PL170688B1 - Sposób i urządzenie do transportu przenośnikami taśmowymi w przodku ubierkowo-zabierkowym - Google Patents

Abstract

I. Sposób transportu przenośnikami taśmowymi w przodku ubierkowo-zabierkowym, wybieranym kombajnem wąskoprzodkowym, zabierką o wymiarze 5-10 m, prowadzoną wahadłowo od chodnika odstawczego do wentylacyjno-materiałowego i z powrotem, w polu górniczym o dowolnym wymiarze do 1000-1500 m, z podsadzką hydrauliczną lub zawałem stropu, znamienny tym, że front ubierkowo-zabierkowy między chodnikiem odstawczym (1) a chodnikiem wentylacyjno-materiałowym (2) obsługuje się dwoma przenośnikami taśmowymi (6, 7), nadążnie wydłużając lub skracając wraz z ruchem zabierki (3, 9) pierwszy z tych przenośników taśmowych (6) dla odstawy urobku oraz nadążnie skracając lub wydłużając wraz z ruchem zabierki (3, 9) drugi z tych przenośników taśmowych (7) dla dostarczania potrzebnych materiałów i ewentualnie ludzi.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób transportu przenośnikami taśmowymi w przodku ubierkowo-zabierkowym oraz urządzenie do transportu przenośnikami taśmowymi w przodku ubierkowo-zabierkowym.

Inspirującym czynnikiem powstania niniejszego wynalazku jest sposób eksploatacji pól górniczych o dowolnym wymiarze do 1000-1500 m, znany na przykład z polskiego opisu patentowego nr...(P. 292 812), polegający na wybieraniu przodka ubierkowo-zabierkowego kombajnem wąskoprzodkowym, zabierką o wymiarze 5-10 m, prowadzoną wahadłowo od chodnika odstawczego do wentylacyjno-materiałowego i z powrotem, z podsadzką hydrauliczną lub zawałem stropu. Sposób ten stawia nowe wymagania przed transportem w przodku ubierkowo-zabierkowym, z których najważniejszy jest wymóg nadążnej odstawy urobku z posuwającej się zabierki oraz nadążnego transportu do tej zabierki materiałów i ewentualnie ludzi.

Znany jest, na przykład z polskiego opisu patentowego nr...(P. 298 910), sposób transportu w przodku ubierkowo-zabierkowym, który polega na obsługiwaniu frontu ubierkowo-z.abierkowego między chodnikiem odstawczym a chodnikiem wentylacyjno-materiałowym jednym przenośnikiem taśmowym z dwoma niezależnymi napędami na jego końcach. Pierw-szy odcinek przenośnika taśmowego służy do odstawy urobku, ajego drugi odcinek do transportu materiałów i ewentualnie ludzi do zabierki. Długość tych odcinków przenośnika taśmowego dostosowuje się skokowo do położenia zabierki dopełniającym segmentem tego przenośnika, znajdującym się stale w fazie przemieszczania. Natomiast nadążną zmianę długości odstawy urobku zapewnia się dodatkowym transporterem, o długości dopełniającego segmentu stale wyłączonego z czynnych odcinków przenośnika taśmowego, który przesuwa się współosiowo nad pierwszym odcinkiem tego przenośnika dla przejmowania urobku z ładowarki kombajnu wąskoprzodkowego i przekazywania go na ten przenośnik.

Sposób ten ma istotne mankamenty, z których najważniejsze to konieczność zastosowania w procesie produkcyjnym przerw technologicznych na dokonywanie skokowej zmiany długości odcinków przenośnika taśmowego obsługujących odstawę urobku i transport materiałów-, konieczność stosowania dodatkowego transportera urobku przesuwanego nadążnie za kombajnem wąskoprzodkowym pracującym w zabierce oraz konieczność utrzymywania segmentu przenośnika taśmowego, który jest stale zdemontowany i znajduje się w fazie przemieszczania.

