PL182294B1

PL182294B1 - Sposób opracowywania dźwięku

Info

Publication number: PL182294B1
Application number: PL32023897A
Authority: PL
Inventors: Mariusz Cieslewicz; Mieszko Kaczmarczyk
Original assignee: Mariusz Cieslewicz; Mieszko Kaczmarczyk
Priority date: 1997-05-28
Filing date: 1997-05-28
Publication date: 2001-12-31
Also published as: PL320238A1

Abstract

1. Sposób opracowywania dźwięku, w którym stosuje się zmianę prędkości odtwarzania dźwięku i wykorzystuje się matematyczną i odsłuchową analizę dźwięku i jego syntezę, przy zastosowaniu znanych urządzeń do odtwarzania dźwięku i oscyloskopu, znamienny tym, że w pierwszym urządzeniu do odtwarzania dźwięku zwalnia się przebieg trwania utrwalonego na nośniku dźwięku - dźwięku stanowiącego pierwowzór, w porównaniu z okresem jego trwania w czasie rzeczywistym K razy, przy czym współczynnik K zawiera się w przedziale liczb od 1 do 42 i są to liczby rzeczywiste, a tak uzyskany dźwięk merytorycznie odsłuchuje się i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie w oscyloskopie, połączonym równolegle z pierwszym urządzeniem do odtwarzania dźwięku, zaś następnie wybiera się dźwięk subiektywnie podobny do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania i w drugim, odrębnym urządzeniu do odtwarzania dźwięku modeluje się ten wybrany dźwięk, wprowadzając w przedziale czasu kolejne dźwięki instrumentalne i wokalne, upodobniając go do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania, po czym merytorycznie odsłuchuje się go i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku po modelowaniu w czasie w oscyloskopie połączonym równolegle z drugim, odrębnym urządzeniem do odtwarzania dźwięku, porównując go z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania, przy czym czynności modelowania kolejno wybranego opracowywanego dźwięku i jego weryfikację powtarza się aż do uzyskania identyczności z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania, po czym przyspiesza się przebieg trwania opracowywanego dźwięku do okresu trwania w czasie rzeczywistym pierwowzoru.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób opracowywania dźwięku do realizacji nagrań dźwiękowych w muzyce rozrywkowej i innej w celu produkcji nagranych nośników, na przykład płyt, kaset, minidysków.

Znane jest otrzymywanie dźwięku na drodze syntezy rysunkowej, pomijając instrumenty muzyczne, których budowa i technika wykonawcza powodowała z konieczności liczne ograniczenia zarówno w wysokości dźwięku, jak i w możliwości zmiany barwy i siły dźwięku. Na drodze tej są dwie możliwości. Pierwsza to rysowanie wykresu, odpowiadającego danej barwie (kształt), sile (amplituda) i wysokości (długość fali) dźwięku, przy czym wykres taki musiał być dokładnie przerysowany kilkadziesiąt do kilku tysięcy razy, zależnie od wysokości dźwięku i jego czasu trwania. Druga to rozkładanie dźwięku na części składowe, przy czym każda składowa musiała być osobno narysowana, gdyż dla każdej długości i amplitudy musi być osobny rysunek powtarzających się wielokrotnie odcinków. Te poszczególne wykresy są następnie całkowane w sensie amplitudy zgodnie z zasadą superpozycji. W obu tych metodach jest potrzebne skomplikowane postępowanie techniczne, w rezultacie którego po upływie dłuższego czasu otrzymuje się efektywny dźwięk.

Z polskiego opisu patentowego nr 36 254 znany jest sposób otrzymywania dźwięków i ultradźwięków o żądanej z góry charakterystyce. Głównym celem tego sposobu jest ustawienie na ekranie oscyloskopu przesłony nieprzezroczystej dla światła, której kształt przedstawia żądaną barwę dźwięku. Zgodnie z tym sposobem po obwiedni dowolnego ale określonego konturu przesłony prowadzi się plamkę lampy oscylograficznej dzięki połączeniu tej lampy z fotokomórką i wzmacniaczem. Regulacja wysokości dźwięku następuje przez odpowiednie nastawienie generatora relaksacyjnego.

