PL182035B1 - Sposób i układ monitorowania zabezpieczeń sieci telekomunikacyjnej - Google Patents

Abstract

1 Sposób monitorowania zabezpieczeń sieci telekomunikacyjnej polegający na stałym podawaniu na bieżąco stanu obiektu telekomunikacyjnego i stanu linii wyposażonych zwłaszcza w czujki głośnomówiące lub czujki adresowalne mikroprocesorowe, znamienny tym, ze otwarcie obiektu wyposażonego w czujkę głośno-mówiącą uruchamia cykliczną informację słowną przez krótki okres czasu, w którym to czasie podaje się odpowiedni kod, wyłączający nadawanie informacji słownej i stwierdzający otwarcie obiektu jako prawidłowe oraz umożliwiający weryfikującą zdarzenie łączność służbową, w przeciwnym wypadku zasygnalizowany zostanie alarm, zaś w przypadku otwarcia obiektu wyposażonego w czujkę adresowalną mikroprocesorową wywołuje się natychmiastowy sygnał alarmowy, przy czym uszkodzenia czujek głośno-mówiących lub czujek adresowalnych mikroprocesorowych, względnie uszkodzenia linii pomiędzy stacją dozorującą a tymi czujkami wywołuje również natychmiastowy alarm z podaniem miejsca uszkodzenia, czasu 1 rodzaju zdarzenia

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i układ monitorowania zabezpieczeń obiektów sieci telekomunikacyjnej na określonym obszarze w celu zlokalizowania miejsc uszkodzeń,

182 035 włamań, kradzieży, względnie jakiejkolwiek ingerencji osób trzecich, zwłaszcza monitorowania elementów zabezpieczeń mechanicznych obiektów telekomunikacyjnych, przeznaczonych do ochrony, będących na wyposażeniu sieci telekomunikacyjnych, operatorów, w kolejnictwie, w energetyce lub w obiektach wojskowych.

Środowisko, w którym pracują urządzenia telekomunikacyjne powoduje różnorodne zagrożenia wpływające na niezawodność sieci. Wraz ze wzrostem nasycenia sieci telekomunikacyjnych i teleinformatycznych sprzętem elektronicznym, rośnie znaczenie ochrony tego sprzętu z jednej strony przed zagrożeniami natury elektromagnetycznej, do których należą wyładowania atmosferyczne i elektryczne oraz oddziaływanie urządzeń energetycznych, a z drugiej strony przed zagrożeniem niepowołanej ingerencji osób trzecich, głównie przed włamaniami, kradzieżami i dewastacją. Zagrożenia sieci są tak dotkliwe i częste, ze ich lokalizacja i rozmieszczenie podlega przepisom o ich hermetyzacji w celu zabezpieczenia mienia oraz ochrony interesów abonenta w zakresie zapewnienia tajemnicy korespondencji i zapobieżeniu możliwości prowadzenia transmisji pirackich

W opisie patentowym US - 4 141 006 zawarte jest rozwiązanie, które dotyczy systemu bezpieczeństwa, zawierające cyfrowy procesor, na przykład dużej wydajności komputer, który współpracuje z wieloma stacjami zdalnymi, za pomocą cyfrowego łącza, na przykład telefonu, przy czym zdalna jednostka zawiera wieloczynnościową czujkę alarmową służącą do wykrywania przykładowo włamań lub zmian temperatury. W centralnej jednostce przetwarzającej zapisuje się bloki danych, połączone z unikalnym numerem zdalnej jednostki System dostarcza informacji mówiących o alarmach do takich odbiorców, jak na przykład policja Jeżeli zostanie przerwana łączność, to zostaje wywołany system alarmujący do stacji centralnej w transmisji cyfrowej z podaniem jego adresu oraz rodzajem zdarzenia, dokonując logicznego porównania ze wzorcem w bazie danych.

Znany jest tez amerykański opis patentowy numer US - 5 023 901 dotyczący nadzoru z pasywnym mechanizmem monitoringu, zawierający identyfikację głosową. System ten dokonuje porównania pomiędzy centralnąjednostkąa wieloma zdalnymi jednostkami, zdolnymi do weryfikacji głosu, przy czym każda z nich jest ulokowana w określonych miejscach, w których ma być prowadzona ochrona i są one podłączone do centralnej jednostki przez linie telefoniczne. Centralna jednostka inicjuje i przetwarza informacje z każdej jednostki weryfikacji głosu Każda jednostka dostosowuje się indywidualnie głosowo, co zapisuje się w centralnej jednostce do porównania i ciągle monitoruje swoje działanie w stosunku do miejsca usytuowania Rezultaty weryfikacji głosowej i monitoringu określa się podczas nadzoru i transmituje do centralnej jednostki na istniejącej bazie, zależnie od zastosowanego oprogramowania. Centralna jednostka wysyła uzyskane rezultaty do urządzeń określających nadzór autoryzacyjny

