PL162376B1 - Rura dmuchowa do dostarczania podsadzki PL - Google Patents

Abstract

1. Rura dmuchowa do dostarczania podsadzki do przodku przy eksploatacji zlóz podziemnych z wielo- czlonowym zlaczem rurowym skladajacym sie z umie- szczonej na koncu wydmuchowym zasadniczo stalej polowy, z wypuklego z zewnatrz pierscienia sprzegaja- cego i z drugiej, umieszczonej na przeciwleglym koncu wydmuchowym polowy, która posiada kly wspólpracu- jace z pierscieniem sprzegajacym sasiedniej rury dmu- chowej, stanowiace zakonczenia wahaczy, które sa ulo- zyskowane na tulei rurowej i uruchamiane suwakiem pierscieniowym, który jest przesuwany za pomoca pier- scienia nastawczego napedu liniowego przemieszczaja- cego sie po tulei rurowej i skladajacego sie z kilku cylind- rów silowych, przy czym suwak pierscieniowy dziala jako element blokujacy opuszczone wahacze, znamienna tym, ze tuleja rurowa (9) jest umieszczona przesuwnie poo- siowo i jest przesuwana za pomoca przemieszczanego na koncu wydmuchowym drugiego napedu liniowego, przy czym napedy liniowe sa polaczone we wzajemnej zale- znosci funkcjonalnej, zas tuleja rurowa (9) z podniesio- nymi wahaczami jest przesuwana za powierzchnie czo- lowa konca wydmuchowego az do zbieznego ustawienia w jednej linii klów i polowy zlacza na sasiedniej rurze, a po opuszczeniu wahaczy (12, 13) drugi naped liniowy tulei rurowej (9) dociaga sasiadujaca rure (1 , 2) wraz z jej objeta przez kly (1 4 , 15) polowa zlacza przy zablokowa- nych wahaczach (12, 13) az do uszczelnienia konców rur. F I G 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest rura dmuchowa do dostarczania podsadzki do przodka przy eksploatacji złóż podziemnych z wieloczłonowym złączem rurowym składającym się z umieszczonej na końcu wydmuchowym zasadniczo stałej połowy z wypukłego z zewnątrz pierścienia sprzęgającego i z drugiej, umieszczonej na przeciwległym końcu wydmuchowym połowy, która posiada kły współpracujące z pierścieniem sprzęgającym sąsiedniej rury dmuchowej, stanowiące zakończenia wahaczy, które są ułożyskowane na tulei rurowej i uruchamiane suwakiem pierścieniowym, który

162 376 jest przesuwany za pomocą pierścienia nastawczego napędu liniowego przemieszczającego się po tulei rurowej i składającego się z kilku cylindrów siłowych, przy czym suwak pierścieniowy działa jako element blokujący opuszczone wahacze.

Rura dmuchowa tworzy wraz z kilkoma innymi jednakowymi rurami dmuchowymi rurociąg, który zwłaszcza na ścianach kopalni węgla kamiennego jest umieszczany równolegle do przodka wybierakowego w polu dmuchowym. Gdy złącza rurowe posiadają wypukły z zewnątrz pierścień sprzęgający, wówczas rury sąsiadujące z sobą w złączu można w ograniczonym stopniu odginać we wszystkie strony.

