PL164493B1 - Przekładnia ślimakowa - Google Patents

Abstract

Przekładnia ślimakowa, znamienna tym, że ślimak (2) posiada trzpień (3) na którym umieszczono sprężynę śrubową (5) stanowiącąjego uzwojenie, której oba końce wprowadzono w powierzchniowy kanał (4), przy czym górny koniec (6) oparty jest o ściankę powierzchniowego kanału (4) a dolny koniec (8) oparty jest o element zamocowany w korpusie trzpienia (3), korzystnie posiadający gwint.

Description

Przedmiotem wynalazku jest przekładnia ślimakowa, w której występuje usuwanie luzów przekładni przy zachowaniu precyzji przenoszonego ruchu. Przekładnia znajduje zastosowanie w układach napędowych przyrządów pomiarowych i w mechanizmach o precyzyjnych przemieszczeniach.

Znane są przekładnie ślimakowe stosowane szczególnie w mechanizmach obrotowych, w których ślimak połączony jest sztywno z elementami obrotowymi. Takie rozwiązania uniemożliwia ciągłe i długotrwałe kasowanie luzu międzyzębnego w przyporze przekładni, którego wartość narasta w miarę zużywania się elementów współpracujących. Naprawa przekładni jest możliwa tylko przez wymianę zużytych elementów.

Znane są rozwiązania umożliwiające usuwanie luzów w przekładni ślimakowej polegające na stosowaniu ślimaka dwuskokowego, posiadającego na obu stronach zwoju powierzchnie śrubowe o różniącym się skoku. Takie rozwiązanie powoduje grubość zęba ślimaka liniowo zmienną wzdłuż jego długości. Przesuwając osiowo taki ślimak, można ustawić go względem ślimacznicy tak, by ich współpraca zachodziła w takim obszarze grubości zęba, który zapewnia bezluzową współpracę. Zużywanie się ślimacznicy, a więc powstawanie luzu, wymaga przesunięcia ślimaka wzdłuż jego osi celem przesunięcia współpracującego fragmentu zęba w miejsce o większej grubości.

Znane są rozwiązania usuwające luzy w przekładni ślimakowej polegające na zastosowaniu dzielonej ślimacznicy, której płaszczyzna podziału jest płaszczyzną symetrii prostopadłą do osi ślimacznicy. Umożliwia to nieznaczne przesunięcie przez obrót wokół jej osi połówek ślimacznicy, przez co zwiększa się grubość zębów i w ten sposób usuwa się luz. Rozwiązanie to wywołuje nieciągłość linii zębów, co powoduje zmniejszanie trwałości przekładni.

Znane są także rozwiązania usuwające luzy w przekładni ślimakowej polegające na zastosowaniu dwóch ślimaków do napędzania ślimacznicy, które połączone z urządzeniem wyrównawczym współpracują z różnymi stronami zębów ślimacznicy. Rozwiązanie to jest kosztowne a zwłaszcza skomplikowane, co czyni go zawodnym w działaniu.

Znana jest z polskiego opisu patentowego nr 137 131 przekładnia ślimakowa, w możliwe jest usuwanie luzów przekładni przy zachowaniu korzystnych własności dynamicznych przekładni. Przekładnia ślimakowa posiada ślimak, który w części długości swojego uzwojenia ma wydrążenie osiowe o średnicy równej lub nieco większej od średnicy dna wrębów i jest suwliwie na trzpieniu, ślimak ustalany jest osiowo korzystnie w części zawierającej rdzeń, zapewniając odkształcenie bezrdzeniowej części ślimaka. Rozwiązanie takie umożliwia osiągnięcie bezluzowej współpracy ślimaka i ślimacznicy oraz umożliwia tłumienie drgań elementów współpracujących.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji przekładni ślimakowej, która zapewni prostą technologię wykonania oraz pozwoli na szybkie i łatwe kasowanie luzu międzyzębnego współpracującego ślimaka i ślimacznicy.

Cel ten został osiągnięty w rozwiązaniu zgodnym z wynalazkiem, polegającym na tym, że ślimak posiada trzpień, na którym umieszczono sprężynę śrubową stanowiącą jego uzwojenie, której oba końce wprowadzono w powierzchniowy kanał. Górny koniec sprężyny oparty jest o ściankę powierzchniowego kanału a dolny koniec sprężyny oparty jest o element zamocowany w korpusie trzpienia, korzystnie posiadający gwint.

164 493

Przekładnia ślimakowa według wynalazku zapewnia osiągnięcie bezluzowej współpracy zazębienia ślimaka i ślimacznicy, niezależnie od kierunku ich obrotów a także pozwala na stosowanie długich okresów pracy bez konieczności regulacji.

Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym przedstawiono przekładnię ślimakową w widoku z częściowym wyrwaniem-przekrojem, ukazującym zazębienie ślimacznicy ze ślimakiem, który składa się z trzpienia z usytuowaną na jego powierzchni sprężyną śrubową stanowiącą zęby ślimaka. Końce sprężyny śrubowej ułożone są w kanale powierzchniowym. Trzpień posiada wewnętrzny otwór na długości ułożenia sprężyny śrubowej, w który wprowadzono korek z gwintem, którego powierzchnia czołowa styka się z końcem dolnym sprężyny umożliwiając jej przesuwanie.

Przekładnia ślimakowa według wynalazku posiada ślimacznicę 1 o klasycznej budowie oraz ślimak 2 składający się z trzpienia 3 posiadającego wzdłużny powierzchniowy kanał 4 oraz umieszczoną na jego powierzchni śrubową sprężynę 5 stanowiącą uzwojenie ślimaka 2. Górny koniec 6 śrubowej sprężyny 5 wprowadzono we wzdłużny powierzchniowy kanał 4 i oparto o jego czołową powierzchnię 7 a dolny koniec 8 śrubowej sprężyny 5 oparto o gwintowany korek 9 połączony z trzpieniem 2. Obracając korek 9 w trzpieniu 3 spoczywający na jego czołowej powierzchni dolny koniec 8 śrubowej sprężyny 5 ulega przesunięciu, w wyniku czego ulega zmianie skok uzębienia utworzony ze zwojów śrubowej sprężyny 5. Obracając korek 9 w trzpieniu 3 uzyskuje się regulację luzów współpracujących elementów zębatych.

164 493

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Przekładnia ślimakowa, znamienna tym, że ślimak (2) posiada trzpień (3), na którym umieszczono sprężynę śrubową (5) stanowiącą jego uzwojenie, której oba końce wprowadzono u powierzchniowy kanał (4), przy czym górny koniec (6) oparty jest o ściankę powierzchniowego kanału (4) a dolny koniec (9) oparty jest o element zamocowany w korpusie trzpienia (3), korzystnie posiadający gwint.

   * * *