PL167709B1 - Kołek rozporowy z tworzywa sztucznego - Google Patents

Abstract

ołek rozporowy z tworzywa sztu- (57) cznego, którego szyjka jest zaopatrzona w cylindryczny otwór osadczy oraz w zewnętrzne osiowe żebra, zabezpieczające przed przekręceniem, których wysokość zmniejsza się w kierunku trzpienia, a do szyjki przylega trzpień z cylindrycznym otworem prowadzącym i przechodzącymi szczelinami wzdłużnymi, które tworzą segmenty rozpierające, natomiast do przeciwległego do szyjki końca trzpienia przylega stopka, w postaci zamkniętego pierścienia z otworem przeznaczonym do nacinania gwintu, a pomiędzy stopką a trzpieniem znajduje się obwodowy, zewnętrzny rowek pierścieniowy, który tworzy przegub dla segmentów rozpierających, znamienny tym, że segmenty w trzpieniu (20) są zaopatrzone w wewnętrzne, promieniowo przebiegające żebra (32), zabezpieczające przed przekręceniem oraz w wystające na zewnątrz żebra pierścieniowe (23) w rodzaju zębów piły.

Description

Przedmiotem wynalazku jest kołek rozporowy z tworzywa sztucznego, który jest stosowany nie tylko jako kołek rozporowy do materiałów pełnych, ale także jako kołek spęczany do materiałów z pustkami.

Z opisu wzoru użytkowego GM nr 8 639581 zgłaszającego jest znany kołek z tworzywa sztucznego, w którym szyjka jest zaopatrzona w cylindryczny otwór osadczy oraz w zewnętrzne osiowe żebra zabezpieczające przed przekręceniem, których wysokość zmniejsza się w kierunku do trzpienia. Do szyjki przylega trzpień z cylindrycznym otworem prowadzącym i szczelinami wzdłużnymi, które tworzą segmenty rozpierające. Na przeciwległym do szyjki końcu, do trzpienia przylega stopka w postaci zamkniętego pierścienia z otworem, w którym wkręcana śruba nacina swój gwint, a pomiędzy stopką i trzpieniem znajduje się zewnętrzny pierścieniowy rowek przegubowy.

W praktyce okazało się, że podczas procesu rozpierania, to znaczy wkręcania śruby, sam kołek działający jako kołek rozprężny, może się obracać w wykonanym otworze, a w przypadku stosowania jako kołka spęczanego nie można było uzyskać wysokich sił mocujących kołek do ściany, a wkręcana śruba nie miała prowadzenia.

Kołek rozporowy z tworzywa sztucznego, którego szyjka jest zaopatrzona w cylindryczny otwór osadczy, oraz w zewnętrzne osiowe żebra zabezpieczające przed przekręceniem, których wysokość zmniejsza się w kierunku do trzpienia, a do szyjki przylega trzpień z cylindrycznym otworem prowadzącym i przechodzącymi szczelinami wzdłużnymi, które tworzą segmenty rozpierające, natomiast do przeciwległego do szyjki końca trzpienia przylega stopka, w postaci zamkniętego pierścienia, z otworem przeznaczonym do nacinania gwintu, a pomiędzy stopką a trzpieniem znajduje się obwodowy zewnętrzny rowek pierścieniowy, który tworzy przegub dla segmentów rozpierających, według wynalazku charakteryzuje się tym, że segmenty w trzpieniu zaopatrzone są w wewnętrzne promieniowo przebiegające żebra, zabezpieczające przed przekręceniem oraz w wystające na zewnątrz żebra pierścieniowe w rodzaju zębów piły.

W korzystnym wykonaniu szczeliny wzdłużne w trzpieniu w obszarze szyjki przechodzą w wewnętrzne osiowe rowki.

167 709

Uprzywilejowanie otwór przeznaczony do nacinania w nim gwintu, w stopce ma kształtowy przekrój poprzeczny, korzystnie trójkątny lub krzyżowy. Korzystnie szyjka jest zakończona kołnierzem.

Zaletą kołka według wynalazku jest to, że jego konstrukcja zapewnia pewne i stałe zamocowanie w porowatym murze lub w zbyt szeroko wywierconym otworze, a także uniemożliwia obracanie się samego kołka przy wkręcaniu śruby mocującej.

Przez umieszczenie żeber pierścieniowych w rodzaju zębów piły uzyskuje się wysokie wartości siły wyciągania kołka, jeżeli on jest stosowany jako kołek rozporowy. Osiowe rowki usytuowane wewnątrz szyjki, sięgające aż do szczelin wzdłużnych zapewniają korzystne prowadzenie wkręcanej śruby.

Otwór kształtowy, wykonany w stopce pozwala, nawet w przypadku stosowania śrub z różnymi średnicami gwintów, na pewne nacinanie w nim gwintu za pomocą wkręcanej śruby, przy czym stopka podczas tego procesu wkręcania nie ulega uszkodzeniom.

