PL180371B1 - Forma do wytwarzania elementów budowlanych, zwłaszcza gipsowych z wkładkami termoizolacyjnymi - Google Patents

Abstract

1 Forma Uo wytwarzania elementów budowla- , nych, zwłaszcza gipsowych z wkładkami termoizolacyjnymi, mająca postać wielokumuruwej skrzyni, złożonej z podstawy, dwóch ścian bocznych, odchylnych względem dłuższych krawędzi podstawy, dwóch ścian czołowych oraz przegród wewnętrznych, dzielących formę na poszczególne komory, a ponadto zaopatrzona w elementy zamykające i ustalające, przy czym wewnętrzne powierzchnie ścian bocznych są pokryte płasko-równoległą elastyczną i podatną na ściskanie przekładką, do której przylegają demontowalne, sztywne płytki okładzinowe, wyznaczające odstępy pomiędzy poszczególnymi przegrodami wewnętrznymi i ścianami czołowymi, znamienna tym, że do zewnętrznej, dolnej powierzchni podstawy (31g ma przymocowane wsporniki (4lg, których końce wystające poza podstawę posiadają zawiasy zaopatrzone w elastycznospręzyste przeguby (42g, z wyprowadzonymi z nich ramionami nośnymi (43g, trwale połączonymi ze ścianami bocznymi (32g, natomiast wewnętrznie skierowana powierzchnia podstawy (31g jest wyłożona wymienną, płasko-równoległą i nieściśliwą wykładziną (39), wykonaną z materiału nleadhesyłnego wobec zaczynu gipsowego

Description

Przedmiotem wynalazku jest forma do wytwarzania elementów budowlanych, zwłaszcza gipsowych z wkładkami termoizolacyjnymi, znajdujących zastosowanie w budownictwie mieszkaniowym i ogólnym.

Są znane urządzenia do formowania betonowych, żużlowych i trocinobetonowych elementów budowlanych z wewnętrznymi pustkami, kształtowanymi przez demontowalne przed rozbrojeniem formy sztywne wkładki, wyposażone w mechanizmy do wibracyjnego dogęszczania materiału wyjściowego dostarczonego do formy. Podobne urządzenia są stosowane do formowania gipsowych elementów budowlanych metodą zalewania zaczynem gipsowym wodoszczelnych form, również wyposażonych we wszelkiego rodzaju wewnętrzne demontowolne wkładki, które odwzorowują zewnętrzne i wewnętrzne kształty tych elementów. Ściany boczne skrzynek tych form mają sztywne, zawiasowe połączenia z podstawą formy, usytuowane w pobliżu dolnych krawędzi boków, i sztywne, mechaniczne bądź hydrauliczne zamknięcia w górnych częściach tych form.

Charakterystyczną cechą procesu wiązania zaczynu gipsowego jest zwiększanie jego objętości, co powoduje występowanie dużych sił deformujących sztywną strukturę form. Inną cechą procesów formowania elementów gipsowych jest konieczność stosowania wkładek wielokrotnego użycia, o przekroju poprzecznym zmniejszającym się w kierunku do podstawy formy, przeznaczonych do formowania wewnętrznych kształtów komór elementów, zwykle przewidzianych do wypełniania ich materiałami izolacyjnymi w trakcie wznoszenia murów.

Nawet specjalnie wzmacniane, a zatem i kosztowne formy, sukcesywnie i po stosunkowo krótkim okresie eksploatacji ulęgają trwałym odkształceniom, co wpływa w istotny

180 371 sposób na znaczący rozrzut wymiarów poszczególnych gipsowych elementów budowlanych, pogarszanie szczelności form oraz trudności w demontowaniu zbieżnych ku podstawie wkładek tych form.

