PL167199B1 - Urzadzenie do przygotowywania i zaladowywania masy weglowej PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do przygotowywania i zaladowywa- n ia masy weglowej do koksowania, skladajace sie z ubi jarki (4) umieszczonej przy wlocie (1) pieca, z kesonu (2) do ubijania znajdujacego sie pod ubijarka, okreslone dwiema przegrodami prostopadlymi (5, 6) bocznymi usy- tuowanymi wzgledem siebie w odleglosci równej szero- kosci wlotu (1) pieca, przegroda pionowa przednia (7) wciagana, umieszczona na koncu kesonu od strony naj- blizej wlotu pieca oraz zespolem ruchomym znajdujacym sie pomiedzy dwiema przegrodami pionowymi, zawiera- jacego plyte (9) pozioma i przegrode pionowa tylna (8), tworzacych razem szufle do zaladowywania masy pomie- dzy pierwotnym polozeniem pod ubijarka (4) i drugim polozeniem, w którym szufla jest umieszczona wewnatrz pieca, znamienne tym, ze przegroda pionowa tylna (8, 14) jest podnoszona przez przednia czesc wózka (12) sztywno polaczonego w sposób odlaczalny od tylnej czesci plyty (9) i spod którego to wózka plyta (9) moze byc cofnieta, przy czym przewidziane sa srodki blokujace (20) prze- grode pionowa tylna, gdy szufla znajduje sie w drugim polozeniu, utworzone z belki (21) wyraznie poziomej, o dlugosci co najmniej równej odstepowi przegród bocz- nych (5, 6), polaczonej przegubowo jednym koncem wokól osi pionowej (22) z koncem przednim jednej z przegród bocznych (6) w sposób umozliwiajacy obraca- nie sie pomiedzy pierwszym polozeniem (21'), w którym rozciaga sie na zewnatrz przestrzeni omiatanej przez mase weglowa podczas jej zaladowywania do pieca i drugim polozeniem (21), w którym rozciaga sie w tej przestrzeni, opierajac sie na dwóch koncach przednich przegród bocznych,... FIG. 1 PL PL PL

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy urządzenia do przygotowywania, w kesonie do ubijania, masy węglowej koksującej i do załadowywania w prosty sposób tej masy.

Niektóre piece koksownicze są zasilane masą węglową przygotowaną przez ubijanie w kesonach umieszczonych przy wlocie do pieca. Zasilanie odbywa się poprzez przesuwanie masy węglowej do wnętrza pieca, za pomocą szufli do załadowywania utworzonej z przegrody dennej i przegrody tylnej kesonu do ubijania.

Niniejszy wynalazek jest udoskonalonym sprzętem tego rodzaju, uwzględniający ryzyko operacji załadowywania, podczas której wykruszająca się masa często opiera się prostemu wprowadzaniu szufli do pieca.

167 199

Mając to na uwadze, przedmiotem wynalazku jest urządzenie do przygotowywania załadowywania masy węglowej koksującej, składające się z ubijarki umieszczonej przy wlocie do pieca, z kesonu do ubijania znajdującego się pod ubijarką, określonego dwiema przegrodami pionowymi, bocznymi usytuowanymi względem siebie w odległości równej szerokości wlotu pieca, przegrody pionowej przedniej, wciąganej, umieszczonej na krańcu kesonu od strony najbliższej wlotu do pieca i elementu ruchomego znajdującego się pomiędzy dwiema przegrodami pionowymi zawierającego płytę poziomą i przegrodę pionową tylną, tworzących razem ruchomą szuflę do załadowywania, pomiędzy pierwszym położeniem pod ubijarką i drugim położeniem, w którym płyta jest umieszczona wewnątrz pieca, a tylna przegroda przylega do wlotu pieca. W urządzeniu tym, według wynalazku, przegroda pionowa tylna jest podnoszona przez przednią część wózka sztywno połączonego w sposób odłączalny od tylnej części płyty i spod którego płyta ta może zostać cofnięta, są również przewidziane środki zatrzymujące przegrodę pionową tylną, gdy szufla znajduje się w drugim położeniu, utworzone z belki wyraźnie poziomej o długości co najmniej równej odstępowi przegród bocznych, połączonej przegubowo jednym końcem wokół osi pionowej z końcem przednim jednej z przegród bocznych, w sposób umożliwiający obracanie się między pierwszym położeniem, w którym rozciąga się na zewnątrz przestrzeni omiatanej masą węglową podczas załadowywania do pieca i drugim położeniem, w którym rozciąga się w tej przestrzeni opierając się na dwóch przednich krańcach przegród bocznych, za przegrodą pionową tylną szufli do załadowywania, znajdującej się w drugim położeniu, dźwignik rozciągalny w kierunku tej przegrody tylnej, unoszony środkową częścią belki.