182 294

W rozwiązaniu według tego patentu należy wykonać z bardzo dużą dokładnością nieprzezroczystą dla światła przesłonę, której kontur jest identyczny z żądaną barwą dźwięku. Przy dłuższym dźwięku rośnie bardzo ilość przesłon, przy utworze muzycznym ilość przesłon tak wzrasta, że realizacja powyższego sposobu staje się praktycznie niewykonalna. Następną trudność sprawia właściwe nałożenie na siebie przesłon, aby uzyskać właściwy dźwięk.

W niemieckim opisie zgłoszeniowym nr 4 101 022 przedstawiony jest stan techniki odnoszący się do dziedziny zmienno-szybkościowego odtwarzania audiosygnałów. Audiosygnały rozumiane są jako sygnały mowy i sygnały muzyczne, które według informacji technicznej zostają przetworzone w zapisie, przenoszeniu i odtworzeniu. Przy konwencjonalnym sposobie zapisu i odtworzenia za pomocą magnetofonu, adaptera, filmu itp. uzyskuje się zmianę prędkości odtworzenia przez prostą mechaniczną zmianę prędkości nośnika dźwięku. Te znane sposoby mają wadę polegającą na tym, że przesuwa się widmo dźwięku i pogarsza się jego jakość wraz ze zmienianą prędkością odtworzenia dźwięku. Sposobem według niemieckiego opisu zgłoszeniowego nr 4 101 022 rozwiązuje się zagadnienie odtworzenia zmienno-szybkościowych audiosygnałów bez zmiany właściwości widmowych. Audiosygnały w tym sposobie są zamienione na postać cyfrową. Sposób ten charakteryzuje się tym, że zapamiętana próbka dźwięku została podzielona na jednakowej długości bloki, a następnie przez opuszczenie lub podwojenie ściśle określonych bloków zmieniona jest pierwotna liczba bloków. Tę zmienioną liczbę bloków odtwarza się. Sposób ten ma zastosowanie przy synchronizacji długości dźwięku do obrazu, na przykład przy reklamach.

W rozwiązaniu według niemieckiego opisu zgłoszeniowego wprawdzie nie ma zmiany widma dźwięku, ale uzyskany w wyniku zastosowanego sposobu dźwięk jest zmieniony i nie odpowiada pierwowzorowi. Jednocześnie trzeba zwrócić uwagę na to, że opracowywanym dźwiękiem jest pierwowzór, co jest niedopuszczalne z punktu widzenia prawa autorskiego.

Sposób opracowywania dźwięku, w którym stosuje się zmianę prędkości odtwarzania dźwięku i wykorzystuje się matematyczną i odsłuchową analizę dźwięku i jego syntezę, przy zastosowaniu znanych urządzeń do odtwarzania dźwięku i oscyloskopu, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w pierwszym urządzeniu do odtwarzania dźwięku zwalnia się przebieg trwania utrwalonego na nośniku dźwięku - dźwięku stanowiącego pierwowzór, w porównaniu z okresem jego trwania w czasie rzeczywistym K razy, przy czym współczynnik K zawiera się w przedziale liczb od 1 do 42 i są to liczby rzeczywiste. Tak uzyskany dźwięk merytorycznie odsłuchuje się i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie w oscyloskopie połączonym równolegle z pierwszym urządzeniem do odtwarzania dźwięku. Następnie wybiera się dźwięk subiektywnie podobny do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania i w drugim, odrębnym urządzeniu do odtwarzania dźwięku modeluje się ten wybrany dźwięk, wprowadzając w przedziale czasu kolejne dźwięki instrumentalne i wokalne, upodobniając go do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania. Z kolei merytorycznie odsłuchuje się go i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku po modulowaniu w czasie w oscyloskopie połączonym równolegle z drugim, odrębnym urządzeniem do odtwarzania dźwięku, porównując go z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania. Czynności modelowania kolejno wybranego opracowywanego dźwięku i jego weryfikację powtarza się aż do uzyskania identyczności z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania, po czym przyspiesza się przebieg trwania opracowywanego dźwięku do okresu trwania w czasie rzeczywistym pierwowzoru.

