PL177307B1 - Szczęka głowicy kotwi rozprężnej - Google Patents

Abstract

1 . Szczeka glowicy kotwi rozpreznej, ma- jaca ksztalt wycinka tulei z uzebrowana ze- wnetrzna powierzchnia robocza oraz górnym i dolnym wglebieniem dla sprezyn, znamienna tym, ze ma poprzeczno-podluzne zebra w formie lukowych nadlewów (3), skierowanych wypukloscia (4) w strone górnego wglebienia (1), a ramionami (5) w strone dolnego wglebie- nia (2) dla sprezyn. Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest szczęka głowicy kotwi rozprężnej do obudowy wyrobisk górniczych.

Głowice kotwi rozprężnych składają się z co najmniej dwóch szczęk, mających kształt wycinka tulei z użebrowaną zewnętrzną powierzchnią roboczą oraz górnym i dolnym wgłębieniem dla sprężyn. Sprężyny utrzymują szczęki i klin rozpierający, do którego wkręcana jest żerdź kotwi dla rozpierania głowicy w otworze kotwiowym.

Znana jest, na przykład z polskiego opisu patentowego nr 140186, konstrukcja szczęki głowicy kotwi, której zewnętrzna powierzchnia robocza, pomiędzy wgłębieniami dla sprężyn, ma w części środkowej żebra w formie poprzecznych nadlewów zapewniających nośność kotwi po rozparciu głowicy w otworze kotwiowym i w części dolnej żebra w formie nadlewów podłużnych, przeciwdziałających obrotowi głowicy podczas wkręcania zerdzi kotwiowej. Na zewnętrznej powierzchni szczęki znajdują się wzdłużne nadlewy wzmacniające, obejmujące całą długość obydwu obrzeży szczęki. W górnej części szczęki znajduje się nadlew środkowy.

Znana jest również, na przykład z polskiego opisu patentowego nr 165696, konstrukcja głowicy kotwi rozprężnej, której szczęka, pomiędzy wgłębieniami dla sprężyn, ma na całej długości zewnętrznej powierzchni roboczej żebra w formie poprzecznych nadlewów. Poprzeczne nadlewy, zapewniające nośność kotwi, są wykonane w co najmniej dwóch kolumnach i są względem siebie przesunięte dla eliminowania obrotu głowicy podczas wkręcania kotwi owej żerdzi.

Szczęka głowicy kotwi rozprężnej, mająca kształt wycinka tulei z użebrowaną zewnętrzną powierzchnią roboczą oraz górnym i dolnym wgłębieniem dla sprężyn, według wynalazku ma poprzeczno-podłużne żebra w formie łukowych nadlewów, skierowanych wypukłością w stronę górnego wgłębienia, a ramionami w stronę dolnego wgłębienia dla sprężyn. Szczęka korzystnie ma boczne wzmacniające nadlewy łączące ramiona łukowych nadlewów i przechodzące nad wypukłością ostatniego łukowego nadlewu w trójkątny wzmacniający \ΊΊ 307 nadlew, którego wierzchołek jest skierowany w stronę górnego wgłębienia dla sprężyny. Łukowe nadlewy mogą być wykonane na części zewnętrznej powierzchni roboczej przy górnym wgłębieniu dla sprężyny, a na jej części przy dolnym wgłębieniu dla sprężyny mogą znajdować się żebra w formie podłużnych nadlewów, o przekroju poprzecznym zbliżonym kształtem do trójkąta prostokątnego, którego jedna przyprostokątna jest usytuowana zgodnie z promieniem kotwiowego otworu. Ponadto szczęka może mieć korzystnie centralny wzmacniający nadlew łączący wypukłości łukowych nadlewów.