W przykładzie wykonania wynalazku, przegroda pionowa tylna kesonu zawiera węzłówkę wzmacniającą, ułożoną w tylnej części, prostopadle do płaszczyzny przegrody i połączona z wózkiem za pomocą klina rozdzielczego oraz otwór przez który belka opuszcza się z pierwszego położenia do drugiego.

Aby wziąć pod uwagę pochylenia przegrody tylnej, pod koniec ruchu załadowczego oraz ażeby przejąć ruch spowodowany opadaniem tej przegrody podczas usuwania dolnej płyty, wspomniany dźwignik jest sprzęgnięty z belką za pomocą elementu przegubowego, tak aby uzyskać dwa stopnie swobody oscylowania wokół dwóch osi prostopadłych kolejno poziomy i pionowy.

Wynalazek będzie bardziej zrozumiały, po zapoznaniu się z opisem przykładu wykonania wynalazku przedstawionym poniżej, w odniesieniu do załączonych figur, w których:

- figury 1 i 2 są schematami przedstawiającymi urządzenie według wynalazku w dwóch położeniach, przed i po załadowaniu (jedna z przegród bocznych wg fig. 2 jest usunięta),

- figura 3 jest widokiem szczegółowym mechanizmu ryglującego, uruchamianego podczas cofania płyty dolnej.

Na figurach jest przedstawiony wlot 1 pieca koksowniczego, przed którym znajduje się stanowisko do ubijania 2, służące do wytwarzania masy węglowej przeznaczonej do załadowania.

W sposób sam w sobie znany, stanowisko zawiera keson 3 i zespoły ubijaków 4 prostopadłych do otworu górnego tegoż kesonu. Keson w ścisłym tego słowa znaczeniu jest określony dwiema przegrodami bocznymi 5 i 6 pionowymi oddalonymi od siebie o około pięćdziesięciu centymetrów, przegrodą przednią 7, przegrodą tylną 8 zwaną osłoną tylną i dolną płytą 9.

Gdy przygotowuje się masę węglową, to przegrody są sprzęgnięte ze sobą tak by tworzyć keson sztywny, w którym węgiel jest ubijany ubijakami 4. Po zakończeniu ubijania, ubijaki 4 są unoszone do góry, a drzwiczki 7 przednie są odsunięte. Przegrody kesonu są rozdzielone od siebie z wyjątkiem płyty 9 i osłony tylnej 8. Odsuwa się lekko ze swego położenia jedną z 6 przegród bocznych by oderwać ją od masy węglowej, działając jednocześnie na płytę 9, przesuwa się masę węglową do wnętrza pieca (figura 2). Osłona 8 jest pociągana w tym ruchu przez, ogranicznik 10 umieszczony w tylnej części płyty 9. Następnie, przystępuje się do cofania płyty spod masy węglowej przetrzymywanej w piecu przez osłonę tylną 8 zatrzymanej przy wlocie pieca podczas cofania płyty. Wreszcie, kabel 11 umożliwia pociągnięcie osłony do położenia pierwotnego.

Stosownie do wynalazku, osłona 8 zawiera wózek dolny 12, którego części biegowe 13 spoczywają na płycie 9. Wózek ten ma na przodzie przegub łączący przegrodę czołową 14 osłony 8. Przegroda ta jest powleczona materiałem ogniotrwałym i jest wyposażona, w tylnej części, w węzłówkę środkową 15, której krawędź dolna 15a spoczywa na ograniczniku lub klinie rozdziel4

16*7 199 czym, mogącym się rozdzielić jeśli siła jakiej jest poddawana przegroda 14 jest zbyt duża podczas wprowadzania masy węglowej do pieca. WęzłóWka może być przez ten klin przeciągnięta na wózek. Węzłówka 15 ma otwór 15b, którego rola zostanie poniżej wyjaśniona.