Za pomocą takich przewodów dmuchowych umieszcza się podsadzkę w takich odcinkach pól, których długości odpowiadają długości jednej rury dmuchowej. Podsadzkę doprowadza się do przodka, przy czym zawsze takie same połowy złącza są przyporządkowane końcowi wydmuchowemu rury i końcowi rury, do którego wdmuchuje się podsadzkę. Po wypełnieniu jednego odcinka podsadzką odpowiednia rura musi być przemieszczona poprzecznie, to znaczy w zasadzie równolegle w stosunku do siebie samej, na nowe pole dmuchowe i sprzęgnięta z rurą dmuchową poprzedzającego odcinka. Z tego powodu rury są zawieszone pojedynczo, najczęściej łańcuchowo pod stropnicami obudowy ścian, przy czym ze względu na długości jednej rury dmuchowej najczęściej są stosowane dwa zawieszenia, które mogą wykonywać wymienione ruchy poprzeczne za pomocą hydraulicznych cylindrów roboczych, a ponadato najczęściej mogą być przestawiane w pionie. Obudowa ścian składa się przy tym z reguły z tarczy osłonowych, których tarcza podsadzkowa zamyka od strony ściany pole dmuchowe i pozostawia tylko okno do obserwacji każdego ze złączy rurowych. Dlatego takie rury dmuchowe działają w dużym stopniu automatycznie, to znaczy bez potrzeby ingerencji osoby obsługującej.

W przypadku rury dmuchowej tego typu sprzęganie uruchamia się za pomocą hydraulicznego lub pneumatycznego napędu liniowego zwłaszcza przy użyciu kilku połączonych równolegle cylindrów siłowych. Przy tym ruch liniowy napędu przenosi się na pierścień nastawczy, który stanowi wejście przekładni mechanicznej, składającej się z mogącego się poruszać zewnątrz suwaka pierścieniowego i z kilku współdziałających z nią płaszczyzn ślizgowych na tyłach wahaczy. Osiąga się przez to tyle, że przy cofniętym pierścieniu nastawczym wahacze są rozchylone, tak że kły zwalniają stały pierścień sprzęgający a przesuniętym z tej pozycji do przodu w kierunku końca wydmuchującego suwakiem pierścieniowym najpierw są opuszczane a następnie blokowane. Ta blokada powoduje, że w przypadku nagłego spadku ciśnienia w napędzie liniowym, który ewentualnie może być spowodowany przerwaniem węża doprowadzającego środek ciśnieniowy, sprzęgło kołowe pozostaje zablokowane, tak że nie może się otworzyć w niewłaściwym momencie. Podczas zamykania złącza musi być osiągnięty równocześnie między obydwiema jego połowami docisk wystarczający do uszczelnienia ciśnienia przewodowego na zewnątrz.

Takie rury dmuchowe są specjalnie chronione przed ścieraniem się. Wymaga to hartowania wnętrza rury, która z tego powodu staje się podatna do pękania. Nowoczesne rury dmuchowe wykonuje się więc jako rury okładzinowe ze stosunkowo wytrzymałej stali, które chronią podatne do pękania rury wewnętrzne. Musi być zagwarantowane, że w żadnym przypadku ciepło spawania nie zostanie przeniesione na hartowaną rurę wewnętrzną, zwłaszcza wówczas gdy jest ona wykonana z kruchej stali. Z tego powodu ruchome części złącza rurowego rury dmuchowej są umieszczone na tulei rurowej a nie na samej rurze dmuchowej. Zależnie od grubości i nachylenia pokładu struga materiału podawanego rurą dmuchową sięga na różne odległości. Zależy od tego długość odcinków dmuchowych, a tym samym i długość rury dmuchowej. W przypadku długich rur dmuchowych pod względem technicznym może być ewentualnie korzystne wykonywanie każdego z końców wdmuchowych i wydmuchowych z krótkiej rury i umocowywanie lub łączenie obydwóch tych rur za pomocą kołnierzy z końcami gładkiej z zewnątrz rury okładzinowej.

Takie rury dmuchowe znane są z opisu patentowgo RFN nr 3 102 298. Na końcu wydmuchowym unieruchamia się przy tym przez połączenie kształtowe szyjkę rurowę i przenosi siły reakcji napędu liniowego na rurę dmuchową. Przy rozprzęganiu i ponownym sprzęganiu sąsiadujących z sobą rur wyłania się uwarunkowana konstrukcyjnie konieczność wykonywania poosiowych ruchów rur w stosunku do siebie, to znaczy w kierunku wzdłuż rurociągu. Przy ponownym sprzęganiu rur ten ruch liniowy musi być wymuszany. Wykonuje się to dotychczas środkami pomocniczymi, które zakładają stosowanie pracy ręcznej w polu dmuchowym a więc także są

162 376 niebezpieczne, ale wymagają stosunkowo krótkich tras dla manipulacji. Właśnie z tych względów znana rura dmuchowa okazała się mało przydatna i obniża wydajność operacji dmuchania.