Powyższe wady i niedogodności usuwa sposób transportu przenośnikami taśmowymi według wynalazku, w przodku ubierkowo-zabierkowym, wybieranym kombajnem wąskoprzodkowym, zabierką o wymiarze 5-10 m, prowadzoną wahadłowo od chodnika odstawczego do wentylacyjno-materiałowego i z powrotem, w polu górniczym o dowolnym wymiarze do 1000-1500 m, z podsadzką hydrauliczną lub zawałem stropu. Istota wynalazku polega na obsługiwaniu frontu ubierkowo-zabierkowego między chodnikiem odstawczym a chodnikiem wentylacyjno-materiałowym dwoma przenośnikami taśmowymi oraz nadążnym wydłużaniu lub skracaniu wraz z ruchem zabierki pierwszego z tych przenośników taśmowych dla odstawy urobku i nadążnym skracaniu lub wydłużaniu wraz z ruchem zabierki drugiego z tych przenośników taśmowych dla dostarczania potrzebnych materiałów i ewentualnie ludzi. W czasie zmiany długości przenośników taśmowych przesuwa się w zabierce przęsła trasy z przenośnika skracanego do wydłużanego oraz magazynuje zbędną taśmę poprzez jej kierowanie do wybiegów chodnika odstawczego i chodnika wentylacyjno-materiałowego. Urobek transportuje się korzystnie taśmą dolną pierwszego przenośnika taśmowego a materiały i ewentualnie ludzi taśmą dolną drugiego przenośnika taśmowego.

Urządzenie do transportu przenośnikami taśmowymi w przodku ubierkowo-zabierkowym zdefiniowanym wyżej, ma zgodnie z wynalazkiem dwa podobne zestawy obudowy, z których jeden zestaw obudowy do zabezpieczania stropu zabierki stanowi jednocześnie ruchomy zespół przemieszczania i rozpierania stacji zwrotnych dwóch przenośników taśmowych o zmiennej długości i stacjonarnych napędach zainstalowanych odpowiednio w chodniku odstawczym i chodniku wentylacyjno-materiałowym, a drugi zestaw obudowy jest zaopatrzony w tamę podsadzkową lub elementy stosowane przy zawale stropu. Bębny stacji zwrotnych przenośników taśmowych są zawieszone na ramie powiązanej i przesuwanej z jednym zestawem obudowy, której rozwartość ramion umożliwia przesuw wzdłuż przenośnika skracanego. Drugi zestaw obudowy tworzy korytarz z zabezpieczonym stropem, wyposażony w mechanizm przetokowy

170 688 do przesuwania przęseł trasy z przenośnika skracanego do wydłużanego. Przęsła przenośników taśmowych mają płozy z krążnikami prowadzącymi taśmę dolną obciążoną nosiwem oraz obrotowe stojaki, z którymi są połączone przegubowo krążniki pustej taśmy górnej, podparte drugostronnie ukośnymi podporami opartymi na poręczy umożliwiającej opuszczanie tych krążników i obrót z nimi stojaków oraz przemieszczanie się bębnów stacji zwrotnych i wymianę przęseł pomiędzy tymi przenośnikami. Stacjonarne napędy przenośników taśmowych są powiązane z zasobnikami taśmowymi znajdującymi się w wybiegach chodnika odstawczego i wentylacyjno-materiałowego.

Sposób i urządzenie według wynalazku, przy odpowiednim wyposażeniu przodka ubierkowo-zabierkowego w obudowę zmechanizowaną, mechanizm przetokowy i elementy ułatwiające ochronę stropu nad dwoma przenośnikami taśmowymi, zapewniają płynność wszystkich operacji związanych z transportem w tym przodku, co stwarza podstawę do uzyskania dużych wydajności zmianowych.

Sposób obsługi frontu ubierkowo-zabierkowego przez dwa przenośniki taśmowe zmiennej długości, z których pierwszy przy ruchu kombajnu wąskoprzodkowego od chodnika odstawczego ulega nadążnemu wydłużaniu, a drugi nadążnemu skracaniu, natomiast po nawrocie kombajnu w strefie chodnika wentylacyjno-materiałowego i jego mchu w kierunku przeciwnym ulegają odwrotnej zmianie długości, jest możliwy dzięki zastosowaniu ruchomego zespołu stacji zwrotnych obu przenośników, osłaniającego strop oraz wyposażonego w układy przemieszczania i rozpierania, które w zależności od ruchu kombajnu umożliwiają przesuw i blokadę położenia zespołu, mimo oddziaływania na niego sił wynikających z napięcia taśm. Realizację tego sposobu umożliwia ponadto ruchomy mechanizm przetokowy wymiany przęseł trasy, który jest przesuwany za zespołem stacji zwrotnych i tworzy z tym zespołem korytarz transportowy na szerokość zabierki oraz wymienne przęsła trasy, które dzięki specjalnej konstrukcji można wysuwać z jednego do drugiego przenośnika bez rozpinania taśmy w czasie jej ruchu, a także taka konstrukcja stacji zwrotnych, która pozwala na ich przemieszczanie wraz z taśmą nad trasą przenośnika, co w przenośniku skracanym powoduje pozostawianie końcowych przęseł za przenośnikiem, a w przenośniku wydłużanym wsuwanie przęseł w lukę, tworzoną między stacją zwrotną a trasą przenośnika. Przesuwne przęsła trasy przenośników są jednostronnie otwarte, a tym samym taśmy górna i dolna przenośnika nie stanowią przeszkody przy ich oddzielaniu i wpinaniu do trasy przenośnikowej. Ponadto przesuwne przęsła są sztywne i lekkie oraz dopasowane do mechanizmu przetokowego, który przesuwa je z jednego do drugiego przenośnika. Dla spełnienia tych wymogów okazało się, że najlepszym rozwiązaniem jest usytuowanie taśmy nośnej jak najbliżej spągu, a taśmy pustej bliżej stropu. Uchylne krążniki podtrzymujące pustą taśmę górną umożliwiają przesuwanie stacji zwrotnej wraz z taśmą nad trasą przy skracaniu przenośnika, kiedy to stacja zwrotna wraz z jednym zestawem obudowy przemieszcza się w stronę napędu, a końcowe przęsła trasy są uwalniane od taśmy i pozostają w pozycji gotowej do przekładania do przenośnika wydłużanego.

