PL180475B1

PL180475B1 - Sposób i urzadzenie do usuwania modyfikacji, zwlaszcza zaklócen barwnych, wprowadzonej do sygnalu wizyjnego PL PL PL PL PL PL PL

Info

Publication number: PL180475B1
Application number: PL96323631A
Authority: PL
Inventors: Ronald Quan; John O Ryan
Original assignee: Macrovision Corp
Priority date: 1995-05-09
Filing date: 1996-05-01
Publication date: 2001-02-28
Also published as: CN1434640A; IL118151A0; CZ9703354A3; KR100275547B1; EP0824825B1; BG102000A; PL181205B1; ATE207274T1; HK1011591A1; IL118151A; CN101330625A; DK0824825T3; PT824825E; US20100178032A1; CN1183876A; BG63587B1; AR010210A1; JP3624226B2; HK1054830A1; US5784523A

Abstract

1. Sposób usuwania modyfikacji, zwlaszcza zaklócen barwnych, wprowadzo- nej do sygnalu wizyjnego, do wybranych linii, gdzie modyfikacja, zwlaszcza zaklócen barwnych, zapobiega uzyskaniu zadowa- lajacego wizyjnego zapisu sygnalu wizyjnego, znamienny tym, ze wyznacza sie, w których liniach sygnalu wizyjnego wystepuja wpro- wadzone modyfikacje zaklócen barwnych i przeprowadza sie modyfikacje sygnalu wizyj- nego poddanego modyfikacji zaklócen barw- nych w czesci z ogólnej liczby tych wyzna- czonych linii, umozliwiajacej dokonanie za- dowalajacego zapisu sygnalu wizyjnego. FIG. 3 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do usuwania modyfikacji, zwłaszcza zakłóceń barwnych, wprowadzonej do sygnału wizyjnego, w celu zabezpieczenia przed kopiowaniem.

Zabezpieczenie przed kopiowaniem może obejmować pary impulsów pseudo-synchronizacji i automatycznej regulacji wzmocnienia (WRW), jak to opisano w opisie patentowym USA nr 4.631.603 na nazwisko Ryan, bądź podniesione progi tylnych impulsów, co opisano w opisie patentowym USA nr 4.819.098 również na nazwisko John O. Ryan, który włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie. Te pary impulsów pseudo-synchronizacji i automatycznej regulacji wzmocnienia (ARW) można usuwać za pomocą metod opisanych w opisie patentowym USA nr 4.695.901 na nazwisko John O. Ryan, który również włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie. Również przez przywołanie do niniejszego opisu włącza się patent USA nr 5.157.510 na nazwisko Quan i in. oraz zgłoszenie patentowe USA nr kol. 08/062866 wniesione na nazwisko Wonfor i in., w któiych również opisano metody zabezpieczenia przed zapisem i jego anulowania, odnoszące się do niniejszego wynalazku. Efekty przesuwania poziomu opisano w opisie patentowym USA „Sposób i urządzenie do wyróżniania ochrony przed kopiowaniem w sygnałach wizyjnych” o nr 5.194.965 wydanym na nazwisko Quan i in. 16 marca 1993, który włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie.

W opisie patentowym USA nr 4.577.216, „Sposób i urządzenie do przetwarzania sygnału wizyjnego”, wydanym 18 marca 1986 na nazwisko John O. Ryan, który włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie, opisano modyfikowanie kolorowego sygnału wizyjnego dla uniemożliwienia dokonywania zapisu wizyjnego o zadowalającej jakości. W tym znanym sposobie ochrony przed kopiowaniem do uniemożliwienia zapisu przez modulownie fazy, zwykle w każdej linii, w przypadku typowych wiązek po cztery do pięciu linii wizyjnych widocznego pola telewizyjnego fazowo moduluje się cały impuls koloru dla każdej linii w wiązce. Po tej wiązce zwykle występuje wiązka 8 do 10 linii wizyjnych bez modulacji impulsu koloru. Jednakowoż, w przypadku każdej linii z modulacją impulsu koloru modulowany fazowo jest cały impuls koloru. Ze zmodyfikowanego sygnału konwencjonalny odbiornik telewizyjny wytwarza normalny obraz kolorowy. Natomiast wynikowy obraz barwny, otrzymany z kolejnej rejestracji na taśmie wizyjnej, wykazuje odstępstwa w zakresie wierności

180 475 oddawania kolorów, objawiające się wystąpieniem pasm lub pasków z błędem koloru. Potocznie te modyfikacje są nazywane „systemem z paskami kolorowymi” lub „procesem zakłóceń barwnych”.

Komercyjne realizacje zasady tego patentu zwykle ograniczają liczbę linii wizyjnych wykazujących błąd koloru lub kolorowe pasy przypadających na pole.

Kolorowe sygnały wizyjne (w systemach zarówno NTSC, jak i PAL) zawierają tak zwany impuls synchronizacji koloru („burst”). Stłumienie podnośnej koloru po stronie nadawczej w nadajniku telewizyjnym wymaga, aby odbiornik telewizji kolorowej zawierał generator 3,58 MHz (w systemie NTSC), który jest wykorzystywany podczas demodulacji do odtwarzania podnośnej koloru i przywracania sygnałowi wizyjnemu jego pierwotnej postaci. Zarówno częstotliwość, jak sposób regeneracji impulsu synchronizacji koloru i faza przywracanego sygnału podnośnej są krytyczne dla odtwarzania kolorów. Zatem konieczne jest synchronizowanie lokalnego generatora 3,58 MHz odbiornika TV tak, aby jego częstotliwość i faza były zsynchronizowane z sygnałem podnośnej w nadajniku.

Ta synchronizacja odbywa się przez nadawanie niewielkiej próbki sygnału podnośnej 3,58 MHz nadajnika na tylnym progu poziomego impulsu gaszącego. Impuls synchronizacji poziomej, przedni próg i impuls gaszący są w zasadzie takie same jak dla telewizji czarnobiałej. Jednakowoż, podczas transmisji kolorowej telewizji (zarówno rozsiewczej, jak kablowej) na tylny próg impulsu gaszącego nakłada się 8 do 10 okresów tej podnośnej 3,58 MHz , które wykorzystuje się w charakterze sygnału synchronizacji koloru. Ten sygnał synchronizacji koloru nazywany jest „impuls koloru” lub „burst”. Wartość międzyszczytowa impulsem koloru (jak pokazano, 40 jednostek IRE dla systemu telewizyjnego NTSC) odpowiada amplitudzie impulsu synchronizacji poziomej.

W jednej z przemysłowych realizacji procesu z pasami kolorowymi nie dokonuje się żadnej modyfikacji fazowej (paskowej) impulsu koloru w liniach zawierających sygnał impulsu koloru występujący podczas wygaszania pionowego. Są to linie 10 do 21 w sygnale NTSC i odpowiadające im linie w sygnale PAL. Modyfikacje impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi występują w pasmach czterech do pięciu linii wizyjnych widocznego pola obrazowego z następującymi po nich ośmioma do dziesięciu linii wizyjnych bez modulacji z zakłóceniami barwnymi. Umiejscowienie pasm jest ustalone („stacjonarnie”) w obszarze pola. Proces z zakłóceniami barwnymi okazał się zupełnie efektywny w przypadku telewizji kablowej, zwłaszcza w połączeniu z rozwiązaniem z opisu patentowego USA nr 46.331.603, również autorstwa Johna O. Ryana, który włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie.

Patent amerykański o numerze 4.626.890 „Sposób i urządzenie do usuwania modulacji fazowej z impulsu koloru”, wydano 2 grudnia 1986 na nazwisko John O. Ryan, który włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie, zawiera opis usuwania modulacji fazy według opisu patentowego USA nr 4.577.216. To usuwanie jest użyteczne przy eliminacji wielu spośród efektów procesu zapisu opisanego w opisie patentowym USA nr 4.577.216. W opisanym rozwiązaniu zastosowano pętlę fazową. Modulowana fazowo składowa impulsu koloru z docierającego sygnału jest przełączana przez pętlę w celu odzyskania podnośnej impulsu koloru, wolnej od modulacji i z fazą równą średniej fazie modulowanej składowej impulsu koloru. Odtworzona składowa impulsu koloru jest wstawiana do sygnału wizji na miejsce modulacji składowej impulsu koloru, dzięki czemu można dokonać nagrania kolorowego sygnału wizyjnego o akceptowalnej jakości.

Twórcy niniejszego wynalazku stwierdzili, że możliwe jest udoskonalenie zasady wspomnianego powyżej patentu USA nr 4.626.890, zwłaszcza dotyczącego eliminacji lub redukcji efektów pewnych wariantów opisanego powyżej procesu z zakłóceniami barwnymi według opisu patentowego USA nr 4.577.216.

Sposób usuwania modyfikacji, zwłaszcza zakłóceń barwnych, wprowadzonej do sygnału wizyjnego, do wybranych linii, gdzie modyfikacja, zwłaszcza zakłóceń barwnych, zapobiega uzyskaniu zadowalającego wizyjnego zapisu sygnału wizyjnego, według wynalazku wyróżnia się tym, że wyznacza się, w których liniach sygnału wizyjnego występują wprowadzone

180 475 modyfikacje zakłóceń barwnych i przeprowadza się modyfikację sygnału wizyjnego poddanego modyfikacji zakłóceń barwnych w części z ogólnej liczby tych wyznaczonych linii, umożliwiającej dokonanie zadowalającego zapisu sygnału wizyjnego.

W pamięci korzystnie zapisuje się dane wskazujące, w których liniach sygnału wizyjnego występuje wprowadzona modyfikacja zakłóceń barwnych i tworzy się bramkę lokalizacji wybranych linii w których występuje wprowadzona modyfikacja zakłóceń barwnych wykorzystując dostęp do pamięci.

W etapie wyznaczania, korzystnie wykrywa się obecność wprowadzonej modyfikacji zakłóceń barwnych w sekwencji linia po linii.

Korzystnie porównuje się, dla każdej linii, fazę impulsu koloru tej linii ze znaną fazą standardową! jeżeli faza impulsu koloru różni się od tej znanej fazy standardowej, wytwarza się sygnał wskazujący na obecność wprowadzonej modyfikacji zakłóceń barwnych.

Korzystnie przeprowadza się modyfikację przynajmniej części, ale nie wszystkich linii, w których występuje wprowadzana modyfikacja zakłóceń barwnych, w ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii, umożliwiającej dokonanie zadowalającego zapisu sygnału wizyjnego.

Korzystnie generuje się sygnał o częstotliwości impulsu koloru, zastępuje się, wygenerowanym sygnałem, przynajmniej część mniejszą niż całość impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych w części z ogólnej liczby wyznaczonych linii, umożliwiającej dokonanie zadowalającego zapisu sygnału wizyjnego i resetuje się fazę zastąpionych, wygenerowanych impulsów koloru w odstępach stanowiących wielokrotność dwóch pól sygnału wizyjnego.

Sygnał o częstotliwości impulsu koloru korzystnie generuje się przez powielanie częstotliwości impulsów synchronizacji poziomej sygnału wizyjnego oraz zastępuje się, generowanym sygnałem, przynajmniej część impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii, umożliwiającej dokonanie zadowalającego zapisu sygnału wizyjnego.

Korzystnie przesuwa się fazę w przynajmniej części, ale nie całości impulsów modyfikacji zakłóceń barwnych.

Korzystnie generuje się impuls koloru z przesunięciem fazowym oraz wstawia się wygenerowany impuls koloru w sygnał wizyjny na miejscu przynajmniej części, ale nie całości impulsów modyfikacji zakłóceń barwnych zmodyfikowanych linii.

Przynajmniej część części aktywnej w każdej linii wizyjnej korzystnie opóźnia się, modyfikując efekt wprowadzonych zakłóceń barwnych.

Jako część aktywnej części linii wizyjnej korzystnie opóźnia się sygnał chrominancji.

Korzystnie modyfikuje się w przybliżeniu połowę spośród ośmiu do dziesięciu okresów impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych. Korzystnie wyznacza się wielkość błędu fazy w impulsie modyfikacji zakłóceń barwnych w linii należącej do wybranych linii, dodaje się do impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych impulsu koloru o fazie odwrotnej do fazy wyznaczonego błędu fazy i tłumi się amplitudę sumy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych i impulsu koloru do normalnego poziomu sygnału. Korzystnie generuje się sygnał o częstotliwości impulsu koloru i o amplitudzie większej od amplitudy normalnego impulsu koloru, dodaje się wygenerowany sygnał o częstotliwości impulsu koloru do impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych w wybranej liczbie linii wizyjnych i tłumi się amplitudę sumy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych i impulsu koloru do normalnego poziomu sygnału.

Korzystnie generuje się pierwszy sygnał impulsu koloru o fazie odwrotnej względem fazy modyfikacji zakłóceń barwnych, generuje się drugi sygnał impulsu koloru, o poprawnej fazie oraz dodaje się sygnały impulsów koloru, pierwszy i drugi, do impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych, w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.

Korzystnie mierzy się przesunięcie fazy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych dla pewnej linii, względem fazy normalnego impulsu koloru, generuje się sygnał impulsu koloru mający odwrotne przesunięcie fazy względem zmierzonego przesunięcia fazy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych oraz dodaje się wygenerowany impuls koloru do linii bezpośrednio

180 475 następującej, powodując wahania fazy impulsu koloru między daną linią a linią bezpośrednio następującą.

W innym rozwiązaniu, korzystnie mierzy się fazę i dodaj e impuls koloru tylko dla co drugiej linii z wprowadzaną modyfikacją zakłóceń barwnych.

Korzystnie tłumi się część impulsu koloru zawierającego modyfikację zakłóceń barwnych części w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.

Modyfikację zakłóceń barwnych, korzystnie eliminuje się w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.

Korzystnie modyfikuje się fazę normalnego impulsu koloru w tych liniach sygnału wizyjnego, w których wprowadzona modyfikacja zakłóceń barwnych nie występuje i modyfikuje się fazę sygnału chrominancji w sygnale wizyjnym w tych liniach do wyrównania z fazą zmodyfikowanego impulsu koloru.

W innym rozwiązaniu, korzystnie modyfikuje się tylko część modyfikacji zakłóceń barwnych w dowolnych poszczególnych liniach i pozostawia się nie zmienioną resztą impulsu koloru z wprowadzaną modyfikacją zakłóceń barwnych.

Impuls synchronizacji poziomej, korzystnie tłumi się w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii sygnału wizji.

W innym, korzystnym rozwiązaniu usuwa się impuls synchronizacji poziomej.

W jeszcze innym, korzystnym rozwiązaniu zwęża się impuls synchronizacji poziomej.

W jeszcze innym, korzystnym rozwiązaniu przesuwa się poziom impulsu synchronizacji poziomej.

Amplitudę impulsu synchronizacji poziomej, korzystnie tłumi się.

Linię sygnału wizyjnego, korzystnie opóźnia się o przynajmniej 2 ps.

Częstotliwość wprowadzanego impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych, korzystnie zmienia się na różną od częstotliwości podnośnej impulsu koloru.

W korzystnym rozwiązaniu przeprowadza się heterodynowanie przynajmniej części wprowadzanej modyfikacji zakłóceń barwnych do normalnej fazy impulsu koloru.

Korzystnie wprowadza się sygnał piedestału do wszystkich aktywnych linii wizyjnych w sygnale wizyjnym oraz wydłuża się, do przynajmniej 6 ps, czas trwania wszystkich impulsów synchronizacji poziomej poza tymi, które zostały poddane tłumieniu.

