PL185767B1

PL185767B1 - Przyrząd do koszenia

Info

Publication number: PL185767B1
Application number: PL98325003A
Authority: PL
Inventors: Gerhard Dücker
Original assignee: Duecker Gerhard Gmbh & Co Kg
Priority date: 1997-02-27
Filing date: 1998-02-25
Publication date: 2003-07-31
Also published as: EP0861580B1; DK0861580T3; DE29703498U1; DE59812373D1; EP0861580A3; EP0861580A2; ATE284607T1; PL325003A1

Abstract

1. Przyrzad do koszenia, zawierajacy, obracajacy sie podczas pracy co najmniej jeden walec, który na swoim obwodzie jest zaopatrzony w korpusy nosne, umieszczone ukosnie do osi obrotu, które sa oblozone w obszarze zewnetrznym w rozlacznie mo- cowane, wymienialne elementy tnace, przy czym rzut krawedzi zewnetrznych elemen- tów tnacych w kierunku równoleglym do osi obrotu opisuje podczas pracy tor kolo- wy, znamienny tym, ze korpusy nosne (3; 103) walca (1) sa zaopatrzone na swojej stronie przedniej (12; 112) i stronie tylnej (13, 113) w elementy tnace (4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f), które usytuowane sa na segmentach pier- scieniowych (14, 15; 114, 115) obszaru zewnetrznego korpusu nosnego (3; 103). F ig 1 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest przyrząd do koszenia.

Z opisu EP 0 328 080 A2 jest znany przyrząd do koszenia, zawierający obracający się podczas pracy walec, który na swoim obwodzie jest zaopatrzony w korpusy nośne. Korpusy nośne są umieszczone ukośnie do osi obrotu i w obszarze zewnętrznym są wyposażone w wymienne elementy tnące, które są zaopatrzone w taśmę tnącą, która na elementach tnących jest umieszczona z pędnej strony. Podczas części ruchu obrotowego walca taśma tnąca nie jest używana w sensie tnącego styku z koszonymi źdźbłami, ponieważ podczas tej fazy ruchu zawierające taśmę tnącą elementy tnące same są w styku ze źdźbłami tak, że koszenie taśmą tnącą odbywa się zadowalająco dopiero przy wysokiej prędkości obrotowej walca, a więc i przy odpowiednio wysokiej prędkości obrotowej walca, a więc i przy odpowiednio wysokim obciążeniu materiałowym.

Zadaniem wynalazku jest takie ulepszenie przyrządu do koszenia, aby przy wysokiej wydajności można było uzyskać cięcie materiału na jednakowej wysokości i przy zachowaniu łatwej wymiany elementów tnących.

Zadanie to zostało rozwiązane dzięki temu, że korpusy nośne walca są zaopatrzone na swojej stronie przedniej i stronie tylnej w elementy tnące, które usytuowane są na segmentach pierścieniowych obszaru zewnętrznego korpusu nośnego.

Korzystnie elementy tnące, umieszczone na stronie przedniej i stronie tylnej korpusu nośnego są wzajemnie przestawione w wysokości w odniesieniu do korpusu nośnego.

Według wynalazku korpusy nośne są ukształtowane jako jednoczęściowe tarcze pierścieniowe, mające co najmniej na segmentach pierścieniowych eliptyczny kształt obwodowy, który obejmuje oś obrotu walca, przy czym strona przednia i strona tylna korpusu nośnego mają wycinki powierzchniowe usytuowane pod kątem ostrym i wycinki powierzchniowe, usytuowane pod kątem rozwartym.

Korzystnie na korpusie nośnym są umieszczone dwa elementy tnące.

Według wynalazku element tnący na wycinku powierzchniowym, umieszczonym pod kątem ostrym do osi obrotu, jest przestawiony na zewnątrz wzdłuż dużej półosi elipsy, utworzonej przez korpus nośny wobec elementu tnącego, umieszczonego na wycinku powierzchniowym, usytuowanym pod kątem rozwartym do osi obrotu.

Korzystnie elementy tnące są tak wzajemnie przestawione, że podczas pracy ich obwód zewnętrzny ma jednakowy odstęp od płaszczyzny gruntu, leżącej równolegle do osi obrotu.