W pierwszym przenośniku do odstawy urobku przęsła te są wpinane między punktem przesypowym, który porusza się wraz ze stacją zwrotną, a dalszą częścią trasy składającej się z powtarzalnych przęseł. W drugim przenośniku do dostarczania materiałów i ewentualnie ludzi, którego napęd znajduje się w chodniku wentylacyjno-materiałowym, taśma dolna jest również taśmą nośną i przesuwa się w kierunku stacji zwrotnej, przed którą musi być usytuowany ruchomy punkt wyładowczy. W przenośniku tym podczas jego wydłużania przęsła trasy wpinane są między stacją zwrotną a dalszą częścią trasy. Jak już wspomniano obie stacje zwrotne są powiązane z zestawem obudowy zabezpieczającym strop na przestrzeni odpowiadającej szerokości zabierki i ochraniającym obie stacje zwrotne łącznie z przesypem i częścią kombajnu wąskoprzodkowego. Oba przenośniki taśmowe przez cały czas pracy również muszą mieć zabezpieczony strop swoich chodników, których szerokość określa się na około 3-4 m, za pomocą obudowy drewnianej lub indywidualnych stojaków hydraulicznych i stropnic stalowych. Likwidacja i przekładanie tej obudowy następuje sukcesywnie, poprzez utworzony korytarz zabezpieczony obudową. Stacje zwrotne są wyposażone w dwa bębny odchylające, co pozwala na odsunięcie na żądaną odległość taśmy górnej od dolnej. Stacja zwrotna przenośnika do odstawy urobku ma również zainstalowany odpowiedni osprzęt, wchodzący w skład punktu

170 688 przesypowego, służący do odbioru urobku z przenośnika kombajnu wąskoprzodkowego. Dla tej stacji przewiduje się także zespół podnoszenia i opuszczania układu bębnowego wraz z taśmą, krążnikami przesypu i prowadnicami kształtującymi strugę urobku. Zespół ten będzie używany w chwili wpinania dodatkowego przęsła trasy w strefie graniczącej z przesypem. Zapewniona zostanie też możliwość korygowania ustawienia bębnów stacji zwrotnych względem osi wzdłużnej trasy dla właściwego prowadzenia taśm w obu przenośnikach taśmowych.