Matematyczne porównanie opracowywanego dźwięku z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się przez wzajemne nałożenie na siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków w czasie. Matematyczne porównanie opracowywanego dźwięku z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się również przez odjęcie od siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków w czasie.

W sposobie według wynalazku modelowanie i weryfikację opracowywanego dźwięku przeprowadza się również w warunkach ponownego zwolnienia przebiegu trwania dźwięku stanowiącego pierwowzór w porównaniu z poprzednim okresem jego trwania nie więcej niż krotność 42/K_z, gdzie współczynnik K_z stanowi iloczyn poprzednich zwolnień, stosując identyczne zwolnienie dla opracowywanego dźwięku.

182 294

Zastosowane w sposobie urządzenia do odtwarzania dźwięku mają oznaczoną, korzystnie płynną regulację prędkości przetwarzania informacji zmagazynowanej w nośniku dźwięku na odpowiadające jej wartości zmian napięcia elektrycznego, przy czym jedno z nich jest wielośladowe.

Zastosowany w sposobie według wynalazku oscyloskop ma co najmniej dwa kanały. Może być zastosowany oscyloskop o jednym kanale, wtedy powinien on być wyposażony w przystawkę, umożliwiającą podanie dwóch sygnałów na jeden kanał.

W innej odmianie sposobu opracowywania dźwięku, w której stosuje się zmianę prędkości odtwarzania dźwięku i wykorzystuje się matematyczną i odsłuchową analizę dźwięku i jego syntezę, przy zastosowaniu komputera i przystosowanego oprogramowania, wprowadza się do pamięci komputera dźwięk stanowiący pierwowzór, a następnie zwalnia się przebieg jego trwania, zmniejszając częstotliwość pracy przetwornika cyfrowo-analogowego komputera w porównaniu z częstotliwością próbkowania pierwowzoru K razy, przy czym współczynnik K zawiera się w przedziale liczb od 1 do 92 i są to liczby rzeczywiste. Tak uzyskany dźwięk merytorycznie odsłuchuje się i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie. Następnie do pamięci komputera wprowadza się wybrany dźwięk, subiektywnie podobny do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania i modeluje się go, wprowadzając w przedziale czasu kolejne dźwięki instrumentalne i wokalne, upodobniając go do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania. Potem merytorycznie odsłuchuje się go i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku po modelowaniu w czasie, porównując go z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania. Czynności modelowania kolejno wybranego opracowywanego dźwięku i jego weryfikację powtarza się aż do uzyskania identyczności z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania, po czym zwiększa się częstotliwość pracy przetwornika cyfrowoanalogowego do częstotliwości próbkowania pierwowzoru. Wykorzystywany program komputera ma oznaczoną korzystnie płynną regulację prędkości przetwarzania próbek zapamiętanego dźwięku na odpowiadające im wartości zmian napięcia elektrycznego.

W tej odmianie sposobu według wynalazku modelowanie i weryfikację opracowywanego dźwięku przeprowadza się w warunkach zwolnienia przebiegu trwania dźwięku stanowiącego pierwowzór, poprzez ponowne zmniejszenie częstotliwości pracy przetwornika cyfrowoanalogowego w porównaniu z jego poprzednią częstotliwością pracy nie więcej niż krotność 92/Kzm, gdzie współczynnik stanowi iloczyn poprzednich zmniejszeń częstotliwości pracy przetwornika cyfrowo-analogowego, stosując identyczne zwolnienie dla opracowywanego dźwięku.

