PL175090B1 - Kompensator, zwłaszcza wielokierunkowy - Google Patents

Abstract

Kompensator, zwłaszcza wielokierunkowy, osadzony pomię-dzy króćcem wlotowym almóacemwylotowymprmsyłowychprce- ' 7 wijdów rurowych zawierający falę okalającą ramiona, znamienny tym, że posiadaco najmniejjeden pionowo usytuowany stabilizator obręczowy (10), który od dołu jest osadzony częściowo na wsporczym stabilizatorze obręczowym (1) zaś od góry jest usytuowany częściowow otworze przelotowymzwierającegostabilizatoraobręczywegy (14), przy czym rozwarcie wsporczego stabilizatoraobręczowego (1) i zwierającego stabilizatora obręczowego (14) względem stabilizatoraobręczowego (10),jest ograniczone sworzniami palcowymi (6) usytuowanymi w rowkach wzdłużnych (9), o długości (1=h) do (1=1,2 h)wysokości osadzeniana obwodzie zewnętrznym ramion rozporowych (4),jednocześniewykonane w zwierającym stabilizatorze obręczowym (14) i w stabilizatorze obręczowym (10) rowki wzdłużne (9), sąna obwodzie usytuowane względem siebie pod kątem (α=120°), natomiast rowki wzdłużne (9) są usytuowane względem ramion rozporowych (4) pod kątem (β=60°), równocześnie rozpiętość (L) fali profilowej (17), uzależniona jest od ilości zestawianych ze sobą stabilizatorów obręczowych (10), ponadto kule ustalające (5) ramion rozporowych (4) usytuowane na różnych poziomach, pokrywająsię ze sobąw prostych liniach pionowych, a nadto wsporczy stabilizator obręczowy (1) i stabilizator obręczowy (10) oraz zwierający stabilizator obręczowy (14) sąw kształcie wydrążonego stożka ściętego, skierowanego większą średnicąku dołowi

Description

Przedmiotem wynalazku jest kompensator wielokierunkowy, zabudowany w przewodach rurowych, pomiędzy pionowo przemieszczającymi się urządzeniami energetycznymi, kompensujący dynamiczne wychylenia.

Znany z opisu zgłoszenia wynalazku nr P-259330, kompensator mieszkowy kompensujący poosiowe wydłużenie termiczne i ciśnieniowe rurociągów wodnych, parowych, przeznaczonych zwłaszcza do transportu czynnika gorącego w ciepłociągach, mający wykonane z blach stalowych mieszki zakończone króćcami, charakteryzują się tym, że ma zespół usztywniający, składający się z kołnierzy i śrub oraz rozpór zaopatrzonych w zewnętrzne nakrętki i wewnętrzne kontrnakrętki, jak i z tulei ustalającej wielkość przesuwu kołnierza.

Znany z opisu zgłoszenia wynalazku nr P-275285 kompensator szeregowy składa się z segmentów mieszkowych, o liczbie fal wynikających z potrzeby kompensacji, umieszczonych w obudowie cylindrycznej. Jeden koniec obudowy cylindrycznej jest trwale połączony tylko z jednym krańcowym króćcem kompensatora, w miejscu zespawania poszczególnych segmentów. Na swobodnym końcu kompensatora znajdują się dwa ślizgowe elementy wsporcze, opierające się o wewnętrzną ścianę obudowy cylindrycznej. Na obrzeżu wybranych przekładek dystansowych, umieszczone są podkładki ślizgowe, dodatkowo wspierające segmenty mieszkowe. Podkładki ślizgowe wykonane są z materiału o niskim współczynniku tarcia.

Wadą znanego rozwiązaniajest konstrukcja, która nie zapewnia skutecznego usuwania nagromadzonych osadów z wnętrza kompensatora, jak również występowanie znacznego tarcia, obrzeży segmentów mieszkowych o wewnętrzną powierzchnię obudowy cylindrycznej. Ponadto znana konstrukcja znacznie utrudnia usuwanie osadów gromadzących się we wnętrzu kompensatora.

Celem wynalazku jest opracowanie prostej i zwartej konstrukcji, która nie powodowałaby nagromadzenia się i zalegania materiału we wnętrzu otworu przelotowego kompensatora, a prze175 090 de wszystkim by cechowała się zmniejszonym tarciem, pomiędzy współpracującymi elementami, a ponadto by konstrukcja zapewniała kompensację we wszystkich kierunkach.