W przenośniku materiałowym przewiduje się zastosowanie napędu o mniejszej mocy oraz mniejszą szerokość i prędkość taśmy w stosunku do przenośnika dla odstawy urobku. Odnośnie problemu magazynowania zbędnej długości taśmy, co ma miejsce przy skracaniu obu przenośników taśmowych, przewiduje się w strefie ich napędów kierowanie taśmy zbiegającej z bębnów napędowych poprzez układ bębnów odchylających w kierunku wybiegów chodnika odstawczego lub wentylacyjno-materiałowego, gdzie znajdują się pętlicowe zasobniki taśmowe. Długość odcinka taśmy, którą zamierza się pomieścić w zasobniku ocenia się na 300-500 m, co odpowiada w przybliżeniu zmianie długości przenośnika realizowanej w ciągu około dwóch zmian wydobywczych. W strefie zasobnika można również częściowo skracać lub wydłużać taśmę za pomocą szybkich w wykonaniu rozłącznych połączeń mechanicznych. Potrzebne napięcie taśmy może być utrzymywane przez powiązanie zasobników układem linowym z ciągarką sterowaną automatycznie sygnałami czujników, określających poziom napięcia taśmy w newralgicznych punktach przenośników, na przykład przy stacji zwrotnej i miejscu zbiegania taśmy z bębna napędowego. Taśma, która podczas pracy przenośnika przewija się przez układ bębnów zasobnika taśmowego, jest zawracana na trasę i jako taśma pusta dobiega do stacji zwrotnej, a zatem siły występujące na tym odcinku taśmy nie są duże, przy czym możliwe jest zastosowanie dodatkowych bębnów napędzających pustą taśmę w celu wyrównania sił w tej gałęzi taśmy. Należy tutaj nadmienić, że konstrukcja taśmy pod względem kształtu nie odbiega od powszechnie stosowanej, a wymagane jestjedynie jej staranne dobranie pod względem konstrukcji rdzenia, wytrzymałości na rozciąganie i tworzywa, z którego zostanie zbudowana.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój pionowy po osi frontu ubierkowo-zabierkowego z transportem przenośnikami taśmowymi w czasie postępu zabierki od chodnika odstawczego do wentylacyjno-materiałowego, fig. 2 - widok tego frontu z góry, z zaznaczonym linią przerywaną jego szczegółem po nawrocie kombajnu wąskoprzodkowego, fig. 3 - widok z boku przęsła trasy przenośnika, fig. 4 - to przęsło w przekroju wzdłuż linii A-A zaznaczonej na fig. 3, a fig. 5 - stację zwrotną przenośnika.

Front ubierkowo-zabierkowy o długości 1000-1500 m jest uruchamiany między chodnikiem odstawczym 1 a chodnikiem wentylacyjno-materiałowym 2. W sytuacji gdy zabierka 3 oddala się od chodnika odstawczego 1, front ubierkowo-zabierkowy składa się z odcinka 4 odtwarzanego w zrobach tej zabierki 3 oraz z odcinka 5 likwidowanego za jej frontem. Front ubierkowo-zabierkowy jest w tym przypadku obsługiwany dwoma przenośnikami taśmowymi 6, 7. Pierwszy przenośnik taśmowy 6 transportuje urobek z frontu ubierkowo-zabierkowego do chodnika odstawczego 1, a drugi przenośnik taśmowy 7 transportuje materiały i ewentualnie ludzi do frontu zabierki 3. Przenośniki taśmowe 6, 7 są usytuowane w przybliżeniu prostopadle do obu wspomnianych chodników, a ich sumaryczna długość jest równa odległości tych chodników od siebie. Odległość ta może się zmieniać w zależności od kształtu pola górniczego, a zatem i sumaryczna długość przenośników może być odpowiednio korygowana. Osie wzdłużne przenośników taśmowych 6, 7 są przesunięte względem siebie o szerokość zabierki 3, to jest 5-10 m. Gdy zabierka 3 dotrze do chodnika wentylacyjno-materiałowego 2, kombajn wąskoprzodkowy 8 wykonuje obrót o 180° i zaczyna wybierać sąsiednią zabierkę 9. W tej sytuacji pierwszy przenośnik taśmowy 6 jest nadążnie skracany, a za zabierką 9 powstaje nowy odcinek 10 frontu ubierkowo-zabierkowego, w którym jest instalowany drugi przenośnik taśmowy 7, po przesunięciu jego napędu 11 o dwie szerokości zabierki wzdłuż wybiegu chodnika wentylacyjno-materiałowego 2. Na tym etapie eksploatacji drugi przenośnik taśmowy 7 jest nadążnie wydłużany, a pierwszy przenośnik taśmowy 6 nadążnie skracany. W chwili gdy zabierka 9 dojdzie do chodnika odstawczego 1, kombajn wąskoprzodkowy 8 jest obracany o 180° i następuje kolejny cykl eksploatacji, przy czym napęd 12 pierwszego przenośnika taśmowego 6

170 688 wraz z zasobnikiem taśmowym 13 zostaje przesunięty o dwie szerokości zabierki w stronę wybiegu chodnika odstawczego 1. Pierwszy przenośnik taśmowy 6 jest wówczas wydłużany wraz z postępem zabierki 3, a drugi przenośnik taśmowy 7 ulega skracaniu i takie cykle eksploatacyjne są na przemian powtarzane.