W odmianie sposobu według wynalazku używa się co najmniej jednego programu. Stosuje się odrębny program do zwolnienia i przyspieszania dźwięku stanowiącego pierwowzór i dźwięku opracowywanego oraz odrębny program do modelowania i weryfikacji dźwięków.

Sposób według wynalazku umożliwia realizację nagrania dźwiękowego w wersji identycznej lub maksymalnie podobnej do wersji według zamysłu autorów utworu. Ogranicza to tym samym różnego rodzaju „wariacje na temat...”, zastępując je nagraniem najbardziej zbliżonym do oryginalnego brzmienia. Sposób daje również możliwość wyeliminowania tego samego wykonawcy co na oryginale i zastąpienie go dowolnym.

Przy zastosowaniu sposobu według wynalazku istnieje możliwość poprawienia w każdym momencie dokonanego zapisu bez potrzeby dodatkowych, powiększonych nakładów. Sposób zapewnia poważne zmniejszenie kosztów realizacji nagrania muzycznego.

Wynalazek zostanie bliżej objaśniony na podstawie wykresów przykładowych przebiegów amplitudy pierwowzoru i opracowywanego dźwięku w czasie, przedstawionych na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wykresy dla przykładu I, a fig. 2 przedstawia wykresy dla przykładu II.

182 294

Przykład I. Dysponuje się oryginalnym nagraniem utworu muzycznego, który ma zostać opracowany. Ten utwór muzyczny dzieli się na odcinki o różnych czasach trwania, w zależności od potrzeby. Wybiera się jeden taki odcinek, który ma zostać opracowany. Z tego odcinka wybiera się konkretny dźwięk jako pierwowzór I, który wykorzystany będzie przy realizacji sposobu. Dysponuje się dwoma urządzeniami do odtwarzania dźwięku, którymi są magnetofony z możliwością oznaczonej i płynnej regulacji prędkości przesuwu taśmy magnetofonowej. Jeden z nich jest magnetofonem wielośladowym. Dysponuje się też oscyloskopem dwukanałowym, równolegle połączonym z dwoma magnetofonami. Realizacja sposobu rozpoczyna się w momencie, w którym na taśmie magnetofonowej pierwszego magnetofonu ma się utrwalony dźwięk, stanowiący pierwowzór I. W pierwszym magnetofonie zwalnia się przebieg trwania dźwięku stanowiącego pierwowzór I w porównaniu z okresem jego trwania w czasie rzeczywistym 5 razy. Tak uzyskany dźwięk odsłuchuje się pod kątem jego zawartości muzycznej i analizuje się jednocześnie graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie w oscyloskopie. Następnie wybiera się dźwięk 1' podobny zdaniem realizującego sposób do pierwowzoru I o zwolnionym przebiegu trwania. Wykorzystuje się drugi odrębny magnetofon, który jest magnetofonem wielośladowym, w którym modeluje się ten wybrany dźwięk 1', wprowadzając w przedziale czasu kolejne dźwięki instrumentalne i wokalne, które zdaniem realizującego sposób mu towarzyszą upodobniając go do pierwowzoru I o zwolnionym przebiegu trwania.

Z kolei odsłuchuje się opracowywany dźwięk pod kątem jego zawartości muzycznej i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku po modelowaniu w czasie w oscyloskopie, porównując go z pierwowzorem I o zwolnionym 5 razy przebiegu trwania, przy czym sygnał odpowiadający dźwiękowi opracowywanemu podaje się na inny kanał oscyloskopu niż sygnał odpowiadający pierwowzorowi I. Matematycznego porównania opracowywanego dźwięku z pierwowzorem I o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się przez wzajemne nałożenie na siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków w czasie, obserwowanych na ekranie oscyloskopu. Jeżeli zdaniem realizującego sposób opracowywany dźwięk nie odpowiada pierwowzorowi I to jest on zmuszony do ponownej realizacji czynności według sposobu w odniesieniu do tego samego wybranego za pierwszym razem przez siebie dźwięku 1', podobnego jego zdaniem do pierwowzoru I o zwolnionym przebiegu trwania, przy wprowadzeniu innych dźwięków towarzyszących lub też do ponownej realizacji czynności według sposobu w odniesieniu do innego wybranego dźwięku.