Zgodnie z wynalazkiem na korpusie nośnym i elementach tnących są umieszczone otwory wzdłużne, przez które przechodzą środki mocujące.

Według wynalazku w jednym wykonaniu korpus nośny jest utworzony z dwóch, zasadniczo półeliptycznych, jednakowych segmentów pierścieniowych, których kształt zarysu zewnętrznego ma wzajemne przestawienie równoległe, wzdłuż dużej półosi elipsy, utworzonej

185 767 przez korpus nośny, a w drugim wykonaniu segmenty pierścieniowe tworzą korpus nośny, którego eliptyczny zarys wewnętrzny ma zarys ciągły.

Korzystnie na obwodzie segmentu pierścieniowego są umieszczone rozdzielnie otwory, przy czym otwory są wzajemnie przestawione, zgodnie z przestawieniem segmentów pierścieniowych z tym, że otwory w segmentach pierścieniowych i otwory w elementach tnących są ukształtowane jako otwory okrągłe, odpowiadające wymiarowi środka mocującego.

Według wynalazku każdy segment pierścieniowy jest zaopatrzony w element tnący, który ma taki sam kształt.

Zgodnie z wynalazkiem walec jest umieszczony w części obudowy, przy czym pomiędzy nią a walcem znajduje się szczelina wlotowa dla materiału koszonego, która ma zmienną szerokość, przy czym w części obudowy jest usytuowany co najmniej jeden element szczelinowy, umieszczony przestawnie i wystająco do szczeliny wlotowej.

Dzięki umieszczeniu elementów tnących na stronie przedniej i tylnej korpusów nośnych jest zapewnione, że podczas całego obrotu korpusu nośnego wokół osi obrotu walca, w procesie koszenia materiału koszonego biorą udział wszystkie elementy tnące.

Przy tym elementy tnące, umieszczone na stronie przedniej i tylnej i korzystnie są umieszczone wobec siebie z przestawieniem w wysokości wobec korpusu nośnego, przez co osiąga się podczas pracy nie tylko możliwość opisania toru kołowego przez rzut krawędzi zewnętrznej elementu tnącego w kierunku równoległym do osi obrotu, co jest niezbędne do ścinania materiału koszonego na jednakowej wysokości, ale także to, że w miejscu przejścia pomiędzy stroną tylną i przednią elementu tnącego, umieszczonego na korpusie nośnym nie występuje uszkodzenie materiału koszonego, ponieważ przez przestawienie w wysokości i ukośne położenie korpusów nośnych ną walcu, zewnętrzne krawędzie strony przedniej i tylnej elementu tnącego tego samego korpusu nośnego leżą równolegle do osi obrotu walca i bezpośrednio jedna za drugą.

Ponieważ korpusy nośne są ukształtowane jednoczęściowe i co najmniej w pewnych obszarach mają eliptyczny kształt obwodu, to uzyskuje się ukształtowanie w rodzaju tarczy zataczającej się, która otacza oś obrotu walca i pozostaje wobec niej w położeniu ukośnym tak, że te korpusy nośne można w szczególnie korzystny sposób wytwarzać i prosto montować na obrotowym walcu. Na takim jednoczęściowym korpusie nośnym są korzystnie umieszczone dwa elementy tnące tak, że nakład montażowy w celu wymiany elementów tnących, które stanowią części zużywające się, jest nieznaczny.

Uproszczona jest obsługa i kontrola, ponieważ elementy tnące mogą być montowane tylko w określonym położeniu na korpusie nośnym. Dzięki temu jest możliwe utworzenie korpusu nośnego z dwóch jednakowo półeliptycznych segmentów pierścieniowych, których zarys zewnętrzny ma przestawienie równoległe, odpowiadające przestawieniu w wysokości tarczy nośnej, a ponieważ segmenty pierścieniowe mają na swoim obwodzie rozdzielone otwory, które zgadzają się dokładnie z otworami w elemencie tnącym, to bez regulacji można łatwo nastawiać pożądane przestawienie w wysokości elementu tnącego na korpusie nośnym.