Na przodzie, to znaczy w sąsiedztwie wlotu 1 pieca, keson zawiera organ 20 blokujący osłonę 8 w położeniu po zakończeniu załadunku. Organ ten jest utworzony z belki 21 połączonej przegubowo jednym ze swych końców wokół pionowej, nieruchomej osi 22 unoszonej końcem czołowym przegrody bocznej 6. Belka może więc obracać się poziomo pomiędzy położeniem 21' (przedstawionym na fig. 3 linią przerywaną), w którym rozciąga się na zewnątrz kesonu w stosunku do przegrody 6 i położeniem (przedstawionym na fig. 3 liniami ciągłymi), w którym rozciąga się poprzecznie pomiędzy dwiema przegrodami 5 - 6. W tym położeniu, belka opiera się końcem przeciwnym do osi obrotu o koniec czołowy przegrody 5. Obracanie to może być sterowane silnikiem suwowym kołowym połączonym z osią 22 (nie pokazany).

Belka ta stanowi podporę, swą częścią środkową, dla dźwignika 23, który jest względem niej wyraźnie prostopadły. Dźwignik 23 jest sprzęgnięty z belką za pomocą elementu sprzęgającego, w którym dźwignik może oscylować wokół osi pionowej 24, a belka może sama również oscylować w stosunku do belki wokół osi poziomej 25. I tak, dźwignik 23 jest nastawny w stożku z osią poziomą prostopadłą 26 do belki. Dźwignik jest podtrzymywany wzdłuż tej osi przez odciągające sprężyste elementy 27, opierające się skutkowi ciążenia na dźwignik. Wspomniane elementy odciągające sprężyste mogą być sprężynami lub elementami elastomerowymi, opierającymi się obrotowi dźwignika względem belki wokół dwóch osi 24 i 25. Cięgło 23a dźwignika 23 jest rozciągalne do przodu, tj. w kierunku wlotu 1 pieca, gdy belka znajduje się w położeniu czynnym 21 jak w fig. 3. Dźwignik ten jest dźwignikiem ryglującym hydraulicznie, tzn. że cięgło może być unieruchomione, w którymkolwiek ze swych położeń, oddzielając w ten sposób komory dźwignika za pomocą rozdzielacza zasilania.

Po skończonym załadowaniu masy węglowej, tzn. gdy szufla znajduje się w piecu, osłona tylna 8 znajduje się w położeniu jak na fig. 2 z otworem 15b na wysokości belki 21 wyciągniętej na zewnątrz.

Należy tak sterować obrotem belki wokół osi 22, aby przez otwór 15b mogła opierać się o drugą przegrodę pionową. Dźwignik 23 znajduje sią wtedy na osi głównej, środkowej kesonu, to znaczy na osi węzłówki 15. Należy zauważyć, że otwór 15b jest obramowany płaskownikiem 15c, do którego przylega koniec cięgna 23a, wtedy kiedy dźwignik znajduje się pod ciśnieniem. Wtedy odcina się dopływ ciśnienia ryglując hydraulicznie dźwignik. Osłona 8 nie może wtedy być cofnięta, gdy belka i dźwignik opierając się o przegrody 5 i 6 uniemożliwiają każde cofnięcie się. Można przystąpić wówczas do cofania płyty 9, po której organy biegowe 13 się toczą. Wreszcie, wystarczy ponownie zasilać dźwignik 23 by wciągnął cięgło i spowodował obroty belki 21 w odwrotnym kierunku celem uwolnienia osłony 8 i przywrócić ją do położenia początkowego za pomocą kabla 11 połączonego z wciągarką.

Wynalazek ma wiele zalet: osłona wzmocniona węzłówką tylną charakteryzuje się większą sztywnością, co zmniejsza jej odkształcenia podczas ładowania masy do pieca. Utworzenie otworu 15b pozwala na umieszczenie elementu ryglującego 20 na poziomie odpowiednio niskim, wpływa to korzystnie na prawidłowe utrzymanie masy węglowej. Wycofywanie szufli, transmituje poprzez tarcie, siłę do podstawy masy, która ma tendencję do odpychania działającej u podstawy tej przegrody, biorąc pod uwagę, że masa węglowa ma postać sypką. Przed wynalazkiem, blokada osłony następowała na znacznej wysokości, tak że siła powstająca podczas wycofywania szufli powodowała zachwianie osłony wokół punktu przyłożenia blokady. Zgodnie z wynalazkiem, punkt ten został obniżony, moment przechylenia przyłożony do osłony przy takiej samej sile wytworzonej podczas cofania szufli jest znacznie słabszy, a spójność masy węglowej nienaruszona.