Istotą kompensatora wielokierunkowego, według wynalazku jest co najmniej jeden pionowo usytuowany stabilizator obręczowy, który od dołu jest osadzony częściowo na wsporczym stabilizatorze obręczowym, zaś od góry jest usytuowany częściowo w otworze przelotowym zwierającego stabilizatora obręczowego. Rozwarcie wzdłuż osi symetrii, wsporczego stabilizatora obręczowego i zwierającego stabilizatora obręczowego, względem stabilizatora obręczowego, jest ograniczone sworzniami palcowymi, osadzonymi w rowkach wzdłużnych, tworząc zespolony zestaw stabilizatorów obręczowych. Długość rowka wzdłużnego odpowiada co najmniej wysokości osadzenia ramion rozporowych na stabilizatorze obręczowym. Wykonane w zwierającym stabilizatorze obręczowym i w stabilizatorze obręczowym, rowki wzdłużne, są na obwodzie usytuowane względem siebie pod kątem sto dwadzieścia stopni, natomiast rowki wzdłużne są usytuowane względem ramion rozporowych, pod kątem sześćdziesięciu stopni. Rozpiętość fali profilowej, uzależniona jest od ilości zestawionych ze sobą stabilizatorów obręczowych. Kule ustalające ramion rozporowych, usytuowane na różnych poziomach, pokrywają się ze sobą w prostych liniach pionowych. Wsporczy stabilizator obręczowy i stabilizator obręczowy oraz zwierający stabilizator obręczowy, są wykonane w kształcie wydrążonego stożka ściętego, osadzonego większą średnicą ku dołowi.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania, na rysunku ukazującym; fig. 1 - kompensator w widoku z boku, w wzdłużnym przekroju osiowym, fig. 2 - fragment połączenia sworzniowego stabilizatorów obręczowych, fig. 3 - fragment kompensatora w widoku z czoła, fig. 4 - stabilizator obręczowy, w widoku z boku, fig. 5 - wsporczy stabilizator obręczowy, fig. 6 - stabilizatory obręczowe centrycznie usytuowane względem siebie, w przekroju poprzecznym w widoku z góry, fig. 7 - kształtka wyoblona półfalowa.

Kompensator według wynalazku składa się z wsporczego stabilizatora obręczowego 1, przytwierdzonego do króćca wlotowego 2, poprzez trzy płetwy 3, które stanowią monolityczną całość z ramionami rozporowymi 4, zamocowanymi do zewnętrznej powierzchni wsporczego stabilizatora obręczowego 1. Trzy ramiona rozporowe 4, usytuowane są względem siebie symetrycznie, pod kątem α= 120°, przy czym na swych końcach posiadają przytwierdzone kule ustalające 5. Wsporczy stabilizator obręczowy 1 jest wykonany w kształcie wydrążonego stożka ściętego, skierowanego większą średnicą w dół. Na obwodzie górnej części wsporczego stabilizatora obręczowego 1, osadzone sąna stałe trzy sworznie palcowe 6, przytwierdzone w otworach kołowych 7, usytuowanych na obwodzie pod kątem α=120°, przy czym ramiona rozporowe 4 są usytuowane względem sworzni palcowych 6 pod kątem β=60°. Na górnej zewnętrznej pobocznicy wsporczego stabilizatora obręczowego 1, osadzony zostaje większą średnicą stabilizator obręczowy 10, posiadający trzy pionowe rowki wzdłużne 9, o długości 1, równej wysokości h, rozstawione na obwodzie pod kątem α=120°, w których suwliwie przemieszczają się sworznie palcowe 6. Ponadto w dolnej części stabilizatora obręczowego 10, przytwierdzone są ramiona rozporowe 4, rozstawione na obwodzie pod kątem α= 120°, przy czym ramiona rozporowe 4 z kulami ustalającymi 5 wraz z rowkami wzdłużnymi 9, usytuowane sąw stabilizatorze obręczowym 10, na wspólnej wysokości h=0,25 wysokości H stabilizatora obręczowego 10. W górnej części stabilizatora obręczowego 10, na obwodzie są wykonane trzy otwory kołowe 7, rozstawione względem siebie pod kątem α= 120°, w których osadzone są sworznie palcowe 6. Na stabilizator obręczowy 10, zostaje centrycznie osadzony stabilizator obręczowy 11, zaś na ten z kolei, zostaje osadzony stabilizator obręczowy 12. Na stabilizator obręczowy 12, zostaje centrycznie osadzony stabilizator obręczowy 13. Na stabilizator obręczowy 13, zostaje z kolei centrycznie osadzony zwierający stabilizator obręczowy 14, którego wydrążony otwór przelotowy, zostaje osadzony częściowo na pobocznicy górnej, zewnętrznej części stabilizatora obręczowego 13. Zwierający stabilizator obręczowy 14, przytwierdzonyjest do króćca wylotowego 15. W dolnej części pobocznicy zwierającego stabilizatora obręczowego 14, wykonane sąpionowe rowki wzdłużne 9, zaś na zewnętrznym obwodzie, usytuowane sąpoziomo trzy płaskie ramiona rozporowe 16, na końcach których osadzone są kule ustalające 5. Od górnego zwierającego stabilizatora obręczowego