Z polskiego opisu zgłoszenia patentowego nr P 283, 765 jest znana forma do wytwarzania elementów budowlanych z gipsu, zwłaszcza elementów z wewnętrznymi pustkami, mającą postać skrzyni ograniczonej ścianami zewnętrznymi, podstaw,, ruchoma wzdłuż osi pionowej oraz ścianami wewnętrznymi. Ściany są zamocowane przesuwnie w prowadnicach zamocowanych na konstrukcji nośnej, zaś pomiędzy ścianami wewnętrznymi znajduje się rdzeń rozpierający, ruchomy wzdłuż osi pionowej. Powierzchnie podstawy i ścian są pokryte elastyczną wkładką. Kiedy forma jest złożona, wkładka przylega do ścian i podstawy, lecz nie jest z nimi trwale związana na całej powierzchni. Trwałe powiązanie wkładki ze ścianami ma miejsce tylko przy górnych krawędziach ścian. Po związaniu się zaczynu, formę rozkłada się. Ściany zewnętrzne i wewnętrzne przesuwa się w prowadnicach, przy czym przesuw ścian wewnętrznych jest możliwy po opuszczeniu rdzenia rozpierającego na wymaganą odległość. W tej pozycji wkładka przylegająca do wytworzonego elementu nie ma kontaktu ze ścianami. Następnie podnosi się podstawę. Podczas podnoszenia podstawy następuje zdzieranie elastycznej wkładki z powierzchni elementu. Podstawę podnosi się na taką wysokość, aby wytworzony element mógł być uchwycony ręcznie lub mechanicznie.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji formy do wytwarzania elementów budowlanych, zwłaszcza gipsowych z wkładkami termoizolacyjnymi, zapewniającej ciągłą powtarzalność gabarytowych wymiarów formowanych elementów budowlanych, przy jednoczesnym wyeliminowaniu niszczących odkształceń elementów składowych formy, zwielokrotnienie okresu używalności formy, łatwość obsługi i wykonywania zabiegów konserwacyjnych, a ponadto zwielokrotnienie wydajności produkcyjnej pojedynczej formy.

Forma do wytwarzania elementów budowlanych, zwłaszcza gipsowych z wkładkami termoizolacyjnymi, mająca postać wielokomorowej skrzyni, złożonej z podstawy, dwóch ścian bocznych, odchylnych względem dłuższych krawędzi podstawy, dwóch ścian czołowych oraz przegród wewnętrznych, dzielących formę na poszczególne komory, a ponadto zaopatrzona w elementy zamykające i ustalające, przy czym wewnętrzne powierzchnie ścian bocznych są pokryte płasko-równoległą elastyczną i podatną na ściskanie przekładką, do której przylegają demontowalne, sztywne płytki okładzinowe, wyznaczające odstępy pomiędzy poszczególnymi przegrodami wewnętrznymi i ścianami czołowymi, według wynalazku charakteryzuje się tym, ze do zewnętrznej, dolnej powierzchni podstawy ma przymocowane wsporniki, których końce wystające poza podstawę posiadają zawiasy zaopatrzone w elastyczno-sprężyste przeguby, z wyprowadzonymi z nich ramionami nośnymi, trwale połączonymi ze ścianami bocznymi, natomiast wewnętrznie skierowana powierzchnia podstawy jest wyłożona wymienną, płasko-równoległą i nieściśliwą wykładziną, wykonaną z materiału nieadhezyjnego wobec zaczynu gipsowego.

Korzystnie, w częściach końcowych ścian bocznych znajdują się gniazda ustalające z osadzonym w nich rozłącznie cięgłem, umieszczonym suwliwie w łączniku oporowym, przy czym jeden z końców cięgła jest zaopatrzony w głowicę sprężystą, połączoną z jedną ze ścian bocznych, zaś na drugim z jego końców jest usytuowany samohamowny i przegubowy mechanizm zamykający, sprzęgnięty rozłącznie z drugą ze ścian bocznych.

Nieoczekiwanie okazało się, że stosując jako tracone elementy wewnętrzne form elastyczne wkładki termoizolacyjne oraz elastyczne elementy form stale z nimi związanych i doczepialnych zamknięć, a także nieadhezyjne w stosunku do zaczynu gipsowego wyłożenia wewnętrznych powierzchni form, uzyskano stałą powtarzalność wymiarów gabarytowych gipsowych elementów budowlanych o niespotykanej dotychczas precyzji, prostopadłości i gładkości powierzchni zewnętrznych tych elementów w każdym cyklu formowania na różnych formach.