Dzięki, temu, że korpusy nośne zachodzą na siebie w kierunku poprzecznym do osi walca, to jest osiągnięte podwójne cięcie następujące z obu stron.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok na walec, zaopatrzony w korpusy nośne i elementy tnące, fig. 2 widok według linii II-II na fig. 1, fig. 3 - przekrój wzdłuż linii III-III na fig. 1, fig. 4 - przekrój wzdłuż linii IV-IV na fig. 1, fig. 5 - widok podobny do fig. 1 z zaznaczonymi otworami na tarczach nośnych, fig. 6 - przekrój wzdłuż linii VI-VI na fig. 5, fig. 7 - przekrój wzdłuż linii VII-VII na fig. 4, fig. 8 - widok podobny do fig. 5 z korpusami nośnymi w postaci pierścienia eliptycznego, fig. 9 - widok podobny do fig. 8 z korpusami nośnymi, przestawionymi w wysokości i ze zmontowanymi elementami tnącymi, fig. 10 - przekrój wzdłuż linii Χ-Χ na fig. 9, fig. 11 - przekrój wzdłuż linii ΧΙ-ΧΙ na fig. 9, fig. 12 - widok korpusu nośnego w postaci pierścienia eliptycznego, fig. 13 - przekrój wzdłuż linii ΧΙΙΙ-ΧΙΙΙ na fig. 12, fig. 14 - widok elementu tnącego z odgiętym gładkim ostrzem, fig. 15 - przekrój wzdłuż linii XV-XV na fig. 14, fig. 16 - korpus nośny z fig. 12 z zamontowanymi elementami nośnymi według fig. 14 w widoku, fig. 17 - przekrój wzdłuż linii XVII-XVII na fig. 16, fig. 18 - widok korpusu nośnego

185 767 z przestawionym w wysokości zarysem zewnętrznym, fig. 19 - przekrój wzdłuż linii ΧΙΧ-ΧΙΧ na fig. 18, fig. 20 - element tnący z zagiętymi ostrzami do zamontowania na korpusie nośnym według fig. 18, fig. 21 - przekrój wzdłuż linii ΧΧΙ-ΧΧΙ na fig. 20, fig. 22 - widok korpusu nośnego z fig. 18 ze zmontowanymi elementami tnącymi według fig. 20, fig. 23 - przekrój wzdłuż linii ΧΧΙΙΙ-ΧΧΙΙΙ na fig. 22, fig. 24 - podobny widok do fig. 22 - z elementami tnącymi w postaci zębów piły, fig. 25 - widok podobny do fig. 24 z elementami tnącymi w postaci inaczej ukształtowanych zębów piły, fig. 26 - widok elementu tnącego o gładkiej powierzchni zewnętrznej z otworami do osadzenia środków, fig. 27 do 31 - widok podobny do fig. 26 elementu tnącego o różnie ukształtowanej powierzchni zewnętrznej w postaci piły, fig. 32 - widok elementu tnącego o gładkiej powierzchni zewnętrznej z otworami wzdłużnymi do zamontowania na korpusie nośnym, fig. 32a - przekrój poprzeczny elementu tnącego z fig. 32, fig. 33 do 35 - widok podobny do widoku z fig. 32 elementu tnącego o różnie ukształtowanej powierzchni zewnętrznej w postaci piły, fig. 33a do 35a - przekrój poprzeczny elementu tnącego z fig. 33 do 35, fig. 36 - schematyczny widok z boku przyrządu do koszenia z przestawialnymi tarczami współpracującymi, a fig. 37 - alternatywne ukształtowanie przyrządu do koszenia z przestawialną listwą rozdrabniającą.

Przyrząd do koszenia, przedstawiony na fig. 1 do 17 ma jeden lub szereg walców 1, które podczas pracy obracają się wokół osi 2, przy czym na walcu 1, są umieszczone korpusy nośne 3, 103, które na obwodzie zewnętrznym są zaopatrzone w elementy tnące 4, 4a, 4b, 4c; 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f.