Z kolei znany jest z polskiego opisu patentowego numer 156 912 układ antywiamaniowy, współpracujący z czujnikiem ruchu i układem sygnalizacji dźwiękowo-optycznej. W układzie tym czujnik ruchu jest połączony z wejściami wyzwalającymi dwóch układów mono stabilnych, przy czym wyjście pierwszego układu mono stabilnego jest połączone poprzez układ opóźniający z wejściem zezwalającym drugiego układu mono stabilnego, którego wyjście jest połączone z wejściem układu sygnalizacji dźwiękowo-optycznej. Znany tez jest układ dozorowania linii telemetrycznej z polskiego opisu patentowego numer 155 031, który polega na włączeniu układu sumy logicznej pomiędzy układ progowego pomiaru rezystancji i urządzenie odbiorcze.

Cel. jaki wyznaczono zgodnie z wynalazkiem do sposób i układ monitorowania zabezpieczeń urządzeń telekomunikacyjnych, zwłaszcza czujek głośno-mówiących i czujek adresowalnych mikroprocesorowych oraz kontroli pracowników w oparciu o technikę mikroprocesorową

Sposób monitorowania urządzeń telekomunikacyjnych, na przykład: szaf kablowych, szaf sieci dostępowych lub innych obudów zakończeń kablowych, mieszczących łączówki abonentów, dozorowanych czujkami głośno-mówiącymi polega na tym, ze stan obiektów telekomunikacyjnych stale obserwuje się i podaje na bieżąco do stacji dozorującej połączonej z komputerem z równoczesnym wymienieniem nazw linii i obiektów. Po ustaleniu faktu

182 035 otwarcia dozorowanego obiektu telekomunikacyjnego, wysyła się do niego cykliczną informację słowną przez określony okres czasu, na przykład do 30 sekund, podczas którego dokonuje się sprzęgu akustycznego osobistego nadajnika obsługującego z jego indywidualnym kodem z czujką głośno-mówiącą. W przypadku podania poprawnego kodu, wyłącza się nadajnik informacji słownej, a zdarzenie rejestruje się w komputerze jako poprawne wejście Z dozorowanego obiektu można również zgłosić prośbę o rozmowę do obsługi stacji dozorującej i do czasu odbioru rozmowy, emitowany jest sygnał wywoławczy. Natomiast obsługa stacji dozorującej w każdej chwili może połączyć się z czujką głośno-mówiącą w celu przeprowadzenia rozmowy, bądź jej podsłuchu przy otwartym obiekcie. Jeżeli wejście do obiektu nie zostaje zarejestrowane jako poprawne, to zostanie wywołany alarm.

Z kolei monitorowanie zabezpieczeń w obiektach telekomunikacyjnych (na przykład studzienkach telekomunikacyjnych), którymi są czujki adresowalne mikroprocesorowe polega na tym, ze każda czujka wysyła swój indywidualny numer do dozorującej je stacji z podaniem swego stanu, mianowicie: stanu otwarcia lub stanu zamknięcia. Brak sygnału spowodowany na przykład przecięciem kabla, bądź uszkodzeniem czujki lub czujek adresowalnych mikroprocesorowych wywołuje zawsze natychmiastowy alarm w stacji, a miejsce uszkodzenia przekazuje się do komputera.

Układ według wynalazku zawiera centralkę główną stanowiącą stację główną dozorującą, która współpracuje z komputerem oraz specjalizowanym reflektometrem.

Centralka główna może być dowolnie skonfigurowana pod względem sprzętowym i programowym w zależności od ilości i rodzajów obiektów. Centralka główna wyposażona jest w szereg złącz wyjściowych, z których kilka połączonych jest z centralkami satelitarnymi. a pozostałe złącza przeznaczone są do zbierania danych z własnego obszaru dozorowania za pomocą czujek głośno-mówiących i czujek adresowalnych mikroprocesorowych. Czujki głośno-mówiące są połączone dwoma przewodami, każda indywidualnie z centralką główną, natomiast czujki adresowalne mikroprocesorowe połączone są w odpowiednio dużej, aczkolwiek ograniczonej ilości, równolegle do dwóch przewodów wyprowadzonych z centralki głównej. Centralka główna może współpracować z podległymi centralkami satelitarnymi. Centralki satelitarne mogą znajdować się w dowolnej odległości od centralki głównej, natomiast obszar, z którego centralka główna i centralki satelitarne zbierają dane, jest ograniczony do kilkunastu kilometrów. Centralki satelitarne wyposażone są w identyczne czujki głośnomówiące i czujki adresowalne mikroprocesorowe jak centralka główna. Czujki głośnomówiące są przeznaczone do monitorowania szafek kablowych, które są często otwierane, zaś czujki adresowalne mikroprocesorowe są przeznaczone do monitorowania głównie studni i puszek kablowych, zdecydowanie rzadziej otwieranych. Układ jest sterowany za pomocą centralki głównej i komputera, który koniecznie musi być zaopatrzony w aparat telefoniczny. Do centralki głównej lub centralek satelitarnych dołączony jest niezależnym przewodem specjalizowany reflektometr, który zwiększa precyzję wykrycia miejsc uszkodzenia linii łączących z czujkami głośno-mówiącymi.

