Znane sa sposoby otrzymywania wegli aktywnych z materjalów organicznych sta¬ lych, zawierajacych wegiel pierwiastkowy, np. z drzewa, torfu i t. cl, przez wypalanie w obecnosci soli, które maja wplyw na zdolnosc adsorbcyjna wegla. Otrzymywa¬ no równiez wegiel aktywny przy przepu¬ szczaniu przez zarzacy sie wegiel pary wodnej lub gazów. Przy tych wszystkich znanych sposobach uzywano materjalów wyjsciowych w postaci stalej i podkresla¬ no, ze zdolnosc chlonna wegla w znacznej mierze jest zalezna od struktury pierwotnej surowca wzietego do wypalenia.Wedlug wynalazku otrzymuje sie wy¬ soce aktywny wegiel, którego stopien aktywnosci jest niezalezny zupelnie od struktury pierwotnej wypalanych mate¬ rjalów. Wedlug wynalazku jako surowiec wyjsciowy stosuje sie nie ciala stale, lecz roztwory cial organicznych, np. melasa, roztwory cukru nizszych rzutów lub innych weglowodanów, wreszcie wogóle roztwory cial organicznych, otrzymywanych ubocz¬ nie przy róznego rodzaju fabrykacji prze¬ myslowej. Dla aktywacji moga byc uzyte, dzieki katalizatorom, sole mineralne, za¬ czynajac od najbardziej dostepnych pola¬ czen potasowców lub wapniowców. Akty¬ wacja wegla wedlug wynalazku zachodzi w momencie, kiedy zaczyna sie zweglac masa organiczna i pojawiaja sie juz wlasciwe czasteczki wegla. Ten wlasnie sposób po¬ woduje to, ze masa aktywujaca wplywa wcalej swej zawartosci na powstajace sto¬ pniowo, a wytracane drobiny wegla, przy- czem ulatniajace ' sie z doprowadzonych rozpuszczalników para oraz gazy, tworzac pod cisnieniem pecherze zweglajacej sie masy, wywoluja duze emulsyjne powierzch¬ nie, które sa najdogodniejsza forma dla utworzenia sie wegla czynnego, W sposo¬ bie wedlug wynalazku struktura surowca nie ma wiec zadnego znaczenia, bowiem z roztworów szybko ogrzewanych wypadaja bezpostaciowe masy ciala organicznego i aktywatora, powstaja z tych mas przejscio¬ we stopy, które w nastepstwie rozpadaja sie pod wplywem wysokiej temperatury, wydzielajac wegiel w takiej postaci, jaka nadaje mu w momencie powstawania do¬ dany srodek aktywujacy. Nadanie zatem wlasciwej postaci weglowej nastepuje w retorcie. Dalsza cecha tego sposobu jest to, ze róznorodnosc cial aktywujacych jest daleko wieksza, niz przy sposobach zna¬ nych, przy których ciala te ograniczaja sie do chlorku cynku lub zwiazków fosforu.Dzieki temu otrzymywanie wegla aktywne¬ go jest znacznie prostsze i tansze, gdyz aktywatorami wobec katalizatorów moze byc bardzo wiele cial rozpuszczalnych w wodzie. Wskutek róznorodnosci srodków aktywujacych mozna wytworzyc wegiel o dowolnym odczynie, wzglednie calkowicie obojetny. Osobliwoscia sposobu wedlug wynalazku jest i to, ze materjal wyjsciowy oraz cialo aktywujace wprowadza sie do retorty w stanie plynnym. Wprowadzony do retorty rozpuszczalnik nie staje sie ba¬ lastem, przeciwnie stwarza on wlasciwy czynnik poczatkowo mieszajacy wypalaja¬ ca sie mase, nastepnie tworzacy ze zwegla¬ jacej sie masy rodzaj smolistej emulsji, iz wreszcie w koncowych momentach wyza¬ rzania para rozpuszczalnika wplywa na swoiste rozdrobnienie czasteczek wegla. W podobny sposób zachowuja sie substancje gazowe powstajace przy zweglaniu weglo¬ wodanów, a preznosc tak pary jak i po¬ wstajacych gazów w wysokich temperatu¬ rach sa zupelnie dostateczne, aby w nale¬ zyty sposób wymieszac w jednolity pro¬ dukt cala mase poddawana procesowi. Do naczynia zatem, w którem odbywa sie de¬ stylacja i aktywacja, nie doprowadza sie ani gazów, ani tez pary wodnej, dzieki bo¬ wiem nalezytemu stosunkowi rozczynnika aktywatora i surowca, w retorcie znajduje sie wszystko potrzebne do aktywacji zaraz po jej zaladowaniu. Jako katalizatory sto¬ sowac mozna: surowa gliceryne, wzglednie weglowodory o wysokiej temperaturze wrzenia.Otrzymany wegiel wylugowuje sie czy¬ sta goraca woda, przyczem aktywator do¬ staje sie zpowrotem do roztworu i znów ponownie, a czasem wielokrotnie moze byc stezony i uzyty do ponownej aktywacji no¬ wego ladunku weglowodanów. Przy zanie¬ czyszczeniu, np. popiolami melasy, mozna uzyc aktywatora ponownie, bowiem roz¬ puszczone z melasy w przemywajacej ja wodzie sole, np. weglan potasu i inne, nie wplywaja ujemnie na ponowna aktywacje nowych ladunków surowca. A zatem i pod tym wzgledem sposób wedlug wynalazku jest nowoscia, gdyz zachowanie roztworów aktywatora nie w calkowitej czystosci nie ma ujemnego wplywu na dalsza jego pra¬ ce. Przy kilkakrotnem powtarzaniu opera¬ cji wymywania tych samych ladunków ak¬ tywatora nalezy go przez przekrystalizo* wanie oczyscic. Wylugowany wegiel suszy sie i nastepnie rozdrabnia w mlynkach roz- kruszajacych, lecz nie rozcierajacych, przez co utrzymuje sie strukture nadana mu pierwotnie w retorcie i nie zanieczy¬ szcza sie go drobnym pylem, powstalym ze zbyt silnego rozdrobnienia, jakie daje roz¬ cieranie wylugowanej masy wypalonego wegla.Przyklad: bierze sie 100 kg melasy i 10 kg chlorku wapnia rozpuszczonego w 30 kg wody, ogrzewa sie poczatkowo przy 350°C przez dwie godziny, nastepnie przy 750°C — 2 -przez godzine i otrzymuje sie 40 kilogra¬ mów wegla surowego, który traktuje sie goraca woda, w celu rozpuszczenia aktywu¬ jacego chlorku wapnia i nieorganicznych soli melasu, poczem uzyskuje sie 20 kg we¬ gla aktywnego. PL