PL166680B1 - Samozaciskowy uchwyt stożkowy - Google Patents

Abstract

1. Samozaciskowy uchwytstożkowy zawierający tuleję, wewnątrz której umieszczone są trójdzielne stożkowe szczęki o profilowanej wewnętrznej powierzchni cylindrycznej, znamienny tym, że stożkowa zewnętrzna powierzchnia szczęk (2)jest korygowana w ten sposób, że jej oś obrotu (02)jest przesunięta względem osi uchwytu (01) o wielkość (Y), przy czym w każdym miejscu przekroju poprzecznego uchwytu spełniony jest warunek, że promień zewnętrzny szczęk (Rs)jest mniejszy lub równy od promienia wewnętrznego tulei (Rt).

Description

Przedmiotem wynalazku jest samozaciskowy uchwyt stożkowy przeznaczony do kotwienia lin, splotek, zwitek i prętów, znajdujący zastosowanie w budownictwie i transporcie.

Znane dotychczas uchwyty stożkowe stanowią połączenia stożkowe z wewnętrznym poosiowym otworem, w których wewnątrz tulei usytuowane są szczęki objęte obejmą lub nie, mające kształt połowy lub jednej trzeciej stożka ściętego o tworzącej nachylonej pod kątem a do jego osi. Powierzchnie dociskowe szczęk posiadają odpowiednie wyprofilowania mające ułatwić uchwycenie liny lub pręta.

Znane z polskiego opisu patentowego nr 85 772 szczęki uchwytu kotwiącego zbrojenie sprężające są dwudzielne i posiadają powierzchnie dociskowe utworzone przez szereg następujących po sobie i stykających się ze sobą wyżłobień o różnym kształcie, długości i wysokości.

Znane z polskiego opisu patentowego nr 153 668 szczęki uchwytu kotwiącego cięgno sprężające, których wewnętrzne powierzchnie dociskowe wyposażone są w poprzeczne ząbki, charakteryzuje się tym, że ząbki wewnętrznych powierzchni dociskowych szczęk mają kształt nacięć śrubowych w postaci specjalnego gwintu niesymetrycznego, którego kąt pochylenia roboczego boku zarysu jest mniejszy od kąta pochylenia boku niepracującego zarysu, przy czym kąt całkowity zarysu gwintu jest większy od 40%.

Istotą uchwytu według wynalazku, zawierającego tuleję, wewnątrz której umieszczone są trójdzielne stożkowe szczęki o profilowanej wewnętrznej powierzchni cylindrycznej, jest to, że stożkowa zewnętrzna, powierzchnia szczęk jest korygowana w ten sposób, że jej oś obrotu jest przesunięta względem osi uchwytu, przy czym w każdym miejscu przekroju poprzecznego uchwytu spełniony jest warunek, że promień zewnętrzny szczęk jest mniejszy lub równy od promienia wewnętrznego tulei. Ponadto szczęki na jednym końcu zaopatrzone są w sfazowany otwór wewnętrzny o kącie zbieżności i promieniu sfazowania, wykonanymi tak, że punkty przenikania powierzchni wzajemnie się przecinających znajdują się na tej samej prostej prostopadłej do osi uchwytu. Profilowaną wewnętrzną powierzchnię cylindryczną szczęk stanowi układ symetrycznych zębów trapezowych rozmieszczonych w podziałce P, o kącie pochylenia zęba wynoszącym

166 680 od 60 do 120°, wysokości zęba równej od 0,35 P do 0,65 P, szerokości zęba wynoszącej do 0,3 wysokości zęba i promieniu dna wrębu zęba równym od 0,2 do 0,35 P. W inne wersji uchwytu profilowaną wewnętrzną powierzchnię cylindryczną szczęk stanowi układ symetrycznych zębów rozmieszczonych w podziałce P1, przy czym zęby posiadają kąt ostrza równy 90°, kąt rozwarcia równy 60°, wysokość od 0,5 do 0,6 P1, promień zaokrąglenia dna wrębu zęba od 0,2 do 0,25 P1 oraz wysokości ostrza zęba od 0,25 do 0,3 wysokości zęba.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia uchwyt w przekroju wzdłużnym, fig. 2 - przekrój poprzeczny B-B uchwytu, fig. 3 -szczegół „a“ przedstawiający w powiększeniu zarys wyprofilowania wewnętrznego szczęk w wersji zębów trapezowych, a fig. 4 - szczegół „a“ z zębami innego kształtu.