Zaletą sposobu i układu monitorowania obiektów telekomunikacyjnych jest łatwość i niezawodność natychmiastowego wykrycia braku poprawności działania systemu dozorowania

Sposób według wynalazku jest bliżej opisany w przykładzie wykonania, natomiast układ jest przedstawiony na rysunku w ujęciu schematycznym.

Sposób według wynalazku polega na tym, ze otwarcie jakiegokolwiek obiektu telekomunikacyjnego zaopatrzonego w czujkę głośno-mówiącą, wywołuje cykliczny sygnał zapowiedzi słownej, na przykład „system dozorowany - proszę podać kod” - wtedy pracownik obowiązkowo w ciągu 5 do 10 sekund zbliża swój indywidualny nadajnik z kodem do czujki głośno-mówiącej. Jeżeli poda się właściwy kod, to tym samym wstrzymuje się wydawanie cyklicznego sygnału, a to wstrzymuje procedurę alarmu, a otwarcie obiektu kwalifikuje się jako autoryzowane robocze otwarcie obiektu. Jeżeli po otwarciu obiektu nie nastąpi identyfikacja pracownika w ciągu od 5 do 10 sekund, to w stacji dozorującej wywołuje się sygnał akustyczny, a współpracujący ze stacją dozorującą komputer rejestruje zdarzenie jako niekontrolowane otwarcie obiektu. Sposób polega również na umożliwieniu przeprowadzenia rozmowy telefonicznej w celu identyfikacji, weryfikacji zdarzenia lub łączności służbowej

182 035

W przypadku współpracy z czujkami adresowalnymi mikroprocesorowymi umieszczonymi w studzienkach kablowych, każde otwarcie studzienki powoduje przekazanie informacji o zdarzeniu do stacji dozorującej, to też przewidywane otwarcie pokrywy studzienki poprzedza się wyłączeniem tego obiektu z funkcji alarmowania. Każda czujka adresowalna mikroprocesorowa wysyła cyklicznie swój indywidualny numer, przykładowo od 1 do 72 do stacji dozorującej, podając równocześnie swój stan jako otwarty lub jako zamknięty. Brak takich zgłoszeń kwalifikuje się jako uszkodzenie czujki adresowalnej mikroprocesorowej, a w przypadku większej ilości takich zdarzeń traktuje się jako przerwanie linii łączącej czujkę adresowalną mikroprocesorową z centralką główną. Istnieje możliwość blokowania przez komputer sygnału wysyłanego przez czujki adresowalne mikroprocesorowe na określony przedział czasowy, związany na przykład z pracami konserwacyjnymi lub remontowymi. Pomimo prowadzenia takich prac i otwarcia studzienki kablowej cały trakt kablowy jest pod kontrolą. Miejsca uszkodzeń linii do czujek głośno-mówiących lub kradzież tego kabla precyzyjnie wykrywa reflektometr. Podczas uruchamiania układu dokonuje się pomiaru, którego wykres zapisuje się w pamięci komputera. Dodatkowo zapisuje się interesujące punkty odległościowe z podaniem ich pełnego adresu. O ile wykryje się stałoprądowe uszkodzenie łącza do czujki głośno-mówiącej poprzez elektronikę stacji dozorującej, to uruchamia się reflektometr, odłącza się alarmującą linię od obwodów stacji dozorującej i dołącza ją bezpośrednio z wejściem reflektometru. Reflektometr przesyła pomiarowy wykres do komputera, a następnie komputer dokonuje porównania. Wykrycie znacznych różnic wykresów powoduje podanie wcześniej zapisanego dla tego fragmentu wykresu dokładnego adresu. Dokładny adres miejsca uszkodzenia wyświetla się na monitorze komputera. Jeżeli alarm zostanie wywołany w momencie braku obsługi komputera, to sygnał alarmowy przekazuje się po upływie ustalonego czasu, na przykład jednej minuty, do systemu nadrzędnego, o ile dany układ ma takie połączenie.

