PL169357B1 - Palnik do gazu ziemnego, zwłaszcza niskometanowego - Google Patents

Abstract

1. Palnik do gazu ziemnego, zwłaszcza niskometanowego wyposażony w przewody wlotowe gazu i powietrza, w obudowę wewnątrz której znajduje się rura centralna z palnikiem pilotującym i komorą spalania, przewodami gazowymi oraz w elektrody zapłonową i kontrolną, znamienny tym, że rura centralna (2) połączona z tarczą stabilizującą (6) ma pod nią prostopadle zamontowane przewody gazowe (8) i (9), a nad tarczą stabilizującą (6) znajduje się główna komora spalania (20) współpracująca z komorą spalania (15) palnika pilotującego (3), który usytuowany jest w rurze centralnej (2) tak, że jego głowica (13) osadzona przesuwnie w pierścieniu uszczelniającym (13) zamyka jej wylot, przy czym wokół rury centralnej (2) umieszczone są elektrody zapłonowa (21) i kontrolna (22), których końcówki znajdują się w głównej komorze spalania (20).

Description

Przedmiotem wynalazku jest palnik do gazu ziemnego, zwłaszcza niskometanowego stosowany w piecach przemysłowych.

Znany z polskiego opisu patentowego nr 81 377 palnik do gazu ziemnego składa się z obudowy z korpusem wyposażonym w rurowy przewód centralny, który ma współosiowo zamontowany palnik pilotujący. Wewnątrz palnika pilotującego znajduje się komora spalania oraz elektrody kontrolna i zapłonowa, a wokół niego umieszczony jest śrubowy układ powietrzny otaczający przewody gazowe. Korpus palnika ma zmienne przekroje, które służą do stabilizacji płomienia. Na rurze centralnej zamocowana jest osłona powietrza przeznaczona jednocześnie jako płytka spiętrzająca do stabilizacji płomienia.

Palnik według wynalazku wyposażony w przewody wlotowe gazu i powietrza, w obudowę wewnątrz której znajduje się rura centralna z palnikiem pilotującym i komorą spalania, przewodami gazowymi oraz w elektrody kontrolną i zapłonową, charakteryzuje się tym, że rura centralna połączona z tarczą stabilizującą ma pod nią prostopadle zamontowane przewody gazowe, a nad tarczą stabilizującą znajduje się główna komora spalania współpracująca z komorą spalania palnika pilotującego, który usytuowany jest w rurze centralnej tak, że jego głowica osadzona przesuwnie w pierścieniu uszczelniającym zamyka jej wylot, przy czym wokół rury centralnej umieszczone są elektrody zapłonowa i kontrolna, których końcówki znajdują się w głównej komorze spalania.

169 357

Zgodnie z wynalazkiem średnica wewnętrzna Di obudowy, średnica D2 tarczy stabilizującej, średnice podziałowe D3 otworów usytuowanych na zewnętrznym obrzeżu tarczy stabilizującej oraz średnice podziałowe D4 dysz paliwowych usytuowanych na obrzeżu przewodów gazowych stanowią proporcje:

D 2 D4

D/DiDłDHddo 1,1)

Dodatkowo średnica D5 głowicy oraz średnice podziałowe D₆ otworów usytuowanych na wewnętrznym obrzeżu tarczy stabilizującej pozostają w proporcji:

D₆: D5= 1 : (1,2 do 2)

Ponadto odległość Li tarczy stabilizującej od krawędzi obudowy oraz odległość L2 krawędzi głowicy od krawędzi obudowy stanowią proporcje:

Li : L2= 1 : (1 do 1,2)

Nowe rozwiązanie daje możliwość uzyskania stabilnego płomienia gazowego przy spalaniu gazu niskometanowego i dużej mocy cieplnej. Konstrukcja palnika pozwala na wymianę zespołu palnika pilotującego.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia palnik do gazu ziemnego niskometanowego w przekroju podłużnym, a fig. 2 - przekrój podłużny górnej części palnika.

Obudowa 1 w kształcie cylindra ma wbudowaną rurę centralną 2 z umieszczonym w niej współosiowo palnikiem pilotującym 3. Obudowa 1 oraz rura centralna 2 połączone są za pomocą kołnierza 4. Dolny koniec rury centralnej 2 ma dołączony przewód wlotowy gazu 5. Rura centralna 2 połączona jest z tarczą stabilizującą 6 posiadającą otwory 7. Pod tarczą stabilzującą 6 prostopadle do rury centralnej 2 zamontowane są dwa rzędy przewodów gazowych 8 i 9 wyposażone w dysze paliwowe 10 i 11 usytuowane pionowo w rzędach, ukośnie pod kątem 45° do osi tarczy stabilizującej 6. Średnica wewnętrzna D1 obudowy 1, średnica D2 tarczy stabilizującej 6, średnice podziałowe D3 otworów 7 usytuowanych na zewnętrznym obrzeżu tarczy stabilizującej 6, średnice podziałowe D4 dysz paliwowych 10 i 11 usytuowanych na zewnętrznym obrzeżu przewodów gazowych 8 i 9 stanowią proporcje:

D2 1=4 ^ = 3= = 1:(140,,1)