Szczęka według wynalazku odznacza się prostą konstrukcją, w której poprzecznopodłużne żebra gwarantują jednocześnie odpowiednią nośność kotwi i blokadę obrotu jej głowicy podczas wkręcania kotwiowej żerdzi. Zastosowanie bocznych wzmacniających nadlewów łączących ramiona łukowych nadlewów tworzących wspomniane żebra oraz trójkątnego i centralnego wzmacniającego nadlewu łączącego ich wypukłości, zwiększa wytrzymałość szczęki na zginanie i zgniatanie oraz dodatkowo zwiększa moment tarcia, zapobiegający obrotowi głowicy w kotwiowym otworze. Moment tarcia może być jeszcze zwiększony podłużnymi nadlewami w dolnej części szczęki, o odpowiednio ukształtowanym przekroju poprzecznym skutecznie przeciwdziałającym obrotowi głowicy kotwi.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zewnętrzną powierzchnię roboczą szczęki, fig. 2 - szczękę w przekroju wzdłuż linii A-A zaznaczonej na fig. 1, fig. 3 - alternatywne wykonanie zewnętrznej powierzchni roboczej szczęki, a fig. 4 - jej przekrój wzdłuż linii B-B zaznaczonej na fig. 3.

Szczęka głowicy kotwi rozprężnej ma kształt wycinka tulei z użebrowaną zewnętrzną powierzchnią roboczą oraz górnym i dolnym wgłębieniem 1, 2 dla sprężyn, utrzymujących przykładowo trzy szczęki i klin rozpierający, do którego wkręcana jest żerdź kotwi dla rozpierania głowicy w otworze kotwiowym.

Jak uwidoczniono na fig. 1 i 2 rysunku, szczęka ma poprzeczno-podłuzne żebra w formie łukowych nadlewów 3, skierowanych wypukłością 4 w stronę górnego wgłębienia 1 dla sprężyny, a ramionami 5 w stronę dolnego wgłębienia 2 dla sprężyny. Ramiona 5 łukowych nadlewów 3 są połączone bocznymi wzmacniającymi nadlewami 6, które nad wypukłością 4 ostatniego łukowego nadlewu 3 przechodzą w trójkątny wzmacniający nadlew 7 o wierzchołku 8 skierowanym w stronę górnego wgłębienia 1 dla sprężyny.

Jak uwidoczniono na fig. 3 i 4 rysunku, łukowe nadlewy 3 są wykonane na części zewnętrznej powierzchni roboczej szczęki, przy górnym wgłębieniu 1 dla sprężyny, a ich wypukłości 4 są połączone centralnym wzmacniającym nadlewem 9. W tym przypadku na części zewnętrznej powierzchni roboczej szczęki, przy dolnym wgłębieniu 2 dla sprężyny, znajdują się zebra w formie podłużnych nadlewów 10. Podłużne nadlewy 10 mają przekrój poprzeczny zbliżony kształtem do trójkąta prostokątnego, którego jedna przyprostokątna 11 jest usytuowana zgodnie z promieniem kotwiowego otworu.

177 307

177 307

Fig.3

Υ77 307

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 2.00 zł.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Szczęka głowicy kotwi rozprężnej, mająca kształt wycinka tulei z użebrowaną zewnętrzną powierzchnią roboczą oraz górnym i dolnym wgłębieniem dla sprężyn, znamienna tym, że ma poprzeczno-podłużne zebra w formie łukowych nadlewów (3), skierowanych wypukłością (4) w stronę górnego wgłębienia (1), a ramionami (5) w stronę dolnego wgłębienia (2) dla sprężyn.
2. 2. Szczęka według zastrz. 1, znamienna tym, że ma boczne wzmacniające nadlewy (6) łączące ramiona (5) łukowych nadlewów (3) i przechodzące nad wypukłością (4) ostatniego łukowego nadlewu (3) w trójkątny wzmacniający nadlew (7), którego wierzchołek (8) jest skierowany w stronę górnego wgłębienia (1) dla sprężyny.
3. 3. Szczęka według zastrz. 1, znamienna tym, że łukowe nadlewy (3) są wykonane na części zewnętrznej powierzchni roboczej przy górnym wgłębieniu (1) dla sprężyny, a na jej części przy dolnym wgłębieniu (2) dla sprężyny znajdują się zebra w formie podłużnych nadlewów (10).
4. 4. Szczęka według zastrz. 3, znamienna tym, że podłużne nadlewy (10) mają przekrój poprzeczny zbliżony kształtem do trójkąta prostokątnego, którego jedna przyprostokątna (11) jest usytuowana zgodnie z promieniem kotwiowego otworu.
5. 5. Szczęka według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że ma centralny wzmacniający nadlew (9) łączący wypukłości (4) łukowych nadlewów (3).