Konstrukcja formy według wynalazku pozwala na wyeliminowanie trudności technologicznych formowania gipsowych elementów budowlanych, obniżenie kosztów produkcji

180 371 i zwiększenie wydajności produkcji elementów, jak i wielokrotną obniżkę kosztu wykonywania z nich gipsobetonowych murów.

Przedmiot wynalazku zostanie poniżej szczegółowo opisany na przykładzie wykonania uwidocznionym na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia formę w widoku aksonometrycznym z częściowym wyrwaniem w jego odchylnej ścianie bocznej, zaś fig. 2 przedstawia tę samą formę w widoku z góry.

Formę 30 stanowi wielokomorowa skrzynia zawierająca w dolnej części podstawę 31, dwie ściany boczne 32, odchylne wokół osi obrotu Z usytuowanych równolegle do dłuższych krawędzi podstawy 31, dwie ściany czołowe 33, oraz przegrody wewnętrzne 34, dzielące formę na poszczególne komory K. Ściany czołowe 33, w swym położeniu dokładnie prostopadłym do płaszczyzny podstawy 31, są ustalone za pomocą ograniczników 35, trwale przymocowanych do wewnętrznie skierowanych powierzchni ścian bocznych 32 przy ich końcowych częściach.

Przegrody wewnętrzne 34 są umiejscowione w kanałach między pionowymi krawędziami demontowalnych płytek okładzinowych 36, wykonanych korzystnie ze szkła epoksydowego, zapewniających przez to nadanie formowanym elementom budowlanym 37 idealnie gładkich powierzchni i nie wykazujących właściwości adhezyjnych wobec zaczynu gipsowego.

Tak więc poszczególne komory K formy 30, przeznaczone do zalewania zaczynem gipsowym, są wyznaczane przez dwie, naprzeciwległe rozmieszczone płytki okładzinowe 36, przez sąsiadujące pary przegród wewnętrznych 34 lub przez przegrodę wewnętrzną 34 i sąsiadującą ścianę czołową 33, jak również przez wkładki termoizolacyjne tracone w procesie odlewania i przez wkładki demontowalne 38, ustawiane w komorach K w wybranych położeniach.

Podstawę 31 i ściany boczne 32 stanowią sztywne płyty o przestrzennej konstrukcji wewnątrzżebrowej, pokazanej we fragmentarycznym wykroju na fig. 1, z dokładnie płaskorównoległymi roboczymi powierzchniami wewnętrznymi, przy czym górna powierzchnia podstawy 31 jest wyłożona płasko-równoległą, nieściśliwą i o gładkiej powierzchni nieadhezyjnej dla zaczynu gipsowego, wymienną wykładziną 39, przykładowo wykonaną z PVC, natomiast wewnętrzne powierzchnie ścian bocznych 32 są pokryte płasko-równoległą elastyczną i podatną na ściskanie przekładką 40, wykonaną z gumy lub innego podobnego tworzywa, dociśniętą w pobliżu krótszych krawędzi do ścian bocznych 32 za pomocą ograniczników 35 oraz za pomocą płytek okładzinowych 36.

Do dolnej powierzchni podstawy 31 są przymocowane wsporniki 41. Na wystających poza podstawę końcach wsporników 41 znajdują się zawiasy umożliwiające odchylenie ścian bocznych 32 wokół osi obrotu Z, usytuowanych równolegle do dłuższych krawędzi podstawy 31. Zawiasy są wyposażone w elastyczno-sprężyste przeguby 42 z wyprowadzonymi z nich ramionami nośnymi 43, do których są na stałe przymocowane ściany boczne 32.

W gniazdach ustalających 44 usytuowanych w górnej części krótszych krawędzi ścian bocznych 32 są umieszczone rurowe cięgła 45, wykonane z profilu stalowego o przekroju prostokątnym, wsunięte w rurowy łącznik oporowy 46, również wykonany z odcinka profilu stalowego o przekroju prostokątnym, nieco większym od przekroju profilu cięgieł 45, oraz suwliwie połączone z tym łącznikiem oporowym 46.