Wewnątrz stalowej tulei stożkowej 1 o zewnętrznej powierzchni cylindrycznej i wewnętrznej powierzchni stożkowej, usytuowane są stalowe trójdzielne szczęki 2 rozcięte na obwodzie co 120°. Szczęki 2 mają postać tulei o zewnętrznej części stożkowej o kącie pochylenia φ oraz zewnętrznej części cylindrycznej, w której usytuowany jest rowek, dla umieszczenia w nim obejmy 3 w postaci pierścienia gumowego typu „O“ ring lub stalowego pierścienia sprężynującego. Szczęki 2 na swoim stożkowym końcu zaopatrzone są w sfazowany otwór wewnętrzny o kącie zbieżności β i promieniu sfazowania Rf, wykonanymi tak, że punkty przenikania powierzchni B i powierzchni C znajdują się na tej samej prostej z prostopadłej do osi uchwytu 01.

Zewnętrzna stożkowa powierzchnia szczęk 2 korygowanajest w ten sposób, żejej oś obrotu 02 jest przesunięta względem osi 01 o wielkość Y, przy czym w każdym miejscu przekroju poprzecznego uchwytu spełniony jest warunek, że promień zewnętrzny szczęk Rs jest mniejszy lub równy od promienia wewnętrznego tulei Rt. Wewnętrzna cylindryczna pwierzchnia szczęk 2 zaopatrzona jest w wyprofilowania, będące układem symetrycznych zębów trapezowych rozmieszczonych w podziałce P. Kąt pochylenia zęba α wynosi 60-120°. Wysokość zęba H wynosi 0,35-0,65 P. Szerokość zęba w wynosi 0,1-0,3 H. Promień zaokrąglenia dna wrębu zęba rd wynosi 0,2-0,35 P.

W inne wersji przykładu wykonania, wyprofilowania wewnętrzne szczęk 2 mają postać układu symetrycznych zębów o podziałce PuKąt ostrza zębów αι = 90°, a kąt rozwarcia «2 = 60°. Wysokość zęba H1 wynosi 0,5-0,6 P1, promień zaokrąglenia dna wrębu Rd wynosi 0,2-0,25 P1. Wysokość ostrza h wynosi 0,25-0,3 H1.

Fig.2

16<6680

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 1,00 zł.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. Samozaciskowy uchwyt stożkowy zawierający tuleję, wewnątrz której umieszczone są trójdzielne stożkowe szczęki o profilowanej wewnętrznej powierzchni cylindrycznej, znamienny tym, że stożkowa zewnętrzna powierzchnia szczęk (2) jest korygowana w ten sposób, że jej oś obrotu (02)jest przesunięta względem osi uchwytu (01) o wielkość (Y), przy czym w każdym miejscu przekroju poprzecznego uchwytu spełniony jest warunek, że promień zewnętrzny szczęk (Rs) jest mniejszy lub równy od promienia wewnętrznego tulei (Rt).

2. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że szczęki (2) na jednym końcu zaopatrzone są w sfazowany otwór wewnętrzny o kącie zbieżności (β) i promieniu sfazowania (Rf), wykonanymi tak, że punkty przenikania powierzchni (B) i powierzchni (C) znajdują się na tej samej prostej (z) prostopadłej do osi uchwytu (01).

3. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że profilowaną wewnętrzną powierzchnię cylindryczną szczęk (2) stanowi układ symetrycznych zębów trapezowych rozmieszczonych w podziałce (P), o kącie pochylenia zęba (α) wynoszącym 60-120°, wysokości zęba (H) wynoszącej 0,35-0,65 P, szerokości zęba (w) wynoszącej do 0,3 H i promieniu zaokrąglenia dna wrębu zęba (rd) wynoszącym 0,2-0,35 P.

4. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że profilowaną wewnętrzną powierzchnię cylindryczną szczęk (2) stanowi układ symetrycznych zębów rozmieszczonych w podziałce (Pi), a kąt ostrza zęba (ffi) wynosi 90°, kąt rozwarcia zęba (ffi) wynosi 60°, wysokość zęba (Hi) wynosi 0,5-0,6 P1, promień dna wrębu zęba (Rd) wynosi 0,2-0,25 P1, wysokość ostrza zęba (h) wynosi 0,25-0,3 H1.