Korpusy nośne 3 są umieszczone ukośnie na walcu 1 i równolegle jeden za drugim schodkowo (fig. 4), przy czym stopniowanie jest w ten sposób ukształtowane, że wzdłuż wyobrażalnej linii 5, prostopadłej do osi obrotu 2 obszary krawędziowe różnych korpusów nośnych 3 zachodzą na siebie tak, że podczas obrotu walca 1 wokół osi obrotu 2 zarys zewnętrzny całego korpusu nośnego 3 opisuje zamkniętą cylindryczną powierzchnię płaszcza, którą otacza oś obrotu 2 walca 1.

Walec 1 jest albo ułożyskowany w swoich obszarach końcach w miejscach 6 i 7 (fig. 3) i napędzany lub walec 2 jest podzielony na szereg odcinków częściowych, które są oddzielone od siebie przez miejsca łożyskowe tak, że ilość walców 1 jest zmienna.

Korpusy nośne 3; 103 mogąbyć ukształtowane jako pojedyncze elementy, ukształtowane przykładowo w postaci żebra lub klina, które na obwodzie walca 1, są pojedynczo spawane i posiadają elementy tnące 4, 4a, 4b, 4c; 104, 104a, 104b, 104c,104d, 104e, 104f. Korzystne jest, gdy korpus nośny 3; 103 jest, ukształtowany jednoczęściowe, przy czym jego zarys wewnętrzny 8; 108 (fig. 12, 16; 18, 22) ma wybranie kształtowe 9; 109 w postaci elipsy, której mała półoś 10; 110 odpowiada promieniowi walca 1, a duża półoś 11; 111 jest wobec niej tak powiększona, że po nasunięciu korpusu nośnego 3; 103 na walec 1, poprzez zetknięcie całego obwodu wewnętrznego 8; 108 z obwodem zewnętrznym walca 1 automatycznie jest zapewnione żądane ukośne położenie korpusu nośnego 3; 103, w któiym jest on połączony z wałem 1, zwłaszcza przez spawanie. Dzięki temu nakład montażowy związany z osadzeniem korpusów nośnych 3; 103 na walcu 1 jest bardzo nieznaczny. Dzięki położeniu ukośnemu korpusu nośnego 3; 103 wobec osi obrotu 2 walca 1 oraz przez odpowiednie umieszczenie elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f na korpusach nośnych 3; 103 jest zapewnione, że rzut krawędzi zewnętrznych elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f w kierunku równoległym do osi obrotu 2 walca 1 opisuje tor kołowy tak, że na powierzchni materiału do koszenia powstaje jednakowa wysokość cięcia, względnie wysokość koszenia.

Na korpusach nośnych 3; 103 elementy tnące 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f są umieszczone nie tylko na stronie przedniej 12; 112, ale także na stronie tylnej 13; 113. Elementy tnące 4; 104 są wzajemnie przestawione w wysokości (na przykład fig. 16, 22) i rozciągają się na segmentach pierścieniowych 14, 15; 114, 115 obszaru zewnętrznego korpusu nośnego 3; 103.

W przykładzie wykonania segmenty pierścieniowe 14, 15, względnie 114, 115 są ukształtowane jako korpus nośny 3; 103, który jest złożony z dwóch wzajemnie symetrycznych części. Każdy segment pierścieniowy 14, 15; 114, 115 jest wyposażony w elementy tną6

185 767 ce 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f tak, że na każdym korpusie nośnym 3; 103 są umieszczone dwa elementy tnące 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d,104e, 104f. Ilość dwóch elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104e, 104d, 104e, 104f na jeden korpus nośny 3; 103 jest ilością minimalną, tym nie mniej większa ich ilość jest możliwa. Ze zwiększeniem ilości elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104e, 104d, 104e, 104f na korpus nośny 3; 103 wzrasta nakład montażowy przy ich wymianie tak, że z tego względu jest pożądana możliwie najmniejsza ilość elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104e, 104d, 104e, 104fna korpus nośny 3; 103.