Urządzenie do usuwania modyfikacji, zwłaszcza zakłóceń barwnych, wprowadzonej do sygnału wizyjnego, do wybranych linii, gdzie modyfikacja, zwłaszcza zakłóceń barwnych, zapobiega uzyskaniu zadowalającego wizyjnego zapisu sygnału wizyjnego, według wynalazku wyróżnia się tym, że jest zaopatrzone w układ wskaźnikowy, do generacji sygnału wskaźnikowego, informującego w których liniach sygnału wizyjnego występują wprowadzone modyfikacje zakłóceń barwnych oraz w modyfikator linii wizyjnej, do modyfikacji sygnału wizyjnego poddanego modyfikacji zakłóceń barwnych w części z ogólnej liczby linii zawierających modyfikację, umożliwiającej dokonanie zadowalającego zapisu sygnału wizyjnego, połączony funkcjonalnie z układem wskaźnikowym tak, że odbiera sygnał wskaźnikowy z układu wskaźnikowego.

Układ wskaźnikowy, korzystnie zawiera pamięć, w której są przechowywane dane wskazujące, w których liniach sygnału wizyjnego występuje wprowadzona modyfikacja zakłóceń barwnych.

Układ wskaźnikowy jest korzystnie zaopatrzony w detektor błędu fazy, wykrywający linie wizyjne zawierające modyfikację zakłóceń barwnych.

Detektor błędu fazy jest, korzystnie zaopatrzony w obwód taktujący, generujący sygnał taktowania mający określoną fazę oraz komparator fazowy generujący sygnał różnicy faz, do którego wejść jest doprowadzony sygnał taktujący i impuls modyfikacji zakłóceń barwnych.

Modyfikator, korzystnie zawiera środki umożliwiające modyfikacje przynajmniej części, ale nie wszystkich linii, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.

180 475

Modyfikator, korzystnie zawiera generator częstotliwości impulsu koloru, środki umożliwiające zastąpienie przynajmniej części modyfikacji zakłóceń barwnych, w niektórych liniach, generowanym sygnałem o częstotliwości impulsów koloru oraz środki umożliwiające resetowanie fazy generowanego sygnału o częstotliwości impulsów koloru w odstępach będących wielokrotnością dwóch pól sygnału wizyjnego.

W innym, korzystnym rozwiązaniu modyfikator zawiera generator częstotliwości impulsu koloru powielający częstotliwość impulsów synchronizacji poziomej sygnału wizyjnego oraz środki umożliwiające zastąpienie generowanym sygnałem impulsu koloru przynajmniej części modyfikacji zakłóceń barwnych w przynajmniej niektórych liniach.

W jeszcze innym, korzystnym rozwiązaniu modyfikator zawiera przesuwnik fazy impulsu koloru przesuwający fazę w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.

Modyfikator, korzystnie zawiera generator impulsu koloru z przesunięciem fazowym i środki umożliwiające wstawianie wygenerowanego impulsu koloru w impuls modyfikacji zakłóceń barwnych odpowiedniej linii w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.

Modyfikator, korzystnie zawiera element opóźniający, do opóźniania przynajmniej części aktywnej części wizyjnej każdej linii, dla zmodyfikowania oddziaływania wprowadzanej modyfikacji zakłóceń barwnych.

Korzystnie, opóźnioną częścią aktywnej części wizyjnej jest sygnał chrominancji.

Modyfikator, korzystnie zawiera środki umożliwiające wyznaczenie wielkości błędu fazy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych w każdej linii, środki umożliwiające dodanie do impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych impulsu koloru o fazie odwrotnej do wyznaczonego błędu fazy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych i tłumik, tłumiący amplitudę sygnału w części zsumowanego impulsu koloru do poziomu normalnego.

W jeszcze innym, korzystnym rozwiązaniu modyfikator zawiera generator sygnału o częstotliwości impulsu koloru i o wybranej amplitudzie większej od amplitudy normalnego impulsu koloru, środki umożliwiające dodanie wygenerowanego sygnału o częstotliwości impulsu koloru do impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych w wybranych liczbie linii i tłumik, tłumiący amplitudę sygnału w części zsumowanego impulsu koloru do poziomu normalnego.

Modyfikator, korzystnie zawiera generator sygnału pierwszego impulsu koloru o fazie odwrotnej względem fazy wprowadzanej modyfikacji zakłóceń barwnych i drugi generator drugiego sygnału impulsu koloru, o poprawnej fazie, oraz środki umożliwiające dodanie sygnałów impulsów koloru, pierwszego i drugiego, do części impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych przynajmniej części, ale nie wszystkich, linii wizyjnych.

W innym, korzystnym rozwiązaniu modyfikator zawiera środki pomiaru przesunięcia fazy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych dla pewnej linii, w stosunku do normalnego impulsu koloru, generator sygnału o częstotliwości impulsu koloru mającego fazę odwrotną względem wyznaczonego przesunięcia fazy wprowadzonej modyfikacji zakłóceń barwnych oraz środki wprowadzania wygenerowanego sygnału impulsów koloru do linii bezpośrednio następującej, powodujące wahania fazy impulsu koloru między daną a linią bezpośrednio następującą.

Środki pomiaru i środki wprowadzania są korzystnie dostosowane do działania tylko dla co drugiej linii z wprowadzoną modyfikacją zakłóceń barwnych.

Modyfikator, korzystnie zawiera tłumik impulsu koloru.

Modyfikator jest korzystnie dostosowany do eliminacji modyfikacji zakłóceń barwnych w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach wizyjnych, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii do akceptowalnego zapisu.

W innym, korzystnym rozwiązaniu modyfikator zawiera przesuwnik fazowy do przesuwania fazy impulsu koloru w sygnale wizyjnym, z którym jest połączony pierwszy przełącznik, zapewniający sygnał wyjściowy z modyfikacją zakłóceń barwnych wprowadzoną

180 475 do każdej linii wizyjnej, a z zaciskiem wyjściowym pierwszego przełącznika jest połączony drugi przełącznik, zapewniający sygnał wizyjny z przesunięciem fazowym.

Modyfikator jest korzystnie zaopatrzony w tłumik impulsu synchronizacji poziomej.

Urządzenie jest korzystnie zaopatrzone w układ czasowy generacji sygnału wygaszania w odpowiedzi na impuls synchronizacji poziomej oraz klucz w torze wizyjnym, odcinający przynajmniej część impulsu synchronizacji poziomej w odpowiedzi na sygnał wygaszania.

Urządzenie jest korzystnie zaopatrzone w układ logiczny, generujący sygnał wygaszania w czasie aktywnych linii wizyjnych, zespół generacji poszerzonego impuls synchronizacji poziomej i klucz w torze wizyjnym, poszerzający impulsy synchronizacji poziomej w sygnale wizyjnym w odpowiedzi na sygnał wygaszania i poszerzony impuls synchronizacji poziomej.

Urządzenie jest korzystnie zaopatrzone w układ logiczny, generujący sygnał poziomu logicznego, i wzmacniacz sumujący w torze wizyjnym, przesuwający poziom wybranego impulsu synchronizacji poziomej w sygnale wizyjnym w odpowiedzi na sygnał poziomu logicznego.

W innym, korzystnym rozwiązaniu urządzenie jest zaopatrzone w układ logiczny, generujący sygnał poziomu logicznego, i ogranicznik w torze wizyjnym, tłumiący wybrany impuls synchronizacji poziomej w sygnale wizyjnym w odpowiedzi na sygnał poziomu logicznego.

Urządzenie jest korzystnie dodatkowo zaopatrzone w środki umożliwiające wprowadzanie sygnału piedestału do wszystkich aktywnych linii wizyjnych w sygnale wizyjnym oraz środki umożliwiające wydłużenie czasu trwania impulsów synchronizacji poziomej wszystkich poza tymi, które podlegają tłumieniu, do przynajmniej 6 ps.

Modyfikator, korzystnie zawiera element opóźniający linię o przynajmniej 1 ps.

Modyfikator, korzystnie zawiera układ modyfikacji częstotliwości wprowadzanej modyfikacji zakłóceń barwnych na różną od częstotliwości podnośnej standardowego impulsu koloru.

Modyfikator, korzystnie zawiera układ heterodynowy służący do heterodynowania przynajmniej części impulsu wprowadzanej modyfikacji zakłóceń barwnych do normalnej fazy impulsu koloru.

Zatem według niniejszego wynalazku obwód modyfikuje i/lub usuwa proces z zakłócenia barwnymi, lub modyfikuje sygnał wizyjny tak, że ten proces z zakłóceniami barwnymi nie uwidacznia się, to znaczy nie oddziałuje na odbiornik telewizyjny lub magnetowid.

W jednej z odmian wykonania znane jest lokalizowanie linii z impulsami koloru z zakłóceniami barwnymi. Znaczy to, że wiadomo, w których liniach wizyjnych występują impulsy koloru z modyfikacjami postaci zakłóceń barwnych, podobnie jak we wspomnianym przemysłowym wykonaniu procesu z tym efektem. Lokalizacje te są zapisywane we wstępnie zaprogramowanej pamięci, która dostarcza sygnałów wskazujących te linie wizyjne. Ta sama wstępnie programowana pamięć zapewnia otrzymanie wskazówki, czy ma być modyfikowany cały impuls koloru, czy tylko jego część.

Obwód modyfikacyjny, który odbiera również sygnał wizyjny i wykorzystuje informację dotyczącą lokalizacji impulsów koloru z paskowymi zakłóceniami barwnymi, usuwa i/lub modyfikuje te impulsy koloru lub modyfikuje sygnał wizyjny w (to znaczy modyfikuje impuls synchronizacji poziomej bezpośrednio poprzedzający impuls koloru z zakłóceniami barwnymi) tak, że oddziaływanie na proces z zakłóceniami barwnymi zostaje osłabione lub wyeliminowane.

W odniesieniu do niniejszego wynalazku, stwierdzono, że nie ma potrzeby zupełnego eliminowania impulsów koloru z zakłóceniami. W przypadku typowych handlowych odbiorników i magnetowidów wyeliminowanie niektórych impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi lub osłabienie impulsu koloru z tego typu efektami, albo w odniesieniu do amplitudy, albo do czasu trwania, albo też usunięcia bądź zmniejszenia części każdego, lub większości spośród tych impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi okazało się skuteczne do przezwyciężenia efektów oddziaływania procesu zakłóceń barwnych, umożliwiając wytworzenie zapisywalnego (kopiowalnego) sygnału wizyjnego.

180 475

Niekiedy proces z zakłóceniami barwnymi nie jest umiejscowiony na stałe w odniesieniu do linii. W innych przypadkach, nawet przy takim umiejscowieniu, nie jest pożądane albo możliwe stosowanie wstępnie programowanej pamięci. Wtedy zamiast tego detektor fazowy wykrywa, w przypadku każdej linii wizyjnej, obecność impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, to znaczy impulsu koloru o naruszonej modulacji fazowej. Po wykryciu impulsu koloru z zakłóceniami, układ modyfikujący (jak powyżej) modyfikuje albo impuls koloru albo inne części sygnału wizyjnego (to znaczy impulsu synchronizacji poziome) tak, aby osłabić albo wyeliminować skutek działania impulsu koloru z zakłóceniami.

Jest zrozumiałe, że korygowanie lub zamiana impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi według wynalazku nie wymaga całkowitego wyeliminowania przesunięcia fazowego (modulacji); stwierdzono, że zredukowanie przesunięcia fazowego do pewnej niewielkiej wartości (na przykład 5° lub poniżej w przypadku NTSC) skuteczne jest na tyle, że przeciętny widz nie zauważa występującego przesunięcia barwy.

Zatem niniejszy sposób i urządzenie występują w kilku odmianach wykonania. Istnieje kilka różnych sposobów określania lokalizacji impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, albo w wyniku uprzedniej analizy, albo w wyniku rzeczywistej detekcji. Niniejszym opisuje się różne odmiany wykonania sposobu anulowania procesu zakłóceń barwnych. Opierają się one, jak wspomniano powyżej, na wyznaczeniu na początku lokalizacji linii z impulsami koloru z zakłóceniami barwnymi, albo na podstawie znajomości ich lokalizacji na podstawie uprzedniej analizy i zaprogramowania tej lokalizacji na przykład w pamięci programowalnej, albo w wyniku detekcji każdego z poszczególnych impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi na zasadzie analizy kolejnych linii wizyjnych. Każdy z tych sposobów wyznaczania lokalizacji impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi można zrealizować za pomocą różnych obwodów.

W odróżnieniu od tego, niekiedy zastępuje się wszystkie impulsy koloru impulsami koloru o poprawnej fazie za pomocą specjalnych obwodów różniących się od przedstawionych w opisie patentowym USA Ryana USA nr 4626890, jak to opisano poniżej.

Typowy obwód działający na zasadzie znajomości lokalizacji impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi (dla przypadku stacjonarnych lokalizacji linii zawierających impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi) generuje sygnały taktujące, pionowy i poziomy, na podstawie wejściowego sygnału wizyjnego i wytwarza z nich sygnały wskaźnikowe wskazujące konkretne linie wizyjne w każdym polu obrazowym i konkretne części linii dla których pożądane jest wykonywanie modyfikacji impulsu koloru.

Przy podejściu detekcyjnym zwykle wykorzystuje się detektor fazowy zawierający obwód do regenerowania podnośnej, na przykład pętlę fazową filtr kwarcowy lub układ powielacza częstotliwości do określania fazy impulsu koloru, a następnie dokonuje się komparacji tej zdefektowanej fazy z fazą nominalną (z użyciem komparatora fazowego) i generuje się sygnał wskaźnikowy, kiedy pojawia się impuls koloru z zakłóceniami barwnymi, to znaczy, kiedy faza impulsu koloru jest zmodulowana z odchyleniem fazy od normalnej (poprawnej). Ten sygnał wskaźników następnie steruje potrzebną modyfikacją tej linii.

Rzeczywiste modyfikacje linii wizyjnych dla anulowania procesu z zakłóceniami barwnymi dzielą się na dwie główne kategorie. W pierwszej kategorii zmienia się sam impuls koloru tak, aby anulować (wyeliminować lub osłabić) jego oddziaływania na typowy magnetowid. W drugiej kategorii zmienia się impuls synchronizacji poziomej bezpośrednio poprzedzający impuls koloru z zakłóceniami barwnymi, powodując w ten sposób, że magnetowid nie reaguje na następujący potem impuls zakłócający koloru typu barwnego paska.

Pierwszy rodzaj podejścia (w którym modyfikuje się sam impuls koloru z zakłóceniami barwnymi) można realizować na kilka sposobów.

W jednej z odmian wykonania impuls koloru z zakłóceniami barwnymi nie jest wygaszany, lecz zastępowany. W odróżnieniu od tego impuls koloru z zakłóceniami barwnymi można wygaszać i wstawić zamiast niego nowy impuls koloru o poprawnej fazie. Ewentualnie można też impuls koloru z zakłóceniami barwnymi przesuwać w fazie tak, aby jego faza stała się poprawna.

180 475

W innej odmianie wykonania, impuls koloru z zakłóceniami barwnymi jest opóźniany w czasie względem tylnej krawędzi poprzedzającego go impulsu synchronizacji poziomej tak, że impuls koloru z zakłóceniami barwnymi występuje w magnetowidzie poza oknem detekcyjnym układu do wykrywania impulsu koloru.