Celem wynalazku jest zaproponowanie prostej rury dmuchowej opisanego na wstępie rodzaju, która jest praktyczniejsza i bezpieczniejsza w manipulowaniu nią niż rury dmuchowe porównywalnego rodzaju należące do stanu techniki. Cel ten osiągnięty został w ten sposób, że tuleja rurowa jest umieszczona przesuwnie poosiowo i może być przesuwana za pomocą przemieszczanego na końcu wydmuchowym drugiego napędu liniowego, przy czym napędy liniowe są tak sterowalne we wzajemnej zależności od siebie, że tuleja rurowa z podniesionymi wahaczami może być przesuwana za powierzchnię czołową końca wydmuchowego, aż do zbieżnego ustawienia w jednej linii kłów i połowy złącza na sąsiedniej rurze, a po opuszczeniu wahaczy drugi napęd liniowy tulei rurowej dociąga sąsiadującą rurę wraz zjej objętą przez kły połową złącza przy zablokowanych wahaczach aż do uszczelnienia końców rur.

Według wynalazku najpierw wysuwane a następnie opuszczane wahacze lub kły służą w pierwszej fazie ponownego sprzęgania rur dmuchowych jako cięgna do zbliżania rur a w drugiej fazie do wytwarzania odpowiedniego ciśnienia uszczelniającego w złączu. Potrzebny do tego celu drugi napęd liniowy działa na tuleję rurową, która według wynalazku jest umieszczona przesuwnie na końcu wdmuchowym, dzięki czemu pozostaje niezakłócona funkcja pierwszego napędu liniowego, który uruchamia przekładnię mechaniczną i blokadę. Sterowanie tymi niezależnymi od siebie napędami liniowymi łączy obydwie fazy ponownego sprzęgania i polega na tym, że zwłaszcza przy wykorzystaniu wymienionego na wstępie podwieszenia rury możliwe jest wystarczająco dokładne zbieżne ustawienie odległych od siebie połówek złącza, tak że napędy liniowe nie mogą chybić chwytu złącza. Sterowanie może być więc wykonane jako sterowanie ręczne i uruchamiane przez osobę obserwującą sprzęganie złącza.

Wynalazek daje tę korzyść, że zbędne staje się stosowanie środków pomocniczych w polu dmuchowym. Okna pozostawiane zwykle w tarczach podsadzkowych do obserwacji złączy rurowych wystarczają do przeprowadzania automatycznego sprzęgania rur. Obydwa napędy liniowe można realizować w prosty sposób za pomocą hydraulicznych lub pneumatycznych siłowników, więc pasują one do warunków prowadzenia operacji dmuchania.

Korzystnie drugi napęd liniowy tulei rurowej umożliwia ruch tulei, który cofa powierzchnie czołowe podniesionych wahaczy za powierzchnię czołową przyporządkowanej połowy złącza.

Korzystnie wypukły na zewnątrz pierścień sprzęgający jest otoczony osadzonym sprężynująco na końcu rury pierścieniem nasadowym, który jest połączony z cylindrem rurowym uszczelniającym się na uszczelce kłowej końca wydmuchowego rury i może się przesuwać po wypukłej powierzchni tylnej pierścienia sprzęgającego.

Korzystnie pierścień nasadowy jest podzielony promieniowo a jego połowy są połączone śrubami i uszczelnione w stosunku do siebie.

Korzystnie do sprężystego osadzenia pierścienia nasadowego służy sprężyna cylindryczna, która jest przymocowana po stronie zewnętrznej końca wdmuchowego rury.