Korpus nośny 3; 103 ma na swej stronie przedniej 12; 112 wycinki powierzchniowe 17; 117 (fig. 7, 11) i analogicznie wycinki powierzchniowe 117 z fig. 18 i 22; usytuowane pod kątem ostrym do osi obrotu 2 i wycinki powierzchniowe 18; 118, usytuowane pod kątem rozwartym do osi obrotu 2. Pierścieniowy korpus nośny 3; 103 również na swojej stronie tylnej 13; 113 (fig. 4, 3) ma wycinki powierzchniowe 19, 119, usytuowane pod kątem ostrym do osi obrotu i wycinki powierzchniowe 20, 120, usytuowane pod kątem ostrym do osi obrotu i wycinki powierzchniowe 20, 120, usytuowane pod kątem rozwartym. Przestawienie w wysokości pomiędzy elementami tnącymi 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f, przyporządkowanymi do korpusu nośnego 3, 103 jest osiągnięte dzięki temu, że elementy tnące 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104e, 104d, 104e, 104f, względnie ich części, które są umieszczone na wycinkach powierzchniowych 17, 117, usytuowanych pod kątem ostrym do osi obrotu na stronie przedniej 12; 112, względnie na wycinkach powierzchniowych 19; 119 na stronie tylnej 13, 113 korpusu nośnego 3; 103, są przesunięte na zewnątrz wzdłuż większej półosi elipsy, która jest utworzona przez korpus nośny 3; 103, wobec elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f, względnie ich części, które są umieszczone na wycinkach powierzchniowych 18; 118, usytuowanych pod kątem rozwartym, strony przedniej 12; 112, względnie na wycinkach powierzchniowych 20; 120, na stronie tylnej 13; 113 korpusu nośnego 3; 103.

Jeżeli elementy tnące rozciągają się tylko na wycinkach powierzchniowych 17, 19, względnie 117, 119, to te elementy tnące są przestawione na zewnątrz. W pokazanych przykładach wykonania elementy tnące 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f rozciągają się nie tylko na wycinkach powierzchniowych 17, 19 względnie 117, 119 pod kątem ostrym, ale także pod kątem rozwartym na wycinkach powierzchniowych 18, 20, względnie 118, 120. Dlatego przestawienie części elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104e, 104d, 104e, 104f rozciągających się na wycinku powierzchniowym 18, 20; 118, 120 wzdłuż dużej osi elipsy na zewnątrz jest jednocześnie przestawieniem do wewnątrz części tych samych elementów tnących, przylegających do wycinka powierzchniowego 17, 19, 117, 119 pod kątem rozwartym, wzdłuż tej samej osi elipsy.

To przestawienie w wysokości jest tak szerokie, że podczas obrotu walca 1 obwód zewnętrzny elementu tnącego 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104e, 104d, 104e, 104f w każdej chwili ma jednakowy odstęp od płaszczyzny gruntu 21, leżącej równolegle do osi obrotu 2. Także w obszarze szczeliny pomiędzy elementami tnącymi 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f krawędź zewnętrzna nie tylko elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f, umieszczonych na stronie przedniej 12, 112, ale także na stronie tylnej 13, 113 ma jednakowy odstęp promieniowy od osi obrotu 2, ponieważ element tnący 4, umieszczony na wycinku powierzchniowym 119, względnie 117 jest przestawiony na zewnątrz wobec elementu tnącego 4, umieszczonego na wycinku powierzchniowym 118, względnie 120. Pomimo położenia ukośnego korpusu nośnego 3; 103 zapewnia się dzięki temu jednakowy odstęp promieniowy elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104e, 104d, 104e, 104f od osi obrotu 2.

To przesunięcie równoległe, w celu osiągnięcia przestawienia w wysokości, pomiędzy elementami tnącymi 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104e, 104d, 104e, 104f, umieszczonymi na stronie przedniej i tylnej, może być realizowane w różny sposób:

Na przykład elementy tnące 4, 4ą 4b, 4c i/lub korpusy nośne 3 mają otwory wzdłużne 22 lub inne wybrania, rozciągające się wzdłuż dużej półosi elipsy, dla przyjęcia elementów mocujących, za pomocą których elementy tnące 4, 4a, 4b, 4c są zamocowane na korpusach

185 767 nośnych 3. Dzięki temu można przeprowadzać przesuw względny pomiędzy elementami tnącymi 4, 4a, 4b, 4c a korpusem nośnym 3, po zluzowaniu środków mocujących, po czym po nastawieniu żądanego przesunięcia względnego (fig. 16) połączenie śrubowe zabezpiecza się. Jest to jednak kłopotliwe, ponieważ z jednej strony elementy tnące 4, 4a, 4b, 4c muszą być utrzymane w żądanym położeniu, a z drugiej strony środki mocujące muszą być jednocześnie ustalone.