W innej odmianie wykonania mierzy się błąd fazy (przesunięcie) występujący w impulsie koloru z zakłóceniami barwnymi i wprowadza się impuls koloru o ujemnej fazie wektorowej, a następnie dokonuje się tłumienia sumarycznego impulsu koloru do poziomu normalnego. W innej odmianie wykonania w miejscu występowania impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi wprowadza się impuls koloru o bardzo dużej amplitudzie i poprawnej fazie, a następnie zsumowane impulsy koloru tłumi się do poziomu normalnego, eliminując w ten sposób skutecznie oddziaływanie impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi. (Można tego dokonać na wszystkich liniach wizyjnych - zarówno zawierających impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi, jak również impulsy bez efektu paskowego).

W innej odmianie wykonania wprowadza się impuls koloru o fazie odwróconej do w zasadzie wyzerowanego impulsu z zakłóceniem barwnym, a następnie wprowadza się impuls koloru o poprawnej fazie. W innej związanej odmianie wykonania wyznacza się poprawną fazę normalnego impulsu koloru i mierzy się różnicę między fazą tego normalnego impulsu koloru a fazą impulsu koloru z zakłóceniami. Następnie generuje się sygnał o fazie odwrotnej do tej różnicy i wykorzystuje się go do zmodyfikowania impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, w celu wytworzenia impulsów koloru które „kołyszą” się w fazie w różne strony o taką samą ilość stopni względem impulsu koloru poprawnego w kolejnych liniach. To znaczy, w tym przykładzie faza impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi wynosi + 45°C. Następnie modyfikuje się dostateczną liczbę linii telewizyjnych, przy czym każdy impuls koloru z zakłóceniami barwnymi ma mniej więcej połowę o fazie + 90°C, a drugą połowę o fazie - 90°C (z przeciwnym kątem fazowym). Te wahania w typowym magnetowidzie zostają wyeliminowane przez uśrednienie.

W innej odmianie wykonania, wszystkie impulsy koloru o poprawnej fazie w całym polu obrazowym telewizji zastąpione zostają impulsami koloru o fazie impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi lub mającymi pewien (dowolny) kąt fazowy chrominancji. Następnie kąt chrominancji każdej odpowiedniej poziomej linii telewizyjnej modyfikuje się do zgodności z fazą impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi lub z wymienionym powyżej, dowolnie dobranym kątem fazowym chrominancji.

W przypadku każdej z tych odmian wykonania stwierdzono, że nie jest konieczne modyfikowanie całego poszczególnego impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi; stwierdzono, że zmodyfikowanie tylko około połowy impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi skutecznie eliminuje jego oddziaływanie na typowy magnetowid. Stwierdzono również, że nie ma konieczności modyfikowania każdego impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi występującego w polu obrazowym; typowy magnetowid w wykonaniu handlowym może umożliwić zapis kopiujący sygnału z występującą jeszcze ponad połową pierwotnie występujących impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi.

W innej odmianie wykonania obejmującej modyfikacje samego impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi dokonuje się heterodynowania sygnału impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi do poprawnej fazy. Dla skutecznego wygaszania impulsu koloru widzianego przez magnetowid można zastosować również heterodynowanie. Daje to w efekcie na przykład heterodynowanie impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, z otrzymaniem nowej częstotliwości, na którą nie reaguje, to znaczy częstotliwości znacznie wyższej lub znacznie niższej, niż normalna częstotliwość podnośna TV.

Druga szeroka kategoria metod anulowania procesu z zakłóceniami barwnymi wykorzystuje różne modyfikacje impulsów synchronizacji poziomej poprzedzających przynajmniej niektóre lokacje impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi. Jeżeli separator synchronizacji magnetowidu nie wykryje impulsu synchronizacji poziomej, to magnetowid nie wygeneruje impulsu próbkującego impuls koloru, a zatem nie wykryje następnego impulsu koloru

180 475 z zakłóceniami. Stwierdzono zatem, że usunięcie impulsu synchronizacji poziomej z linii z impulsem koloru z zakłóceniami barwnymi daje w efekcie kopiowalny sygnał wizyjny. Ponadto stwierdzono, że rzeczywiste usunięcie impulsu synchronizacji poziomej nie jest konieczne; zamiast tego impuls synchronizacji poziomej może być na przykład redukowany w szerokości (czasie trwania) przez zwężenie go do momentu, w którym impuls synchronizacji poziomej nie zostaje wykryty przez odpowiednie układy separatora synchronizacji w magnetowidzie, i dzięki temu nie zostaje również wykryty następny impuls koloru z zakłóceniami barwnymi.

Stwierdzono również, że usunięcie tylko niektórych z impulsów synchronizacji poziomej zbieżnych czasowo z impulsami koloru z zakłóceniami barwnymi zmniejsza efektywność procesu z zakłóceniami barwnymi. Inne odmiany wykonania modyfikowania impulsu synchronizacji poziomej obejmują przesunięcie poziomu DC powyżej impulsu synchronizacji poziomej dla uniemożliwienia wytworzenia sygnału wyjściowego.

Inną odmianą wykonania dotyczącą impulsów synchronizacji poziomej jest obcięcie czerni, czyli zmniejszenie amplitudy impulsów synchronizacji poziomej tak, aby nie były one wykrywane przez separator synchronizacji magnetowidu.

Inna odmiana wykonania, odnosząca się również do impulsów synchronizacji poziomej, obejmuje wprowadzanie pewnego opóźnienia wynoszącego około 2 mikrosekund między tylną krawędzią impulsu synchronizacji poziomej a początkiem impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi; zatem impuls próbkowania impulsu koloru pomija próbkowanie opóźnionego impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi i pomija go.

Inna cecha charakterystyczna niniejszego wynalazku jest ukierunkowana na osiągnięcie możliwości zadowalającego zapisywania sygnału wizyjnego, przez modulację fazową tylko części impulsu koloru.

Jest zrozumiałe, że jakkolwiek opis generalnie odnosi się do systemu telewizyjnego NTSC, to przy niewielkich modyfikacjach oczywistych dla specjalisty, sposoby i układy opisane niniejszym nadają się do zastosowania w przypadku systemu telewizyjnego PAL, w którym podobnie jak w NTSC, impuls koloru występuje bezpośrednio za impulsem synchronizacji poziomej. Główna różnica między systemami NTSC i PAL, tzn. liczba linii na półobraz i liczba pól na sekundę nie są istotne dla niniejszego wynalazku, a układy opisane niniejszym z łatwością można zmodyfikować w celu dostosowania do systemu telewizyjnego PAL.

Przedmiot wynalazku, w przykładach wykonania, jest odtworzony na rysunku, na którym fig. 1A i IB przedstawiają przebieg zgodny ze standardem telewizyjnym NTSC, fig. 1C modyfikację przebiegu z fig. IB mającą na celu zilustrowanie procesu zakłóceń barwnych, fig. 2A do 2G - przebiegi ilustrujące różne sposoby anulowania procesu z zakłóceniami barwnymi według wynalazku, fig. 3 - schemat blokowy urządzenia według wynalazku, fig. 4A do 4C - układy do generowania poprawnej częstotliwości podnośnej koloru i innych sygnałów dla anulowania procesu zakłóceń barwnych, fig. 5A i 5B oraz 6A i 6B - różne układy do anulowania procesu zakłóceń barwnych, fig. 7 - układ służący poprawie odtwarzalności, do wykorzystania przy eliminacji impulsów synchronizacji poziomej, fig. 8 - inny układ do anulowania procesu zakłóceń barwnych, natomiast fig. 9 przedstawia układ regeneracji podnośnej.

Figura 1A przedstawia jeden impuls gaszący w telewizji kolorowej. Fig. IB przedstawia rozciągnięty widok części przebiegu z fig. 1A włącznie z okresami rzeczywistego impulsu koloru. Podczas trwania okresu wygaszania koloru taki impuls jest nadawany po każdym impulsie synchronizacji poziomej.

W systemie telewizji NTSC początek impulsu koloru jest wyznaczony przejściem przez zero (zboczem dodatnim lub ujemnym) poprzedzającym pierwszy półokres podnośnej (impulsu koloru), który ma wartość o 50% lub więcej amplitudy impulsu koloru. Jest zrozumiałe, że proces z zakłóceniami barwnymi powoduje przesunięcie fazy okresu impulsu koloru w stosunku do jego położenia nominalnego (poprawnego), które przedstawia fig. IB.

180 475

Impuls koloru z przesunięciem fazowym przedstawia fig. 1C. Wartość przesunięcia fazowego przedstawionego na fig. 1C wynosi 180°.

Poza tym, wartość przesunięcia fazowego w procesie z zakłóceniami barwnymi może się zmieniać od na przykład 20° do 180°; im większe przesunięcie fazowe, tym większy efekt wizualny w postaci przesunięcia barwy. W procesie z zakłóceniami barwnymi dla systemu telewizyjnego PAL, skuteczne jest nieco większe przesunięcie fazowe (na przykład 40° do 180°). Możliwe są również inne modyfikacje procesu z zakłóceniami barwnymi.

Poniżej zamieszczono opis pewnej liczby odmian wykonania służących do anulowania procesu zakłóceń barwnych. Zamieszczono po pierwsze opis dotyczący przebiegów i procesów, a po drugie zamieszczono opis różnych odnoszących się do tego układów.

Opisano również różne procesy, według wynalazku, anulowania barwnego zakłócenia w postaci kolorowego paska.

W pierwszym, do wyznaczenia średniej fazy impulsu koloru wykorzystuje się jedną lub więcej pętli fazowych (lub innych podobnych układów) impulsu koloru, a następnie w całym sygnale wizyjnym wymienia się wszystkie impulsy koloru (niezależnie, czy z zakłóceniami barwnymi, czy nie). Ta wymiana może dotyczyć tylko części konkretnego impulsu koloru. Na przykład spośród ośmiu do dziesięciu okresów impulsu koloru NTSC można zastąpić na przykład tylko pierwszych pięć okresów, ostatnich pięć okresów, lub dowolną inną grupę na przykład czterech do sześciu okresów. Zamieniane okresy nie muszą być kolejne; można zamieniać okresy na przemian, pozostawiając „dobre” (poprawne) okresy między okresami „złymi” (z zakłóceniami barwnymi). Możliwe jest również wprowadzanie skorygowanych okresów impulsów koloru na zewnątrz ich normalnych lokacji i nakładanie na impulsy synchronizacji poziomej, ponieważ zostaną one wykryte przez magnetowid. Obserwacja dokonana przez twórców niniejszego wynalazku, że wymiany wymaga tylko określona część impulsu koloru, stanowi składnik wynalazku. ^Donadto częściowa wymiana może być stosowana również w doniesieniu do innych opisanych poniżej odmian wykonania.

W drugim procesie generator kwarcowy lub układ z pętlą fazową (lub równoważny, jak na przykład filtr kwarcowy impulsów koloru) generuje sygnał, którego częstotliwość jest 455 lub 910 razy większa (w systemie NTSC) od częstotliwości odchylania poziomego i jest dzielona do częstotliwości synchronizacji koloru z resetem fazy każdego pola na podstawie identyfikacji pola nieparzystego lub parzystego. Ta częstotliwość koloru jest wykorzystywana do zamiany (w opisanym powyżej sensie) wszystkich, lub dostatecznej liczby, impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi, dla otrzymania w wyniku możliwości kopiowania.

W trzecim procesie, do identyfikacji konkretnych poziomych linii wizyjnych, które zawierają zakłócenia barwne jest wykorzystywana pętla fazowa koloru, a następnie impuls koloru z zakłóceniami barwnymi zostaje przesunięty w fazie (z wykorzystaniem na przykład konwencjonalnego układu przesuwnika fazowego w celu otrzymania użytecznej możliwości zapisywania.

W czwartym procesie określa się, które linie zawierają zakłócenia barwne, i komutuje z przesunięciem fazowym impulsy koloru synchronicznie z tymi liniami z zakłóceniami barwnymi w celu zastąpienia impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi lub wszystkich impulsów koloru.

W piątym procesie wykrywa się, albo rozpoznaj e w inny sposób (na przykład za pomocą pętli fazowej koloru) linie wizyjne z zakłóceniami barwnymi i opóźnia każdą aktywną linię wizyjną, a zatem i sygnał chrominancji tak, aby otrzymać sygnał kopiowalny.

W szóstym procesie stosuje się wykrywanie albo rozpoznanie w inny sposób (na przykład za pomocą pętli fazowej koloru) linii wizyjnych z zakłóceniami barwnymi linii, i przesuwanie fazowe chrominancji w liniach aktywnych, gdzie zlokalizowany jest proces zakłóceń barwnych, w celu otrzymania kopiowalnej taśmy bez zakłócenia w postaci barwnego paska. Przesuwanie fazowe chrominancji odbywa się za pomocą układu konwencjonalnego, jak na przykład wzmacniacza operacyjnego, którego zacisk odwracający dołączony jest za pośrednictwem rezystora do sygnału wejściowego, a jego zacisk nieodwracający dołączony jest

180 475 do sygnału wejściowego przez kondensator. Zacisk wejściowy jego wzmacniacza operacyjnego dołączony jest do zacisku odwracającego przez rezystor, a rezystor o tej samej wartości dołączony jest do odwracającego zacisku wejściowego wzmacniacza operacyjnego i jego wyjścia.

Lokalizacja linii wizyjnych, w których występują impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi, następnie pomiar błędu fazowego impulsów koloru z zakłóceniami są stosowane w siódmym procesie. Dokonuje się tego za pomocą detektora fazowego z podawaniem impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi na jedno wejście i zasilaniem drugiego wejścia z obwodu regeneracji podnośnej koloru (na przykład pobudzanego impulsowo kwarcowego obwodu rezonansowego). Następnie wprowadza się impuls koloru o ujemnej fazie wektorowej dla skorygowania fazy impulsu koloru i (w jednej z wersji) doregulowuje się na powrót amplitudę impulsu koloru do poziomu normalnego wynoszącego na przykład 40 jednostek IRE.

W ósmym procesie jest wykonywana lokalizacja linii wizyjnych, w których występują impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi, następnie rzeczywiste zastąpienie impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi przez wprowadzenie poprawnego impulsu koloru o bardzo dużej amplitudzie do impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, a następnie stłumienie wypadkowego sumarycznego impulsu koloru i skuteczne wyeliminowanie w ten sposób wszelkiego oddziaływania niepoprawnego impulsu koloru z zakłóceniami.

Zastąpienie impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi w pierwszym miejscu występowania impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi, następnie wprowadzenie impulsów koloru o odwróconej fazie, do w zasadzie zupełnego wyzerowania impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi, i wprowadzenie impulsów koloru o poprawnej fazie są wykonywane w dziewiątym procesie. Wymaga to upewnienia się co do fazy impulsów koloru z zakłóceniami, przez obserwację lub pomiar, jak powyżej. W wyniku tego procesu następuje wymiana impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi bez konieczności ich wyłączania komutacyjnego.

W dziesiątym procesie wykorzystuje się pętlę fazową o częstotliwości koloru (lub inny sposób) do wyznaczenia poprawnej fazy z normalnego sygnału impulsu koloru i różnicy fazy między normalnym impulsem koloru a sygnałami impulsów koloru z zakłóceniami. Generuje się, przy wykorzystaniu tej informacji, sygnał o ujemnej fazie tej różnicy i wykorzystuje się ten sygnał do zmodyfikowania całości lub części impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi za pomocą sygnału impulsu koloru z ujemną fazą dla wytworzenia impulsów koloru, które odchylają się cyklicznie w fazie o tę samą liczbę stopni między jedną linią a następną lub wewnątrz części impulsu koloru w tych samych linii. Magnetowid ma tendencję do uśredniania odchylenia na plus lub na minus fazy w danej linii i następnej, i/lub odchylających się na plus i na minus części każdej z linii telewizyjnych. Zatem w sygnale wynikowym występuje tendencja do generowania mniejszych błędów odcienia barwnego, niż w przypadku niemodyfikowanego sygnału impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi.