Skracanie i wydłużanie przenośników taśmowych 6, 7 jest bezkolizyjne i nie wymaga specjalnych przerw w pracy kombajnu wąskoprzodkowego 8 ani samych przenośników, ponieważ dzięki zasobnikom taśmowym 13, 14 znajdującym się w wybiegach chodnika odstawczego 1 i chodnika wentylacyjno-materiałowego 71 powiązanych z napędami 11, 12 obu przenośników, taśma wydłużanego pierwszego przenośnika taśmowego 6 zostaje w sposób ciągły bez rozpinania pobierana z zasobnika taśmowego 13, a taśma skracanego drugiego przenośnika taśmowego 7 zostaje w sposób ciągły gromadzona w zasobniku taśmowym 14. Szybkość pobierania taśmy z zasobnika taśmowego 13 zależy od prędkości przesuwania się dwubębnowej stacji zwrotnej 15 przenośnika taśmowego 6, związanej z jednym zestawem obudowy 16, postępującej za kombajnem wąskoprzodkowym 8 i zabezpieczającej strop zabierki 3. Automatyczne sterowanie ciągarką 17, przesuwającą wózek 18 zasobnika taśmowego 13, zależy od napięcia taśmy w strefie stacji zwrotnej 15 i w punkcie schodzenia taśmy z napędu 12. W podobny sposób przebiega proces gromadzenia taśmy w przenośniku taśmowym 7, który w tym cyklu jest skracany. Jak uwidoczniono na fig. 1 rysunku, urobek transportowany pierwszym przenośnikiem taśmowym jest przenoszony jego taśmą dolną 19, a materiały i ewentualnie ludzie taśmą dolną 20 drugiego przenośnika taśmowego 7. Urobek z przenośnika taśmowego 6 jest odbierany przez przenośnik taśmowy 21 usytuowany w chodniku odstawczym 1. Stacja zwrotna 22 przenośnika taśmowego 21 jest przesuwana wraz z napędem 12 przenośnika taśmowego 6 wzdłuż wybiegu chodnika odstawczego 1. W chodniku wentylacyjno-materiałowym 2 dopływ materiałów odbywa się przeważnie transportem kołowym, a dalej do frontu ubierkowo-zabierkowego taśmą dolną 20 przenośnika taśmowego 7, na którym jest usytuowany punkt rozładowczy 23. Proces skracania i wydłużania przenośników taśmowych 6, 7 odbywa się jednocześnie przez wypinanie powtarzalnych przęseł 24 trasy z jednego przenośnika i wpinanie ich do drugiego. W sytuacji przedstawionej na fig. 2 rysunku, przęsła 24 trasy są przesuwane z drugiego przenośnika taśmowego 7 do pierwszego przenośnika taśmowego 6. Odbywa się to w korytarzu z zabezpieczonym stropem, utworzonym między dwoma posobnymi zestawami obudowy 16, 25. Drugi zestaw obudowy 25 oddziela strefę stacji zwrotnych 15, 26 przenośników taśmowych 6, od zrobów oraz jest zaopatrzony w tamę podsadzkową lub elementy stosowane przy zawale stropu.

W celu usprawnienia czynności przemieszczania przęseł 24 trasy z przenośnika skracanego do wydłużanego, we wspomnianym korytarzu zamontowany jest mechanizm przetokowy 27. Proces wymiany przęseł 24 trasy wymaga ich odpowiedniej konstrukcji. Fig. 3 i 4 rysunku przedstawiają przykładowe rozwiązanie takiego przęsła 24, w którym krążniki 28, podpierające dolną taśmę 19, 20 obciążoną nosiwem, są zamocowane na płozie 29 służącej do łatwego przesuwania przęsła 24. Krążniki 30 pustej taśmy górnej są połączone przegubowo z obrotowym stojakiem 31 i podparte drugostronnie ukośną podporą 32, którą można zdejmować z poręczy 33. Taka konstrukcja przęsła 24 trasy umożliwia bez demontażu wpinanie go w lukę przenośnika taśmowego 6, utworzoną w trasie przenośnikowej przy ruchu stacji zwrotnej 15 wraz z zestawem obudowy 16. Po włączeniu do wydłużanej trasy, zamki 34 przęsła 24 są zamykane. Gdy następuje skracanie przenośnika, po opuszczeniu krążników 30 pustej taśmy górnej wraz z podporą 32, bębny 36, 37 stacji zwrotnej 26 zamocowane na ramie 38 mogą przesuwać się wraz z taśmą nad ostatnim przęsłem 24 trasy i pozostawiać go w korytarzu między zestawami obudowy 16, 25 skąd może być przesuwane do przenośnika wydłużanego. Obudowa 35 stropu nad przenośnikami taśmowymi 6, 7 może być drewniana lub stawiana z indywidualnych stojaków hydraulicznych i stropnic metalowych.