W tym przykładzie przedstawia się sytuację, w której realizujący sposób decyduje się na wybór innego dźwięku, również subiektywnie podobnego do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania i na ponowne zwolnienie przebiegu trwania dźwięku stanowiącego pierwowzór I, w porównaniu z poprzednim okresem jego trwania. I tak zwalnia się przebieg trwania dźwięku stanowiącego pierwowzór I w porównaniu z poprzednim okresem jego trwania 2 razy. Taki pierwowzór I, 10 razy zwolniony w porównaniu z okresem jego trwania w czasie rzeczywistym odtwarza się w pierwszym magnetofonie w celu jego odsłuchania pod kątem jego zawartości muzycznej i analizuje się jednocześnie graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie w oscyloskopie.

Następnie wybiera się inny dźwięk 2', podobny zdaniem realizującego sposób do pierwowzoru I o 10 razy zwolnionym przebiegu trwania w porównaniu z okresem jego trwania w czasie rzeczywistym. Zwolnienie tego dźwięku w stosunku do czasu rzeczywistego wynosi oczywiście 10 razy. Ponownie wykorzystuje się drugi magnetofon, w którym modeluje się wybrany dźwięk 2', wprowadzając w przedziale czasu kolejne dźwięki instrumentalne i wokalne, które zdaniem realizującego sposób mu towarzyszą upodobniając go do pierwowzoru I o zwolnionym 10 razy przebiegu trwania w porównaniu z okresem jego trwania w czasie rzeczywistym.

Następnie odsłuchuje się opracowywany dźwięk pod kątem jego zawartości muzycznej i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie w oscyloskopie, porównując go z pierwowzorem I o zwolnionym 10 razy przebiegu trwania. Matematycznego porównania opracowywanego dźwięku z pierwowzorem I o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się przez odjęcie od siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków

182 294 w czasie, obserwowanych na ekranie oscyloskopu. Zdaniem realizującego sposób opracowywany dźwięk nadal nie odpowiada pierwowzorowi I, to znaczy wybrany dźwięk 2' wydaje się bliższy, ale dźwięk po modelowaniu jest niewłaściwy.

Ponownie zwalania się przebieg trwania dźwięku stanowiącego pierwowzór I w porównaniu z poprzednim okresem jego trwania 1,5 raza, stosując identyczne zwolnienie dla opracowywanego dźwięku. Odtwarza się w pierwszym magnetofonie 15 razy zwolniony pierwowzór I w porównaniu z okresem jego trwania w czasie rzeczywistym w celu jego odsłuchania pod kątem zawartości muzycznej i analizuje się jednocześnie graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie w oscyloskopie. W drugim magnetofonie modeluje się ponownie poprzednio wybrany dźwięk 2', 1,5 raza zwolniony w stosunku do jego pierwszego odtworzenia, wprowadzając w przedziale czasu kolejne dźwięki instrumentalne i wokalne, upodobniając go do pierwowzoru I o zwolnionym 15 razy przebiegu trwania w porównaniu z okresem jego trwania w czasie rzeczywistym.

Z kolei odsłuchuje się opracowywany dźwięk pod kątem zawartości muzycznej i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku po modelowaniu w czasie w oscyloskopie, porównując go z pierwowzorem I o zwolnionym 15 razy przebiegu trwania. Matematycznego porównania opracowywanego dźwięku z pierwowzorem I o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się przez wzajemne nałożenie na siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków w czasie, obserwowanych na ekranie oscyloskopu.