Na figurze 2A i następnych przedstawiono warianty opisanych powyżej sposobów. Figura 2A przedstawia (w uproszczonej formie) impuls synchronizacji poziomej i impuls koloru z zakłóceniami barwnymi z fig. 1C. Obszar zakreskowany jest to obszar impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi; dla uproszczenia nie zostały przedstawione poszczególne okresy impulsu koloru. W przypadku z fig. 2A, cały impuls koloru jest przesunięty w fazie w sposób oznaczony przez kreskowanie.

Jeden ze sposobów anulowania procesu z zakłóceniami barwnymi przedstawiono na fig. 2B, gdzie część (w tym przypadku prawa, czyli końcowa) impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi zostaje zmodyfikowana aby miała fazę poprawną i/lub fazę odwrotną do fazy impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi. Jak wspomniano powyżej, stwierdzono, że jeżeli mniej więcej połowa lub więcej niż połowa czasu trwania jest skorygowana w fazie lub jest wygaszona, to następuje skuteczne anulowanie impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi. To znaczy, przy długości impulsu koloru NTSC wynoszącej 8 do 10 okresów, jak stwierdzono, wystarczy modyfikacja 4 do 6 okresów).

180 475

Figura 2C przedstawia inny sposób anulowania procesu z zakłóceniami barwnymi; w tym przypadku wygasza się środkową część impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi. Części, pierwszą i drugą koryguje się do poprawnej fazy; ukazuje to, że dla osiągnięcia poprawnego funkcjonowania koloru w magnetowidzie i/lub odbiorniku telewizyjnym nie jest konieczne, aby występował cały impuls koloru z zakłóceniami barwnymi.

Figura 2D przedstawia wariant fig. 2B i 2C, w którym pierwsza i ostatnia część impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi mają fazy skorygowane, lecz część środkowa pozostaje z niewłaściwą fazą. Jak pokazano, w tym przypadku około 30% do 40% impulsu koloru ma nadal niewłaściwą fazę, lecz daje to już skuteczne anulowanie procesu z zakłóceniami barwnymi.

Na fig. 2E cały impuls koloru z zakłóceniami barwnymi został wygaszony, bez zastosowania podstawienia. W tym przypadku stwierdzono, że dla efektywnego działania większości odbiorników telewizyjnych i magnetowidów nie jest potrzebne występowanie impulsu koloru w każdej bez wyjątku linii wizyjnej.

Na fig. 2F pierwsza część impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi została wygaszona; zamiast tego zapewniono zachodzenie na rzeczywisty impuls synchronizacji poziomej kilku okresów impulsu koloru o poprawnej fazie. Nawet znajdując się w tym miejscu zostaną one wykryte przez układy synchronizacji koloru odbiornika telewizyjnego lub magnetowidu. Pewna część, to znaczy część środkowa, impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi w dalszym ciągu występuje; końcowa część impulsu koloru ma fazę skorygowaną do normalnej.

Figura 2G przedstawia ostatni i oczywisty wariant, w którym cały impuls koloru z zakłóceniami barwnymi ma fazę skorygowaną przez wymianę lub zmianę impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, tak aby miał on fazę poprawną.

Inne sposoby anulowania obejmują sposoby dotyczące impulsów synchronizacji poziomej: w jedenastym procesie wymienia się w całym polu obrazowym wszystkie impulsy koloru o poprawnej fazie na impulsy koloru o fazie impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi. Następnie modyfikuje się fazę chrominancji każdej odpowiedniej aktywnej linii telewizyjnej do zgodności z fazą impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi. Na przykład jeżeli faza impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi jest przesunięta o 180° względem fazy poprawnego impulsu koloru, następnie modyfikuje się o 180° impuls koloru o poprawnej fazie. Zastępuje się również wszystkie impulsy koloru impulsami koloru o fazie dowolnej, a następnie przesuwa się fazę chrominancji w aktywnych częściach linii telewizyjnych do równości z tą fazą dowolną.

Ta modyfikacja jest do wykonania za pomocą obwodów przesuwania fazy i/lub układów opóźniających i/lub wzmacniaczy odwracających. Przy tej modyfikacji faza chrominancji w każdej linii różni się o 180° od fazy opisanej powyżej fazy zmodyfikowanego impulsu koloru. Dla skorygowania tej rozbieżności, modyfikuje się następnie każdą z aktywnych poziomych linii telewizyjnych zmieniając fazę jej chrominancji o 180°. Można tego dokonać przez komutację wersji z przesunięciem fazy lub wersji opóźnionej aktywnych poziomych linii telewizyjriych w połączeniu ze zmodyfikowanym impulsem koloru. Przez zmodyfikowanie i przesunięcia fazowe dostatecznej liczby poziomych poprawnych linii telewizyjnych można znowu otrzymać kopiowalny zapis.

W dwunastym procesie stosuje się usunięcie impulsu synchronizacji poziomej tak, aby układ wykrywania impulsu koloru magnetowidu (który zwykle działa z wykorzystaniem poprzedzającego impuls synchronizacji poziomej) był zablokowany. Można skutecznie „usunąć” impulsy synchronizacji poziomej na kilka sposobów. Na przykład można usuwać impulsy synchronizacji poziomej bezpośrednio poprzedzające przynajmniej część miejsc występowania impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi. Stwierdzono, że usunięcie na przykład czterech impulsów synchronizacji poziomej pokrywających się w czasie z wiązką linii wizyjnych o impulsach koloru z zakłóceniami barwnymi daje w wyniku otrzymanie kopiowalnego zapisu, bez ujemnego oddziaływania na synchronizację poziomą magnetowidu. Usunięcie tych impulsów synchronizacji poziomej może odbywać się również przez zwężenie impulsu synchronizacji poziomej pokrywającego się w czasie z liniami z zakłóceniami barwnymi. To zwężanie

180 475 prowadzi się aż do zmniejszenia efektu kolorowego paska do punktu, w którym możliwe jest dokonanie kopiowalnego zapisu. Na przykład, można zredukować impulsy synchronizacji poziomej do szerokości 100 nanosekund. Stwierdzono również, że usunięcie tylko niektórych z impulsów synchronizacji poziomej, pokrywających się w czasie z liniami o impulsach koloru z zakłóceniami barwnymi zmniejsza efektywność sygnału z zakłóceniami barwnymi. Na przykład z co drugiej linii, w której występuje impuls koloru z zakłóceniami barwnymi, zostaje usunięty impuls synchronizacji poziomej.

W kolejnym, trzynastym procesie stosuje się przesunięcie w górę poziomu składowej stałej impulsów synchronizacji poziomej, poprzedzających impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi. Powoduje to, że w magnetowidzie separator synchronizacji nie wytwarza sygnału wyjściowego w odpowiedzi na te impulsy synchronizacji poziomej o przesuniętym poziomie.

Inne sposoby efektywnego usuwania impulsów synchronizacji poziomej polegają na obcinaniu czerni lub tłumieniu ich amplitudy do około 20 jednostek IRE lub poniżej tak, aby separator synchronizacji magnetowidu nie wykrywał tych impulsów synchronizacji poziomej o zmniejszonej amplitudzie, a zatem nie wytwarzał impulsu próbkowania impulsu koloru podczas występowania impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi.

Ostatnie dwa sposoby w wyniku pominięcia impulsów synchronizacji poziomej mogą powodować wystąpienie problemów z „odtwarzalnością”. „Odtwarzalność” odnosi się do otrzymywanego sygnału wizyjnego zawierającego znaczne defekty wizualne w postaci wysuwających się z aktywnego obrazu „plasterków” spowodowanych wadliwością separacji impulsów synchronizacji poziomej. Powoduje to generowanie fałszywych impulsów synchronizacji poziomej przez niektóre separatory synchronizacji w odbiornikach telewizyjnych lub magnetowidach. Dla minimalizacji problemów z odtwarzalnością można:

- wprowadzić dodatkowo napięcie piedestału lub sygnał w postaci piły narastającej od 0 jednostek IRE na początku aktywnej linii telewizyjnych do około 10 jednostek IRE na końcu linii telewizyjnej, dla wszystkich aktywnych linii telewizyjnych; i/lub

- rozszerzenie wszystkich innych impulsów synchronizacji poziomej do około 6 mikrosekund.

W czternastym procesie stosuje się wprowadzenie opóźnienia około 2 mikrosekund lub powyżej we wszystkich liniach, w których występują impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi tak, aby impuls próbkujący impulsy koloru w magnetowidzie (wyzwalany impulsem synchronizacji poziomej) między tylną krawędzią impulsu synchronizacji poziomej a początkiem impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi nie trafił w (pominął) opóźniony impuls koloru z zakłóceniami barwnymi.

Można też zastosować heterodynowanie sygnału impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi do poprawnej fazy, przez zmieszanie go z pewnym sygnałem takim, aby w wyniku otrzymać fazę poprawną.

W kolejnym procesie stosuje się przemianę sygnału impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi do nowej częstotliwości, takiej, na którą nie reaguje magnetowid. Na przykład impuls koloru z zakłóceniami barwnymi można przesunąć przez mieszanie na sygnał 15 MHz lub na sygnał 2 MHz.

W dowolnej z powyższych odmian wykonania można zastąpić układ pętli fazowej przynajmniej jednym stopniem filtracji kwarcowej, na przykład kwarcowym obwodem rezonansowym z pobudzaniem impulsowym.

Figura 3 przedstawia schemat blokowy urządzenia według niniejszego wynalazku, nadającego się do realizacji opisanych powyżej sposobów anulowania procesu z zakłóceniami barwnymi. Wejściowy sygnał wizyjny „wejście video” zwykle dostarczany jest ze źródła w telewizji kablowej, lecz ewentualnie również z innych źródeł, jak na przykład nagrana taśma wizyjna. (Jednakowoż proces z zakłóceniami barwnymi ogólnie biorąc nie nadaje się do wstępnie nagranej taśmy wizyjnej). Wejściowy sygnał wizyjny podawany jest do obwodu zawierającego pamięć 12 lokalizacji zakłóceń barwnych. Jest to zwykle zaprogramowana pamięć stała, na przykład EPROM, która zawiera dane wskazujące na której z 525 linii pola telewizji

180 475

NTSC znajdują się impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi. Ten EPROM programuje się przed zmontowaniem układu, a wiedzę o zlokalizowaniu impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi uzyskuje się drogą obserwacji. Zatem można stwierdzić, że wzór pasa kolorowego odpowiada wykonaniu przemysłowemu opisanym powyżej z czterema liniami wizyjnymi zawierającymi impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi i następującymi po nich ośmiu liniami bez efektu pasów kolorowych itd. Sygnały wyjściowe dotyczące lokalizacji pasów kolorowych z pamięci 12 zawierają sygnał bramki lokalizacji linii (LLG - linę location gate) wskazujący, na których liniach zlokalizowany jest impuls koloru. Sygnał LLG znajduje się przy tym w stanie wysokim dla całego okresu trwania linii zawierającej impuls koloru z zakłóceniami barwnymi.

Drugi sygnał wyjściowy z pamięci 12 lokalizacji zakłóceń barwnych jest bramka lokalizacji piksela (PLG - pixel location gate), sygnał wskazujący dokładnie, która część impulsu koloru ma być zmodyfikowana. Sygnał LLG jest użyteczny ze względu na to, że jak wyjaśniono powyżej, w niektórych odmianach wykonania wynalazku tylko część każdego impulsu koloru jest modyfikowana, a inne części nie. Zwykle sygnał PLG znajduje się w stanie wysokim tylko dla części impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, lecz może oczywiście mieć wartość stanu wysokiego dla całego okresu trwania impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, jeżeli jest ona potrzebna do modyfikacji i/lub eliminacji całego impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi.

Również i w tym przypadku dane do generacji sygnału PLG przechowywane są w pamięci 12, która zawiera danych dostatecznie dużo dla podziału impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, na przykład, na 20 segmentów i zmodyfikowania lub niezmodyfikowania każdego z tych segmentów. Ponieważ impuls koloru w systemie telewizyjnym NTSC ma czas trwania równy ośmiu do dziesięciu okresów, to każdy z tych okresów może być traktowany indywidualnie przez sygnał PLG.

Oscylator 16 daje sygnał wyjściowy zawierający sygnał częstotliwości podnośnej (w przypadku NTSC 3,58 MHz). Oscylator (generator sygnału taktującego) może być na przykład generatorem z pętlą fazową lub z filtrem kwarcowym lub może częstotliwość podnośną wypracowywać z częstotliwością krawędzi impulsów synchronizacji poziomej, przez następne mnożenie tej częstotliwości impulsów synchronizacji poziomej w powielaczach częstotliwości lub .za pomocą pętli fazowej, z zaskokiem obwodu na właściwej częstotliwości podnośnej koloru.

Układ 18 detektora fazowego daje sygnał wyjściowy, który ma wartość logiczną albo wysoką albo niską, i jest nazywany sygnałem detektora pasów kolorowych (CSD - color stripe detector). Kiedy sygnał ma wysoki poziom logiczny, to wskazuje to, że w konkretnej lokacji linii wizyjnej wykryty został impuls koloru z zakłóceniami barwnymi. Ten sygnał detekcyjny CSD jest użyteczny, kiedy lokacje linii wizyjnych z impulsami koloru z zakłóceniami barwnymi nie są znane. Wykorzystywany jest zwykle, kiedy lokalizacja impulsów koloru jest dynamiczna, to znaczy nie stacjonarna. Zatem zastosowanie detektora fazowego stanowi alternatywę względem wykorzystania sygnału LLG i zwykle nie wykorzystuje się w jednym układzie obu tych sygnałów. Zatem układ, z fig. 3, jest uogólnioną reprezentacją kilku różnych obwodów współużytkujących wspólne elementy i przedstawione niniejszym w jednym układzie dla objaśnienia.

Układ detektora fazowego 18 zawiera detektor fazowy, którego sygnał wyjściowy podawany jest na komparator w celu porównania fazy poszczególnego impulsu koloru z normalnym impulsem koloru. Jeżeli porównanie nie wykazuje różnic, to sygnał detekcji pasków kolorowych ma wartość niską, to znaczy że nie występuje impuls koloru z zakłóceniami barwnymi; jeżeli występuje różnica, to sygnał detektora pasków kolorowych ma stan logiczny wysoki wskazujący na obecność impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi.

Prawa część fig. 3 przedstawia podstawową wersję układu modyfikacyjnego 22. Ten układ 22 może być dowolnym z pewnej liczby układów, z których każdy dokonuje modyfikacji jednego typu na sygnale wizyjnym w sposób opisany powyżej, i poniżej objaśnionym szczegółowo.

180 475

Poza odbieraniem w charakterze informacji wejściowych o występowaniu efektu kolorowego paska, to znaczy albo sygnału LLG, albo CSD, i sygnału PKLG wskazującego, która część paska kolorowego ma być modyfikowana, jak również sygnału częstotliwości podnośnej, układ modyfikacyjny otrzymuje również wejściowy sygnał wizyjny.

Sygnał wyjściowy układu modyfikacyjnego 22 jest sygnałem wizyjnym „video out” (wyjście wizji), który nie wykazuje (lub wykazuje osłabiony) efekt zakłóceń barwnych a zatem jest kopiowalny przez typowy dostępny w handlu magnetowid.