Szczególnie korzystne rozwiązanie przykładowo jest widoczne z fig. 18 do 22. Korpus nośny 103 jest w ten sposób ukształtowany, że jest zestawiony z dwóch jednakowych segmentów pierścieniowych 114, 115, które są wzajemnie symetryczne wokół środka elipsy, utworzonej przez wybranie kształtowe 109, którego zarys zewnętrzny 123 jest ukształtowany z przestawieniem równoległym 124 obu segmentów pierścieniowych 114, 115. W efekcie korpus nośny 103 jest jednoczęściowy, przy czym wewnętrzne wybranie kształtowe 109 jest ukształtowane jako eliptyczny obwód 108 o zarysie ciągłym tak, że pozostaje nienaruszona prostota prawidłowego montażu korpusu nośnego 103 na walcu 1 z przestawieniem w wysokości 124 zarysu wewnętrznego 123. Półeliptyczne segmenty pierścieniowe 114, 115 są utworzone dzięki temu, że obwód zewnętrzny 123, przestawiony wobec obwodu wewnętrznego 108 półsegmentu wzdłuż dużej półosi 111 ma eliptyczny obwód 108, utworzony przez wybrance kształtowe 109.

Przy tak ukształtowanym korpusie nośnym 103 odpada konieczność wykonania otworów wzdłużnych 22 lub podobnych wybrań, które pozwalały na przesunięcie elementów tnących 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e 104f w odniesieniu do korpusu nośnego 103. Zamiast tego są ukształtowane otwory 122a w korpusie nośnym 103 i otwory 122b w elementach tnących 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f jako otwory odpowiadające środkom mocującym, przy czym otwory 122a w segmentach pierścieniowych 114, 115 są przestawione wobec siebie o pół elipsy tak, że elementy tnące 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f, umieszczone od strony przedniej i tylnej są ukształtowane identycznie i są wzajemnie wymienialne (fig. 18,20).

W przykładzie wykonania na każdym segmencie pierścieniowym 14, 15 względnie 114, 115 jest umieszczony element tnący 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f. Istnieje także możliwość, jak już wspomniano, umieszczenia szeregu elementów tnących na segmencie pierścieniowym 14, 15 względnie 114, 115, przy czym elementy tnące muszą być odpowiednio zmniejszone i rozciągać się tylko na nieznacznej części obwodu.

W szczególnie korzystnym wykonaniu dwa elementy tnące 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f są umieszczone na jednym korpusie nośnym 3, 103; aby zmniejszyć nakład montażowy przy wymianie zużywalnych elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f i dlatego szczelina dzieląca pomiędzy elementami tnącymi 4, 4a, 4b, 4c względnie 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f na stronie przedniej i tylnej nie leży w punkcie wierzchołkowym elipsy. Także jest możliwe rozdzielenie przykładowo na przedłużeniu małej półosi 10; 110, pomiędzy przednimi i tylnymi elementami tnącymi 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f.

Dzięki takiemu rozmieszczeniu korpusy nośne 3, 103, ukształtowane jako tarcze zataczające, podczas całego ruchu obrotowego wału 1 wykonują proces koszenia, przy czym przez zachodzenie na siebie korpusów nośnych 3; 103 wzdłuż wyobrażalnej linii 5 każdy obszar gruntu 21 co najmniej dwukrotnie jest w kontakcie z różnie usytuowanymi elementami tnącymi 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f jednego lub szeregu korpusów nośnych 3; 103. Działanie tnące względnie koszące elementów tnących jest istotnie polepszona wobec tradycyjnie umieszczonych elementów tnących, ponieważ alternatywne umieszczenie elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f na korpusach nośnych 3; 103 znacznie zwiększa podczas obiegu działanie tnące tarcz zataczających. Dzięki temu przy jednakowej ilości obrotów jest znacznie polepszony wynik cięcia, względnie w celu osiągnięcia jednakowego wyniku cięcia należy znacznie zmniejszyć ilość obrotów walca 1.

