PL179942B1 - Przyłącze zasilające do siłownika hydraulicznego - Google Patents

Abstract

Przyłącze zasilające do siłownika hydrauliczne go, zamocowane na cylindrycznej powierzchni siłownika, znamienne tym, ze ma do tej cylindrycznej powierzchni (2) przyspawaną ślizgową prowadnicę (4), a pomiędzy jej wzajemnie równoległymi powierzchniami ślizgowymi jest osadzona równoległościenna nakrętka (5) z nagwintowanym w jej środku otworem, w którym tkwi nagwintowana część śruby (6), przy czym górna część nakrętki (5) jest zablokowana korpusem (3) również przyspawanym do cylindrycznej powierzchni (2) siłownika, i w korpusie (3) jest wykonany otwór, którego promieniowy luz (AR) przekracza wielkość promienia śruby (6) o głębokość (g) osadzenia stożkowej końcówki w przyłączeniowej płycie (12) w przeciwnym końcu rurowego przewodu (9), zaś w nakrętce (5) jest wykonanych obwodowo kilka otworów (13) mieszczących się w polu luzu promieniowego otworu (10) w korpusie (3), natomiast na nienagwintowaną część śruby (6) jest nałożona spoczywająca na korpusie (3) pokrywa (7) mająca utwór (8) dla osadzenia w nim końca rurowego przewodu (9), przy czym płaszczyzna styku korpusu (3) z pokrywą (7) jak i płaszczyzna styku pokrywy (7) z nienagwintowaną częścią śruby (6) są uszczelnione pierścieniami (14 i 15).

Description

Przedmiotem wynalazku jest przyłącze zasilające do siłownika hydraulicznego stosowanego do podnoszenia ramienia górniczego kombajnu chodnikowego, oraz do obrotu tego ramienia w płaszczyźnie poziomej.

Wzdłuż osi cylindra siłownika są rozmieszczone elementy zespołu zasilającego, umożliwiające wykonanie podstawowych funkcji roboczych siłownika. Do tych elementów należą: przewód lub przewody rurowe, wyprowadzone z płyty przyłączeniowej, oraz gniazdo lub dwa gniazda, w które jest wprowadzony drugi koniec tego przewodu. Dodatkowo płyta przyłączeniowa posiada najczęściej dwa gniazda gwintowane na specjalne zawory spełniające rolę zamków, oraz dwa złącza podłączeniowe. Jedno przyłącze przeznaczone jest do podłączenia przewodu zasilającego, a drugie przyłącze umożliwia podłączenie przewodu spływowego. Wszystkie wymienione elementy są ze sobą połączone szeregowo, tj. wzdłuż osi cylindra, z zastosowaniem połączeń gwintowanych oraz spawanych. Przewody rurowe obustronnie wspawane z jednej strony do gniazd, a z drugiej do płyty przyłączeniowej uniemożliwiająjakąkolwiek czynność o charakterze kontrolnym czy sprawdzającym.

Z polskiej normy PN-66/M-73131 jest znane rozwiązanie łącznika rurowego gwintowego z końcówką kulistą. Według tego rozwiązania sztywny przewód rurowy jest zakończony końcówką kulistą z nakrętką i skręcony z gniazdem stożkowym z jednej strony, zaś z drugiej strony jest wyprowadzony z płyty. To rozwiązanie umożliwia wykonanie pewnych czynności kontrolnych w przypadku niedomagania siłownika. Niedomagania siłownika związane np. z nierównomiernym wysuwem tłoczyska narzucają konieczność przeprowadzenia wpierw czynności sprawdzających w zespole zasilającym siłownika. W takim przypadku należy odkręcić nakrętkę przewodu rurowego, którym zasilana jest np. komora nadtłokowa siłownika i stwierdzić wzrokowo czy w razie podania zasilania w odpowiednim miejscu płyty przyłączeniowej z końca tego przewodu będzie się wydostawała struga oleju. Podobnie to można uczynić od strony podtłokowej. Jednakże przy próbie demontażu swobodnego końca przewodu skręcanego do gniazda, występują następujące trudności: po odkręceniu nakrętki z przewodu rurowego końcówka kulista lub stożkowa nadal siedzi w gnieździe stożkowym z powodu przeszty wnienia układu gniazdo-rura-płyta-rura-gniazdo.