Jak to opisano dodatkowo poniżej, obwód modyfikacyjny albo osłabia, albo eliminuje proces z zakłóceniami barwnymi przez bezpośrednią modyfikację impulsu koloru lub zamiast tego operuje na impulsie synchronizacji poziomej bezpośrednio poprzedzającym impuls koloru z zakłóceniami barwnymi, i przez modyfikację impulsu synchronizacji poziomej powoduje zignorowanie przez magnetowid następującego po nim impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi.

Zatem przez wykonywanie operacji logicznego AND sygnału wyjściowego detektora fazy (sygnału CSD) lub sygnału LLG z sygnałem PLG, można wybrać linie wizyjne do modyfikacji i wyznaczyć część każdej linii, która ma być zmodyfikowana. Jak to opisano powyżej, stwierdzono ogólnie, że w celu anulowania procesu z zakłóceniami barwnymi w odniesieniu do danego impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, odpowiednie jest na przykład modyfikowanie zaledwie połowy tego impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi. Ponadto stwierdzono doświadczalnie, że w przypadku typowych wykonań handlowych procesu z kolorowymi paskami można modyfikować lub eliminować zaledwie połowę impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi i mimo to skutecznie anulować proces z zakłóceniami barwnymi, to znaczy otrzymywać kopiowalny sygnał wizyjny. Jest oczywiste, że obydwa występujące niniejszym terminy „kopiowalny” i „zapisywalny” oznaczają, że otrzymany sygnał wizyjny po zapisaniu go na magnetowidzie i ponownym odtworzeniu daje nadający się do oglądania obraz bez istotnych wad odcienia w wyniku procesu z zakłóceniami barwnymi. Zatem te terminy odnoszą się do skutecznej, z punktu widzenia oglądalności sygnału wizyjnego, eliminacji (anulowania) paskowych zakłóceń barwnych.

Figury 4A, 4B, 4C przedstawiają kilka przykładowych układów do generowania poprawnej podnośnej koloru i innych sygnałów wykorzystywanych do zastąpienia składowej sygnału impulsu koloru w wyjściowym sygnale wizyjnym urządzenia. Fig. 4C przedstawia również układ do generowania sygnałów taktujących, do anulowania procesu z paskami kolorowymi, w celu otrzymania z niego kopiowalnego sygnału wizyjnego. Zatem fig. 4A, 4B, 4C i fig. 5A, 5B, 6A i 6B przedstawiają różne konkretne wersje układu z fig. 3.

Obraz wizyjny zabezpieczony przed kopiowaniem ze źródła wizji (na przykład telewizji kablowej) jest demodulowany w sposób konwencjonalny (nie przedstawiono) w celu wytworzenia z użyciem znanych metod wizji pasma podstawowego. Ta wizja zabezpieczona przed kopiowaniem zwykle zawiera stabilny obraz wizyjny z zachowaniem synchronizacji poziomej i pionowej oraz ze spójnością podnośnej, i obejmuje opisany powyżej proces z zakłóceniami barwnymi. Zabezpieczenie przed kopiowaniem może obejmować pary impulsów pseudo-synchronizacji i automatycznej regulacji wzmocnienia (ARW) lub podniesione progi tylnych impulsów.

Sygnał wizyjny w paśmie podstawowym (patrz fig. 4A) jest wprowadzany do wzmacniaczy Al i A2. Wyjście wzmacniacza Al jest sprzężone z separatorem synchronizacji Ul, którym jest na przykład układ firmy National Semiconductor Corp., o oznaczeniu LM1881 lub odpowiednik. Separator synchronizacji Ul generuje impuls ramki na linii 16, impuls synchronizacji poziomej na linii 18 oraz sygnał bramki impulsu koloru na linii 20. Wzmacniacz A2 działa jako wzmacniacz poziomujący szczyt synchronizacji. Układ jednokrotnego próbkowania U89 generuje impuls kluczowania impulsu synchronizacji powodujący poziomowanie wzmacniacza A2 w czasie trwania impulsów synchronizacji na zadanej wartości napięcia, to znaczy - 40 jednostek IRE.

180 475

Poziomowanie szczytu synchronizacji jest pożądane ze względu na to, że sygnał wejściowy może zawierać opisane powyżej impulsy pseudosynchronizacyjne i ARW, które mogłyby spowodować niepoprawne zachowywanie się tylnych poziomów impulsu gaszącego. Sygnał wyjściowy wzmacniacza A2 ma wartość między szczytową około 1 V, a poziom wygaszania wyjściowego sygnału wizyjnego wzmacniacza A2 jest ustawiany na około zero V. Inwerter U20 bramki impulsu koloru dołączony jest do zacisku sterującego klucza SW1. Poziomowany sygnał wizji ze wzmacniacza A2 jest doprowadzany do pierwszego wejścia łącznika SW1 i do linii wyjściowej „poziomowana wizja” („Clamped Video”) z fig. 4C. Drugi zacisk wyjściowy SW1 dołączony jest do ziemi.

Przełącznik SW1 przez bramkowanie eliminuje część sygnału impulsu koloru na linii 30. Wzmacniacz A3 chrominancji wzmacnia bramkowany sygnał impulsu koloru na linii 30, a jego zacisk wyjściowy 34 dołączony jest do pierwszego zacisku wejściowego i bramki AND U100. Drugi zacisk wyjściowy bramki U100 jest dołączony do zacisku wyjściowego D5 pamięci EPROM U5 (patrz fig. 4B). Pamięć EPROM U5 38 jest pamięcią EPROM 525 linii, pełniej omówioną w dalszej części; jej zacisk wyjściowy D5 wyprowadza sygnał, który ma zwykle stan wysoki podczas trwania pola aktywnego, a niski podczas okresu gaszenia pionowego. Konieczne jest aby sygnał na zacisku D5 był „wysoki” podczas całego aktywnego pola telewizyjnego, ponieważ może on być programowany jako wysoki w okresie czasu odpowiadającym normalnemu sygnałowi impulsu koloru i/lub „niski” w czasie impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi i/lub podczas pionowego (VBI - vertical blanking interval) impulsu gaszenia z liniami impulsu koloru. Sygnał wyjściowy z bramki U100 na linii 42 jest zaopatrywany w impulsy koloru z wejściowego sygnału wizyjnego, z ewentualnymi ograniczeniami w odniesieniu do linii w VBI.

Pętla fazowa U2 impulsów koloru ma dużą stałą czasu swojego wzmacniacza prądu stałego, tak że faza jego sygnału wyjściowego jest stała, nawet jeżeli na wejściu wizyjnym 42 występują sygnały impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi o fazie niepoprawnej. Pętla PLL U2 może ewentualnie stanowić kwarcowy oscylator, na przykład RCA CA 1398, do przedłużania drgań impulsu koloru, który jest blokowany przed pobudzeniem, lub układ rezonansowy pobudzany impulsowo impulsem koloru, na przykład filtr kwarcowy. Zacisk wyjściowy 46 układu PLL U2 połączony jest z przesuwnikiem fazy Φ2. Sygnał wyjściowy przesuwnika fazy Φ2, na linii 50 jest stabilnym przebiegiem sinusoidalnym CW2, który wykorzystuje się w układach z fig. 5A, 5B do generowania zapisywalnych sygnałów wizyjnych.

W powyższej dyskusji zakłada się, że lokacje impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi są znane i stałe. Jeżeli lokacja impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi zmienia się w czasie na przestrzeni linii, to przeprowadza się detekcję tych impulsów koloru na zasadzie kolejnoliniowej. Detekcja ta odbywa się przez porównanie sygnału impulsu koloru z wejściowym sygnałem wizyjnym układu U2 z wykorzystaniem detektora fazy (PD) UH (patrz fig. 4C). Sygnał wyjściowy detektora fazowego Uli jest dołączony do filtra dolnoprzepustowego, LPF3, do zacisku wyjściowego łącznika SW20. Łącznik SW20 sterowany jest przez odwrócony impuls kluczujący na linii 24. Przełącznik SW20 i kondensator C4 próbkują i zapamiętują napięcie wyjściowe filtru przepustowego 3 MHz, LPF3 podczas okresu trwania bramki. Sygnał z wejścia nieodwracającego wzmacniacza A4 zatem zapewnia kolejnoliniową identyfikację fazy impulsu koloru. Niepoprawna faza impulsu koloru z sygnału z zakłóceniami barwnymi wywołuje powstanie innego napięcia, pojawiającego się na zacisku wejściowym wzmacniacza A4 wtedy, kiedy pojawia się impuls koloru z poprawną fazą. Wzmacniacz A4 działa jako detektor progowy, który powoduje wyzwolenie, kiedy występują impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi. Sygnał wyjściowy wzmacniacza A4 zatem stanowi sygnał (CSD color stripe detection) detekcji zakłóceń barwnych na linii 62, który jest wykorzystywany w układach z fig. 5 A, 5B do generacji sygnałów kopio walnych.

Drugim sposobem wytwarzania stabilnej podnośnej koloru jest wydzielanie sygnału podnośnej z części dotyczącej synchronizacji poziomej sygnału wizyjnego. Sposób ten ma zastosowanie, kiedy istnieje koherencja między synchronizacją a impulsami koloru, co występuje

180 475 w przypadku, kiedy proces z zakłóceniami barwnymi stosuje się w telewizji kablowej. Dla osiągnięcia tego, sygnał impulsu synchronizacji poziomej na linii 18 z separatora Ul doprowadzony jest do niepowtarzalnie wyzwalanego układu próbkującego jednokrotnie U3 w celu wyeliminowania impulsów synchronizacji poziomej występujących podczas okresu gaszenia pionowego i/lub impulsów pseudosynchronizacji, kiedy występują one razem w wejściowym sygnale wizyjnym.

Zacisk wyjściowy układu jednokrotnie próbkującego U3 (patrz fig. 4B) dołączony jest do pierwszego zacisku wejściowego licznika 10-bitowego U4. Resetowy zacisk wejściowy licznika U4 dołączony jest do zacisku wyjściowego impulsu ramki separatora Ul synchronizacji za pośrednictwem linii 16 i układu różniczkującego zawierającego kondensator Cl i rezystor Rl. Sygnały wyjściowe licznika 10-bitowego U4 zasilają 10-bitową magistralę danych układu U5 EPROM. EPROM U5 zaprogramowany jest na ustawianie poziomów logicznych, niskiego i wysokiego, w ramce telewizyjnej (w NTSC 525 linii). Zaciski wyjściowe pamięci EPROM U5 są to DO do D7. Sygnał na zacisku D3 może mieć wartość logiczną wysoką podczas całości lub części pola telewizyjnego. Sygnał na zacisku D3 steruje trójstanowo wyjście O przerzutnika U6. Zacisk wyjściowy układu jednokrotnie wyzwalanego U3 dołączony jest do zegarowego zacisku wejściowego przerzutnika U6 detektora fazy. Krawędzie synchronizacji poziomej z układu U3 jednokrotnego wyzwalania ustawiają przerzutnik U6, natomiast sygnał wyjściowy z dzielnika U7 kasuje przerzutnik U6. Zacisk wyjściowy przerzutnika U6 dołączony jest do filtru dolnoprzepustowego ze wzmacniaczem, LPF1 w celu jego filtrowania i wzmacniania (patrz fig. 4C). Wyjście filtru LPF1 dołączone jest do kwarcowego generatora sterowanego napięciowo, VCO pracującego na częstotliwości 14,318180 MHz.

W wyniku wprowadzenia sygnału z filtru LPF1, generator VCO synchronizuje się w zgodności z impulsami synchronizacji poziomej. Zacisk wyjściowy generatora VCO dołączony jest do licznika dzielącego przez 4, U8 w celu wytworzenia sygnału o częstotliwości podnośnej na linii 76. Licznik U8 dzielący przez 4 jest kasowany na swoim wejściu CLR co ramkę, i daje na linii 76 fazę częstotliwości pośredniej, z niejednoznacznością 0° lub 180°. Dla skorygowania tego, sygnał z dzielnika przez 4 porównywany jest fazowo za pomocą detektora fazowego U10 z normalnym impulsem koloru otrzymanym z wejścia przez próbkowanie w linii wizyjnej, o której wiadomo, że ma normalny impuls koloru, to znaczy w linii wizyjnej 14, i zapamiętania na kondensatorze C3. Jeżeli faza z licznika U8 jest poprawna, to wzmacniacz A5 na wyjściu daje stan niski a wyjście bramki U9 EXCLUSIVE-OR nie odwraca fazy sygnału wejściowego licznika U8. Jeżeli faza sygnału wyjściowego licznika U8 jest niepoprawna (180°), to detektor fazowy (PD) U10 podaje pewne napięcie (za pośrednictwem filtru dolnoprzepustowego LPF2 i łącznika SW10) do wzmacniacza A5, tak że wyjście wzmacniacza A5 jest w stanie wysokim. Powoduje on wtedy zmianę fazy przebiegu wyjściowego bramki U9 XOR o 180°.

Łącznik SW10 sterowany jest sygnałem na zacisku D6 pamięci U5 EPROM.

Obwód ten na zacisku wyjściowym bramki XOR U9 daje poprawną fazę podnośnej. Sygnał wyjściowy bramki XOR U9 dołączony jest do przesuwnika fazy Φ1. Przebiegiem wyjściowym z Φ1 jest sygnał CW1 podnośnej 3,58 MHz na linii 94, który wykorzystywany jest w układach, z fig. 5A, 5B, do generowania jednego lub wielu zapisywalnych sygnałów wyjściowych.

Pozostałe obwody na fig. 4C obejmują licznik 10-bitowy U60, którego zaciski wyjściowe dołączone są do pamięci EPROM U70 zawierającej lokalizację piksela linii poziomej. Poszczególne piksele lokalizuje się przez kasowanie licznika 10-bitowego U60 sygnałami krawędzi odpowiadającymi częstotliwością odchylaniu poziomemu z zacisku wyjściowego układu jednokrotnego wyzwalania U3 i taktowanie licznika 10-bitowego sygnałem wyjściowym generatora VCO. Sygnały wyjściowe na magistrali 10-bitowej licznika 10-bitowego U60 są doprowadzane do linii adresowych pamięci EPROM U70 w celu generowania sygnałów wyjściowych DD0 do DD7. Te sygnały wyjściowe (sygnału bramki lokalizacji pikseli) reprezentują położenia pikseli w liniach poziomych w polu wizyjnym.

180 475

Poza omówionymi powyżej sygnałami wyjściowymi z fig. 4C w układach, z fig. 5A i 5B, wykorzystuje się kilka innych sygnałów wyjściowych z fig. 4C. Pierwsza ich grupa obejmuje: (1) sygnał wyjściowy DO pamięci EPROM U5, który zapewnia, na linii 100, sygnalizację „wszystkich lokacji” impulsów z zakłóceniami barwnymi oznaczonych jako ACSL; (2) sygnał wyjściowy Dl pamięci EPROM U5, który zapewnia sygnalizację na linii 102 „niektórych lokacji” impulsów z zakłóceniami barwnymi oznaczonych jako SCSL; oraz (3) sygnał wyjściowy na zacisku D4 pamięci EPROM U5, który zapewnia sygnał wyjściowy „wszystkie pola aktywne” oznaczony jako AFL na linii 104. Sygnały te odpowiadają sygnałowi bramki lokacji linii z fig. 3.

