PL170479B1 - Sposób formowania rud metalonośnych przez zbrylanie lub brykietowanie - Google Patents

Abstract

1. Sposób formowania rud metalonośnych przez zbrylanie, polegający na mieszaniu składników i dodawaniu lepiszcza, znamienny tym, że jako lepiszcza stosuje się wodę i wapno hydratyzowane lub palone, lub popioły lotne z procesu spalania węgli albo ropy naftowej, albo jej pozostałości, lub dolomit w postaci kopaliny, lub cement, po czym uzyskaną mieszaninę utrzymuje się w niezmienionych warunkach przez co najmniej 2 godziny, przy czym stosuje się do 50% masowych, w stosunku do ilości stosowanej rudy metalonośnej, lepiszcza.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób formowania rud metalonośnych przez zbrylanie lub brykietowanie, przeznaczonych do stosowania w hutnictwie metali.

Powszechnie znane i stosowane sposoby formowania rud metali polegają na ich granulowaniu, brykietowaniu lub spiekaniu.

Brykietowanie rud metali polega na zmieszaniu jej z lepiszczem organicznym lub nieorganicznym. Lepiszcze organiczne wytwarza na materiale brykietowym cienki film i wskutek działania ciśnienia zewnętrznego następuje adhezyjne łączenie ziarenek rudy. W przypadku zastosowania lepiszcza nieorganicznego, np. wapna, cementu, brykiet przez długi czas jest sezonowany i przedmuchiwany gazami zawierającymi dwutlenek węgla. W przypadku stosowania lepiszcza organicznego pojawiają się trudności z wytworzeniem odpowiednio cienkiego filmu na ziarnach materiału brykietowego.

Granulowanie materiału sypkiego wymaga wytworzenia zarodków, na których następnie powstają granulki o różnych średnicach. Wydajność granulowania jest stosunkowo niska, zaś proces wstępnego spiekania wymaga licznych dodatkowych urządzeń oraz zużycia dużej ilości energii.

Znany z opisu patentowego polskiego nr 61 705 sposób zbrylania rud metalonośnych przez brykietowanie, polega na tym, że miałki koncentrat rudy miesza się z ługiem posulfitowym o temperaturze 333 K, a następnie uzyskaną mieszaninę suszy się do zawartości wilgoci 4 - 8% masowych, ochładza się do temperatury najkorzystniej 293 K i brykietuje.

Sposób ten wymaga wstępnego zagęszczenia lepiszcza. Jest to niedogodność, z którą wiążą się dodatkowe operacje i wkład energii cieplnej.

Znany jest też z innego opisu patentowego polskiego nr 12 713 sposób zbrylania rud metalonośnych przez brykietowanie, polegający na mieszaniu koncentratu miedziowego z lepiszczem, którym jest rozcieńczony ług posulfitowy i odpadowy siarczan żelazowy.

Wadą tego sposobu jest konieczność stosowania sił, które materiałom sypkim nadadzą określony kształt.

Wynalazek dotyczy sposobu formowania rud metalonośnych przez zbrylanie, polegającego na mieszaniu składników rudy i dodawaniu lepiszcza.

170 479

Istota wynalazku polega na tym, że jako lepiszcza stosuje się wodę i wapno hydratyzowane lub palone, lub popioły lotne z procesu spalania węgli albo ropy naftowej, albo jej pozostałości, lub dolomit w postaci kopaliny, lub cement, po czym uzyskaną mieszaninę utrzymuje się w niezmienionych warunkach przez co najmniej 2 godziny, przy czym stosuje się do 50% masowych lepiszcza w stosunku do ilości stosowanej rudy metalonośnej.

Wynalazek dotyczy także sposobu formowania rud metalonośnych przez brykietowanie, polegającego na mieszaniu składników i dodawaniu lepiszcza.

Istota wynalazku polega na tym, że jako lepiszcza stosuje się wodę i wapno hydratyzowane lub palone, lub popioły lotne z procesu spalania węgli albo ropy naftowej, albo jej frakcji i pozostałości, lub dolomit w postaci kopaliny, lub cement, utrzymując wilgotność do 25% i ciśnienie do 40 MPa, przy czym stosuje się do 50% masowych lepiszcza w stosunku do ilości stosowanej rudy metalonośnej oraz wodę w ilości do 15% masowych w stosunku do wszystkich stosowanych składników sypkich.

Dzięki zastosowaniu do procesu formowania rud metalonośnych lepiszcza o proponowanym składzie uzyskuje się kształtki o dużej wytrzymałości mechanicznej. Zastosowanie ich do procesu przetopu rud metalonośnych, powoduje, że proces ten przebiega bez zakłóceń, z minimalnym zapyleniem i zmniejszonym wydzielaniem gazów, zwłaszcza dwutlenku siarki, do atmosfery. Stosowane lepiszcze stanowi doskonały środek do wychwytywania gazów, szczególnie o charakterze kwaśnym. Powstający zaś żużel jest odpadem chemicznie nieagresywnym i nie zagraża naturalnemu środowisku.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania.