Łącznik oporowy 46 wraz z cięgłami 45 stanowi element zapewniający uzyskanie każdorazowo powtarzalnej odległości między wewnętrznymi powierzchniami ścian bocznych 32. Cięgła 45 na jednych końcach łącznika oporowego 46 są rozłącznie sprzęgnięte z jedną ze ścian bocznych 32 za pomocą główek z podkładkami sprężystymi 47, zaś cięgła 45 na drugich końcach łącznika oporowego 46, są połączone z samohamownymi, przegubowymi mechanizmami zamykającymi 48, przykładowo mimośrodowymi. Dodatkowo, łącznik oporowy 46 stanowi element wsporczy elastycznej podkładki 49 umieszczonej między nim a zewnętrzną powierzchnią każdej ze ścian czołowych 33.

180 371

W formie, skonstruowanej jak to wyżej opisano i przygotowanej do zalewania zaczynem gipsowym, po jej zalaniu uprzednio przygotowanym zaczynem gipsowym, następuje proces wiązania, w trakcie którego następuje pęcznienie już wstępnie związanego zaczynu. Pęcznieniu towarzyszy powiększanie się wymiarów elementów gipsowych wypełniających komory K formy. Siły pochodzące od zmian wymiarów wstępnie uformowanego elementu budowlanego nie są zasadniczo przenoszone na główne elementy konstrukcyjne formy, a przede wszystkim nie są przenoszone na ściany boczne 32 formy, lecz ulęgają kompensacji na materiale przekładek 40, podatnym na ściskanie.

W przypadku, gdy grubość przekładek 40 lub ściśliwość materiału przekładek nie jest wystarczająca do przeniesienia sił pochodnych od pęcznienia materiału formowanego elementu, wówczas nadwyżka tych sił może być kompensowana przez elastyczno-sprężyste przeguby 42 i przez zespoły główek z podkładkami sprężystymi 47. Rozmieszczenie tych elementów konstrukcyjnych formy jest tak pomyślane, by w trakcie procesu pęcznienia materiału elementu formowanego następowało przemieszczanie głównych elementów składowych formy, a więc podstawy 31, ścian bocznych 32 i ścian czołowych 33, bez zmiany równoległości roboczych powierzchni tych elementów.

FIG. 2

V

180 371

FIG. I

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Forma do wytwarzania elementów budowlanych, zwłaszcza gipsowych z wkładkami termoizolacyjnymi, mająca postać wielokomorowej skrzyni, złożonej z podstawy, dwóch ścian bocznych, odchylnych względem dłuższych krawędzi podstawy, dwóch ścian czołowych oraz przegród wewnętrznych, dzielących formę na poszczególne komory, a ponadto zaopatrzona w elementy zamykające i ustalające, przy czym wewnętrzne powierzchnie ścian bocznych są pokryte płasko-równoległą elastyczną i podatną na ściskanie przekładką, do której przylegają demontowalne, sztywne płytki okładzinowe, wyznaczające odstępy pomiędzy poszczególnymi przegrodami wewnętrznymi i ścianami czołowymi, znamienna tym, że do zewnętrznej, dolnej powierzchni podstawy (31) ma przymocowane wsporniki (41), których końce wystające poza podstawę posiadają zawiasy zaopatrzone w elastycznosprężyste przeguby (42), z wyprowadzonymi z nich ramionami nośnymi (43), trwale połączonymi ze ścianami bocznymi (32), natomiast wewnętrznie skierowana powierzchnia podstawy (31) jest wyłożona wymienną, płasko-równoległą i nieściśliwą wykładziną (39), wykonaną z materiału nieadhezyjnego wobec zaczynu gipsowego.
2. 2. Forma według zastrz. 1, znamienna tym, że w częściach końcowych ścian bocznych (32) znajdują się gniazda ustalające (44) z osadzonym w nich rozłącznie cięgłem (45), umieszczonym suwliwie w łączniku oporowym (46), przy czym jeden z końców cięgła jest zaopatrzony w głowicę sprężystą (47), połączoną z jedną ze ścian bocznych (32), zaś na drugim z jego końców jest usytuowany samohamowny i przegubowy mechanizm zamykający (48), sprzęgnięty rozłącznie z drugą ze ścian bocznych (32).