179 942

Z niemieckiej normy DIN 3865 z 1985r. znane jest rozwiązanie przyłącza, w którym w miejscu końcówki kulistej znajduje się końcówka o powierzchni stożkowej, na której jest osadzony pierścień uszczelniający. Uszkodzenie tego pierścienia powoduje natychmiastową nieprawidłowość w pracy siłownika z powodu wycieku oleju. Wymiana tego pierścienia po odkręceniu nakrętki jest bardzo utrudniona, pomimo pewnej podatności kształtu przewodu rurowego o określonej sprężystości.

Rozwiązanie według wynalazku polega na tym, że złącze zasilające ma prowadnicę ślizgową przyspawaną do cylindrycznej powierzchni siłownika, a pomiędzy wzajemnie równoległymi powierzchniami ślizgowymi tej prowadnicy jest umieszczona równoległościenna nakrętka. W osi nakrętki jest nagwintowany otwór, w którym znajduje się nagwintowana część śruby. Górna powierzchnia nakrętki jest zablokowana korpusem, również przyspawanym do cylindrycznej powierzchni siłownika. W korpusie jest wykonany otwór, którego luz promieniowy przekracza wielkość rdzenia śruby co najmniej o głębokość osadzenia końcówki stożkowej osadzonej w przeciwnym końcu rurowego przewodu umocowanego w gnieździe stożkowym w płycie przyłączeniowej. We wspomnianej nakrętce jest wykonanych obwodowo kilka otworów mieszczących się w polu luzu promieniowego otworu w korpusie. Na nienagwintowaną część śruby jest nałożona pokrywa, spoczywająca na korpusie. W pokrywie jest wykonany otwór wprowadzający drugi koniec sztywnego, rurowego przewodu w przyłącze zasilające siłownik. Zarówno płaszczyzna styku korpusu z pokrywą, jak i płaszczyzna styku pokrywy z nienagwintowaną częścią śruby są uszczelnione pierścieniami.

Rozwiązanie według wynalazku umożliwia przeprowadzenie czynności kontrolnych wymagających wymiany pierścienia uszczelniającego znajdującego się na końcówce stożkowej wmontowanej w płytę przyłączeniową. Poza tym rozwiązanie kompensuje niedogodności związane z montażem sztywnego, rurowego przewodu w przypadku jego nieodpowiedniej długości, lub koniecznością nadawania jemu nieprostoliniowego kształtu.

Przedmiot wynalazku w przykładowym wykonaniu jest zilustrowany na rysunku, na którym fig.1 przedstawia siłownik hydrauliczny wraz z przyłączem, fig.2 - przyłącze w przekroju płaszczyzną przechodzącą przez oś siłownika, fig.3 -przyłącze w przekroju A-A, a fig.4 - przyłącze w przekroju płaszczyzną prostopadłą do osi siłownika.

Przyłącze 1 jest zamontowane na zewnętrznej cylindrycznej powierzchni 2 siłownika hydraulicznego. Korpus 3 przyłącza jest przyspawany do tej cylindrycznej powierzchni siłownika. Wewnątrz korpusu 3 znajduje się ślizgowa prowadnica 4 również przyspawana do cylindrycznej powierzchni siłownika. Pomiędzy wzajemnie równoległymi powierzchniami ślizgowymi prowadnicy 4 jest osadzona równoległościenna nakrętka 5. W osi tej nakrętki znajduje się nagwintowany otwór, a w nim tkwi nagwintowana część śruby 6. Górna powierzchnia nakrętki 5 jest zablokowana korpusem 3. Na nienagwintowanej części śruby 6 jest osadzona pokrywa 7. Pokrywa 7 ma otwór 8, w którym jest osadzony koniec rurowego przewodu 9 zasilającego. W korpusie 3 wokół śruby 6 jest wykonany otwór 10, którego promieniowy luz AR przekracza wielkość promienia śruby 6 co najmniej o głębokość g osadzenia końcówki stożkowej na przeciwnym końcu rurowego przewodu 9, tkwiącej w stożkowym gnieździe 11 w przyłączeniowej płycie 12. Wokół nagwintowanego w nakrętce 5 otworu jest nawierconych kilka otworów 13, mieszczących się w polu luzu promieniowego otworu 10 w korpusie.

W pokrywie 7 są wykonane rowki dla uszczelniających pierścieni 14 i 15.