170 688

Fig 5

170 688

Fig .2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób transportu przenośnikami taśmowymi w przodku ubierkowo-zabierkowym, wybieranym kombajnem wąskoprzodkowym, zabierką o wymiarze 5-10 m, prowadzoną wahadłowo od chodnika odstawczego do wentylacyjno-materiałowego i z powrotem, w polu górniczym o dowolnym wymiarze do 1000-1500 m, z podsadzką hydrauliczną lub zawałem stropu, znamienny tym, że front ubierkowo-zabierkowy między chodnikiem odstawczym (1) a chodnikiem wentylacyjno-materiałowym (2) obsługuje się dwoma przenośnikami taśmowymi (6,7), nadążnie wydłużając lub skracając wraz z ruchem zabierki (3, 9) pierwszy z tych przenośników taśmowych (6) dla odstawy urobku oraz nadążnie skracając lub wydłużając wraz z ruchem zabierki (3, 9) drugi z tych przenośników taśmowych (7) dla dostarczania potrzebnych materiałów i ewentualnie ludzi.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w czasie zmiany długości przenośników taśmowych (6,7) przesuwa się w zabierce (3, 9) przęsła (24) trasy z przenośnika skracanego do wydłużanego oraz magazynuje zbędną taśmę poprzez jej kierowanie do wybiegów chodnika odstawczego (1) i chodnika wentylacyjno-materiałowego (2).
3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że urobek transportuje się taśmą dolną (19) pierwszego przenośnika taśmowego (6), a materiały i ewentualnie ludzi taśmą dolną (20) drugiego przenośnika taśmowego (7).
4. 4. Urządzenie do transportu przenośnikami taśmowymi w przodku ubierkowo-zabierkowym, wybieranym kombajnem wąskoprzodkowym, zabierką o wymiarze 5-10 m, prowadzoną wahadłowo od chodnika odstawczego do wentylacyjno-materiałowego i z powrotem, w polu górniczym o dowolnym wymiarze do 1000-1500 m, z podsadzką hydrauliczną lub zawałem stropu, znamienne tym, że ma dwa posobne zestawy obudowy (16, 25), z których jeden zestaw obudowy (16) lub (25) do zabezpieczania stropu zabierki (3, 9) stanowi jednocześnie ruchomy zespół przemieszczania i rozpierania stacji zwrotnych (15,26) dwóch przenośników taśmowych (6, 7) o zmiennej długości i stacjonarnych napędach (11,12) zainstalowanych odpowiednio w chodniku odstawczym (1) i chodniku wentylacyjno-materiałowym (2), a drugi zestaw obudowy (25) jest zaopatrzony w tamę podsadzkową lub elementy stosowane przy zawale stropu.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że bębny (36, 37) stacji zwrotnych (15, 26) przenośników taśmowych (6, 7) są zawieszone na ramie (38) powiązanej i przesuwanej z jednym zestawem obudowy (16 lub 25), której rozwartość ramion umożliwia przesuw wzdłuż przenośnika skracanego.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 4 albo 5, znamienne tym, że drugi zestaw obudowy (25) tworzy korytarz z zabezpieczonym stropem, wyposażony w mechanizm przetokowy (27) do przesuwania przęseł (24) trasy z przenośnika skracanego do wydłużanego.
7. 7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że przęsła (24) przenośników taśmowych (6,7) mają płozy (29) z krążnikami (28) prowadzącymi taśmę dolną (19, 20) obciążoną nosiwem oraz obrotowe stojaki (31), z którymi są połączone przegubowo krążniki (30) pustej taśmy górnej, podparte drugostronnie ukośnymi podporami (32) opartymi na poręczy (33) umożliwiającej opuszczanie tych krążników (30) i obrót z nimi stojaków (31) oraz przemieszczanie bębnów (36, 37) stacji zwrotnych (15, 26) wraz z taśmą wzdłuż przenośników t aśmowych (6, 7) i wymianę przęseł (24) pomiędzy tymi przenośnikami.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że stacjonarne napędy (11,12) przenośników taśmowych (6, 7) są powiązane z zasobnikami taśmowymi (13,14) znajdującymi się w wybiegach chodnika odstawczego (1) i chodnika wentylacyjno-materiałowego (2).

   4»

   170 688