Korzystnie drugi napęd liniowy tworzony przez parę cylindrów siłowych jest umieszczony z przesunięciem o pół okręgu koła w stosunku do cylindrów siłowych pierwszego napędu liniowego.

Korzystnie stronę czołową kłów stanowią powierzchnie stożkowe służące do wzębiania połowy złącza końca wdmuchowego.

Korzystnie wahacze stanowią jednostkę konstrukcyjną z widełkami przegubu, które posiadają powierzchnię skośną służącą w charakterze krzywki stycznej dla wślizgującego się po niej suwaka pierścieniowego.

W drugim korzystnym przykładzie wykonania wynalazku możliwa droga nastawiania napędu liniowego tulei rurowej jest tak wydłużona, że wahacze mogą być cofane poza powierzchnię czołową wydmuchującego końca rury. Ułatwia to przesuwanie poprzeczne po rozprzęgnięciu rur dmuchowych, gdyż cofnięte wahacze nie kolidują już z końcem wdmuchowym.

Ponieważ według wynalazku łączenie rur odbywa się bez ingerencji osoby obsługującej, musi także istnieć możliwość sprzęgania w taki sam sposób sąsiednich rur dmuchowych, ustawionych pod pewnym kątem w stosunku do siebie.

162 376

W rurze dmuchowej według wynalazku nie występują trudności w operacji łączenia. Ponieważ wypukły pierścień na końcu wdmuchowym, określany zwykle mianem pierścienia kulistego, nie zostaje bezpośrednio uchwycony kłami, lecz chwytają one pierścień nasadowy, może się on obracać na pierścieniu kulistym, tak że sąsiednia rura dmuchowa połączona trwale z pierścieniem kulistym nie może przeszkodzić wahaczom w tym, aby cylinder pierścieniowy trwale połączony z pierścieniem nasadowym nie wszedł w uszczelniające zetknięcie z końcem wydmuchowym innej rury.

Korzystna konstrukcja pierścienia nasadowego ułatwia jego montaż, a zwłaszcza umożliwia wykonywanie napraw także w w kopalni pod ziemią.

Pierścień nasadowy utrzymuje się normalnie na pierścieniu kulistym w podanym położeniu, które odpowiada zbieżnemu ustawieniu obydwóch sąsiednich rur w jednej linii.

Dzięki korzystnemu ukształtowaniu przedmiotu wynalazku położenie wyjściowe pierścienia nasadowego jest samoczynnie przywracane niezależnie od zbieżności ustawienia rury dmuchowej.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia sąsiadujące z sobą rury dmuchowe według wynalazku w częściowo urwanym przekroju, przy czym w górnej części fig. pokazano stan sprzęgnięcia, zaś w dolnej części fig. blokadę mechaniczną i przekładnię z podniesionym wahaczem, fig. 2 - opisaną pierwszą fazę operacji sprzęgania na rurach dmuchowych według fig. 1, przy czym na górze pokazano podniesiony wahacz zaś na dole wychylony wahacz w pozycji sprzęgnięcia, a fig. 3 rury dmuchowe według fig. 1 i 2, przy czym na dole pokazano rozprzęgnięte sąsiadujące z sobą rury dmuchowe a na górze stan przed połączeniem rur dmuchowych w celu ponownego sprzęgnięcia.

Na figurze 1 jest pokazana z prawej strony rura 1 stanowiąca koniec wydmuchowy rury dmuchowej, a z lewej strony rura 2 stanowiąca koniec wdmuchowy sąsiedniej rury dmuchowej. Według swojej ogólnej konstrukcji obydwie rury posiadają hartowaną kruchą rurę wewnętrzną 3 i ciągliwą rurę okładzinową 4. Do rury okładzinowej są przyspawane kołnierze pierścieniowe 5 i 6, za pomocą których obydwie rury 1, 2 łączą się z końcami nie pokazanej rury dmuchowej.