Przegub typu kardana, pomiędzy dźwignikiem 23 i konstrukcją sztywną, która go podtrzymuje, tzn. przegrody 5 i 6 ułatwiają poruszanie się osłony bez wywoływania naprężeń poprzecznych w cięgle dźwignika. Ruch osłony powstaje wtedy kiedy przednia część szufli znajduje się pod wózkiem 12 (lub co najmniej pod organami biegowymi przednimi 13).

Ponadto, stosowanie dźwignika ryglującego w obojętnie którym położeniu wyjściowym cięgła umożliwia uwzględnianie dyspersji położeń osłony po skończonym ładowaniu do pieca, gdyż w zależności od tego czy masa węglowa mniej lub bardziej kruszy, wprowadzanie szufli do pieca jest lepiej lub gorzej zrealizowane, a położenie końcowe osłony mniej więcej wewnątrz pieca.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do przygotowywania i załadowywania masy węglowej do koksowania, składające się z ubijarki (4) umieszczonej przy wlocie (1) pieca, z kesonu (2) do ubijania znajdującego się pod ubijarką, określone dwiema przegrodami prostopadłymi (5, 6) bocznymi usytuowanymi względem siebie w odległości równej szerokości wlotu (1) pieca, przegrodą pionową przednią (7) wciąganą, umieszczoną na końcu kesonu od strony najbliżej wlotu pieca oraz zespołem ruchomym znajdującym się pomiędzy dwiema przegrodami pionowymi, zawierającego płytę (9) poziomą i przegrodę pionową tylną (8), tworzących razem szuflę do załadowywania masy pomiędzy pierwotnym położeniem pod ubijarką (4) i drugim położeniem, w którym szufla jest umieszczona wewnątrz pieca, znamienne tym, że przegroda pionowa tylna (8, 14) jest podnoszona przez przednią część wózka (12) sztywno połączonego w sposób odłączalny od tylnej części płyty (9) i spod którego to wózka płyta (9) może być cofnięta, przy czym przewidziane są środki blokujące (20) przegrodę pionową tylną, gdy szufla znajduje się w drugim położeniu, utworzone z belki (21) wyraźnie poziomej, o długości co najmniej równej odstępowi przegród bocznych (5,6), połączonej przegubowo jednym końcem wokół osi pionowej (22) z końcem przednim jednej z przegród bocznych (6) w sposób umożliwiający obracanie się pomiędzy pierwszym położeniem (21'), w którym rozciąga się na zewnątrz przestrzeni omiatanej przez masę węglową podczas jej załadowywania do pieca i drugim położeniem (21), w którym rozciąga się w tej przestrzeni, opierając się na dwóch końcach przednich przegród bocznych, za przegrodą pionową tylną (14) szufli do załadowywania, znajdującej się w drugim położeniu, z dźwignika (23) rozciągalnego w kierunku tej przegrody tylnej, podnoszonego przez środkową część belki (21).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przegroda pionowa tylna kesonu zawiera węzłówkę (15) wzmacniającą, ułożoną w tylnej części prostopadle do płaszczyzny przegrody i połączoną z wózkiem.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że węzłówka (15) zawiera otwór (15b), przez który belka (21) opuszcza się z pierwszego położenia na drugie.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że ryglujący dźwignik (23) przegrody tylnej znajdującej się w położeniu gotowym do załadowywania jest sprzęgnięty z belką (21) za pomocą przegubu, tak że dźwignik (23) posiada dwa stopnie swobody oscylowania wokół dwóch osi prostopadłych kolejno poziomej (25) i pionowej (24), które są do niego prostopadłe.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że składa się z odciągającego sprężystego elementu (27) sprzęgniętego pomiędzy belką (21) i dźwignikiem aby go podtrzymywać wyraźnie w płaszczyźnie poziomej i prostopadle do belki (21) wtedy, gdy urządzenie nie pracuje.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że węzłówka (15)jest połączona z wózkiem (12) rozdzielczym klinem (16).