Przy obróbce gruntu 21, który przy koszącym odcinaniu może składać się ze ździebeł, ale także przy zrywaniu najwyższej warstwy gruntu, zależnie od rodzaju elementów tnących i odstępu wysokości walca 1 od gruntu, jest on ciągniony nad płaszczyzną gruntu 21. W tym

185 767 celu za walcem 1 jest umieszczona rolka podpierająca 30, za pomocą której jest nastawiany odstęp zewnętrznej krawędzi elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f od płaszczyzny gruntu 21.

Pomiędzy walcem 1 a otaczającą go od góry częścią obudowy 31 znajduje się szczelina wlotowa 32 dla materiału ciętego, przy czym zmiana jej szerokości jest dokonywana przez umieszczone równolegle do walca 1 elementy szczelinowe 33, 34, zwłaszcza rozdrabniającą klapę przestawczą 33 względnie listwę rozdrabniającą 34 (fig. 36, 37). Szerokość szczeliny wlotowej 32, zmniejszana przez klapę przestawczą 33 lub listwę rozdrabniającą 34, decyduje o stopniu rozdrobnienia materiału koszonego.

Na fig. 36 i 37 jest oznaczone najszersze położenie otwarcia 33a, 34a i najszersze położenie zamknięcia 33b, 34b rozdrabniającej klapy przestawnej 33 względnie listwy zgarniającej 34.

Im szczelina wlotowa 32 jest węższa, tym drobniej jest rozdrabniany wprowadzany materiał, aż do prześciółkowania tak, że on bezpośrednio może być pozostawiony na obszarze plantacji. Im mniejsza szczelina wlotowa 32 tym mniejsza jest prędkość robocza kosiarki tak, że gdy nie ma potrzeby prześciółkowania koszonego materiału źdźbłowego otwór szczeliny wlotowej 32 powinien być możliwie szeroki, aby móc w pełni wykorzystać wysoką wydajność kosiarki.

Należnie od wymagań elementy tnące 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f mogą być ukształtowane jako gładkie segmenty pierścieniowe, przedstawiono na fig. 26 do 31, których zewnętrzna krawędź może być albo gładka lub może posiadać zarys łamany o różnej grubości (fig. 27 do 29) albo pofalowany (fig. 30, 31).

Jak przedstawiają fig. 32 do 35 zewnętrzna krawędź elementów tnących 4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f może być także bocznie wcinana lub posiadać profil gładki 4a, pofalowany 104e, łamany 4b, albo w rodzaju zębów piły 4c; 104f.

185 767

22Β

185 767

ΛΟΗ e.

185 767

. /6'

