwarza macierz wzajemnych zależności międzykomórkowych. Każdy element w macierzy reprezentuje różnice strat ścieżki (i/lub C/I lub C/A) między komórkami sieci.

W tym przykładzie wykonania matryca zależności wzajemnych składa się z odpowiedniej liczby wierszy i kolumn, dla objęcia liczby komórek w sieci. Na przykład w przypadku sieci o 100 komórkach występuje 100 wierszy i 1000 kolumn, przy czym każdy wiersz i każda kolumna reprezentuje inną ze 100 komórek. Różnica strat ścieżki (lub wzmocnienia) między dowolnymi dwiema komórkami jest przechowywana w macierzy, na skrzyżowaniu konkretnego wiersza i konkretnej kolumny. Różnica strat ścieżki między dwiema komórkami (zapamiętana na odpowiednich skrzyżowaniach wierszy/kolumn) jest obliczana przez najpierw obliczenie strat ścieżek w każdej komórce (na przykład moc nadawania stacji bazowej minus natężenie sygnału, odebranego, zmierzone przez odpowiednie stacje ruchome MS). Następnie różnica strat ścieżki (lub wzmocnienia ścieżki) między ścieżkami zostaje obliczona przez algebraiczne odejmowanie straty ścieżki, obliczonej dla danej komórki ze straty ścieżki obliczonej dla komórek otaczających (na podstawie zmodyfikowanej listy komunikatów BA wszystkich otaczających częstotliwości BCCH, w przeciwieństwie do samych tylko częstotliwości BCCH komórek sąsiadujących i graniczących). Różnica strat ścieżki między dwiema komórkami następnie zostaje zapisana na skrzyżowaniu odpowiedniego wiersza i kolumny w macierzy wzajemnych zależności. Macierz jest korzystnie przechowywana w odpowiedniej komórce pamięć w podsystemie stacji bazowych BSS 14. Stosunki C/I i C/A między tymi komórkami wylicza się z meldowanych wyników pomiarów natężenia sygnału (na podstawie zmodyfikowanej listy BA) w sposób konwencjonalny, i zapisuje w macierzy, jeżeli zaangażowane w każdym obliczeniu komórki są przyporządkowane do częstotliwości kanału wspólnego lub częstotliwości kanału sąsiedniego. Informacja o stratach ścieżki przechowywana w macierzy zależności międzykomórkowych umożliwia estymowanie zakłócenia zstępującego na częstotliwościach przydzielonych do tych komórek. Dzięki temu można uwzględnić zakłócenie zstępujące przy doborze nowych częstotliwości dla każdej komórki, co wykorzystuje się do podwyższenia ogólnej jakości sieci, na przykład pod względem stosunku nośnej do zakłócenia C/I.

186 647

POS. ί

L--------FIG. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2.00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób estymowania zakłócenia zstępującego w telekomunikacyjnej sieci komórkowej, znamienny tym, że transmituje się ustaloną wstępnie listę częstotliwości kanałowych, w zbiorze stacji ruchomych (12) mierzy się natężenie sygnału zbioru częstotliwości z ustalonej wstępnie listy częstotliwości kanałowych, przy czym za pomocą stacji ruchomych (12) zbioru składa się sprawozdanie o natężeniu sygnału częstotliwości z listy i dla każdej ze stacji ruchomych (12) składającej sprawozdanie o natężeniu sygnału oblicza się różnicę strat ścieżki między przyporządkowaną komórką a zbiorem komórek otaczających i estymuje zakłócenia zstępujące.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że podczas obliczania strat ścieżki oblicza się wzmocnienie ścieżki.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że dodatkowo zapisuje się straty ścieżki w matrycy zależności międzykomórkowych.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że dodatkowo zapisuje się stosunek nośnej do zakłócenia między przyporządkowaną komórką a zbiorem komórek otaczających, w matrycy zależności międzykomórkowych.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się wstępnie ustaloną listę częstotliwości kanałowych, która zawiera zmodyfikowaną listę częstotliwości rozsyłowych kanałów sterujących.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako telekomunikacyjną sieć komórkową (10) stosuje się sieć GSM.
7. System do estymowania zakłócenia zstępującego w telekomunikacyjnej sieci komórkowej, znamienny tym, że jest zaopatrzony w nadajnik stacji bazowej (20) do transmisji wstępnie ustalonej listy częstotliwości kanałowych, w zbiór stacji ruchomych (12) do pomiaru natężenia sygnału zbioru częstotliwości z ustalonej wstępnie listy częstotliwości kanałowych, środki do składania sprawozdania do stacji bazowej (14) o natężeniu sygnału częstotliwości z listy i przyporządkowane każdej ze zbioru stacji ruchomych środki do obliczania strat ścieżki między przyporządkowaną komórką. a zbiorem komórek otaczających i estymowania zakłóceń zstępujących.

'
8. System według zastrz. 7, znamienny tym, że środki do obliczania strat ścieżki zawierają środki do obliczania wzmocnienia ścieżki.
9. System według zastrz. 7, znamienny tym, że dodatkowo jest zaopatrzony w środki do zapisywania strat ścieżki w matrycy zależności międzykomórkowych.
10. System według zastrz. 7, znamienny tym, że dodatkowo zawiera środki do zapisywania stosunku nośnej do zakłócenia między przyporządkowaną komórką a zbiorem komórek otaczających, w matrycy zależności międzykomórkowych.
11. System według zastrz. 7, znamienny tym, że wstępna lista częstotliwości kanałowych zawiera zmodyfikowaną, listę częstotliwości rozsyłowych kanałów sterujących.
12. System według zastrz. 7, znamienny tym, że telekomunikacyjna sieć komórkowa (10) jest siecią GSM.