Układ według wynalazku zawiera centralkę główną CG z podłączonym komputerem KO. Centralka główna CG wyposażona jest przykładowo w 32 złącza, których linie połączone są następująco: linie od 1 do 25 z czujkami głośno-mówiącymi cm, linie od 26 do 29 z czujkami adresowalnymi mikroprocesorowymi ca, z czego linia 26 zawiera 15 czujek, linia 27 zawiera 5 czujek, linia 28 zawiera 72 czujki oraz linia 29 zawiera również 72 czujki adresowalne mikroprocesorowe ca. Linie od 30 do 32 łączą centralkę główną CG z centralkami satelitarnymi CS, a mianowicie z CS1, z CS2 oraz z CS3. Centralki satelitarne CS są oddzielnie skonfigurowane w zależności od potrzeb.

Każda czujka głośno-mówiąca cm jest indywidualnie połączona z centralką główną CG, zaś linie przeznaczone do łączenia centralki głównej CG z czujkami adresowalnymi mikroprocesorowymi ca mogą zawierać do 72 czujek adresowalnych mikroprocesorowych ca i które do tych linii są przyłączone równolegle. Centralka główna CG połączona jest tez niezależnym przewodem z reflektometrem RE do wykrywania uszkodzeń.

Korzystnie jest, jeżeli centralki satelitarne CS wyposażone są we własne reflektometry RE. Układ może też być korzystnie połączony z systemem nadrzędnym, nie pokazanym na rysunku. Centralka główna jest też wyposażona w telefon TE.

182 035

ca72

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób monitorowania zabezpieczeń sieci telekomunikacyjnej polegający na stałym podawaniu na bieżąco stanu obiektu telekomunikacyjnego i stanu linii wyposażonych zwłaszcza w czujki głośno-mówiące lub czujki adresowalne mikroprocesorowe, znamienny tym, że otwarcie obiektu wyposażonego w czujkę głośno-mówiącą uruchamia cykliczną informację słowną przez krótki okres czasu, w którym to czasie podaje się odpowiedni kod, wyłączający nadawanie informacji słownej i stwierdzający otwarcie obiektu jako prawidłowe oraz umożliwiający weryfikującą zdarzenie łączność służbową, w przeciwnym wypadku zasygnalizowany zostanie alarm, zaś w przypadku otwarcia obiektu wyposażonego w czujkę adresowalną mikroprocesorową wywołuje się natychmiastowy sygnał alarmowy, przy czym uszkodzenia czujek głośno-mówiących lub czujek adresowalnych mikroprocesorowych, względnie uszkodzenia linii pomiędzy stacją dozorującą a tymi czujkami wywołuje również natychmiastowy alarm z podaniem miejsca uszkodzenia, czasu i rodzaju zdarzenia.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ze cykliczna informacja słowna trwa korzystnie od 5 do 10 sekund.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że podanie odpowiedniego kodu dokonuje się korzystnie przez zbliżenie ze sobą osobistego nadajnika z indywidualnym kodem, z czujką głośno-mówiącą.
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ze do określenia miejsca uszkodzeń linii z czujkami głośno-mówiącymi w sieci telekomunikacyjnej używa się wyspecjalizowanego reflektometru.
5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że reflektometr po dołączeniu do niego alarmującej linii, przesyła do stacji dozorującej wykres pomiarowy, który jest przez nią porównywany z wcześniej dokonanym pomiarem podczas uruchamiania układu i w przypadku wykazania różnic następuje dokładne podanie adresu uszkodzenia.
6. 6. Układ monitorowania zabezpieczeń sieci telekomunikacyjnej zawierający centralkę główną, przeznaczoną do zbierania danych z określonego dla niej obszaru, zaopatrzoną w aparat telefoniczny i współpracującą z komputerem, przy czym centralka główna połączona jest z siecią czujek głośno-mówiących i siecią czujek adresowalnych mikroprocesorowych, umieszczonych w obiektach telekomunikacyjnych, znamienny tym, że centralka główna (CG) połączona jest indywidualnie z każdą czujką głośno-mówiącą (cm) oraz ma wyprowadzone linie z czujkami adresowalnymi mikroprocesorowymi (ca), do których czujki te są przyłączone równolegle, ponadto centralka główna (CG) jest wyposażona w telefon (TE) oraz oddzielnie połączona z komputerem (KO) i reflektometrem (RE) a także połączona niezależnymi przewodami z centralkami satelitarnymi (CS), przeznaczonymi do zbierania danych z ich własnego obszaru monitorowania.
7. 7. Układ według zastrz. 6, znamienny tym, że centralki satelitarne (CS) są połączone z siecią czujek głośno-mówiących (cm) oraz siecią czujek adresowalnych mikroprocesorowych (ca) identycznych co centralka główna (CG).
8. 8. Układ według zastrz. 6 lub 7, znamienny tym, że centralki satelitarne (CS) są korzystnie wyposażone we własne reflektometry (RE).
9. 9. Układ według zastrz. 6, znamienny tym, że komputer (KO) jest połączony korzystnie z systemem nadrzędnym.