Koniec wdmuchowy jest zaopatrzony w wypukły na zewnątrz, przyspawany spoiną pachwinową 7 pierścień, zwany zwykle pierścieniem kulistym 8, który tworzy pierwszą połowę złącza rurowego. Druga połowa złącza jest umieszczona na końcu wydmuchowym. Ponadto rura 1 posiada tuleję rurową 9 mogącą przesuwać się na jej okładzinie 4. Tuleja rurowa jest wyposażona w kilka wsporników 10 dla poziomych węzłów obrotowych 11, w których jest ułożyskowana para wahaczy 12, 13 mogących podnosić się i opuszczać. Wahacze tworzą jednostkę konstrukcyjną z kłami 14, 15. Po stronie tylnej wahaczy są przymocowane widełki 16 przegubu, które ponadto tworzą krzywkę styczną ze skośną powierzchnią sterującą 17.

Na tulei 9 znajdują się kozły łożyskowe 18,19 dla przesuniętych w stosunku do siebie o 180° kozłów łożyskowych 18, 19 dla poziomych przegubów cylindrów siłowych 21, 22, które tworzą pierwszy napęd liniowy. Tłoczysko jest połączone z pierścieniem nastawczym 23, dla którego na wsporniku 11 przewidziano cylindryczną płaszczyznę ślizgową 24.

Do pierścienia nastawczego 23 jest przymocowany kołpak cylindryczny 25, za pomocą którego jest przesuwany przed pierścieniem nastawczym 23 suwak pierścieniowy 26. Suwak pierścieniowy jest cylindryczny z zewnątrz i od wewnątrz. Współpracuje on z powierzchniami skośnymi 17, dzięki pochyleniu których przy wślizgiwaniu się na powierzchnie skośne, jak to np. pokazano na dole fig. 1, podnosi wahacze 12, 13. Tłoczyska wsuwają się przy tym w cylindry 20, 21 pierwszego napędu liniowego. Natomiast gdy tłoczyska zostają wysunięte z obydwu cylindrów 21, 22 jak np. pokazano na dole fig. 2, wówczas krawędź wewnętrzna 27 suwaka pierścieniowego 26 wślizguje się najpierw na zewnętrzną powierzchnię stożkową 28 ńa tyłach wahaczy 12, 13, a następnie osiąga powierzchnię cylindryczną 29, która stanowi powierzchnię zewnętrzną kłów 14, 15. Powierzchnia cylindryczna 30 suwaka pierścieniowego utrzymuje wówczas kły w opuszczonym stanie niezależnie od zasilania cylindrów siłowych 21, 22.

Dwa przesunięte w stosunku do siebie o 180° cylindry siłowe, z których tylko jeden jest narysowany na fig. liniami przerywanymi i oznaczony przez 31, tworzą drugi napęd liniowy. Dno cylindra 31 jest osadzone w widełkach 32 przegubu, które są umocowane do rury okładzinowej 4 końca wydmuchowego. Tłoczysko 33 leży widełkach 34 przegubu, które są przymocowane do tulei rurowej 9. Cylindry 31 drugiego napędu liniowego są umieszczone w stosunku do cylindrów 20,21

162 376 pierwszego napędu liniowego z przesunięciem każdego o 90°. Za pomocą drugiego napędu liniowego 31 można przesuwać tuleję rurową 9 o odcinek równy długości tłoczysk 33.

Na figurze 3 pokazano na wypukłym na zewnątrz pierścieniu sprzęgającym 8 pierścień nasadowy 35, który może się przesuwać po wypukłości pierścienia 8. Pierścień nasadowy 35 posiada połowę przednią 36, która wraz z cylindrem rurowym 37 tworzy jednostkę konstrukcyjną, kontynuowaną przez rury 3,4 końca. Powierzchnia czołowa cylindra rurowego 37 uszczelnia się na uszczelce pierścieniowej 38 kołnierza 39, który tworzy powierzchnię czołową rury wydechowej 1.