175 090 do dolnego wsporczego stabilizatora obręczowego 1, osadzona jest fala profilowa 17, która przylegając do zewnętrznych powierzchni kul ustalających 5, przemieszcza się w zakresie od zwierającego stabilizatora obręczowego 14, poprzez stabilizatory obręczowe 13,12,' 11 i 10,' do wsporczego stabilizatora obręczowego 1, wzdłuż osi pionowej, ruchem posuwisto-zwrotnym, na rozpiętości L. Wielkość rozpiętości L zależnajest od długości 1 rowków wzdłużnych 9, wykonanych na poziomie zwierającego stabilizatora obręczowego 14 oraz od długości 1 rowków wzdłużnych 9 wykonanych na poziomie poszczególnych stabilizatorów obręczowych 10,11,12 i 13. Fala profilowa 17 składa się z zestawionych ze sobą kształtek wyoblonych półfalowych 18. W celu zmniejszenia tarcia, pomiędzy zwierającym stabilizatorem obręczowym 14 a współpracującym stabilizatorem obręczowym 13 oraz pomiędzy stabilizatorami obręczowymi 13 a 12, 12 a 11, 11 a 10 i pomiędzy stabilizatorem obręczowym 10 a wsporczym stabilizatorem obręczowym 1, na powierzchni wewnętrznej, wydrążonych otworów przelotowych, osadzona jest warstwa trudno ścieralna 19.

Kompensator wielokierunkowy, osadzony pomiędzy króćcem wlotowym 2 a króćcem wylotowym 15, zezwala na uzyskanie dowolnej rozpiętości L kompensacji, przez zwiększenie lub zmniejszenie ilości osadzonych, np; stabilizatorów obręczowych 11, w kompensatorze. Natomiast ukośnie usytuowane pobocznice stabilizatorów obręczowych 10, 11, 12, 13 oraz zwierającego stabilizatora obręczowego 14 jak i wsporczego stabilizatora obręczowego 1, nie powoduj ą gromadzenia s ię osadów, które zanieczyszczałyby otwór przelotowy kompensatora.

175 090

F1G3

FIG.2

175 090

FIGA

175 090

FIG.5

175 090

FIG. 6

175 090

FIG.7

175 090

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Kompensator, zwłaszcza wielokierunkowy, osadzony pomiędzy króćcem wlotowym a króćcem wylotowym przesyłowych przewodów rurowych zawierający falę okalającą ramiona, znamienny tym, że posiada co najmniej jeden pionowo usytuowany stabilizator obręczowy (10), który od dołu jest osadzony częściowo na wsporczym stabilizatorze obręczowym (1) zaś od góry jest usytuowany częściowo w otworze przelotowym zwierającego stabilizatora obręczowego (14), przy czym rozwarcie wsporczego stabilizatora obręczowego (1) i zwierającego stabilizatora obręczowego (14) względem stabilizatora obręczowego (10), jest ograniczone sworzniami palcowymi (6) usytuowanymi w rowkach wzdłużnych (9), o długości (1=h) do (1=1,2 h) wysokości osadzenia na obwodzie zewnętrznym ramion rozporowych (4), jednocześnie wykonane w zwierającym stabilizatorze obręczowym (14) i w stabilizatorze obręczowym (10) rowki wzdłużne (9), sąna obwodzie usytuowane względem siebie pod kątem (α=120°), natomiast rowki wzdłużne (9) są usytuowane względem ramion rozporowych (4) pod kątem (β=60°), równocześnie rozpiętość (L) fali profilowej (17), uzależniona jest od ilości zestawianych ze sobą stabilizatorów obręczowych (10), ponadto kule ustalające (5) ramion rozporowych (4) usytuowane na różnych poziomach, pokrywają się ze sobą w prostych liniach pionowych, a nadto wsporczy stabilizator obręczowy (1) i stabilizator obręczowy (10) oraz zwierający stabilizator obręczowy (14) są w kształcie wydrążonego stożka ściętego, skierowanego większą średnicą ku dołowi.