PL18306B1 - Narzedzie do gwintowania, zwlaszcza do nacinania gwintu wewnetrznego o ksztalcie podwójnego stozka. - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy narzedzia do gwin¬ towania, zwlaszcza do nacinania we¬ wnetrznego gwintu o ksztalcie podwójnego stozka.Zasadniczy obrys dotychczas stosowa¬ nych nozy do gwintowania tworzony byl z prostych, równoleglych do obydwóch we¬ wnetrznych scianek stozkowego wydraze¬ nia obrabianego ^przedmiotu. Szlifowanie potrzebnych katów, jak kata rzezowego, kata czolowego oraz kata odsadzenia, zmienialo forme krawedzi tnacej, tak ze nie stanowila ona linij prostych, równole¬ glych do tworzacych stozków, ale lin je krzywe, odpowiadajace punktom przecie¬ cia czolowej powierzchni z profilem gwin¬ tu narzedzia tnacego. Wskutek tego naci¬ naly jedynie zeby, znajdujace sie wpobli- zu szczytu narzedzia, to nie pozwalalo na pelne wyzyskanie noza.Znane jest równiez ksztaltowanie kra¬ wedzi lin ja, lekko nazewnatrz wygieta. W tym przypadku nacinaja po szlifowaniu tylko z^by, lezace obok punktów zetknie¬ cia sie stycznych ze wspomnianemi krzy- wemi. Nawet wiec w razie takiego uksztal¬ towania narzedzia, tnie jednoczesnie zbyt mala ilosc zebów.W«dlugwynalazku nadano narzedziu tnacemu ksztalt taki, zeby jego obrys, to ? jie&t Jftija, .l^czAca wierzcholki zebów w plaszczyznie, pionowej do profilu gwintu, tworzyla linje krzywa, której rzut pozio¬ my po szlifowaniu kata rzezowego z po¬ chylenia przedstawialby linje proste, rów¬ nolegle do tworzacych stozków.W ten sposób osiaga sie jednoczesne wspóldzialanie wszystkich zebów narzedzia tnacego, co ulatwia dokladne i sprawne gwintowanie podwójnego stozka.Rysunki przedstawiaja jeden przyklad wykonania narzedzia. Fig. 1 jest rzutem pionowym narzedzia tnacego, fig. 2 — rzu¬ tem poziomym, a fig. 3 — rzutem bocznym okraglego gwintownika. a jest osia gwintownika b, wyposazone¬ go (fig. 2) w zeby do nacinania stozkowych gwintów. Przeciecie sie powierzchni czolo¬ wej noza z lin ja, laczaca wierzcholki ze¬ bów, a wiec wlasciwe krawedzie tnace, przedstawiaja sie w rzucie poziomym (fig. 2) w postaci prostych c2 i c?2, równoleglych w mysl wynalazku do tworzacych obrabia¬ nych stozków, np. nasuwki lacznej do rur.Linja, laczaca punkty A i B (fig. 2) na¬ rzedzia tnacego, przedstawia sie w rzucie poziomym jako linja (przerywana) c2, któ¬ rej w rzucie pionowym odpowiada linja qx. Pochylenie linji e1 wzgledem poziomej tworzy znany kat odsadzenia A czolowej powierzchni noza, potrzebny do latwiej¬ szego odprowadzania wiórów.Czolowa powierzchnia narzedzia tna¬ cego jest równiez pochylona w drugim kie¬ runku, tworzac kat czolowy 7, o który po¬ wierzchnia czolowa jest pochylona wtyl ku srodkowi narzedzia. Kat ten uwidocz¬ niony jest na fig. 3 wzgledem linji e3, któ¬ ra jest trzecim rzutem linji A — B.Rzut pionowy narzedzia tnacego (fig. 2) jest dany, poniewaz w mysl wynalazku li¬ nje c2 i c/2, laczace wierzcholki zebów, sa równolegle do obydwóch tworzacych stoz¬ ków. Poza tern wiadome jest polozenie rzutu ex linji A — B (fig. 1), tworzacej z pozioma kat A. W rzucie bocznym (fig. 3) daje ta linja pomocnicza linje e3, tworza¬ ca kat czolowy 7.O ile chodzi o wykreslenie wierzchol¬ ków zebów np. /, //, /// z rzutu poziome¬ go (fig. 2), nalezy obrac za punkty wyjscia rzuty tych wierzcholków! X, Y, Z na linje pomocnicza e2; w rzucie pionowym (fig. 1) odpowiadaja im punkty X, Y, Z na prostej ev Stad przenosi sie je na rzut boczny, to jest na linje e3 (fig. 3). Punkty /, //, /// w rzucie bocznym otrzymuje sie na odcin¬ kach X—/, Y—=//, Z—III, poprowadzonych pod katem 7, przyczem odpowiednie odle¬ glosci od pionowej nalezy przeniesc z rzu¬ tu poziomego. Linje, laczace wierzcholki zebów, tworza krawedzie tnace c3 i c/3.Przeniesienie punktów /, //, /// z bocznego rzutu na rzut pionowy, ustala wysokosc po¬ lozenia tych punktów wzgledem punktów X, Y, Z, a tern samem ustala rzuty krawe¬ dzi tnacych cx i c?r Luki, zatoczone z osi narzedzia tnacego przez punkty wierzcholkowe /, II, III i t. d. (fig. 3) ustalaja obrys noza do gwin¬ towania. Punkty przeciecia luków z pla¬ szczyzna pionowa, poprowadzona przez os narzedzia tnacego, to jest przez punkty IV, V, VI, przeniesione na rzut pionowy (fig. 1), ustalaja polozenie punktów IV, V, VI w tym rzucie, a przez ich polaczenie powstaja krzywe hx i gx obrysu narzedzia tnacego.O ile zatem czolowa powierzchnia na¬ rzedzia tnacego o obrysie, okreslonym krzywemi gt i /zlf otrzyma przy szlifowaniu kat czolowy y i kat odsadzenia A, to utwo¬ rzone zostana krawedzie tnace, których poziome rzuty c2 i c/2 przebiegaja równole¬ gle do tworzacych obrabianych stozków.Frezy, potrzebne do wyrobu opisanych narzedzi, mozna wytaczac np. zapomoca szablonu.Istota wynalazku polega na tern, aby linje, laczace wierzcholki zebów, dawaly — 2 —w rzucie poziomym po szlifowaniu linje, równolegle do tworzacych obrabianych stozków.Wychodzac z obrysu narzedzia, mozna w celu lepszego odprowadzania wiórów przestawiac zeby i powierzchnie boczne wzgledem siebie. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe. Narzedzie do gwintowania, zwlaszcza do nacinania gwintu wewnetrznego o ksztalcie podwójnego stozka, znamienne tern, ze lin ja, laczaca wierzcholki zebów i lezaca w plaszczyznie, prostopadlej do przekroju gwintu, stanowi krzywe (g± i hx)f których rzuty poziome stanowia pro¬ ste (c2 i d2), równolegle do obydwóch two¬ rzacych obrabianych stozków. Vereinigte Stahlwerke Aktiengesellschaft. Rolf Frank. Zastepca: Inz. F. Winnicki, rzecznik patentowy-Do opisu patentowego Nr 18306. ffg.t Druk L. Boguslawskiego i Ski, Warszawa. PL