Druga połowa 40 pierścienia nasadowego 35 jest połączona z jego pierwszą połową 36 za pomocą szeregu śrub 41 z łbem wpuszczanym osadzonych na kole osi otworów. Uszczelka środkowa 42 uszczelnia obydwie połowy w stosunku do siebie. Ogranicznik 43 ruchu przymocowany do rury okładzinowej końca wdmuchowego 2 przytrzymuje sprężynę cylindryczną 44, która może być wykonana z elastycznego materiału gumowego i opiera się na stronie tylnej pierścienia nasadowego 35. Ta sprężyna cylindryczna utrzymuje pierścień nasadowy 35 w normalnym położeniu, w którym cylinder rurowy 37 jest ustawiony zbieżnie z rurą 2.

Powierzchnia grzbietowa 45 pierścienia nasadowego 35 jest zasadniczo cylindryczna, lecz kończy się na zbiegających się z nią na zewnątrz powierzchniach stożkowych. Odpowiadają im powierzchnie stożkowe 46, 47 we wgłębieniach sprzęgających 48 kłów 14, 15. Kły posiadają po kilka rowków z których jeden pozycja 49 pokazano na fig. 3. Tworzą one żebra, które przy obecności zanieczyszczeń zapewniają dla kłów oparcie na pierścieniu nasadowym.

Obydwa napędy liniowe mogą być sterowane we wzajemnej zależności od siebie. Przy ponownym sprzęganiu rur między obydwiema rurami znajduje się szczelina pierścieniowa 50, której szerokość w praktyce jest mniejsza od 15 cm. Z chwilą, gdy rury zostaną ustawione zasadniczo w jednej linii, przesuwa się za pomocą drugiego napędu liniowego 31 tuleją rurową 9, tak jak to przedstawiono na fig. 2, przez wysunięcie tłoczysk 33 do przodu aż do ogranicznika ruchu. Stanowi go powierzchnia tylna 51 kołnierza 39. Zostają przy tym usunięte tłoczyska w cylindry 21,22, jak to pokazano na górnej części fig. 2. Stożkowa powierzchnia czołowa 52 zbiegająca od przodu do wnętrza ułatwia przy niedostatecznie współosiowym ustawieniu rur 1, 2 uzębienie się pierścienia nasadowego 35 między kły 14, 15. W ten sposób wgłębienia 48 kłów 14, 15 ustawiają się na pierścieniu nasadowym 35.

Z chwilą ustawienia rur w jednej linii wysuwa się tłoczyska z cylindrów 21, 22 pierwszego napędu liniowego. Dzięki temu pierścień nasadowy 35 wzębia się ostatecznie swoją powierzchnią grzbietową 45 we wgłębienia 48 kłów, przy czym powierzchnie skośne 46, 47 ustawiają pierścień nasadowy 35 we wgłębieniach, aż kły 14, 15 zostaną opuszczone za pomocą suwaka pierścieniowego 26 a pierścień nasadowy 35 dociśnięty do pierścienia kulistego 8. Ten stan pokazano na dole fig· 2.

Następnie tłoczyska 33 wsuwają się w cylindry 31 drugiego napędu liniowego. Cylindry 31 są tak dobrane, aby mogły one zamykać szczelinę 50 przy ewentualnych oporach. Wahacze są teraz tak zablokowane, że kły nie mogą się otworzyć. Ruch jest kontynuowany tak długo, dopóki nie nastąpi uszczelnienie cylindra rurowego 37 na uszczelce pierścieniowej 38. Rury są wówczas pewnie sprzęgnięte.

W celu rozprzęgnięcia wsuwa się najpierw tłoczyska w cylindry 20,21, co pokazano na dole fig.

1. Zasuwa pierścieniowa 26 wślizgując się na powierzchnie skośne 17 otwiera kły, tak że mogą się od siebie odłączyć połowy złącza. Na fig. 3 pokazano, że przez dalsze wsuwanie tłoczysk 33 w cylindry 31 kły i wahacze mogą być odciągnięte tak daleko, że powierzchnia stożkowa 52 zajmuje położenie za uszczelką pierścieniową 38. Ułatwia to poprzeczne ruchy końca wydmuchowego.