Należy stwierdzić, że na tym etapie realizacji sposobu realizujący sposób głównie opiera się na analizie matematycznej, ze względu na trudność obiektywnego odsłuchania dźwięków, przy tak dużym zwolnieniu. Jeżeli przebiegi amplitudy obu dźwięków nałożyły się na siebie uważa się, że właściwy dźwięk 3' został odszukany. Wtedy przyspiesza się przebieg trwania opracowywanego dźwięku 3' do okresu trwania w czasie rzeczywistym pierwowzoru I. Dla opracowania całości utworu muzycznego sposobem według wynalazku konieczne jest powtórzenie tego sposobu w odniesieniu do wszystkich odcinków, na które ten utwór muzyczny został podzielony.

Przykład II. Podobnie jak w przykładzie I z wybranego odcinka utworu muzycznego wybiera się konkretny dźwięk jako pierwowzór II, który będzie wykorzystany do realizacji sposobu.

Dysponuje się komputerem z uruchomionym programem umożliwiającym: płynną i oznaczoną regulację prędkości przetwarzania próbek zapamiętanego dźwięku na odpowiadające im wartości zmian napięcia elektrycznego, a także wykreślenie wykresu dźwięku i odsłuchanie dźwięku. Wprowadza się do pamięci komputera dźwięk stanowiący pierwowzór II. Następnie zwalnia się przebieg jego trwania, zmniejszając częstotliwość pracy przetwornika cyfrowo-analogowego komputera w porównaniu z częstotliwością próbkowania pierwowzoru II 2 razy. Tak uzyskany dźwięk odsłuchuje się pod kątem jego zawartości muzycznej i analizuje się jednocześnie graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie na ekranie monitora.

Następnie wybiera się dźwięk 1 podobny zdaniem realizującego sposób do pierwowzoru II o zwolnionym przebiegu trwania. Wprowadza się do pamięci komputera ten wybrany dźwięk 1” i modeluje się go, wprowadzając do pamięci komputera w przedziale czasu kolejne dźwięki instrumentalne i wokalne, które zdaniem realizującego sposób mu towarzyszą, upodobniając go do pierwowzoru II o zwolnionym przebiegu trwania.

Z kolei odsłuchuje się opracowywany dźwięk pod kątem jego zawartości muzycznej i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku po modelowaniu w czasie, porównując go z pierwowzorem II o zwolnionym 2 razy przebiegu trwania. Matematycznego porównania opracowywanego dźwięku z pierwowzorem II o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się przez wzajemne nałożenie na siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków w czasie, obserwowanych na ekranie monitora. Zdaniem realizującego sposób opracowywany dźwięk nie odpowiada pierwowzorowi II, to znaczy wybrany przez niego dźwięk 1 jest być może trafny, ale po modelowaniu tego dźwięku nie został uzyskany efekt identyczności z pierwowzorem Π o zwolnionym 2 razy przebiegu trwania. W tej sytuacji realizujący sposób pozostaje przy tym samym wybranym za pierwszym razem przez siebie

182 294 dźwięku 1 i przystępuje do ponownej realizacji czynności według sposobu w warunkach ponownego zwolnienia przebiegu trwania dźwięku stanowiącego pierwowzór II, poprzez ponowne zmniejszenie częstotliwości pracy przetwornika cyfrowo-analogowego w porównaniu z jego poprzednią częstotliwością pracy. I tak zwalnia się przebieg trwania dźwięku stanowiącego pierwowzór II, zmniejszając częstotliwość pracy przetwornika cyfrowo-analogowego komputera w porównaniu z jego poprzednią częstotliwością pracy 6 razy. Zastosuje się identyczne zwolnienie dla opracowywanego dźwięku. Taki pierwowzór II, 12 razy zwolniony w porównaniu z jego częstotliwością próbkowania odtwarza się w celu jego odsłuchania pod kątem zawartości muzycznej i analizuje się jednocześnie graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie na ekranie monitora.