Poza tym występują: (1) sygnał wyjściowy HSYNC synchronizacji poziomej podawany na linię 18 z zacisku wyjściowego synchronizacji poziomej separatora Ul synchronizacji; (2) sygnał wyjściowy WIZJA POZIOMOWANA na linii 108 podawany z zacisku wyjściowego wzmacniacza poziomującego A2; oraz (3) sygnał wyjściowy BRAMKA SYNCHR. KOLORU podawany z zacisku wyjściowego 20 bramki impulsów koloru separatora synchronizacji Ul. Wszystkie spośród tych sygnałów wyjściowych wykorzystuje się w różnych częściach zespołu obwodów przedstawionych na fig. 5A, 5B, 6A, 6B.

Figury 5A, 5B i 6A, 6B przedstawiają układy przykładowe do wykorzystywania podnośnej koloru i innych sygnałów generowanych na fig. 4C, dla różnych sposobów wytwarzania wyjściowego sygnału wizyjnego zapisywalnego przez magnetowid kasetowy. Dlatego też fig. 5A, 5B i 6A, 6B ilustrują różne możliwe układy; rzeczywisty układ zatem zawierałby tylko wybrane części spośród przedstawionych na fig. 5A, 5B, 6A, 6B.

Pierwsze z tych układów na zacisku 200 wytwarzają kopiowalny wizyjny sygnał wyjściowy YIDOUTl. Użytkownik może wybrać odpowiedni sygnał podnośnej generowany na fig. 4C przez wybranie albo sygnału CW1 na liniach 94, albo sygnału CW2 na linii 62, z wykorzystaniem zwory JP1. Zacisk wyjściowy zwory JP1 dołączony jest do tłumika PAD, który tłumi sygnał wybranej podnośnej. Poziomowana wizja na linii 108 i stłumiona podnośna z tłumika PAD są dołączone do wejść, pierwszego i drugiego, przełącznika SW100. Przełącznik SW100 jest sterowany przez zacisk wyjściowy i bramkę AND U305, przy czym jeden zacisk wejściowy bramki U305 dołączony jest do linii wyjściowej DDo pamięci EPROM U5 przenoszącej sygnał impulsów koloru o szerokości zależnej od zaprogramowania pamięci EPROM U5. Drugi zacisk wejściowy bramki AND U305 jest selektywnie odłączony albo do sygnału ACSL na linii 100, albo sygnału SCSL na linii 102, albo sygnału CSD na linii 62 za pomocą kombinacji zwor JP2 i JP3.

Ten obwód pozwala użytkownikowi wybrać linie wizyjne zapisywalnego sygnału wizyjnego YIDOUTl na zacisku 200, które zostały przyjęte do przyjęcia zastępczych impulsów koloru. Jeżeli wybrany jest sygnał ACSL, to zapisywalny wyjściowy sygnał wyjściowy YIDOUTl zawiera skorygowane impulsy koloru na wszystkich liniach wizyjnych, o których wiadomo, że zawierają impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi. Przy wyborze sygnału SCSL, to zapisywalny wyjściowy sygnał wizyjny zawiera skorygowane impulsy koloru na takiej liczbie linii wizyjnych, która jest dostateczna do znacznego zredukowania lub wyzerowania oddziaływań procesu z zakłóceniami barwnymi na nagrywaną wizję.

Sygnał ACSL jest zaprogramowany wstępnie i wskazuje linie wizyjne, które według obserwacji zostały wstępnie zaprogramowane przez generator paska kolorowego. (Generator paska kolorowego jest to urządzenie niniejszym nie przedstawiane, które wprowadza proces z zakłóceniami barwnymi do sygnału wizyjnego). W niektórych przypadkach nie wiadomo, które linie zostały wstępnie zaprogramowane, i wtedy do stwierdzenia, które linie wizyjne wymagają korekty impulsów koloru, wykorzystuje się sygnał CSD. Jeżeli za pomocą zwory JP3 wybiera się sygnał CSD do sterowania bramki AND U305, to układ zastępuje całość lub przynajmniej większość impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi w zapisywalnym wizyjnym sygnale wyjściowym YIDOUTl tak, że skutki działania impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi zostają w zasadzie wyzerowane.

180 475

W każdej z powyższych metod, sygnał na zacisku wyjściowym DDo pamięci EPROM U5 programuje się na włączanie koloru w każdej linii odpowiedniej części poprawnego impulsu, dostatecznej do zmniejszenia lub wyzerowania procesu z zakłóceniami barwnymi.

Na zacisku 214 drugi obwód wytwarza zapisywalny wizyjny sygnał wyjściowy VIDOUT2. Obwód ten włącza przesuwnik fazowy podczas trwania linii wizyjnych, w których znany jest impuls koloru z zakłóceniami barwnymi, dla przesuwania znanego błędu fazowego impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi. Pierwszym sygnałem wejściowym do przełącznika SW102 jest poziomowana wizja na linii 108, która zawiera impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi o znanej wartości przesunięcia fazowego sygnałów impulsów koloru. Drugim sygnałem wejściowym do przełącznika SW102 jest sygnał wyjściowy przesuwnika fazowego Φ3, który stanowi przesuniętą w fazie wersję poziomowanego sygnału wizji. Zacisk sterujący przełącznika SW102 dołączony jest do zacisku wyjściowego bramki AND U305, która podaje takie same impulsy komutacyjne, jak przełącznik sterujący SW100. Te impulsy wybór pewnej liczby skorygowanych impulsów koloru z w zasadzie poprawną fazą w każdej linii, dostatecznej do znacznej redukcji lub wyzerowania procesu z zakłóceniami barwnymi.

Trzeci obwód do wytwarzania kopiowalnego wizyjnego sygnału wyjściowego wprowadza z dużą amplitudą poprawny sygnał impulsu koloru do wizji z zakłóceniami barwnymi a następnie tłumi wypadkowy impuls koloru do normalnego poziomu dla tego impulsu. Układ ten zestawiony jest w następujący sposób.

Poziomowany sygnał wizji na linii 108 doprowadzany jest do pierwszego zacisku wejściowego wzmacniacza sumującego A36. Sygnał podnośnej koloru wybrany za pomocą zwory JP1, albo sygnał CW1 lub CW2, za pośrednictwem tłumika PAD doprowadzony zostaje do zacisku wejściowego przełącznika SW101. Przełącznik SW101 wybiera, w sposób opisany powyżej, stłumioną podnośną koloru, to znaczy o normalnej amplitudzie impulsu koloru, w momentach wyznaczonych przez pamięć EPROM U305. Zacisk wyjściowy przełącznika SW101 dołączony jest do wzmacniacza A35, który jest wzmacniaczem o wzmocnieniu 10Χ wytwarzającym sygnał impulsu podnośnej koloru o amplitudzie 10 razy większej od normalnej.

Ten wzmocniony sygnał impulsu koloru doprowadzony jest do drugiego zacisku wejściowego wzmacniacza sumującego A36, gdzie jest sumowany z poziomowanym sygnałem wizyjnym na linii 108 zawierającym impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi. Zacisk wyjściowy wzmacniacza sumującego A36 dołączony jest do przełączanego tłumika zawierającego rezystor R9, rezystor RIO i przełącznik SW104. Przełącznik SW104 sterowany jest sygnałem bramki impulsów koloru przechodzącym z linii 20 separatora Ul synchronizacji na linię 110. Przełącznik zwiemy SW104 230 tłumi sygnał wyjściowy A36 podczas trwania sygnału bramki impulsu koloru. Powoduje on w efekcie „zatopienie” wszelkich impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi występujących w wejściowym sygnale wizyjnym. Wyjście przełączanego tłumika połączone jest ze wzmacniaczem A44, który jest wzmacniaczem o wzmocnieniu jednostkowym, w celu podawania kopiowalnego wyjściowego sygnału wizji YIDOUT3 na zacisku 218. Należy zauważyć, że przełącznik SW104, który powoduje redukcję amplitudy impulsu koloru w celu wytworzenia sygnału zapisywalnego (kopiowalnego) może być zwarty podczas trwania pewnych lub wszystkich linii z zakłóceniami barwnymi, jak również podczas części impulsu koloru w każdej linii. Należy zauważyć również, że wprowadzenie impulsu koloru o dużej amplitudzie za pośrednictwem wzmacniacza A36 z następną redukcją amplitudy impulsu koloru w celu wytworzenia sygnału zapisywalnego może być wykonywane na większości linii w polu obrazowym.

Czwarta metoda zapewnienia kopiowalnego sygnału wizyjnego obejmuje usuwanie impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi i/lub impulsów synchronizacji poziomej poprzedzających te impulsy koloru. Przy tym zapisujący magnetowid nie będzie próbował korygować przez heterodynowanie linii zawierającej impuls koloru z zakłóceniami barwnymi z impulsem koloru o niepoprawnej fazie. Wszystkie, lub niektóre, z linii z impulsami koloru z zakłóceniami barwnymi, które mają wygaszone impulsy synchronizacji poziomej lub impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi dają w wyniku kopię zapisywalną. Należy zaznaczyć,

180 475 że wytwarzanym zapisywalnym sygnale wyjściowym zostają zwężone tylko niektóre z odnośnych impulsów synchronizacji poziomej lub też tylko niektóre z odnośnych impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi.

Układ do realizacji tej czwartej metody jest następujący. Wizja poziomowana na linii 108 doprowadzona zostaje do rezystora R107, który z kolei jest połączony z wzmacniaczem A55 o wzmocnieniu jednostkowym. Kombinacja bramki NAD U110, bramki AND U120, zwory JP5, zwory JP4 i bramki OR U130 zapewnia sygnały strobujące do wygaszania impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi i/lub impulsów synchronizacji poziomej poprzedzających te impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi. Przełącznik SW103 uziemia zacisk wejściowy wzmacniacza A55 o wzmocnieniu jednostkowym za każdym razem, kiedy zostają wybrane przez elementy opisane powyżej wybrane impulsy lub interwały impulsów koloru. Opisane powyżej elementy taktujące mogą wygaszać impulsy synchronizacji poziomej lub sygnały impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi wszystkie lub tylko podczas części okresu impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi lub towarzyszącego mu impulsu synchronizacji poziomej. Zacisk wyjściowy wzmacniacza A55 o wzmocnieniu jednostkowym zapewnia otrzymanie zapisywalnego sygnału wyjściowego VIDOUT4 na zacisku 220.

Figury 6A, 6B przedstawiają inne obwody do wykorzystania podnośnej koloru i impulsów generowanych przez układy z fig. 4C do wytwarzania zapisywalnych (kopiowalnych) sygnałów wyjściowych.

Piąta metoda wytwarzania zapisywalnego sygnału wizyjnego eliminuje oddziaływanie impulsów synchronizacji poziomej przyporządkowanych do impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi, przez zastosowanie przesuwania poziomu impulsów synchronizacji poziomej. Ta piąta metoda realizowana jest w następujący sposób. Poziomowana wizja na linii 108, z fig. 4C, doprowadzona zostaje do pierwszego zacisku wejściowego wzmacniacza sumującego A99. Drugi zacisk wejściowy wzmacniacza A99 połączony jest z zaciskiem wyjściowym bramki U120, która może zawierać zmieniający się w kierunku dodatnim impuls synchronizacji poziomej synchroniczny z impulsem koloru z zakłóceniami barwnymi. Zacisk wyjściowy bramki U120 może również przenosić część impulsu synchronizacji poziomej synchronicznego z niektórymi spośród impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi. To, które linie podlegają oddziaływaniu, zależy od taktowania opisanego powyżej przy opisie metody czwartej. Tak więc przesunięcie poziomu impulsu synchronizacji poziomej może występować tylko w części danej linii lub na danych liniach z impulsami koloru. Wielkość przesunięcia poziomu można regulować w celu dobrania go do celu wytwarzania zapisywalnego przebiegu wyjściowego. Sygnał wyjściowy na zacisku wzmacniacza sumującego A99 250 zapewnia zapisywalny wizyjny sygnał wyjściowy z impulsami synchronizacji poziomej o przesuniętych poziomach.

Szóstą metodą wytwarzania zapisywalnego sygnału wizyjnego jest eliminowanie oddziaływania impulsów synchronizacji poziomej przyporządkowanych impulsom koloru z zakłóceniami barwnymi, przez poziomowanie tych przyporządkowanych impulsów synchronizacji poziomej.

Tę szóstą metodę realizuje się w następujący sposób. Układ poziomowania synchronizacji zawiera wzmacniacz A91, tranzystor QBCL oraz rezystor RS. Wzmacniacz A91 odwraca i obniża poziom logiczny opisanego powyżej poziomu wyjściowego bramki U120. Sygnał wyjściowy wzmacniacza A91 jest zwykle w przybliżeniu równy od zera do -10 jednostek IRE. Kiedy poziomowany sygnał wizyjny doprowadzony jest przez rezystor RS, jego impulsy synchronizacji poziomej są obcinane do poziomu -10 jednostek IRE podczas części lub wszystkich linii impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi bramki U120. Ponadto, każdy impuls synchronizacji poziomej może być obcięty w całym swoim okresie trwania lub w części tego okresu. Wielkość okresu trwania obcięcia zależy od zdolności do tworzenia kopii zapisywalnej. Wzmacniacz A77 daje na wyjściu zapisywalny sygnał wizyjny VTDOUT6 z przyciętymi sygnałami synchronizacji poziomej.

180 475

Siódma metoda wytwarzania zapisywalnego wyjściowego sygnału wizyjnego polega na eliminacji oddziaływania impulsów synchronizacji poziomej przyporządkowanych impulsom koloru z zakłóceniamii barwnymi przez poszerzanie tych impulsów synchronizacji poziomej.

Odbywa się to w następujący sposób. Poziomowany sygnał wizyjny na linii 108 doprowadzany jest do pierwszego zacisku wejściowego przełącznika SW124. Do drugiego zacisku wejściowego przełącznika SW124 doprowadza się sygnał z poszerzonym impulsem synchronizacji poziomej generowany na zacisku wyjściowym DD3 pamięci EPROM U70. Przełącznik SW124 sterowany jest sygnałem na zacisku wyjściowym bramki AND U123 która dokonuje operacji AND na poziomym sygnale gaszącym na zacisku DD4 pamięci EPROM U70 i sygnału wyjściowego aktywnych linii pola na linii 64.

W tej siódmej metodzie sygnał wyjściowy bramki U120 wykorzystuje się do sterowania przełącznika SW124. Wypadkowy sygnał na dowolnych liniach wizyjnych określony jako zawierający sygnały z zakłóceniami barwnymi nie jest impulsem koloru, ponieważ poszerzenie impulsu synchronizacji poziomej eliminuje impulsy koloru. Wzmacniacz A88 o wzmocnieniu jednostkowym sprzęga wyjście zapisywalnej wizji z poszerzanymi sygnałami synchronizacji poziomej z magnetowidem.

Figura 7 przedstawia układ do poprawiania odtwarzalności w połączeniu z eliminacją impulsów synchronizacji poziomej, przez wprowadzenie pewnego napięcia przesuwającego do sygnału wizji z wyeliminowanymi impulsami synchronizacji poziomej. To wprowadzone napięcie przesuwające umożliwia separatorowi w odbiorniku telewizyjnym lub magnetowidzie uniknięcie wąskich wysunięć obrazu na poziomach wizji spowodowanych pomijaniem impulsów synchronizacji poziomej.