FIG 2

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 90 egz

Cena 10 000 zł

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Rura dmuchowa do dostarczania podsadzki do przodku przy eksploatacji złóż podziemnych z wieloczłonowym złączem rurowym składającym się z umieszczonej na końcu wydmuchowym zasadniczo stałej połowy, z wypukłego z zewnątrz pierścienia sprzęgającego i z drugiej, umieszczonej na przeciwległym końcu wydmuchowym połowy, która posiada kły współpracujące z pierścieniem sprzęgającym sąsiedniej rury dmuchowej, stanowiące zakończenia wahaczy, które są ułożyskowane na tulei rurowej i uruchamiane suwakiem pierścieniowym, który jest przesuwany za pomocą pierścienia nastawczego napędu liniowego przemieszczającego się po tulei rurowej i składającego się z kilku cylindrów siłowych, przy czym suwak pierścieniowy działa jako element blokujący opuszczone wahacze, znamienna tym, że tuleja rurowa (9) jest umieszczona przesuwnie poosiowo i jest przesuwana za pomocą przemieszczanego na końcu wydmuchowym drugiego napędu liniowego, przy czym napędy liniowe są połączone we wzajemnej zależności funkcjonalnej, zaś tuleja rurowa (9) z podniesionymi wahaczami jest przesuwana za powierzchnię czołową końca wydmuchowego aż do zbieżnego ustawienia w jednej linii kłów i połowy złącza na sąsiedniej rurze, a po opuszczeniu wahaczy (12,13)drugi napęd liniowy tulei rurowej (9)dociąga sąsiadującą rurę (1,2) wraz z jej objętą przez kły (14,15) połową złącza przy zablokowanych wahaczach (12,13) aż do uszczelnienia końców rur.
2. 2. Rura według zastrz. 1, znamienna tym, że drugi napęd liniowy tulei rurowej (9) umożliwia ruch tulei, który cofa powierzchnie czołowe (52) podniesionych wahaczy (12,13) za powierzchnię czołową przyporządkowanej połowy złącza.
3. 3. Rura według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że wypukły na zewnątrz pierścień sprzęgający (8) jest otoczony osadzonym sprężynnjąco na końcu rury pierrcieniem nasadowym (33), który j est połączony z cylindrem rurowym (37) uszczelniającym się na uszczelce czołowej (38) końca wydmuchowego rury (1) i może się przesuwać po wypukłej powierzchni tylnej pierścienia sprzęgającego (8).
4. 4. Rura według zastrz. 3, znamienna tym, że pierścień nasadowy (35) jest podzielony promieniowo, a jego połowy (36, 40) są połączone śrubami i uszczelnione w stosunku do siebie.

   ). Rura według zastrz. 3, znamienna tym, że do sprężystego osadzenia pierścienia nasadowego (35) służy sprężyna cylindryczna (44), która jest przymocowana po stronie zewnętrznej końca wdmuchowego rury.
5. 6. Rura według zastrz. 1, znamienna tym, że drugi napęd liniowy tworzony przez parę cylindrów siłowych (31) jest umieszczony z przesunięciem o pół okręgu koła w stosunku do cylindrów siłowych (20, 21) pierwszego napędu liniowgo.
6. 7. Rura według zastrz. 1, znamienna tym, że stronę czołową kłów (14,15) stanowią powierzchnie stożkowe (52) służące do uzębiania połowy (8, 35) złącza końca wdmuchowego (2).
7. 8. Rura według zastrz. 1, znamienna tym, że wahacze (12,13) stanowią jednostkę konstrukcyjną z widełkami (16) przegubu, które posiadają powierzchnię skośną (17) służącą w charakterze krzywki stycznej dla wślizgującego się po niej suwaka pierścieniowego (26).