185 767

185 767 /OHe 403

185 767

42Ζ

185 767

185 767 rJ

185 767

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Przyrząd do koszenia, zawierający, obracający się podczas pracy co najmniej jeden walec, który na swoim obwodzie jest zaopatrzony w korpusy nośne, umieszczone ukośnie do osi obrotu, które są obłożone w obszarze zewnętrznym w rozłącznie mocowane, wymienialne elementy tnące, przy czym rzut krawędzi zewnętrznych elementów tnących w kierunku równoległym do osi obrotu opisuje podczas pracy tor kołowy, znamienny tym, że korpusy nośne (3; 103) walca (1) są zaopatrzone na swojej stronie przedniej (12; 112) i stronie tylnej (13, 113) w elementy tnące (4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 1040, które usytuowane są na segmentach pierścieniowych (14, 15; 114, 115) obszaru zewnętrznego korpusu nośnego (3; 103).
2. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy tnące (4, 4a, 4b, 4c; 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f), umieszczone na strome przedniej (2; 112) i stronie tylnej (13; 113) korpusu nośnego (3; 103) są wzajemnie przestawione w wysokości w odniesieniu do korpusu nośnego (3; 103).
3. Przyrząd według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że korpusy nośne (3; 103) są ukształtowane jako jednoczęściowe tarcze pierścieniowe, mające co najmniej na obszarach pierścieniowych (14, 114; 15, 115) eliptyczny kształt obwodowy, który obejmuje oś obrotu (2) walca (1), przy czym strona przednia (12, 112) i strona tylna (13, 113) korpusu nośnego (3; 103) mają wycinki powierzchniowe (17, 19; 117, 119) usytuowane pod kątem ostrym i wycinki powierzchniowe (18, 20; 118,120), usytuowane pod kątem rozwartym.
4. Przyrząd według zastrz. 3, znamienny tym, że na korpusie nośnym (3; 103) są umieszczone dwa elementy tnące (4, 4a, 4b, 4c, 104,104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 1040.
5. Przyrząd według zastrz. 4, znamienny tym, że element tnący (4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 1040 na wycinku powierzchniowym (17, 19; 117, 119), umieszczonym pod kątem ostrym do osi obrotu (2) jest przestawiony na zewnątrz wzdłuż dużej półosi (11; 111) elipsy, utworzonej przez korpus nośny (3; 103), wobec elementu tnącego (4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 1040, umieszczonego na wycinku powierzchniowym (18, 20; 118,120), usytuowanym pod kątem rozwartym do osi obrotu (2).
6. Przyrząd według zastrz. 5, znamienny tym, że elementy tnące (4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 1040 są tak wzajemnie przestawione, że podczas pracy ich obwód zewnętrzny ma jednakowy odstęp od płaszczyzny gruntu (21), leżącej równolegle do osi obrotu (2).
7. Przyrząd według zastrz. 6, znamienny tym, że na korpusie nośnym (3) i elementach tnących (4, 4a, 4b, 4c) są umieszczone otwory wzdłużne (22a, 22b) przez które przechodzą środki mocujące.
8. Przyrząd według zastrz. 5, znamienny tym, że korpus nośny (103) jest utworzony z dwóch, półeliptycznych, jednakowych segmentów pierścieniowych (114, 115), których kształt zarysu zewnętrznego (123) ma wzajemne przestawienie równoległe (124), wzdłuż dużej półosi (111) elipsy, utworzonej przez korpus nośny (103).
9. Przyrząd według zastrz. 8, znamienny tym, że segmenty pierścieniowe (114, 115) tworzą jednoczęściowy korpus nośny (103), którego eliptyczny zarys wewnętrzny (108) ma zarys ciągły.
10. Przyrząd według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że na obwodzie segmentu pierścieniowego (114, 115) są umieszczone rozdzielnie otwory (122a), przy czym otwory (122a) są wzajemnie przestawione, zgodnie z przestawieniem (124) segmentów pierścieniowych (114,115).
11. Przyrząd według zastrz. 10, znamienny tym, że otwory (122a) w segmentach pierścieniowych (114; 115) i otwory (122b) w elementach tnących (4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a,

185 767

104b, 104c, 104d, 104e, 104f) są ukształtowane jako otwory okrągłe, odpowiadające wymiarowi środka mocującego.
12. Przyrząd według zastrz. 11, znamienny tym, że każdy segment pierścieniowy (14, 15; 114, 115) jest zaopatrzony w element tnący (4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f).
13. Przyrząd według zastrz. 12, znamienny tym, że elementy tnące (4, 4a, 4b, 4c, 104, 104a, 104b, 104c, 104d, 104e, 104f) mają taki sam kształt.
14. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że walec (1) jest umieszczony w części obudowy (31), przy czym pomiędzy nią a walcem (1) znajduje się szczelina wlotowa (32) dla materiału koszonego, która ma zmienną szerokość.
15. Przyrząd według zastrz. 14, znamienny tym, że w części obudowy (31) jest usytuowany co najmniej jeden element szczelinowy (33, 34), umieszczony przestawnie i wystająco do szczeliny wlotowej (32).

* * *