Pierścień 14 spełnia funkcję uszczelniającą między nienagwintowaną częścią śruby 6, a pokrywą 7. Natomiast pierścień 15 spełnia funkcję uszczelniającą pomiędzy płaszczyzną styku pokrywy 7, z płaszczyzną korpusu 3, względem której to płaszczyzny pokrywa ma możliwość osiowego przemieszczania się. Rurowy przewód 9 doprowadzający olej do wnętrza siłownika jest wspawany do otworu 8 w pokrywie 7. Drugi koniec rurowego przewodu 9 jest zakończony końcówką stożkową i przy pomocy swojej nakrętki skręcony ze stożkowym gniazdem 11 zabudowanym w przyłączeniowej płycie 12. Olej dostarczany przewodem 9 przez otwór 8 w pokrywie 7 dostaje się nad powierzchnię nakrętki 5, a stąd poprzez otwory 13 i następnie przez otwór 16 w powierzchni cylindrycznej spływa do ko4

179 942 mory wewnątrz siłownika hydraulicznego. Dociskanie pokrywy 7 do korpusu 3 przyłącza uzyskuje się w trakcie wkręcania śruby 6 do nakrętki 5.

Drugi koniec wspomnianego rurowego przewodu 9 zabudowany w znanym stożkowym gnieździe 11 w przyłączeniowej płycie 12, jest bardzo przesztywniony. Wymiana pierścienia uszczelniającego w tym znanym gnieździe stożkowym zostaje znacznie ułatwiona przez to, że zasilające przyłącze 1 stwarza możliwość osiowego przemieszczania pokrywy 7 względem nieruchomego korpusu 3. To osiowe przesunięcie pokrywy 7 wraz z zasilającym rurowym przewodem 9 umożliwia ślizgowe przemieszczanie się nakrętki 5 względem również nieruchomej ślizgowej prowadnicy 4.

Po dokonaniu wymiany uszkodzonego pierścienia uszczelniającego w stożkowym gnieździe 11 w przyłączeniowej płycie 12, ponownie nakręca się na nie jego nakrętkę i dopiero dla tak ustalonego położenia przewodu 9 dokręca się śrubę 6 w zasilającym przyłączu 1. Dla sprawdzenia szczelności przyłącza zasilającego należy sprowokować ruch roboczy' siłownika.

W przypadku innego niedomagania siłownika, np. polegającego na zaniku ruchu tłoczyska, również korzystne jest zastosowanie przyłącza według wynalazku. W tym celu odkręca się śrubę 6 w przyłączu 1, a następnie nakrętkę po drugiej stronie, sztywnego rurowego przewodu 9, po czym przemieszcza się cały przewód rurowy i ponownie dokręca się śrubę 6 w przyłączu 1. W takiej sytuacji w poprawnie działającym siłowniku, podczas sprowokowanej pracy, z jego odsłoniętego końca rurowego przewodu będzie się wydostawała struga oleju. Natomiast zanik strumienia oleju będzie wskazywał na nieprawidłowość siłownika,' a znalezienie przyczyny tej usterki w dużym stopniu ułatwia zastosowanie przyłącza 1 pomiędzy sztywnym rurowym przewodem a siłownikiem.

179 942

Fig.2

179 942

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Przyłącze zasilające do siłownika hydraulicznego, zamocowane na cylindrycznej powierzchni siłownika, znamienne tym, że ma do tej cylindrycznej powierzchni (2) przyspawaną ślizgową prowadnicę (4), a pomiędzy jej wzajemnie równoległymi powierzchniami ślizgowymi jest osadzona równoległościenna nakrętka (5) z nagwintowanym w jej środku otworem, w którym tkwi nagwintowana część śruby (6), przy czym górna część nakrętki (5) jest zablokowana korpusem (3) również przyspawanym do cylindrycznej powierzchni (2) siłownika, i w korpusie (3) jest wykonany otwór, którego promieniowy luz (AR) przekracza wielkość promienia śruby (6) o głębokość (g) osadzenia stożkowej końcówki w przyłączeniowej płycie (12) w przeciwnym końcu rurowego przewodu (9), zaś w nakrętce (5) jest wykonanych obwodowo kilka otworów (13) mieszczących się w polu luzu promieniowego otworu (10) w korpusie (3), natomiast na nienagwintowaną część śruby (6) jest nałożona spoczywająca na korpusie (3) pokrywa (7) mająca otwór (8) dla osadzenia w nim końca rurowego przewodu (9), przy czym płaszczyzna styku korpusu (3) z pokrywą (7) jak i płaszczyzna styku pokrywy (7) z nienagwintowaną częścią śruby (6) są uszczelnione pierścieniami (14 i 15).