Następnie zwalnia się przebieg trwania opracowywanego dźwięku 6 razy, zmniejszając częstotliwość pracy przetwornika cyfrowo-analogowego w porównaniu z jego poprzednią częstotliwością pracy. Ten dźwięk modeluje się, wprowadzając do pamięci komputera w przedziale czasu kolejne dźwięki instrumentalne i wokalne, które zdaniem realizującego sposób mu towarzyszą, upodobniając go do pierwowzoru II o zwolnionym 12 razy przebiegu trwania. Z kolei odsłuchuje się opracowywany dźwięk pod kątem jego zawartości muzycznej i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku po modelowaniu w czasie, porównując go z pierwowzorem II o zwolnionym 12 razy przebiegu trwania. Matematycznego porównania opracowywanego dźwięku z pierwowzorem II o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się przez odjęcie od siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków w czasie, obserwowanych na ekranie monitora.

Podobnie jak w przykładzie I, realizujący sposób głównie opiera się na tym etapie realizacji sposobu na analizie matematycznej, ze względu na trudność obiektywnego odsłuchania dźwięków, przy tak dużym zwolnieniu. Jeżeli przebiegi amplitudy obu dźwięków całkowicie odjęły się od siebie uważa się, że właściwy dźwięk 2” został odszukany.

Następnie zwiększa się częstotliwość pracy przetwornika cyfrowo-analogowego do częstotliwości próbkowania pierwowzoru II. Podobnie jak w przykładzie I dla opracowania całości utworu muzycznego sposobem według wynalazku konieczne jest powtórzenie tego sposobu w odniesieniu do wszystkich odcinków, na które ten utwór muzyczny został podzielony.

Sposób opracowywania dźwięku według wynalazku może być zastosowany do produkcji tak zwanych cover'ów, czyli nagrań najbardziej zbliżonych do oryginalnego brzmienia, dokonanych przez innego wykonawcę niż wykonawca oryginału. Sposób ten może znaleźć zastosowanie w przemyśle fonograficznym, do realizacji dźwięku dla potrzeb radiowych i telewizyjnych, do wytwarzania podkładów dźwiękowych dla potrzeb filmu.

182 294

Pierwowzór II w czasie rzeczywistym.

Wybrany dźwięk 1.