Dla wytworzenia pewnego piedestału napięciowego podczas trwania aktywnych linii w aktywnym polu obrazowym, lokacje pikseli aktywnej linii poziomej wskazywanych przez sygnał na zacisku D5 pamięci EPROM U70 są łączone logicznie przez bramkę AND U467 z sygnałem na zacisku D4, który wskazuje lokacje linii pola aktywnego. Przebieg z wyjścia bramki U467 podawany jest do zwierciadła prądowego na tranzystorach Q_A i Q_B za pośrednictwem rezystora Rped. Kolektor tranzystora Q_A zasila zwierciadło prądowe złożone z tranzystorów Q_d i Q_c. Kolektor tranzystora Q_c wskutek tego dokonuje iniekcji prądu piedestału do rezystora Rss w celu dodania do wizyjnego poziomowanego sygnału wejściowego pewnego napięcia piedestału. Sygnał wyjściowy (przez wzmacniacz buforowy A40) następnie zasila różne niniejszym opisywane układy obcinające, przesuwające lub wygaszające impulsy synchronizacji poziomej.

Ósma metoda wytwarzania zapisywalnego wyjściowego sygnału wizyjnego polega na opóźnianiu impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, tak aby znalazł się poza zakresem układów detekcji impulsu koloru, w celu skutecznego spowodowania „wypadnięcia” impulsu koloru.

Metodę tę realizuje się w sposób następujący. Poziomowany sygnał wizyjny na linii 108 doprowadza się do filtru pasmowego chrominancji zawierającego rezystor Ro, dławik L4 i kondensator C4, oraz do pierwszego zacisku wejściowego przełącznika SW123. Sygnał wyjściowy filtru pasmowego chrominancji jest buforowany i wzmacniany we wzmacniaczu A98. Zacisk wyjściowy wzmacniacza A98 połączony jest z linią opóźniającą 276, która opóźnia, na przykład o 2 mikrosekundy, sygnał wyjściowy chrominancji z filtru pasmowego. Zacisk wyjściowy linii opóźniającej 276 dołączony jest do drugiego zacisku wejściowego przełącznika SW123. Przełącznik SW123 sterowany jest sygnałem wyjściowym i bramką AND U278. Impulsy synchronizacji poziomej z separatora synchronizacji Ul doprowadzane są do zacisku wejściowego układu U505 jednokrotnego działania, który generuje impuls 4-mikrosekundowy wyzwalany tylnym zboczem sygnału wejściowego synchronizacji poziomej. Bramka AND U278 wytwarza sygnał sterujący dla przełącznika SW123 z kombinacji logicznej sygnału wyjściowego układu U505 jednokrotnego działania i sygnału zacisku wyjściowego Dl pamięci EPROM U5, który jest sygnałem reprezentującym pewne lokalizacje linii z zakłóceniami barwnymi (SCSL) co opisano powyżej.

180 475

Sygnał wyjściowy przełącznika SW123 zaopatrzony jest w opóźniony impuls koloru na liniach wizyjnych z zakłóceniami barwnymi. Opóźniony impuls koloru nie jest wykrywany przez magnetowid. Zatem magnetowid nie reaguje na linie mające impuls koloru z zakłóceniami barwnymi. Wzmacniacz A97 buforuje sygnał wyjściowy przełącznika SW123 i dostarcza sygnału wyjściowego z opóźnionymi impulsami koloru z zakłóceniami barwnymi, który jest zapisywalny.

W dziewiątej metodzie wytwarzania zapisywalnego sygnału wizyjnego wykorzystuje się mieszanie (heterodynowanie) sygnału w celu przesunięcia fazy impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi tak, aby był poprawny i/lub w celu przesunięcia impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi poza zakres częstotliwościowy układów wykrywających impulsy koloru, dla skutecznego spowodowania „wypadnięcia” impulsu koloru.

Poziomowana wizja linią 108 doprowadzana jest do pierwszego zacisku wejściowego mnożnika sygnału 282, na którego drugi zacisk wejściowy doprowadza się sygnał DC, najczęściej o napięciu 1 V, sterowany sygnałem SW122. W celu sterowania fazą impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, przełącznik SW122 za pośrednictwem zwory JP207 doprowadza sygnał cos(2Kf_sct+0) z fig. 4C, generowany przez wzmacniacz A10 i przesuwnik fazowy podwajający częstotliwość Φ4, lub też do heterodynowania impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi, dla przesunięcia impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi poza zakres częstotliwości, wykorzystuje się sygnał cos(2k18, 6x1 (A) z dowolnego źródła generacyjnego. Przełącznik SW122 sterowany jest z wyjścia bramki AND U305.

Z powodu występowania napięcia 1 V DC na przełączniku SW122 i sygnału sterującego z bramki U305, układ iloczynowy 282 przez większość czasu jest „przezroczysty” (sygnał wyjściowy jest równy sygnałowi na linii 108). Natomiast, w wyznaczonym przez sygnał wyjściowy bramki U305 czasie trwania sygnałów impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi, sygnał wyjściowy układu iloczynowego 282 ma częstotliwość równą częstotliwości pasków kolorowych oraz kąt fazowy skorygowanego impulsu koloru, czyli cos(2ftf_sct+<I>_A) oraz trzykrotnej częstotliwości impulsu koloru plus inny kąt fazowy, czyli cos(2K3f_sct+0_B). Wyjściowy układ mnożący dołączony jest do filtru dolnoprzepustowego LPF4. Filtr dolnoprzepustowy LPF4 ma częstotliwość odcięcia około 5 MHz, tak że częstotliwość trzykrotna względem częstotliwości impulsu koloru zostaje wyeliminowana. Sygnał wyjściowy filtru dolnoprzepustowego LPF4 doprowadzany jest do wzmacniacza A74, który buforuje sygnał wyjściowy filtru dolnoprzepustowego LPF4 i wytwarza sygnał wyjściowy z impulsami koloru z zakłóceniami barwnymi, który dzięki temu jest zapisywalny.

Jeżeli do drugiego zacisku wejściowego przełącznika SW122 doprowadzony jest przebieg sinusoidalny 18,6 MHz, a filtr dolnoprzepustowy zaprojektowany jest ha częstotliwość odcięcia 16 MHz, to sygnał wyjściowy układu mnożącego 282 podczas trwania, określonego sygnałem wyjściowym bramki U305, impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, będzie zawierał częstotliwości impulsów koloru wynoszące około 15 MHz i 22 MHz. Taki filtr LPF4 podczas trwania impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi przepuści impuls koloru 15 MHz. Kiedy taki sygnał podany zostanie na magnetowid, to filtr wejściowy chrominancji w magnetowidzie nie będzie reagował na tę częstotliwość 15 MHz ponieważ oczekuje na impuls koloru 3,58 MHz (i odfiltrowuje częstotliwości wyższe). Zatem podczas trwania linii zawierających impulsy koloru z zakłóceniami barwnymi, impuls koloru z zakłóceniami barwnymi będzie anulowany.

Figura 8 przedstawia układ do realizacji opisanego powyżej sposobu z zastępowaniem impulsów koloru o poprawnej fazie impulsami koloru z zakłóceniami barwnymi, i następnym modyfikowaniem fazy chrominancji do takiej, jak w przypadku impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi. Sygnał poziomowanej wizji podawany jest na przesuwnik fazowy U75, który przesuwa fazę o pewną wartość równą różnicy między fazą impulsów koloru z zakłóceniami barwnymi a fazą poprawnych impulsów koloru. Przełącznik SW124, sterowany sygnałem bramki impulsu koloru, daje na wyjściu poziomowaną wizję, która w każdej linii pola telewizyjnego ma impuls koloru o fazie impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi.

180 475

Podobnie sterowany przełącznik U126 przy tym z kolei wyprowadza poziomowaną wizję z przesunięciem fazy każdej poziomej linii telewizyjnej (włącznie z aktywną chrominancją) do zgodności z przesunięciem fazowym impulsu koloru z zakłóceniami barwnymi, w wyniku czego sygnał jest kopio walny.

Figura 9 przedstawia obwód do regeneracji podnośnej bez zastosowania pętli synchronizacji fazowej ani generatora przestrajanego napięciowo, do wykorzystania w połączeniu z układami opisanymi powyżej w jednym z wykonań wynalazku. Sygnał wyjściowy z układu jednokrotnego działania U3, z fig. 4B, podawany jest do układu U60 jednokrotnego działania 32 ps, którego sygnał wyjściowy jest równoważny częstotliwości odchylania poziomego, to znaczy jest przebiegiem prostokątnym o częstotliwości odchylania poziomego. Sygnał ten podawany jest do filtru pasmowego BPF3, który przepuszcza 13 harmoniczną synchronizacji poziomej. Następnie taki sygnał o częstotliwości 13 razy większej od częstotliwości odchylania poziomego, podawany jest do wzmacniacza ograniczającego A47, który z kolei połączony jest z zaciskiem wejściowym filtru pasmowego BPF4, który przepuszcza siódmą harmoniczną 13 częstotliwości odchylania poziomego. Ta częstotliwość, która jest siedmiokrotna względem 13 harmonicznej częstotliwości odchylania poziomego, podawana jest na drugi wzmacniacz ograniczający A48, który z kolei dołączony jest do zacisku wejściowego filtru pasmowego BPFG, przepuszczającego pasmo piątej harmonicznej częstotliwości siedmiokrotnie większej od 13 harmonicznej częstotliwości odchylania poziomego, i który z kolei dołączony jest do innego wzmacniacza ograniczającego A50, który ma połączenie z zaciskiem zegarowym licznika U68 dzielącego przez 2. Nieodwracający zacisk wyjściowy Q licznika U68 generuje sygnał o częstotliwości 3,57954 MHz, który oczywiście jest dokładnie równy potrzebnej podnośnej dla telewizji NTSC. Sygnał ten z kolei jest wprowadzany najpierw do układu U70 identyfikacji fazy koloru (podobnego do przedstawionego na fig. 4C), który w charakterze swojego sygnału wyjściowego generuje (w odpowiedzi na impulsy ramki dostarczane do drugiego zacisku wejściowego) pożądaną podnośną koloru o poprawnej fazie i częstotliwości dla każdego pola telewizyjnego. Podobny schemat postępowania, jak przy regeneracji podnośnej koloru można realizować za pośrednictwem sygnałów odchylania pionowego za pomocą powielaczy częstotliwości i/lub (kwarcowych) układów z pętlą fazową.

W znanym sposobie ochrony przed kopiowaniem według opisu patentowego USA nr 4.577.216, do uniemożliwienia zapisu przez modulowanie fazy, zwykle w każdej linii, w przypadku typowych wiązek po cztery do pięciu linii wizyjnych widocznego pola telewizyjnego fazowo moduluje się cały impuls koloru dla każdej linii w wiązce. Po tej wiązce zwykle występuje wiązka 8 do 10 linii wizyjnych bez modulacji impulsu koloru. Jednakowoż, w przypadku każdej linii z modulacją impulsu koloru modulowany fazowo jest cały impuls koloru.

Według niniejszego wynalazku natomiast, przy ochronie przed kopiowaniem obrazu wizyjnego, moduluje się fazowo tylko część impulsu koloru. Stwierdzono, że dopóki znaczna część (lecz nie koniecznie całość) impulsu koloru linii wizyjnej jest zmodyfikowana tak, że nie jest zapisywana, niemożliwy jest zapis wizyjny o zadowalającej jakości.

Sposób ten, jak to opisano powyżej, w przypadku anulowania ochrony przed zapisem, obejmuje modulowanie fazy ponad połowy, lecz mniej, niż całości całego okresu trwania każdego z impulsów koloru, do wartości różnej od poprawnej wartości fazy, uniemożliwiając w ten sposób sporządzenie zadowalającego zapisu wizyjnego. Modulacja fazowa, jak to również opisano powyżej, powoduje przesunięcie fazy na przykład o 20° do 180°. Oddziaływanie tej modulacji podlega około połowy lub więcej czasu trwania impulsu koloru, na przykład w systemie NTSC, w którym występuje 8 do 10 okresów impulsu koloru, 4 do 6 spośród tych okresów podlega modyfikacji. Sposób ten, jak to opisano powyżej, nadaje się również do zastosowania w wiązce kilku kolejnych linii odchylania poziomego poddanych modulacji fazy i poprzedzających wiązkę linii odchylania poziomego nie poddawanych modulacji.

Opis ma charakter ilustracyjny, a nie ograniczający; dodatkowe modyfikacje są dla specjalisty oczywiste, i uważa się je za wchodzące w zakres wynalazku.

180 475

POZIOM ODNIESIENIA BiEU |_RE

«S--------- SYNCHR - WŁĄCZENIE--------FIG. 1A

50%-WE GRANICE IMPULSÓW KOLORU

PRZEDNIE ZBOCZE SYNCHR.

5.3 gs (19 OKRESÓW)

ORESÓW

FIG. IB

50^WE GRANICE IMPULSÓW KOLORU

PRZEDNIE ZBOCZE —«> SYNCHR.

5.3 gs (19 OKRESÓW)

OKRESÓW

FIG. 1C

180 475

FIG. 2A /-gZZZZF

FIG. 2C

FIG. 2E

FIG. 2F

FIG. 2G -y

FIG. 3

180 475

FIG. 4A

180 475

FIG. 4B

180 475

WSZYSTKIE LINIE Z KOLOROWYMI PASKAMI

NIEKTÓRE LINIE Z KOLOROWYMI PASKAMI

AKTYWNE LINIE POLA <-U60 iq_R1T

SZYNA

CLK

FILTR DP 1

I WZMACNIACZ

VCC

CLR

LICZNIK 10X10 BIT.

U8

C2

RESET

108

104 AFL <U70 '

EPROM LOKAL PIKSELI

DD₀

DDj

SYNCHR. H

PDU10 vcc R10

Z

FIG.

4B

POZIOMOWANA WIZJA —g»

BRAMKA SYNCHR. KOLORU

3.58 MHZ ^-SW10

A5

VB-|

LINIA D6

KAŻDE POLE

3.58 MHZ II· I-I . .

PDU11 vcc

LPF3 fsc^x£

A10 _rSW20

R10

DETEKTOR

PASKÓW KOLOR.

<62 CSD

VB₂

COS (2rc2fsct+0)

FIG. 4C

180 475

POZIOMOWANA WIZJA

CW1

CW2

PAD

,-SW100

ACSL

SCSL

JP₂

CSD

DD₀

JP3

PRZESUWNIK FAZY

U305

-o i, ^SW1Q1

DO FIG.

6A —·»>

SW102

JP₄

U120

HSYNC

DDi

NIEKTÓRE LUB WSZYSTKIE OKRESY IMPULSU KOLORU

DO FIG.

5B

U110

CLAMPED VIDEO

BRAMKA SYN KOLORU

NIEKTÓRE LUB WSZYSTKIE Z OKRE-SÓW SYNCHR. H

Ul 30 e V(OOUT 11 LUB VIDOUT 7 ^J Z-R107

SW103

FIG. 5A

180 475

VIDOUT 1

ZAPISYWALNA

ZERA IMPULSÓW KOLORU Z PASKAMI

LUB SYNCHR.

VIDOUT 4

ZAPISYWALNA

FIG. 5B

180 475

Z FIG.

5A

WIZJA

ZAPISYWALNA > WIZJA

Γ SYNCHR.

r POZIOMA

Z PRZESUWEM

POZIOMU

ZAPISYWALNA WIZJA

OBCIĘTE IMPULSY

SYNCHR. POZIOM.

DO >FIG.

6B

ROZSZERZONE

IMPULSY ___

SYNCHR. H

WYJŚCIE

ROZSZERZON.

[ IMP. SYNCHR.

HB1 D4

AKTYWNE LINIE POLA

FIG. 6A

180 475 f POZIOMOWANA WIZJA/ę ^- - I A

282

LPF4

VIDOUT 9,

Z J

FIG. < 6A

VOLT ^SW122

U305 WY

A74

ZAPISYWALNA

Λ WIZJA

I WYJŚCIE

JP 207

·—COS(2it18.6x10⁶t)

COS (2n2fsct+0)

POZIOMOWANA WIZJA

RO

OPÓŹNIENIE -- » A

A98 276

SYNCHR. POZ.