Wylot rury centralnej 2 zamyka pierścień uszczelniający 12, w którym osadzona jest głowica 13. Średnica D5 głowicy 13 oraz średnice podziałowe D6 otworów 7 usytuowanych na wewnętrznym obrzeżu tarczy stabilizacyjnej 6 pozostają w proporcji:

D₆: D5= 1 . (1,2 do 2)

Ponadto odległość Li tarczy stabilizującej 6 od krawędzi obudowy 1 oraz odległość L2 krawędzi głowicy 13 od krawędzi obudowy 1 stanowią proporcje:

L1 . L2 = 1 : (1 do 1,2)

Przestrzeń znajdująca się poniżej pierścienia uszczelniającego 12 a palnikiem pilotującym 3 tworzy komorę gazową 14, a przestrzeń powyżej pierścienia uszczelniającego 12 stanowi część komory spalania 15 palnika pilotuj ącego 3. Pomiędzy ścianą wewnętrzną obudowy 1 a powierzchnią boczną tarczy stabilizującej 6 powstaje szczelina pierścieniowa 16. Poniżej tarczy stabilizującej 6 a przewodami gazowymi 8 i 9 powstaje przestrzeń będąca komorą mieszania 17, a poniżej przewodów gazowych 8 i 9 znajduje się komora powietrzna 18 połączona z przewodem wlotowym powietrza 19. Nad tarczą stabilizującą 6 a górną częścią obudowy 1 znajduje się główna komora spalania 20 współpracująca z komorą spalania 15 palnika pilotującego 3, w której umieszczone są końcówki elektrod zapłonowej 21 i kontrolnej 22 usytuowanych wokół rury centralnej 2. Rura centralna 2 połączona jest z palnikiem pilotującym 3 za pomocą drugiego kołnierza 23. Z kolei palnik pilotujący 3 w dolnym końcu ma zamontowane zawory odcinające gazu 24 i powietrza 25

Gaz przewodem wlotowym 5, a powietrze przewodem wlotowym 19 doprowadza się do komory mieszania 17, gdzie odbywa się dynamiczny proces mieszania doprowadzonych skład4

169 357 ników. Następnie strumień mieszaniny rozdziela się, przepływając przez otwory 7 tarczy stabilizującej 6 i szczelinę pierścieniową 16 do głównej komory spalania 20. Ta mieszanina gazowo-powietrzna styka się z płomieniem palnika pilotującego 3 oraz gorącymi produktami spalania. Na powierzchni tarczy stabilizującej 6 następuje zapłon mieszanki, który stabilizowany jest płomieniem wpływającym ze szczeliny pierścieniowej 16. Zapłon palnika pilotującego 3 odbywa się za pomocą łuku elektrycznego powstającego między elektrodą zapłonową 21 a krawędzią głowicy 13. Elektroda kontrolna 22 jest czujnikiem dla płomienia palnika pilotującego 3. Zabezpiecza ona palnik według wynalazku przed nadmiernym wypływem niespalonej mieszanki gazowo-powieirznej.

169 357

Fig· 2

169 357

Fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Palnik do gazu ziemnego, zwłaszcza niskometanowego wyposażony w przewody wlotowe gazu i powietrza, w obudowę wewnątrz której znajduje się rura centralna z palnikiem pilotującym i komorą spalania, przewodami gazowymi oraz w elektrody zapłonową i kontrolną, znamienny tym, że rura centralna (2) połączona z tarczą stabilizującą (6) ma pod nią prostopadle zamontowane przewody gazowe (8) i (9), a nad tarczą stabilizującą (6) znajduje się główna komora spalania (20) współpracująca z komorą spalania (15) palnika pilotującego (3), który usytuowany jest w rurze centralnej (2) tak, że jego głowica (13) osadzona przesuwnie w pierścieniu uszczelniającym (13) zamyka jej wylot, przy czym wokół rury centralnej (2) umieszczone są elektrody zapłonowa (21) i kontrolna (22), których końcówki znajdują się w głównej komorze spalania (20).
2. 2. Palnik według zastrz. 1, znamienny tym, że średnica wewnętrzna D] obudowy (1), średnica D2 tarczy stabilizującej (6), średnice podziałowe D₃ otworów (7) usytuowanych na zewnętrznym obrzeżu tarczy stabilizującej (6), średnice podziałowe D4 dysz paliwowych (10) i (11) usytuowanych na zewnętrznym obrzeżu przewodów gazowych (8) i (9) stanowią prop°^rcje: n

   -=-=1:(1 do 1,1)
3. 3. Palnik według zastrz. 1, znamienny tym, że średnica D₅ głowicy (13) oraz średnice podziałowe otworów (7) usytuowanych na wewnętrznym obrzeżu tarczy stabilizującej (6) pozostają w proporcji:

   D₆: D5= 1 : (1,2 do 2)
4. 4. Palnik według zastrz. 1, znamienny tym, że odległości L1 tarczy stabilizującej (6) od krawędzi obudowy (1) oraz odległość L2 krawędzi głowicy (13) od krawędzi obudowy (1) stanowią proporcje:

   L1 : L2= 1 : (1 do 1,2)