Fig. 2

182 294

Pierwowzór I w czasie rzeczywistym

Uf

Wybrany dźwięk ΐ

Fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób opracowywania dźwięku, w którym stosuje się zmianę prędkości odtwarzania dźwięku i wykorzystuje się matematyczną i odsłuchową analizę dźwięku i jego syntezę, przy zastosowaniu znanych urządzeń do odtwarzania dźwięku i oscyloskopu, znamienny tym, że w pierwszym urządzeniu do odtwarzania dźwięku zwalnia się przebieg trwania utrwalonego na nośniku dźwięku - dźwięku stanowiącego pierwowzór, w porównaniu z okresem jego trwania w czasie rzeczywistym K razy, przy czym współczynnik K zawiera się w przedziale liczb od 1 do 42 i są to liczby rzeczywiste, a tak uzyskany dźwięk merytorycznie odsłuchuje się i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie w oscyloskopie, połączonym równolegle z pierwszym urządzeniem do odtwarzania dźwięku, zaś następnie wybiera się dźwięk subiektywnie podobny do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania i w drugim, odrębnym urządzeniu do odtwarzania dźwięku modeluje się ten wybrany dźwięk, wprowadzając w przedziale czasu kolejne dźwięki instrumentalne i wokalne, upodobniając go do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania, po czym merytorycznie odsłuchuje się go i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku po modelowaniu w czasie w oscyloskopie połączonym równolegle z drugim, odrębnym urządzeniem do odtwarzania dźwięku, porównując go z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania, przy czym czynności modelowania kolejno wybranego opracowywanego dźwięku i jego weryfikację powtarza się aż do uzyskania identyczności z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania, po czym przyspiesza się przebieg trwania opracowywanego dźwięku do okresu trwania w czasie rzeczywistym pierwowzoru.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że matematyczne porównanie opracowywanego dźwięku z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się przez wzajemne nałożenie na siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków w czasie.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że matematyczne porównanie opracowywanego dźwięku z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się przez odjęcie od siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków w czasie.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że modelowanie i weryfikację opracowywanego dźwięku przeprowadza się w warunkach ponownego zwolnienia przebiegu trwania dźwięku stanowiącego pierwowzór w porównaniu z poprzednim okresem jego trwania nie więcej niż krotność 42/K_z, gdzie współczynnik K_z stanowi iloczyn poprzednich zwolnień, stosując identyczne zwolnienie dla opracowywanego dźwięku.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że urządzenia do odtwarzania dźwięku mają oznaczoną korzystnie płynną regulację prędkości przetwarzania informacji zmagazynowanej w nośniku dźwięku na odpowiadające jej wartości zmian napięcia elektrycznego, przy czym jedno z nich jest wielośladowe.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że oscyloskop ma co najmniej dwa kanały.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że oscyloskop ma jeden kanał i przystawkę, umożliwiającą podanie dwóch sygnałów na jeden kanał.
8. Sposób opracowywania dźwięku, w którym stosuje się zmianę prędkości odtwarzania dźwięku i wykorzystuje się matematyczną i odsłuchową analizę dźwięku i jego syntezę, przy zastosowaniu komputera i przystosowanego oprogramowanią znamienny tym, że wprowadza się do pamięci komputera dźwięk stanowiący pierwowzór, a następnie zwalnia się przebieg jego trwania, zmniejszając częstotliwość pracy przetwornika cyfrowo-analogowego komputera w porównaniu z częstotliwością próbkowania pierwowzoru K razy, przy czym współczynnik K zawiera się w przedziale liczb od 1 do 92 i są to liczby rzeczywiste, a tak uzyskany dźwięk merytorycznie odsłuchuje się i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku w czasie, zaś z kolei do pamięci komputera wprowadza się wybrany dźwięk, subiektywnie podobny do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania

182 294 i modeluje się go, wprowadzając w przedziale czasu kolejne dźwięki instrumentalne i wokalne, upodobniając go do pierwowzoru o zwolnionym przebiegu trwania, po czym merytorycznie odsłuchuje się go i jednocześnie analizuje się graficzną postać przebiegu amplitudy tego dźwięku po modelowaniu w czasie, porównując go z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania, przy czym czynności modelowania kolejno wybranego opracowywanego dźwięku i jego weryfikację powtarza się aż do uzyskania identyczności z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania, po czym zwiększa się częstotliwość pracy przetwornika cyfrowoanalogowego do częstotliwości próbkowania pierwowzoru, zaś wykorzystywany program komputera ma oznaczoną korzystnie płynną regulację prędkości przetwarzania próbek zapamiętanego dźwięku na odpowiadające im wartości zmian napięcia elektrycznego.
9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że matematyczne porównanie opracowywanego dźwięku z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się przez wzajemne nałożenie na siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków w czasie.
10. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że matematyczne porównanie opracowywanego dźwięku z pierwowzorem o zwolnionym przebiegu trwania dokonuje się przez odjęcie od siebie przebiegów amplitudy obu dźwięków w czasie.
11. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że modelowanie i weryfikację opracowywanego dźwięku przeprowadza się w warunkach zwolnienia przebiegu trwania dźwięku stanowiącego pierwowzór, poprzez ponowne zmniejszenie częstotliwości pracy przetwornika cyfrowo-analogowego w porównaniu z jego poprzednią częstotliwością pracy nie więcej niż krotność 92/Kzm, gdzie współczynnik K_zm stanowi iloczyn poprzednich zmniejszeń częstotliwości pracy przetwornika cyfrowo-analogowego, stosując identyczne zwolnienie dla opracowywanego dźwięku.
12. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że używa się co najmniej jednego programu.
13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że stosuje się odrębny program do zwolnienia i przyspieszania dźwięku stanowiącego pierwowzór i dźwięku opracowywanego oraz odrębny program do modelowania i weryfikacji dźwięków.

* * *