Przykład I. Do 90 kg rudy miedzi wprowadza się 10 kg wapna palonego i dodaje się wodę w ilości potrzebnej do uzyskania półpłynnej masy, którą po dokładnym wymieszaniu pozostawia się 2 godziny w niezmienionych warunkach. Po upływie tego czasu otrzymuje się uformowane, o dowolnej i różnej wielkości, kształtki charakteryzujące się wytrzymałością mechaniczną na rzuty 80% i około 95% jednorodnością.

Przykład II. Do 90 kg rudy cynku wprowadza się 10 kg popiołów lotnych ze spalania węgla i wodę w ilości potrzebnej do uzyskania półpłynnej masy, którą po dokładnym wymieszaniu pozostawia się 3 godziny w niezmienionych warunkach. Po upływie tego czasu otrzymuje się uformowane, o dowolnej i różnej wielkości kształtki, charakteryzujące się wytrzymałością mechaniczną na rzuty 70% i około 90% jednorodnością,.

Przykład III. Do 90 kg rudy ołowiu wprowadza się 10 kg rozdrobnionego dolomitu oraz wodę w ilości potrzebnej do uzyskania półpłynnej masy, którą po dokładnym wymieszaniu pozostawia się 5 godzin w niezmienionych warunkach. Po upływie tego czasu otrzymuje się, o dowolnej i różnej wielkości, kształtki charakteryzujące się wytrzymałością mechaniczną na rzuty 75% i około 90% jednorodnością.

Przykład IV. Do 90 kg rudy żelaza wprowadza się 10 kg cementu oraz wodę w ilości potrzebnej do uzyskania półpłynnej masy, którą po dokładnym wymieszaniu pozostawia się 2 godziny w niezmienionych warunkach. Po upływie tego czasu otrzymuje się, uformowane, o dowolnej i różnej wielkości kształtki, charakteryzujące się wytrzymałością mechaniczną na rzuty 82% i około 85% jednorodnością.

Przykład V. Do 90 kg rudy miedzi wprowadza się 10 kg wapna hydratyzowanego i wodę w ilości potrzebnej do uzyskania masy o zawartości wilgoci 15%. Masę tę następnie brykietuje się pod ciśnieniem 15 MPa i otrzymuje się brykiety o wytrzymałości mechanicznej na rzuty 80% i około 95% jednorodności.

Przykład VI. Do 90 kg rudy cynku wprowadza się 5 kg popiołów lotnych z procesu spalania ropy naftowej i wodę w ilości potrzebnej do uzyskania masy o zawartości wilgoci 12%. Masę tę następnie brykietuje się pod ciśnieniem 35 MPa i otrzymuje się brykiety o wytrzymałości mechanicznej na rzuty 75% i około 90% jednorodności.

Przykład VII. Do 90 kg rudy ołowiu wprowadza się 25 kg dolomitu rozdrobnionego i wodę w ilości potrzebnej do uzyskania masy o zawartości wilgoci 25%. Masę tę następnie brykietuje się pod ciśnieniem 40 MPa i otrzymuje się brykiety o wytrzymałości mechanicznej na rzuty 75% i około 90% jednorodności.

170 479

Przykład VIII. Do 90 kg rudy srebra wprowadza się 10 kg cementu oraz wodę w ilości potrzebnej do uzyskania masy o zawartości wilgoci 20%. Masę tę następnie brykietuje się pod ciśnieniem 10 MPa i otrzymuje się brykiety o wytrzymałości mechanicznej na rzuty 82% i około 85% jednorodności.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób formowania rud metalonośnych przez zbrylanie, polegający na mieszaniu składników i dodawaniu lepiszcza, znamienny tym, że jako lepiszcza stosuje się wodę i wapno hydratyzowane lub palone, lub popioły lotne z procesu spalania węgli albo ropy naftowej, albo jej pozostałości, lub dolomit w postaci kopaliny, lub cement, po czym uzyskaną mieszaninę utrzymuje się w niezmienionych warunkach przez co najmniej 2 godziny, przy czym stosuje się do 50% masowych, w stosunku do ilości stosowanej rudy metalonośnej, lepiszcza.
2. 2. Sposób formowania rud metalonośnych przez brykietowanie, polegający na mieszaniu składników i dodawaniu lepiszcza, znamienny tym, że jako lepiszcze stosuje się wodę i wapno hydratyzowane lub palone, lub popioły lotne z procesu spalania węgli albo ropy naftowej, albo jej frakcji i pozostałości, lub dolomit w postaci kopaliny, lub cement, utrzymując wilgotność do 25% i ciśnienie do 40 MPa, przy czym stosuje się do 50% masowych, w stosunku do ilości stosowanej rudy metalonośnej, lepiszcza oraz wodę w ilości do 15% w stosunku do wszystkich stosowanych sypkich składników.