Według celowej postaci wykonania wynalazku, na szyjce kołka jest usytuowane kołnierz, który uniemożliwia przelot przy osadzaniu w wydrążonych materiałach budowlanych, jednakże może być on usunięty, jeżeli kołek stosuje się jako kołek rozporowy.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia kołek w widoku z boku, z odciętą częścią szyjkową z kołnierzem, pokazaną w odsunięciu, fig. 2 - widok z góry na kołek z fig. 1, ale bez odciętej części szyjkowej, fig. 3 - kołek z fig. 1 w przekroju według linii III-III na fig. 2, z odsuniętą częścią szyjkową również w przekroju, fig. 4a i 4b - zastosowane kształty przekroju poprzecznego otworu w stopce, według linii IV-IV na fig. 3.

Kołek przedstawiony na fig. 1 zawiera szyjkę 10 trzpień 20 i stopkę 30. Szyjka 10 może być zakończona kołnierzem 9, (fig. 1), który uniemożliwia przelot przy zastosowaniu pustych materiałów budowlanych. Kołnierz 9 może być łatwo usunięty przez przecięcie, w celu całkowitego wsunięcia kołnierza do otworu w stałym murze. Szyjka 10 ma cylindryczny otwór osadczy 11 (fig. 3), którego średnica jest tak zwymiarowana, że wprowadzana śruba mocująca nie powoduje rozpierania szyjki 10.

Szyjka 10 przechodzi w trzpień 20, cylindryczny otwór osadczy 11 poprzez stożek przejściowy 12 przechodzi w otwór prowadzący 22, którego średnica ma takie wymiary, że przy wprowadzeniu śruby mocującej następuje działanie rozpierające. Na większej części trzpienia 20 kołek jest za pomocą wzdłużnych szczelin 22 podzielony na co najmniej segmenty rozpierające, które przy wkręcaniu śruby przesuwają się promieniowo na zewnątrz. Szczeliny 22 przechodzą w szyjce 11 w wewnętrzne osiowe rowki 14.

Na dolnym końcu trzpień 20 przechodzi w stopkę 30, ukształtowaną w postaci zamkniętego pierścienia i która w obszarze przejściowym do segmentów trzpienia zawiera rowek pierścieniowy, który powoduje działanie zawiasowe segmentów. W stopce 30 jest wykonany otwór 31, w którym podczas wkręcania śruba nacina gwint, który według fig. 4A ma trójkątny, a według fig. 4B krzyżowy przekrój poprzeczny. Wkręcana śruba powoduje osiowe naprężanie między stopką 30 a szyjką 10, tak że segmenty trzpienia mogą wybaczać się promieniowo na zewnątrz, jeżeli w miejscu osadzenia otwór nie posiada ścianki.

Od zewnątrz na szyjce 10 usytuowane osiowo przebiegające w jednakowym odstępie kątowym względem siebie, żebra 13 zabezpieczające przed przekręceniem, których głębokość zmniejsza się w kierunku trzpienia 20, dzięki czemu ułatwiane jest wbijanie w wykonany otwór. Na segmentach rozpierających trzpienia 20 są umieszczone na zewnątrz osiowe rowki 32 zabezpieczające przed przekręceniem, które mogą przebiegać promieniowo lub stycznie.

Jeżeli kołek jest osadzany w otworze w murze, wówczas wkręcona śruba powoduje promieniowe rozpieranie segmentów koła, co wywołuje dużą siłę oporu przed wyciąganiem.

Przy osadzaniu w otworach, wykonanych w gazobetonie, pustych przestrzeniach lub płytach, rozpieranie może odbywać się w pustej przestrzeni, przy czym śruba nacina w stopce 30 gwint, tak że stopka jest przyciągana do szyjki kołka, przy czym segmenty trzpienia 20 wyboczają się na zewnątrz i zakleszczają się, i mocują kołek w pustej przestrzeni lub za płytą.

FIG.2

FIG.Aab

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 1,50 zł

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Kołek rozporowy z tworzywa sztucznego, którego szyjka jest zaopatrzona w cylindryczny otwór osadczy oraz w zewnętrzne osiowe żebra, zabezpieczające przed przekręceniem, których wysokość zmniejsza się w kierunku trzpienia, a do szyjki przylega trzpień z cylindrycznym otworem prowadzącym i przechodzącymi szczelinami wzdłużnymi, które tworzą segmenty rozpierające, natomiast do przeciwległego do szyjki końca trzpienia przylega stopka, w postaci zamkniętego pierścienia z otworem przeznaczonym do nacinania gwintu, a pomiędzy stopką a trzpieniem znajduje się obwodowy, zewnętrzny rowek pierścieniowy, który tworzy przegub dla segmentów rozpierających, znamienny tym, że segmenty w trzpieniu (20) są zaopatrzone w wewnętrzne, promieniowo przebiegające żebra (32), zabezpieczające przed przekręceniem oraz w wystające na zewnątrz żebra pierścieniowe (23) w rodzaju zębów piły.
2. 2. Kołek według zastrz. 1, znamienny tym, że szczeliny wzdłużne (22) w trzpieniu (20) przechodzą w obszarze szyjki (10) w wewnętrzne osiowe rowki (14).
3. 3. Kołek według zastrz. 1, znamienny tym, że otwór (31) przeznaczony do nacinania w nim gwintu, w stopce (30) kołka łączący się z trzpieniem (20) ma kształtowy przekrój poprzeczny, korzystnie trójkątny lub krzyżowy.
4. 4. Kołek według zastrz. 2, znamienny tym, że szyjka (10) jest zakończona kołnierzem (9).