SW123

OPÓŹNIONY IMPULS . KOLORU

Z PASKIEM

VIDOUT 8 A°^L0RU

A97 ^-0505 D1

4gS

U278

FIG. 6B

180 475

VCC

BRAMKA IMPULSU KOLORU

FIG. 8

FALA PROSTOKĄTNA O CZĘSTOTLIWOŚCI H

FILTR PP 5-TEJ HARMO-NICZNEJ 7(13Xfh)

BPF6

A50

U6S

3.57954 MHZ _U7Q 3 57954 _MHZ

IMPULS RAMKI

OBWÓD IDENTY-FIKACJI FAZY KOLORU

KORYGUJ FAZĘ W KAŻDYM POLU

FIG. 9

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 6,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób usuwania modyfikacji, zwłaszcza zakłóceń barwnych, wprowadzonej do sygnału wizyjnego, do wybranych linii, gdzie modyfikacja, zwłaszcza zakłóceń barwnych, zapobiega uzyskaniu zadowalającego wizyjnego zapisu sygnału wizyjnego, znamienny tym, że wyznacza się, w których liniach sygnału wizyjnego występują wprowadzone modyfikacje zakłóceń barwnych i przeprowadza się modyfikację sygnału wizyjnego poddanego modyfikacji zakłóceń barwnych w części z ogólnej liczby tych wyznaczonych linii, umożliwiającej dokonanie zadowalającego zapisu sygnału wizyjnego.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zapisuje się w pamięci dane wskazujące, w których liniach sygnału wizyjnego występuje wprowadzona modyfikacja zakłóceń barwnych i tworzy się bramkę lokalizacji wybranych linii, w których występuje wprowadzona modyfikacja zakłóceń barwnych wykorzystując dostęp do pamięci.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w etapie wyznaczania wykrywa się obecność wprowadzonej modyfikacji zakłóceń barwnych w sekwencji linia po linii.
4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że porównuje się, dla każdej linii, fazę impulsu koloru tej linii ze znaną fazą standardową i jeżeli faza impulsu koloru różni się od tej znanej fazy standardowej, wytwarza się sygnał wskazujący na obecność wprowadzonej modyfikacji zakłóceń barwnych.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przeprowadza się modyfikację przynajmniej części, ale nie wszystkich linii, w których występuje wprowadzana modyfikacja zakłóceń barwnych, w ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii, umożliwiającej dokonanie zadowalającego zapisu sygnału wizyjnego.
6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że generuje się sygnał o częstotliwości impulsu koloru, zastępuje się, wygenerowanym sygnałem, przynajmniej część mniejszą niż całość impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych w części z ogólnej liczby wyznaczonych linii, umożliwiającej dokonanie zadowalającego zapisu sygnału wizyjnego i resetuje się fazę zastąpionych, wygenerowanych impulsów koloru w odstępach stanowiących wielkokrotność dwóch pól sygnału wizyjnego.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że generuje się sygnał o częstotliwości impulsu koloru przez powielanie częstotliwości impulsów synchronizacji poziomej sygnału wizyjnego oraz zastępuje się, generowanym sygnałem, przynajmniej część impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii, umożliwiającej dokonanie zadowalającego zapisu sygnału wizyjnego.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przesuwa się fazę w przynajmniej części, ale nie całości impulsów modyfikacji zakłóceń barwnych.
9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że generuje się impuls koloru z przesunięciem fazowym oraz wstawia się wygenerowany impuls koloru w sygnał wizyjny na miejscu przynajmniej części, ale nie całości impulsów modyfikacji zakłóceń barwnych zmodyfikowanych linii.
10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że opóźnia się przynajmniej część części aktywnej w każdej linii wizyjnej, modyfikując efekt wprowadzonych zakłóceń barwnych.
11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że opóźnia się sygnał chrominancji jako część aktywnej części linii wizyjnej.
12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że modyfikuje się w przybliżeniu połowę spośród ośmiu do dziesięciu okresów impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych.

180 475
13. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wyznacza się wielkość błędu fazy w impulsie modyfikacji zakłóceń barwnych w linii należącej do wybranych linii, dodaje się do impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych impuls koloru o fazie odwrotnej do fazy wyznaczonego błędu fazy i tłumi się amplitudę sumy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych i impulsu koloru do normalnego poziomu sygnału.
14. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że generuje się sygnał o częstotliwości impulsu koloru i o amplitudzie większej od amplitudy normalnego impulsu koloru, dodaje się wygenerowany sygnał o częstotliwości impulsu koloru do impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych o wybranej liczbie linii wizyjnych i tłumi się amplitudę sumy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych i impulsu koloru do normalnego poziomu sygnału.
15. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że generuje się pierwszy sygnał impulsu koloru, o fazie odwrotnej względem fazy modyfikacji zakłóceń barwnych, generuje się drugi sygnał impulsu koloru, o poprawnej fazie oraz dodaje się sygnały impulsów koloru, pierwszy i drugi, do impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych, w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.
16. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że mierzy się przesunięcie fazy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych dla pewnej linii, względem fazy normalnego impulsu koloru, generuje się sygnał impulsu koloru mający odwrotne przesunięcie fazy względem zmierzonego przesunięcia fazy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych oraz dodaje się wygenerowany impuls koloru do linii bezpośrednio następującej, powodując wahania fazy impulsu koloru między daną linią a linią bezpośrednio następującą.
17. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że mierzy się fazę i dodaje się impuls koloru tylko dla co drugiej linii z wprowadzaną modyfikacją zakłóceń barwnych.
18. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że tłumi się część impulsu koloru zawierającą modyfikację zakłóceń barwnych części w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.
19. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że eliminuje się modyfikację zakłóceń barwnych w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.
20. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że modyfikuje się fazę normalnego impulsu koloru w tych liniach sygnału wizyjnego, w których wprowadzona modyfikacja zakłóceń barwnych nie występuje i modyfikuje się fazę sygnału chrominancji w sygnale wizyjnego w tych liniach do wyrównania z fazą zmodyfikowanego impulsu koloru.
21. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że modyfikuje się tylko część modyfikacji zakłóceń barwnych w dowolnych poszczególnych liniach i pozostawia się nie zmienioną resztę impulsu koloru z wprowadzaną modyfikacją zakłóceń barwnych.
22. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że tłumi się impuls synchronizacji poziomej w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii sygnału wizji.
23. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że usuwa się impuls synchronizacji poziomej .
24. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że zwęża się impuls synchronizacji poziomej.
25. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że przesuwa się poziom impulsu synchronizacji poziomej.
26. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że tłumi się amplitudę impulsu synchronizacji poziomej.
27. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że opóźnia się linię sygnału wizyjnego o przynajmniej 2 ps.
28. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że zmienia się częstotliwość wprowadzanego impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych na różną od częstotliwości podnośnej impulsu koloru.

180 475
29. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że przeprowadza się heterodynowanie przynajmniej części wprowadzanej modyfikacji zakłóceń barwnych do normalnej fazy impulsu koloru.
30. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wprowadza się sygnał piedestału do wszystkich aktywnych linii wizyjnych w sygnale wizyjnym oraz wydłuża się, do przynajmniej 6 ps, czas trwania wszystkich impulsów synchronizacji poziomej poza tymi, które zostały poddane tłumaczeniu.
31. Urządzenie do usuwania modyfikacji, zwłaszcza zakłóceń barwnych, wprowadzonej do sygnału wizyjnego, do wybranych linii, gdzie modyfikacja, zwłaszcza zakłóceń barwnych, zapobiega uzyskaniu zadowalającego wizyjnego zapisu sygnału wizyjnego, znamienne tym, że jest zaopatrzone w układ wskaźnikowy, do generacji sygnału wskaźnikowego, informującego w których liniach sygnału wizyjnego występują wprowadzone modyfikacje zakłóceń barwnych oraz w modyfikator linii wizyjnej, do modyfikacji sygnału wizyjnego poddanego modyfikacji zakłóceń barwnych w części z ogólnej liczby linii zawierających modyfikację, umożliwiającą dokonanie zadowalającego zapisu sygnału wizyjnego, połączony funkcjonalnie z układem wskaźnikowym tak, że odbiera sygnał wskaźnikowy z układu wskaźnikowego.
32. Urządzenie według zastrz. 33, znamienne tym, że układ wskaźnikowy zawiera pamięć, w której są przechowywane dane wskazujące, w których liniach sygnału wizyjnego występuje wprowadzona modyfikacja zakłóceń barwnych.
33. Urządzenie według zastrz. 33, znamienne tym, że układ wskaźnikowy jest zaopatrzony w detektor błędu fazy, wykrywający linie wizyjne zawierające modyfikację zakłóceń barwnych.
34. Urządzenie według zastrz. 33, znamienne tym, że detektor błędu fazy jest zaopatrzony w obwód taktujący, generujący sygnał taktowania mający określoną fazę oraz komparator fazowy generujący sygnał różnicy faz, do którego wejść jest doprowadzony sygnał taktujący i impuls modyfikacji zakłóceń barwnych.
35. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera środki umożliwiające modyfikację przynajmniej części, ale nie wszystkich linii, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.
36. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera generator częstotliwości impulsu koloru, środki umożliwiające zastąpienie przynajmniej części modyfikacji zakłóceń barwnych, w niektórych liniach, generowanym sygnałem o częstotliwości impulsów koloru oraz środki umożliwiające resetowanie fazy generowanego sygnału o częstotliwości impulsów koloru w odstępach będących wielokrotnością dwóch pól sygnału wizyjnego.
37. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera generator częstotliwości impulsu koloru powielający częstotliwość impulsów synchronizacji poziomej sygnału wizyjnego oraz środki umożliwiające zastąpienie generowanym sygnałem impulsu koloru przynajmniej części modyfikacji zakłóceń barwnych w przynajmniej niektórych liniach.
38. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera przesuwnik fazy impulsu koloru przesuwający fazę w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.
39. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera generator impulsu koloru z przesunięciem fazowym i środki umożliwiające wstawianie wygenerowanego impulsu koloru w impuls modyfikacji zakłóceń barwnych odpowiedniej linii w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii.
40. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera element opóźniający, do opóźniania przynajmniej części aktywnej części wizyjnej każdej linii, dla zmodyfikowania oddziaływania wprowadzanej modyfikacji zakłóceń barwnych.

180 475
41. Urządzenie według zastrz. 40, znamienne tym, że opóźnioną częścią akty wnej części wizyjnej jest sygnał chrominancji.
42. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera środki umożliwiające wyznaczenie wielkości błędu fazy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych w każdej linii, środki umożliwiające dodanie do impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych impulsu koloru o fazie odwrotnej do wyznaczonego błędu fazy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych i tłumik, tłumiący amplitudę sygnału w części zsumowanego impulsu koloru do poziomu normalnego.
43. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera generator sygnału o częstotliwości impulsu koloru i o wybranej amplitudzie większej od amplitudy normalnego impulsu koloru, środki umożliwiające dodanie wygenerowanego sygnału o częstotliwości impulsu koloru do impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych w wybranej liczbie linii i tłumik, tłumiący amplitudę sygnału w części zsumowanego impulsu koloru do poziomu normalnego.
44. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera generator sygnału pierwszego impulsu koloru o fazie odwrotnej względem fazy wprowadzanej modyfikacji zakłóceń barwnych i drugi generator drugiego sygnału impulsu koloru, o poprawnej fazie oraz środki umożliwiające dodanie sygnałów impulsów koloru, pierwszego i drugiego, do części impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych przynajmniej części, ale nie wszystkich, linii wizyjnych.
45. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera środki pomiaru przesunięcia fazy impulsu modyfikacji zakłóceń barwnych dla pewnej linii, w stosunku do normalnego impulsu koloru, generator sygnału o częstotliwości impulsu koloru mającego fazę odwrotną względem wyznaczonego przesunięcia fazy wprowadzonej modyfikacji zakłóceń barwnych oraz środki wprowadzania wygenerowanego sygnału impulsów koloru do linii bezpośrednio następującej, powodujące wahania fazy impulsu koloru między daną linią, a linią bezpośrednio następującą.
46. Urządzenie według zastrz. 45, znamienne tym, że środki pomiaru i środki wprowadzania są dostosowane do działania tylko dla co drugiej linii z wprowadzoną modyfikacją zakłóceń barwnych.
47. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera tłumik impulsu koloru.
48. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator jest dostosowany do eliminacji modyfikacji zakłóceń barwnych w przynajmniej części, ale nie wszystkich liniach wizyjnych, w wystarczającej ilości z ogólnej liczby wyznaczonych linii do akceptowalnego zapisu.
49. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera przesuwnik fazowy do przesuwania fazy impulsu koloru w sygnale wizyjnym, z którym jest połączony pierwszy przełącznik, zapewniający sygnał wyjściowy z modyfikacją zakłóceń barwnych wprowadzoną do każdej linii wizyjnej, a z zaciskiem wyjściowym pierwszego przełącznika jest połączony drugi przełącznik, zapewniający sygnał wizyjny z przesunięciem fazowym.
50. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator jest zaopatrzony w tłumik impulsu synchronizacji poziomej.
51. Urządzenie według zastrz. 50, znamienne tym, że jest zaopatrzone w układ czasowy generacji sygnału wygaszania w odpowiedzi na impulś synchronizacji poziomej oraz klucz w torze wizyjnym, odcinający przynajmniej część impulsu synchronizacji poziomej w odpowiedzi na sygnał wygaszania.
52. Urządzenie według zastrz. 50, znamienne tym, że jest zaopatrzone w układ logiczny, generujący sygnał wygaszania w czasie aktywnych linii wizyjnych, zespół generacji poszerzonego impulsu synchronizacji poziomej i klucz w torze wizyjnym, poszerzający impulsy synchronizacji poziomej w sygnale wizyjnym w odpowiedzi na sygnał wygaszania i poszerzony impuls synchronizacji poziomej.

180 475
53. Urządzenie według zastrz. 50, znamienne tym, że jest zaopatrzone w układ logiczny, generujący sygnał poziomu logicznego, i wzmacniacz sumujący w torze wizyjnym, przesuwający poziom wybranego impulsu synchronizacji poziomej w sygnale wizyjnym w odpowiedzi na sygnał poziomu logicznego.
54. Urządzenie według zastrz. 50, znamienne tym, że jest zaopatrzone w układ logiczny, generujący sygnał poziomu logicznego, i ogranicznik w torze wizyjnym, tłumiący wybrany impuls synchronizacji poziomej w sygnale wizyjnym w odpowiedzi na sygnał poziomu logicznego.
55. Urządzenie według zastrz. 50, znamienne tym, że jest dodatkowo zaopatrzone w środki umożliwiające wprowadzanie sygnału piedestału do wszystkich aktywnych linii wizyjnych w sygnale wizyjnym oraz środki umożliwiające wydłużenie czasu trwania impulsów synchronizacji poziomej wszystkich poza tymi, które podlegają tłumieniu, do przynajmniej 6 ps.
56. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera element opóźniający linię o przynajmniej 1 ps.
57. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera układ modyfikacji częstotliwości wprowadzanej modyfikacji zakłóceń barwnych na różną od częstotliwości podnośnej standardowego impulsu koloru.
58. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że modyfikator zawiera układ heterodynowy służący do heterodynowania przynajmniej części impulsu wprowadzanej modyfikacji zakłóceń barwnych do normalnej fazy impulsu koloru.

* * *